Στέλιος:
Σκέφτομαι ότι ο φόβος σχετίζεται με την ανάγκη να πιστέψουμε κάπου, ο άνθρωπος χρειάζεται να πιστέψει σε αξίες είτε επιθυμώντας τις είτε αποφεύγοντάς τις, ο φόβος είναι μια τέτοια αξία που δεσμεύει κάτω από την ανάγκη.
Rodia:
τι γεννήθηκε πρώτα; ο φόβος ή η ανάγκη του ανήκειν κάπου; νομίζω ότι ο φόβος γεννά την ανάγκη σε κάποιον να ανήκει κάπου, γιατί όταν δεν έχει αναπτυχθεί (ασχέτως με ποιον τρόπο) ο φόβος, η ανάγκη αυτή δεν υπάρχει.
Στέλιος:
Οπως το περιγράφεις προηγείται ο φόβος. Υπάρχει ψυχαναγκαστική αγάπη και ψυχαναγκαστικός φόβος. Είναι διδακτέα. Προέρχονται από καταπίεση και έλλειψη ενδιαφέροντος ξεκινώντας απ τους γονείς.
Στέλιος:
Έλλειψη ενδιαφέροντος, αδιαφορία προς το παιδί.
Rodia:
αίσθηση ιδιοκτησίας προς το παιδί
Στέλιος:
Ναι το ενδιαφέρον με την αγάπη του νάρκισσου γονέα είναι ότι επιθυμεί και ταυτόχρονα μισεί το παιδί του, το θεωρεί λίγο και θέλει να το προγραμματίσει σύμφωνα με το ιδεώδες που έχει στο κεφάλι του, το κριτικάρει γιατί δεν έχει φτάσει σε αυτές τις προδιαγραφές. Ο γονέας βασανίζεται και γι' αυτό βασανίζει διαμέσου της αγάπης. Η αγάπη ως αξία του συλλογικού ασυνειδήτου έχει κέρατα, δεν είναι καθόλου αθώα υπόθεση 🙂
Rodia:
ποια αγάπη; αυτό είναι ασκήσεις βασανιστηρίων 😛
Στέλιος:
Στο δοκίμιο που έχω αρχίσει να συντάσσω που λέγεται η Λερναία Υδρα και σχετίζεται με την τρέλα μία βασική ιδέα είναι η εξής. Οι άνθρωποι προγραμματίζονται να ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές και τις αξίες του συλλογικού ασυνειδήτου διαμέσου της αγάπης και του φόβου. Οταν το παιδί συνδεθεί και με τους δύο γονείς συνδέεται με το συλλογικό ασυνείδητο και το σύστημα των αξιών του και γίνεται ένας υγιής ανόητος. Οταν το παιδί συνδεθεί μόνο με τον ένα αποκτά ένα πρώτο επίπεδο παθολογίας που ψυχαναλύεται. Οταν δεν συνδεθεί με κανέναν από τους δύο, λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος ή από καταπίεση, ανατινάζεται όλο το συμβολικό σύστημα. Ξεκινά η τρέλα, τα σύμβολα και οι αξίες εμπαίζονται. Το άτομο θεραπεύεται με ύπνωση δηλαδή με εξαναγκαστικό σταδιακό προγραμματισμό. Ο σχιζοφρενής ούτε ψυχαναλύεται ούτε υπνωτίζεται, ξεκινά ένα επόμενο επίπεδο εξαναγκασμού διαμέσου φαρμακευτικής αγωγής. Ο Φρόιντ μεταχειριζόταν τους σχιζοφρενείς σαν ζώα. Το πιο δύσκολο με ανθρώπους που έχουν σπάσει το σύστημα των αξιών του συλλογικού ασυνειδήτου είναι να διαχειριστούν την τρέλα τους. Η δημιουργικότητα