1.416 Το τραγούδι του Αλ Τζιφράγκα

Μουδιασμένος θά'ρθω πάλι
στο κανάλι της Βουλής
να σου πω τρία λογάκια
για τον πόνο της δραχμής.

Θά'ρθω να σε νανουρίσω
με τα πάθη του ευρώ
που πολλοί το κυνηγάνε
μα μονάχος θα το βρω.

Κοιμήσου νεοέλληνα
φασολια δίχως σέλινα
σου βράζω στο καζάνι
με σάλτσα λαφαζάνι.
___________________
γραφτηκε στις 20 Αυγούστου 2015 στο f/b

1.041 ο τίκο τίκο τι

ο τικο τικο τι, ο τικο τικο τι

ένα δωμάτιο που μοιάζει με κουτί

βρήκα σε κάποια γειτονιά του Τζιμπουτί

ο τίκο τίκο τίκο τίκο τίκο τι

 

ο τικο τικο τι, ο τικο τικο τι

με ξετρελλαίνουν οι λαμπροί σου οι γλουτοί

βγάλε λοιπόν τα πλαστικά σου μπικουτί

κι έλα να κάνουμε ο τίκο τίκο τι

 

ο τικο τικο τα, ο τικο τικο τα

το καπαρώσαμε για ελάχιστα λεφτά

θα ζούμε αιώνια εδωμέσα στριμωχτά

ο τίκο τίκο τίκο τίκο τίκο τα

 

σαν πουλάκια σε στριμόκωλο κλουβάκι

θά'μαι σκλάβος σου κι εσύ θά'σαι σκλαβάκι

θά 'ν' ο χρόνος ατελείωτος γιατί

μέρα και νύχτα τίκο τίκο τίκο τι

__________________

ΣΗΜ. ατάκα κιεπιτόπου πριν απο λίγο στο f/b, χάρη στη φωτο που ανέβασε ο φίλτατος Κ-Κ-Μοίρης 

960. Το Μπαρρρ

Σε τρακάρισα στο μπαρ
αγκαλιά με τον κουμπάρ'
πίνατε ουίσκυ

Σαν τα πίναμε μαζί
με κοιτούσες σα χαζή
κι είπα "τι μου βρίσκει";

Τό 'χω κόψει το ποτό
και των μπαρ το συρφετό
μήπως και γλιτώσω

Μια τυχαία χαζομάρ'
να περάσω από το μπαρ
μ' έκανε να λιώσω

Παραγγέλνω δυο διπλά
τον κουμπάρο τον ξαπλά-
τον πετάω κάτω

Σου αρπάζω το μαλλί
"σε γουστάρω βρε τρελλή"
λέω κι άσπρο πάτο!

Αγκαζέ και λακριντί
πάμε αντάμα στο παχνί
για γερό παιχνίδι

Εσύ θέλεις σεσουάρ
μα κολλά το φερμουάρ
πάει τό 'να αρχίδι!!!

Σκούζω, φέρνεις το εκατό
"θα το κόψω το ποτό"
όρκο ξανακάνω

Οταν ξαναβλέπω μπαρ
και θυμάμαι τον κουμπάρ'
το πουλί μου πιάνω

Οου όου όου!

______________________________

είναι πολύ παλιό (2004, αν θυμάμαι καλά) και ακούγεται εδώ: https://www.podomatic.com/podcasts/rodia/episodes/2014-11-17T06_17_37-08_00

891. ζεϊμπέκικο

τα λόγια τα βα ριά μου είπες πάλι

πιο ντούρα, πιο σκληρά κι από τ' ατσάλι

πως και με ξύλινα σπαθιά θα πολεμήσεις

μανίες κι όλα τα κακά θεριά της φύσης

κι απ ' άδειες τσέπες χρήματα θα βγάζεις

και στα μπουζούκια γυαλικά θα σπάζεις

 

πώς να εκτιμήσω τόσο θρίαμβο αλήθεια

ψεύτικα λόγια πια μου γίνανε συνήθεια

πώς να στο δείξω μάνα μου Ελλάς

τα λόγια σου κατάντησαν μπελάς

_______________

στο f/b, 29 Αυγούστου 2015

371. Μιλα μου για ξυλο

Μίλα μου για ξύλο,
αυτό που τρως σαν ζητιανεύεις ένα μήλο,
ξύλο που τρως ανελεήτως εδώ κάτου,
μίλα για ξύλο του θανάτου...

Μίλα μου για ξύλο μόνο,
για θλίψη, για θανάτους και για πόνο!

