1.647 28η Οκτωβρίου

«...Πιστεύαμε στο τέλος σαν τον Καραγκιόζη πως εμείς σκοτώσαμε τον καταραμένο όφι. Μεθύσαμε από δόξα που μόνοι μας χαρίσαμε στους εαυτούς μας. Για άλλη μια φορά νίκησαν οι Χίτες, οι κουτσαβάκηδες, οι ταγματασφαλίτες, οι βασανιστές και οι μέλλοντες Μιχαλόπουλοι και οι Κουρήδες. Αυτή είναι η 28η Οκτωβρίου»

Μάνος Χατζιδάκις

1.646 μικρή περιπέτεια υγείας

διαβάζω πολλά περί γιατρών και φακελλακίων και νομίζω πως ήρθε η ώρα για την αντίθετη γνώμη -κατόπιν εμπειρίας- τη δική μου: Πριν από μερικούς μήνες, πήγα να σηκωθώ ένα βραδάκι γύρω στις 10:30 για να πάω για ύπνο και.. δεν! δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου λέμε και δεν καταλάβαινα κιόλας γιατί συνέβαινε αυτό το πρωτόγνωρο πράγμα. Με υπέρμετρο κόπο και γαντζωνόμενη στους τοίχους και στα έπιπλα κατάφερα να φτάσω το τηλέφωνο και να τηλεφωνήσω στα επείγοντα και στη μικρή μου κόρη, που έφτασε νωρίτερα από το νοσοκομειακό, καθότι πολύ κοντά και αστραποβαδίζουσα. Σε μισή ωρίτσα λοιπόν, φτάσαμε στο εφημερεύον, στα επείγοντα περιστατικά, όπου με περιλάβανε -ένας ένας, με τη σειρά του- όλοι οι γιατροί, έκανα παρέλαση από όλα τα τμήματα, όπου εξετάστηκα εξονυχιστικά, με ξετίναξαν σαν να λέμε. Το μόνο που δεν κατάφεραν ήταν να μου πάρουν την πίεση, επειδή δεν αντέχω να πιέζομαι! Κατά τις 8:00 το πρωί της επόμενης μέρας, αφέθηκα ελεύθερη, με το πρόβλημα άλυτο: εξακολουθούσα να μη μπορώ να περπατήσω, όχι τόσο πολύ όσο την προηγούμενη, αλλά έπρεπε να κρατιέμαι από κάπου -να γραπώνομαι δηλαδή.

Η άσκηση του γαντζώματος από τους τοίχους ήταν πολύ αστεία, ένιωθα σαν τον σπάιντερμαν! Επίσης, έλεγα στην κορούλα μου "μην ανησυχείς, θα πεθάνω υγιής!" και το διασκεδάζαμε!

Ο/Η νευρολόγος του νοσοκομείου, απαίτησε να μελετήσει λεπτομερέστερα τις νοσοκομειακές εξετάσεις στο ιατρείο του/της (δεν διευκρινίζω το φύλο για ευνόητους λόγους) και πήγα σε δυο μέρες και μου έκανε πλήρη περιγραφή του τι περίπου συνέβη, κατά την κρίση και την εμπειρία του/της χωρίς να δεχτεί φράγκο. Το τόνισε μάλιστα, ότι είναι υποχρέωση του γιατρού να φροντίζει για την υγεία του ανθρώπου, να τον γιατρεύει, και μετά από αυτό ένιωσα αναπτερωμένη και αισιόδοξη για τη νέα γενιά γιατρών στη χώρα μας!

