1.627 αντρόγυνο

Εκείνος μπερδεύεται. Δεν μπορεί να καταλάβει τι του ζητάει. Αδυνατεί να αποκωδικοποιήσει το βλέμμα της. Η ερμηνεία του χαρακτήρα της είναι πάνω απο τις δυνάμεις του. Τόσο μυστήριο του είναι ακατόρθωτο να το αντιμετωπίσει, για τούτο και γοητευτικότατο. Διασκεδάζει πολύ μαζί της.

Εκείνη τον βρίσκει κατώτερο των προσδοκιών της. Ποτέ του δεν θα καταφέρει να την καταλάβει. Ολα τα θέλει μασημένα. Μπροστά της είναι ένα χαρτί που τα γράφει όλα -χαρτί και καλαμάρι. Κανένα μυστήριο. Κανένα παιχνίδι. Καμιά παρέκκλιση απο το "σωστό" και αναμενόμενο. Αυτό καταντά βαρετό.

Πως είναι δυνατό να συνυπάρχουν ομαλά και σε βάθος χρόνου αυτοί οι δυο άνθρωποι;

1.484 περί Σεφέρη

Επειδή βλέπω συχνότατα να γράφεται για τον "μεγάλο έρωτα" Σεφέρη και Μαρώς, εκθέτω τη δική μου άποψη: ο Σεφέρης είναι ο αγαπημένος μου ποιητής και, ταυτόχρονα, ένας μισητός άνδρας που έθεσε όρο στην γυναίκα που τον αγάπησε να απαρνηθεί (να μη ξαναδεί!) τα παιδιά της, αν ήθελε να τον ακολουθήσει.. "οι κόρες σου ή εγώ" κάτι τέτοιο θα της είπε.. κι εκείνη, η Μαρώ, θυσίασε τα παιδιά της και πήγε μαζί του για μια ζωή. Είναι έρωτας αυτός και μάλιστα εκ μέρους ενός ποιητή; Να θυσιάζει στεγνά και στην ψύχρα τα συναισθήματα της (υποτίθεται) αγαπημένης του γυναίκας; Τι να πω πια, βρίσκομαι μέσα στην αντίφαση. Αυτό δεν είναι έρωτας, είναι ανθρωποθυσία!

1.394 βλέμματα

υπάρχουν βλέμματα γεμάτα υδατάνθρακες
και άλλα που μυρίζουν κοκορέτσι
στο βλέμμα που με μάγεψε ο θησαυρός δεν ήταν άνθρακες
ούτε και κάτι μαύρο ασπρισμένο με στουπέτσι
δίνε μου βλέμμα στολισμένο δακρυοπάχνη
και καταβρόχθιζέ με σαν αράχνη!

1.376 μυθικός έρωτας ή βάσανο;

σκέφτομαι ώρες ώρες τη Μαρία Κάλλας και τι τράβηξε αυτή η Θεία γυναίκα από τον Ωνάση που, μια και δεν μπορούσε να τη φτάσει, την ταπείνωνε με κάθε ευκαιρία. Με αυτό το "και ποια νομίζεις πως είσαι που εχεις μια σφυρίχτρα στο λαρύγγι;" θα έπρεπε να του είχε δώσει τα παπούτσια στο χέρι κι όχι να τα παρατήσει όλα και να μαραζώνει και να φάει και δεύτερη προδοσία με το γάμο του με τη Τζάκυ. Αλλά τότε, βλέπεις, δεν υπήρχε ο ορισμός της παρενόχλησης και της κακοποίησης, και οι άντρες χασκογελούσανε.

 

Ο έρωτας, τελικά, είναι παρεξηγημένο πράγμα, όπως και η θυσία, γιατί τι θα πει "θυσιάζομαι για τον έρωτά μου"; σίγουρα, δεν σημαίνει βλάπτω εμένα για να καλαμπουρίζεις. Μπορεί να γίνομαι θυσία, που λένε, για να βοηθήσω σε μια δύσκολη κατάσταση, ασθένεια, οικονομική καταστροφή, κλπ, αλλά όχι για χαζομάρες. 

 

Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω αυτούς τους ανθρώπους (γυναίκες ιδίως) που κάθονται και τρώνε σφαλιάρες (πραγματικες και ψυχικές) επειδή, λέει, είναι ερωτευμένες! Ο έρωτας είναι μοίρασμα, ένωση, ένωση και μοίρασμα μιας τρέλλας, όχι βασανιστήριο κι άμα δεις κάτι στραβό φύγε ολοταχώς!

1.261 ο εγγλέζος φίλος μου

 

καθε μερα βγαινω στον κηπο -αυτον με το αφθονο γρασιδι, και αφου φορεσω τα πατουμενα εξωτερικου χωρου!- και συνομιλω με ενα πουλακι που στεκεται ακρη ακρη στα κεραμιδια.. μετά απο μερικα σφυριγματα, το πουλακι πεταει στριφογυριζοντας καπου ενα μετρο ψηλα, μετα κατεβαινει παλι στα κεραμιδια και περιμενει.. αλλα δεν ξανασφυριζω! Βασανιστικος ερωτας λεμε

15 Μαΐου 2014 στις 1:59 μ.μ.

1.114 περί έρωτος

--οι μεγάλοι έρωτες είναι οι απραγματοποίητοι

 

--ο καθηγητής στο Χημικό του ΕΜΠ αείμνηστος Παύλος Σακελλαρίδης έλεγε ότι ο έρωτας είναι θέμα χημείας

 

--κάπου διάβασα ότι ο έρωτας είναι θέμα συγκυριών

 

--αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι ναι μεν ο έρωτας "από τα μάτια πιάνεται, στα χείλη κατεβαίνει κι από τα χείλη στην καρδιά ριζώνει και δεν βγαίνει", αλλά το μυαλό είναι εκείνο που έχει τη δύναμη να τον συντηρήσει! αν το μυαλό κουραστεί, άστα βράστα δλδ