Μίλα μου για ξύλα,
για δακρυγόνα, για γροθιές κι ανατριχίλα,
όταν να ζήσεις προσπαθείς -αλλά του κάκου-
μίλα για ξύλο του θανάτου...

Μίλα μου για ξύλο, πες μου,
τι κάνουν οι επτά οι αδελφές μου;

Μίλα μου για ξύλο,
ξύλο που τρως όταν στηρίζεις ένα φίλο,
ξύλο βαρύ σαν το σταυρό του Λασκαράτου,
μίλα για ξύλο του θανάτου...

Μίλα μου για ξύλο πάλι,
κι άμα δε θέλεις να μου λες, χαλάλι!


------------------------
ΣΗΜ.1. τραγουδιέται στο σκοπό του υπέροχου "μίλα μου για μήλα" του τρομερού Ευγένιου Τριβιζά, που τον θαυμάζω απεριόριστα.
ΣΗΜ.2. παλιο, απο το 2006, δεν θυμαμαι να το ανεβασα καπου αλλου...

337. Ερωτεύτηκα ένα ΜΑΛΛ...

Ερωτεύτηκα ένα Μαλλ
με ιδρώτα στη μασχάλ'
σύντροφο στο καρναβάλ'
Tου ψιθύρισα "βρωμάει"
και μου είπε "νέβερ μάιν"
είπαμε και λίγα λόγια
ως αδέρφια και λαμόγια:

- Δεν πεινάς; τι να σου κάνω;
- Βράσε μου ένα κορμοράνο!
- Μήπως θέλεις και σαλάτα;
- Οχι, σκίσε μου μια γάτα!

Ερωτεύτηκα ένα Μαλλ
ίδιο με το Ταζ Μαχάλ
κι είπα: δόξα Σοι, χαλάλ'
που εβρήκα τέτοιο ταίρι
σ' ένα πράσινο παρτέρι.
Κρίμα μόνο του να μένει
να βογγάει και να χλωμαίνει:

- Τι μου βρίσκεις; έλα πές μου,
σου αρέσουν οι πορδές μου;
- Αν γουστάρεις, βρε λιγούρι,
θα σου κλάσω και τη μούρη!

Ερωτεύτηκα ένα Μαλλ
με τουπέ, μα τρε μπανάλ
ήτανε σε μαύρο χάλ'
Bάζω μπάλλα με τριφύλι
πάνω στα βωβά του χείλη,
μα αυτό ζητάει κι άλλα
πιο τρανά και πιο μεγάλα:

- Τις ελιές του Ελαιώνα
για να βγάλω το χειμώνα
κι ένα λόχο με πριόνια
από δω ως την Ομόνοια!

+Μμμμ αλληλούϊα, πρόσχωμεν +περαστικά μας! 

(αφιερωμενο στον υποψηφιο δημαρχο Αθηναιων κ. Νικητα aka Ομερ Πριόνη


εδω ακούγεται η φωνουλα μου-->> https://www.podomatic.com/podcasts/rodia/episodes/2010-11-09T07_00_53-08_00

335. Κρέας!