Γενική κατάρρευση μετά από υπερβολική κόπωση, ήταν το πόρισμα του δικού μου γιατρού, του ομοιοπαθητικού, στον οποίο ανάφερα όλα τα συμπτώματα καταλεπτώς, έλαβα τη σχετική αγωγή (υποχρεωτική ξάπλα διαρκείας συν ένα σκεύασμα) και μετά από 15 μέρες ήταν σαν να μην μου είχε συμβεί ποτέ τίποτα. Το μειονέκτημα του νοσοκομείου διαπίστωσα πως είναι η άρνηση των γιατρών να ακούσουν την ιστορία του ασθενή, λες και όλα οφείλονται σε τεχνικά ζητήματα του οργανισμού. Ρωτούν π.χ. τι έφαγες και αν ακούς καλά, αλλά όταν εξηγείς ότι για έναν τουλάχιστον μήνα είχε αποδιοργανωθεί η ζωή σου και βρισκόσουν στην τσίτα, που λένε, δεν δίνουν σημασία: εξετάζουν τα επί μέρους χωρίς να δίνουν σημασία στο όλον, όπως ακριβώς με το φεγγάρι και το δάχτυλο. Αυτά. Α! το μάθημα που πήρα είναι ότι πρέπει να ξεκουράζομαι -δεν είμαι παιδάκι.
___________________
γράφτηκε στις 27 Οκτωβρίου 2017 στο f/b

1.645 ζωντανη Ιστορια

καποτε, πολλα χρονια πριν, πετυχα το μπαμπα Βενετη να εχει ενα φουρνακο καπου στο Δηλεσι. Ειχε χηρέψει και μοιραζοτανε σπιτι και μαγαζι με μια αλλη γυναικα, πραγμα που δεν του συχωρεσαν τα παιδια του (δεν θυμαμαι λεπτομερειες και αριθμους, ποσα παιδια ειχε δλδ) που φτιαξανε τη γνωστη αλυσιδα. Ηταν στενοχωρημενος κι ευτυχισμενος ταυτοχρονα και αυτο μου ειχε κανει μεγαλη εντυπωση τοτε, για τουτο το θυμαμαι.

ζωντανη Ιστορια, που λένε! πραγματα που όταν συμβαινουν δεν εχουμε ιδεα ποσο σημαντικα ειναι (ισως)

1.644 το ουρί του Παραδείσου

παραδείσιο ουρί
παραχρήμα κι αυθωρεί
φτάνει στην Ελλάδα

με φτερά απο ταφτά
όρμηξε ψαχουλευτά
προς τα πορτοφόλια

από δω και από κεί
να μας πάρει το βρακί
βγάζει τα μπιστόλια

δεν υπάρχουνε λεφτά
ούτε... μεταφυτευτά!
μόνο φασολάδα...

1.643 το καταχθόνιο σχέδιο

Γνωρίστηκαν στο μπαρ Gamtimansou ενα βράδυ αμέσως μετά την εγγραφή τους στο Πανεπιστήμιο του Harvarai Axafna. Ούτε η καταγωγή ούτε το χρώμα εμπόδισε να γίνουν αμέσως φίλοι. Η Dafne Cancelink, ο Allevour Yatopsito και ο Koulamar Mitzizkani λες και είχαν κατέβει απο το ίδιο αστέρι με σκοπό εκείνο το μαγικό ραντεβού στην Πολιτεία των ΗΠΑ.
(συνεχίζεται)

1.642 κατάλοιπα

η συμβουλή "να κοιτάς τη δουλειά σου" είναι κατάλοιπο της δουλείας σε κατακτητές (ξένους και εγχώριους) που έκανε το φόβο να θεριέψει στις ψυχές του κοσμάκη. Διαπίστωση: ο φόβος δείχνει να είναι τελικά η ισχυρότερη αξία για την επιβίωση, όταν οι άλλες αξίες, οι αληθινές και μεγάλες, έχουν νικηθεί.

1.641 1.000 προσχέδια

η αλήθεια ειναι ότι κάποτε είχα σιάξει περί τα 1.000 προσχέδια για ένα σπιτι δικο μου, όταν διάλεξα μία την υπέβαλλα για οικοδ. άδεια, αλλά μετάνιωσα και, οταν με ειδοποίησαν "τι γινεται; αν δεν ερθετε για έλεγχο των στοιχειων, θα καταστραφούν" δεν πηγα να πάρω πίσω! σπίτι και αυτοκινητο ητανε τεράστιες δεσμεύσεις, ασήκωτες (για μένα)