σχετίζεται με την τρέλα. Η ανθρωπότητα προχωρά διαμέσου της τρέλας. Οι άνθρωποι έχουν τρέλα εγγενώς, αν κληρονομήσουν την τρέλα του συλλογικού ασυνειδήτου θεωρούνται υγιείς και τον προχωρούν υλικά αν δεν την κληρονομήσουν τρελοί και τον προχωρούν πνευματικά. Τα όνειρα, το χιούμορ, η τέχνη, η φαντασία είναι μορφές αποσυμπίεσης από τη σύμβαση, σχιζοφρενικοί μηχανισμοί. Η δομή και οι κανόνες της καταπιέζουν. Ο σχιζοφρενής ακούει φωνές και έχει μανία καταδίωξης. Επιθυμεί τον άλλο και συνάμα απειλείται από αυτόν. Ο ψυχοπαθής εμπαίζει την αγάπη και τον φόβο των άλλων. Tα άτομα που έχουν χάσει το συμβολικό σύστημα είναι επιρρεπή σε ουσίες, είναι νάρκισσοι, τουτέστιν έχουν αντίσταση στην αγάπη αλλά μπορούν να την επανεπινοούν δίχως καταπίεση σε αγνότερη μορφή, δημιουργούν το φόβο επειδή η απόλαυση του άλλου - με μεγαλύτερη απόλαυση την αγάπη- τους καταπιέζει. Επιλέγουμε τον υγιή ανόητο ή τον σχιζοφρενή ευφυή που αλληλοσυμπληρώνονται 🙃🖤
Στέλιος:
Σε έκαψα συγγνώμη χαχα!
Rodia:
εξαιρετικά ενδιαφέρον! περιμένω το ολοκληρωμένο 🙂
Στέλιος:
Μερικά ακόμη: Ο Πεσόα έπασχε από διασχιτική διαταραχή ταυτότητας ήταν πολλά πρόσωπα και το διαχειρίστηκε δημιουργικά. Συμβαίνει πχ και σε τρανς άτομα επίσης που όταν ντύνονται γίνονται άλλη ταυτότητα μέσα κι έξω. Λένε πως τα deja vu οφείλονται σε αυτό. Αποπραγματοποίηση, αποπροσωποποίηση και διασχιτική αμνησία συνδέονται επίσης με την τρέλα και την ευφυΐα. Το άτομο με τέτοια χαρακτηριστικά έχει τάση να εμπαίζει το φύλο, έχει τάση προς το άφυλο. Υπνωτίζεται και δεν ψυχαναλύεται γιατί η ψυχανάλυση σκοπό έχει να φέρει τα πράγματα πίσω στη σύμβαση του συλλογικού ασυνειδήτου αλλά εδώ χρειάζεται εκβιαστικός υπνωτιστικός προγραμματισμός γιατί ο ψυχαναλυόμενος έχει αντίσταση σε αυτήν. H κατάθλιψη προκύπτει από αυτή τη δυσκολία διαχείρισης της τρέλας σε σχέση με το συλλογικό ασυνείδητο. Από την αποτυχία συνεννόησης γιατί ο τρελός αδυνατεί να συνεννοηθεί. Ο φόβος και η αγάπη συντάσσουν το βασικό σύστημα αξιών της συμβατικής λογικής.
Στέλιος:
Ο Αρτό ας πούμε έλεγε λέξεις με δική του ή με καμία σημασία απλώς ως εκφώνημα επιθυμίας και το έχω ακούσει και από άλλους που έχουν πάρει ουσίες και έχουν διασχιτική διαταραχή ταυτότητας ότι λένε καινοφανείς λέξεις χωρίς συμβατικό νόημα. Ο Νίτσε όταν το έχανε έλεγε ότι ήταν πολλά πρόσωπα ταυτόχρονα. Ποπό πολλά θέματα ανοίξαμε 😁
Rodia
απο κοντά και με κασετόφωνο!!
Αναρτήσεις
This is a FunEL