Κρέας
γεννημένο σε κρεββάτι
Κρέας
το μοσχάρι της παρέας
Κρέας
το βαφτίζει ο ιερέας
Κρέας
δώστε του κάτι
Κρέας
μασημένο, ξερασμένο, αγριεμένο
Κρέας
κι άλλο κρέας, πάλι κρέας
Κρέας
φέρτε κρέας
Κρέας
φρεσκοσφαγμένο
Κρέας
απελπισμένο
Κρέας
για τα κανόνια
Κρέας
και μακαρόνια
Κρέας
σε φωνάζει ο γραμματέας
Κρέας
σε φωνάζει «κρέας!»
Κρέας
και σε πιάνει ανατριχίλα
Κρέας
και μια μαυρίλα
Κρέας
η ψυχή σου μια μερίδα
Κρέας
μια κατσαρίδα
Κρέας
γεμάτη κατσαρόλα
Κρέας
σερβιρίσου
Κρέας
κι ύστερα ντύσου
Κρέας
ντύσου με κρέας
Κρέας
γίνε μια φόλα
Κρέας
στα παιδάκια που πεινάνε
Κρέας
δώσε κόκκαλα να φάνε
Κρέας
τα δικά τους κοκκαλάκια
Κρέας
μυρίζουν ανθρωπίλα
Κρέας
και μαυρίλα
Κρέας
στα μαλλάκια
Κρέας
καρφώνει ο κουρέας
Κρέας
χρυσά χτενάκια
Κρέας
στον ορίζοντα διαβαίνει
Κρέας
το κοντάρι της σημαίας
Κρέας
περνά ο Αχιλλέας
Κρέας
πάνω του στηρίξου
Κρέας
κι ύστερα ρίξτου
Κρέας
ουράνιο μανιτάρι
Κρέας
οι φαντάροι
Κρέας
οι λεφτάδες κι οι κουμπάροι
Κρέας
μόνο κρέας; πάλι κρέας;
Κρέας
δώσε να φάνε
Κρέας
ρούφα κύριε τραπεζίτη
Κρέας
από τη μύτη
Κρέας
τρώγε ανθρώπους
Κρέας
σάλτσα δάνεια με τόκους
Κρέας
παραβρασμένο
Κρέας
λεμονάτο
Κρέας
κρασάκι άσπρο πάτο!
Κρέας
τρέχα, βιάσου
Κρέας
ο εκδορέας
Κρέας
κλέβει την προβιά σου
Κρέας
έρχεται ο κουρέας
Κρέας
να σε ξυρίσει
Κρέας
το αίμα βρύση
Κρέας
πάλι κρέας
Κρέας
και ασπιρίνη
Κρέας
αίμα για βενζίνη
Κρέας
μια νύχτα κρύα
Κρέας
μια νύχτα πανσελήνου
Κρέας
άστρα κρεατένια
Κρέας
στον ουρανό καρφάκια
Κρέας
μαλαματένια
Κρέας
καρφωμένο στο κρεββάτι
Κρέας
χωρίς ανάσα
Κρέας
για την κάσα
Κρέας
ήρθε να ξομολογήσει
Κρέας
αρχιερέας
Κρέας
τα δάκρια βρύση
Κρέας
δεν προλαβαίνει
Κρέας
τη ζωή σου τη χαμένη
Κρέας
σάπιο κρέας
Κρέας
τη σιχαμένη
Κρέας
πάντα οι άλλοι κερδισμένοι
Κρέας
αυτό το κρέας
Κρέας
ποιος θα το πάρει;
Κρέας
μια περιουσία
Κρέας
μηδέν αξία
Κρέας
ξεθωριασμένο
Κρέας
παραχωμένο
Κρέας
βαθειά στο χώμα
Κρέας
ο χρόνος ο βαφέας
Κρέας
αλλάζει χρώμα
Κρέας!

-->> πρωτοανέβηκε εδώ: http://www.radiobubble.gr/el/blog/rodia/1744

330. O καιρός των βερυκόκκων

Παρήλθεν ο καιρός των βερυκόκκων
παρήλθεν και ανέπι και στρεπτί
προς άγραν εξορμώ καινούργιων τόπων
για τούτο σιγοκλαίει το γατί

Παρήλθεν ο καιρός των βερυκόκκων
παρήλθεν και ανέπι και στρεπτί
ανέπι και ανέπι
και σαλέπι και μαχλέπι
και ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί

Παρήλθεν ο καιρός των βερυκόκκων
τα δέντρα ξεραθήκανε μεμιάς
γυρεύω συμβουλές βολιδοσκόπων
αντάξιες τοσαύτης γκαντεμιάς

Παρήλθεν ο καιρός των βερυκόκκων
τα δέντρα ξεραθήκανε μεμιάς
ξερά και καταξέρα
και αέρα και πατέρα
και για όλα φταίει μάλλον ο γαμιάς

-->> τα στιχάκια γράφτηκαν πριν μερικά χρονάκια αντί σχολίου σε μιαν υπόθεση βιασμού. Είχαν χαθεί στον κυκεώνα του πισί μου, αλλά χτες βρήκα το τραγουδάκι που είχα χτίσει με αυτά κι έτσι τα αντέγραψα και τα ανεβάζω εδώ, γιατί νομίζω ότι εδώ ταιριάζουν αν και δεν είναι γραμμένα "ατάκα κιεπιτόπου"!

-->> images from http://www.matton.fr/images/recherche/abricots.html

323. επιμένοντας στο χαβά μου

Εγώ για πανσελήνους θα μιλώ
για πράσινα σαγόνια κροκοδείλων
καβούρια με κεφάλι στρογγυλό
και αμαρτίες ομοφυλοφίλων

-->> γραμμένο πάνω στη μουσικούλα που ήρθε απότομα μέσα στο κεφάλι μου!

322. Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΙ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΑΓΚΟ

Να φάμε μακαρόνια με κιμά;
ή μήπως να σου φτιάξω γιουβετσάκι;
Σ' αρέσει το αρνάκι καπαμά,
μπορώ να το ταιριάξω με σπανάκι!

και κει που καίγεται ο κόσμος αυτή ρεύεται
κι εσείς χορεύετε
κι εσείς χορεύετε
έχει στουμπώσει στο φαΐ και ονειρεύεται
πως αδυνάτισε χορεύοντας τσα τσα!