1.640 επετειακόν

«πέτα το! πέτα το!» φωνάζαμε στο μαέστρο της μπάντας της Στρατιωτικής Σχολής Ιατρικής Θεσσαλονίκης, μόλις πέρναγε από μπροστά μας η παρέλαση κάθε χρόνο τέτοια μέρα, κι εκείνος πέταγε ψηλά τη μπαγκέτα προς μεγάλη ικανοποίηση των παρισταμένων. Κανένας άλλος μαέστρος, άλλης στρατιωτικής σχολής, δεντόλμαγε να κάνει αυτό το κατόρθωμα! Νομίζω ότι ήτανε κάτι σαν παράδοση της σχολής αυτής, αλλά δεν ξέρω αν ακόμα συνεχίζεται.

1.639 2020, η χρονιά του covid

εδω που τα λέμε "εκ βαθέων", εξ αρχής περιμενω τη στιγμή που θα αποκαλυφθει οτι όλο αυτο ήταν ενα φιασκο. Η υπερβολή και τα πολιτικά παρελκόμενα δηλαδή, όπως π.χ. ο περιορισμός της κυκλοφορίας ανθρώπων, και όχι ο ιος αυτος καθεαυτός ο οποίος υπάρχει, σύμφωνα με τη γνώμη των επιστημόνων, την οποία σεβομαι και φοράω μάσκα (χωρις να πεφτω σε τρομολαγνεία, αν και 80τούτις, καθώς και προς αποφυγήν προστίμων)
________________
γράφτηκε στις 25 Οκτωβρίου 2020 στο f/b

1.638 λέξεις "ευγενικές" και άλλες

αν αντί "στον απόπατο" έγραφε "στον κάλαθο των αχρήστων", θα θύμωναν οι πιστοί; οι λέξεις είναι μυστήρια τρένα, μπορείς να πεις τα ίδια (και χειρότερα) πράγματα με λέξεις "ευγενικές" που δεν ταράζουν το θυμικό, γιατί άλλο τα κακάκια και άλλο τα σκουπίδια που είναι φυσικά χειρότερα επειδή περιλαμβάνουν και τα κακάκια (θα μπορούσα να βάλω θαυμαστικό, αλλά διατηρώ τη σοβαρότητα της άποψής μου)

1.637 απορία

Πέρασες και δεν σε είδα.
Διάττων ήσουν ή Περσείδα;

1.636 μεταθανάτια αξιοπρέπεια

ωραιο θεμα η μεταθανάτια αξιοπρέπεια, με εχει απασχολησει κατα καιρους και θα ηθελα να τύχω ενός παρόμοιου θανάτου: να μη με βρουν π.χ. πεθαμενη στο... καμπινέ!

Ορίζοντας τον "αξιοπρεπή" θανατο σημερα, νομίζω ότι κυρίως αφορά τον περίγυρο του πεθαμένου: δεν νοείται θάνατος αξιοπρεπής εκτός νοσοκομείου, χωρίς να έχουν καταβληθεί προσπάθειες και χρήματα (όσο πιο πολλά, τόσο πιο καλά) ωστε να κρατηθεί ο ασθενής στη ζωή, άρα Νοσοκομείο, ασπροντυμένοι γιατροί και νοσοκομες να τρέχουν και να παραστεκουν σαν αρχάγγελοι, κλπ κλπ.

Ενα τέτοιος "αξιοπρεπής" θάνατος ακολουθείται από μια εξίσου "αξιοπρεπή" κηδεία, με πανάκριβο φέρετρο και σοβαρούς ακόλουθους, ιδιαιτέρως επιφανείς όσο ειναι δυνατόν.

Πράγματα με τα οποια διαφωνώ φυσικά, επειδη θα ηθελα να τα τιναξω ηρεμα στο κρεββατακι μου ενω θα κοιμαμαι και να ταφώ ήσυχα σε ένα σανιδένιο φερετρο (το φτηνοτερο κασονι που υπαρχει) ή/και να καώ αν αυτο κοστίζει φτηνοτερα. Οσο για ακολούθους, θα προτιμουσα τα παιδια μου να λενε ανέκδοτα για μενα και περί εμού, άλλωστε τα έχω εμπλουτίσει με μπόλικα απο αυτα! Μια κηδεία χαρούμενη, όπως την ειχε ζητησει κι ο πατέρας μου και τηρηθηκε η επιθυμία του: είχαμε περάσει ζάχαρη, που λένε. Στο μνημοσυνο επαναλήφθηκαν τα ιδια περιπου, αλλά με τους φιλους κλπ κοσμο.

1.635 η γάστρα.

και βρε παιδι μου, μάθαμε στην άνεση και στα ηλεκτρικά και θυμηθηκα οτι η γιαγια μου στο χωριο δεν ειχε κουζινα ούτε τιποτα και μαγειρευε στα ξυλα εξω απο το σπιτι κι έψηνε στη γάστρα. Καιρός να κατεβαινουν ιδέες για το εγγυς μελλον!! Πάρκα υπαρχουν μερικα, ακαλυπτοι χωροι επισης. Εμπρός λοιπόν! (προς τα πισω)
25 Οκτ. 2021

1.634 ο σουλτάνος

ο δικός μας ο σουλτάνος
είναι κόπανος με κράνος

1.633 εποικοδομητική μοναξιά!

το να περνάω μόνη πολλές ώρες την ημέρα είναι πολύ ωραίο, γιατί μπορώ να διαφωνώ άνετα με μένα -πάντα πολιτισμένα!

1.632 ενα χταπόδι στην κρεββατοκάμαρα!

άνοιξε την πόρτα, μπήκε στην κρεβατοκάμαρη κι απλώθηκε στο κρεβάτι σαν χταπόδι καλά γουλισμένο, χωρίς να βγάλει ούτε ένα από τα οχτώ του παπούτσια

1.631 περί λέξεων και μετάφρασης

τα παλιά χρόνια πηγαίναμε σινεμά και ακούγαμε τον Ούγκο Τονιάτσι να ωρύεται «ποτάάάνα, ποτάάάνα» κι απο κάτω να γράφει «Μαριάννα, Μαριάννα» και οι Τσίτσο και Φράνκο να συζητάνε για κάποιον «κύριο Πούτσο» κι ο μεταφραστής απο κάτω να επιμένει να γράφει για κάποιον «κύριο Νούτσο»! Με αυτόν τον τρόπο διαφυλάξαμε τα χρηστά ήθη και σήμερα ενοχλουμαστε που οι νέοι τραγουδάνε βρίζοντας με λόγια που λέγονται ακριβώς για να ενοχλούν. Ε, λοιπον, αν και δεν είμαι φαν που λένε, δεν ενοχλούμαι!

1.630 χάσμα γενεών

των γενεών τα χάσματα
κρυπτογραφούνε άσματα

1.629 περι LEX

θυμηθηκα ενα Παν/μιακο ανεκδοτο (αληθινη φαση) που μας διηγότανε ο απέθαντος Δάσκαλός μας Ελευθεριος Ζωΐδης: «μια φορα, γινοντουσαν εξετάσεις στη Νομικη κι ενας φοιτητης, ο Αλεξανδρος Τάδε, ειχε παει εντελώς αδιάβαστος. Φτανει η σειρά του κι ο καθηγητης ρωτάει: το λοιπόν, κυρ Αλέξ, τι γνωρίζεις περι LEX; Ούτε λέξ'! απανταει ο φοιτητής και παίρνει... άριστα! για την ετοιμολογία του.»

1.628 προφητείες

στα 12 σκιτσάριζα κυριες να φορανε μινι φουστες κι εγινε πραγματικοτητα μετα απο 10 χρόνια. Στα 27 οραματιστηκα πολυθεαμα σε αναλογη κατασκευη: αμφιθεατρο καθύψος, οπου παιζοντουσαν πολλα θεαματα/ακουσματα ταυτοχρονα και οι θεατές κυκλοφορούσαν με ράμπες. Επρεπε να περασουν καμμια 50ριά χρόνια για να εμφανιστουν τα "εμβυθιστικά" κόλπα. Περιμενω οσονούπω να εμφανιστει και ο πολλαπλός σύνδεσμος που ειχα σχεδιασει. Για να δούμε... Τα μυαλά επικοινωνούν!