Μ' αρέσει για σφαγές να μου μιλάς,
μ' αρέσει να μου λες για πεθαμένους!
Αχ, πες μου για θριάμβους της ΕΛΑΣ,
για λέγε για φτωχούς κι απολυμένους!

ο κόσμος όλος το γλεντάει με το σφάξιμο
κι ούτε ένα κράξιμο
κι ούτε ένα κράξιμο
σκάβει με σθένος να πετύχει αυτό το θάψιμο
βαθύ λαγούμι να χωρέσουν τα λεφτά!

Το ΝΑΤΟ σφάζει στο Αφγανιστάν,
φτωχούς πυροβολούν στη Βολιβία.
Ποιος είναι πιο μεγάλος ταλιμπάν
αυτό θ' αποδειχτεί στη νεκροψία...

και ο πλανήτης να χαζεύει στα κανάλια του
τα μαύρα χάλια του
τα μαύρα χάλια του
στίβει ανθρώπους για ζουμί στα πορτοκάλια του
και καταπίνει βιταμίνες με ουρά!


-->> ο τρόπος και η ώρα που γράφτηκε, εδώ-->>
http://rodiat7.blogspot.com/2008/09/blog-post_17.html

320. η γλυκειά Αν και ο Νταν στην κατσαρόλα

Η Αν γεννήθηκε μια ζαχαρένια μέρα,
είχε ματάκια με γυαλιά,
χειλάκια για φιλιά
και μπόλικο αέρα.

Μεγάλωνε η Αν λοιπόν,
στο μελωμένο παρελθόν,
με μια μποτίλια
κονιάκ, τεκίλα, ρούμι, τζίν
το αλκοόλ της προς το ζειν.

Με μια μποτίλια αγκαλιά
σαράντα μέτρησε σκαλιά
στην κατρακύλα
ο Διαβήτης δήλωσε παρών
κομμένο πια το τιρμπουσόν.

Η Αν μεγάλωσε πολύ
άσπρισε το ξανθό μαλλί
σαν προβατάκι
παντρεύτηκε, έκανε παιδιά
κι έπινε μόνο τσικουδιά.

Ηρθε μια μέρα που η Αν
τά 'χασε όλα, πάει ο Νταν
Καραμπουρνάκι
με μια στεκάτη μαλλιαρή
κοκκινομάλλα λαμπερή.

Τό 'φερε εδώ, το πήγε εκεί,
δεν είχε δεύτερο βρακί
πήρε μαχαίρι
κάνει το Νταν κοκκινιστό
και τη στεκάτη φουρνιστό.

Τους έφαγε η Αν μετά,
μα δεν της βγαίναν τα σκατά
στο Κρυονέρι
όλα τα ξέρασε η Αν
το Νταν, τη στέκα και το παν.

Η 2η εκδοχή «Η Αν και ο Νταν» εδώ: -->>
http://rodiat7.blogspot.com/2008/08/blog-post_31.html

296. ο χορος των επτα πεπλων

Μεσ' στα ροζ τα πεπλα, τα πεπλα, τα πεπλα
Χορευε η Θεκλα, η Θεκλα, η Θεκλα
Και στριφογυρνουσε σαν ενα μπαλονι
Που τα δινει ολα καθως ξεφουσκωνει!

 Μεσα στα γαλαζια τα πεπλα, τα πεπλα, τα πεπλα
Χορευε η Θεκλα, η Θεκλα, η Θεκλα
Κι ανοιγε μια τρυπα, μια τελεια παγιδα,
Οπως στιφογυρναγε σαν να 'ταν βιδα!
 
Στα λευκα τα πεπλα, τα πεπλα, τα πεπλα
Χορευε η Θεκλα, η Θεκλα, η Θεκλα
Πεταγε ψηλα και χαμηλωνε παλι
Διχως να διακρινει το μαυρο της χαλι! 

Μεσ' στα γκριζα πεπλα, τα πεπλα, τα πεπλα
Χορευε η Θεκλα, η Θεκλα, η Θεκλα
Ηταν απαλα, δροσερα και φευγατα
Και η Θεκλα νομιζε πως ηταν γατα!
 
Μεσ' στα μαυρα τα πεπλα, τα πεπλα, τα πεπλα
Χορευε η Θεκλα, η Θεκλα, η Θεκλα
Και σε μια στροφη τη μορφη της αλλαζει
Με μια νυχτεριδα χλωμη τωρα μοιαζει!

 Μεσα στα πολυχρωμα πεπλα, τα πεπλα
Χορευε η Θεκλα, η Θεκλα, η Θεκλα
Κι οταν μπουρδουκλωθηκε μεσ' στα ξεφτιδια
Ειδε πως τα πεπλα γινοντουσαν φιδια! 

Στα ξεθωριασμενα τα πεπλα, τα πεπλα
Σερνεται η Θεκλα, η Θεκλα, η Θεκλα
Εχει ζαλιστει και το χρωμα της χανει
Μενει σαν σουπια που 'χει χασει πια το μελανι!

-->> τραγουδιστα εδω: -->>
http://rodia.podomatic.com/

___________________________
ΣΗΜ. εμπνευσμένο απο την "υπόθεση Ζαχόπουλου", δηλαδή για εκείνους που ΘΕ(λουν καρέ)ΚΛΑ.

196. tangoMango (Χ-άσμα)

στη χώρα του τάνγκο

ένας μάνγκας με τάιζε μάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

ο μάνγκας έμοιαζε μ' ουρακοτάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

μανγκωμένοι μαζεύαμε μάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

σα στραγάλια δανγκώναμε μάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

νγκόμενα λάτρεψε ουρακοτάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

δυο μάνγκες ζύγιζαν μάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

με το παλάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

τό 'σκασα μ' ένα σαλτιμπάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

να περπατώ πάνω σε σπάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

έμαθα τι εστί λουμπάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

κάτι φρικιά με περιμάνγκω-

στη χώρα του τάνγκο

που κάπνιζαν μαριχουάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

δε μ' άφησαν ούτ' ένα φράνγκο

στη χώρα του τάνγκο

με δέσανε πάνω σε πάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

και ούτε μάνγκο, ούτε φράνγκο, ούτε σαλτιμπάνγκο,

στη χώρα του τάνγκο

έγινα μία ντεσπεράνγκω

(του κερατά λέμε!)

στη χώρα του τάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

στη χώρα του τάνγκο

ΣΗΜ.1. στη φωτό το μάνγκο του raresteak
ΣΗΜ.2. ξέρω, ξέρω, η χώρα του τάνγκο είναι η Αργεντινή, αλλά... ποιητική αδεία, κλπ, το μάνγκο πήδηξε παραδίπλα.. άλλωστε εκεί πέρα μπορεί να καλλιεργούνται επισης
ΣΗΜ.3. ηχητικά εδώ

166. ο καιρός των βερυκόκκων

Παρήλθεν ο καιρός των βερυκόκκων

ανέπι και ανέπι και στρεπτί

προς άγραν ξεκινώ βολιδοσκόπων

για τούτο σιγοκλαίει το γατί



Παρήλθεν ο καιρός των βερυκόκκων

τα δέντρα ξεραθήκανε μεμιάς

ξερά και καταξέρα

και αέρα και πατέρα

και για όλα φταίει μόνον ο γαμιάς!

130. περί δωροδοκίας

δωροδόκησέ με να σου πω
το ζαχαρωμένο μυστικό
πώς να βγάζεις μύγες απ' το γάλα
πώς να ρίχνεις δέκα μέτρα τη ροχάλα

δωροδόκησέ με να σου πω
άλλο ένα σούπερ μυστικό
πώς να στέλνεις ψάρια στο αγκίστρι
πώς να βάζεις στα γατόσκυλα καπίστρι

δωροδόκησέ με να σου πω
αν και το κρατάω μυστικό
κι έλεγα να μη τ' αποκαλύψω
πριν πεθάνω να το θάψω, να το κρύψω
όμως με βαραίνει πιεστικά
και ζητά να βγει απ' τα σωθικά
πώς να δίνεις γεύματα με γλάρο
και δωροδοκίες με παπά και με κουμπάρο

111-αργό ταγκό θαλασσινό

Καλή μου Ανάφη
το νερό σου με βάφει
σα να μπαίνω σε σκάφη
με νερό λουλακί

Καλή μου Ανάφη

όλα πήγανε στράφι
τώρα βγαίνω απ' τη σκάφη
σα στιμένο βρακί

73-ο Ρομπέν των αγρών

Ρόμπα έγινε ο Ρομπέν
όταν έγινε λουμπέν
λουκουμιέντε

Ρόμπα σόμπα καμιζόλ
πράσινο πλεχτό κασκόλ
χουλιγκιέντε

Ρόμπα έγινε σανζμάν
λάδι μηχανής καζάν
ρουλεμιέντε


ρεφρέν:

λου χου ρουλ
Ιστανμπούλ
σουνετιέντε
λου χου ρουλ
Ιστανμπούλ
χανουμιέντε

Αμάν αμάν να καούν τα μούσμουλα!