1.627 αντρόγυνο

Εκείνος μπερδεύεται. Δεν μπορεί να καταλάβει τι του ζητάει. Αδυνατεί να αποκωδικοποιήσει το βλέμμα της. Η ερμηνεία του χαρακτήρα της είναι πάνω απο τις δυνάμεις του. Τόσο μυστήριο του είναι ακατόρθωτο να το αντιμετωπίσει, για τούτο και γοητευτικότατο. Διασκεδάζει πολύ μαζί της.

Εκείνη τον βρίσκει κατώτερο των προσδοκιών της. Ποτέ του δεν θα καταφέρει να την καταλάβει. Ολα τα θέλει μασημένα. Μπροστά της είναι ένα χαρτί που τα γράφει όλα -χαρτί και καλαμάρι. Κανένα μυστήριο. Κανένα παιχνίδι. Καμιά παρέκκλιση απο το "σωστό" και αναμενόμενο. Αυτό καταντά βαρετό.

Πως είναι δυνατό να συνυπάρχουν ομαλά και σε βάθος χρόνου αυτοί οι δυο άνθρωποι;

1.626 η μανιβέλα

δεν ξέρω πώς γίνεται και όταν στον κόσμο όλα πάνε στραβά εμένα μου πηγαίνουν ίσια: είναι σαν να παίρνει μπρος μια αυτόματη μανιβέλα και τα γυρίζει ανάποδα

1.625 το χταπόδι

το χταπόδι το χταπόδι
όσο το χτυπάς απλώνει

(σοφή παροιμία)

1.624 η κερδοφορία του "κάτι"

δεν καταλαβαίνω το είδος των ανθρώπων που για να κάνουν κάτι, (ό,τιδήποτε) πρέπει να έχουν εξασφαλισμένη την κερδοφορία αυτού του "κάτι", πρέπει αυτό το "κάτι" να είναι τέλειο, αν πρόκειται για γράψιμο να είναι γραφή Ντοστογιέφσκι και άνω, αν είναι ζωγραφιά να είναι καλύτερη του Λεονάρντο, ξέρω'γώ, κ.ο.κ. Η πρώτη ιδέα που έρχεται στο μυαλό μου είναι ότι ίσως δεν πρόκειται για ανθρώπους με μειωμένη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, αλλά για εκείνους που θέλουν απλώς να κάνουν πολλά (και να κερδίσουν πολλά λεφτά απο αυτό που θα κάνουν, εννοείται) και δεν ξέρουν από πού να ξεκινήσουν κι ετσι ακινητοποιούνται και δεν κάνουνε τίποτα.
Νομίζω ότι πρόκειται για δυστυχισμένους εκ πεποιθήσεως ανθρώπους. Τα λεγόμενα "παρεξηγημένα ταλέντα" που κυκλοφορούν ανάμεσά μας κι αυτά. Τι λες;

1.623 σκοτωμοι απο αγάπη

μερικά πράγματα από αυτά που συζητιούνται μού είναι άγνωστα, χώρια που με αρρωσταίνουν όταν βλέπω να συζητιούνται.
(περί σχέσεων ιδίως, που οδηγούν σε εγκλήματα)

«τη σκότωσε γιατί την/τον αγαπούσε» π.χ. Εμ, αμα την/τον αγαπαγε υπήρχε κάνας λόγος να την/τον σκοτώσει; Εγκλημα λεγεται αυτό και στην ψειρού κατευθείαν λεμε.

1.622 απαγορεύσεις και τιμωρίες

αναμένονται κι άλλες απαγορεύσεις, κι άλλες τιμωρίες, ο κόσμος είναι παραζαλισμένος, παραπατάει και τρέμει, πλένει χέρια, φοράει μάσκες, απειλείται με απόλυση (αν κλείσει η επιχείρηση λόγω ιού) και συνακόλουθη πείνα, η κυβέρνηση δημιουργεί έργα ανάπλασης του περιβάλλοντος της πρωτεύουσας (να εκφράσει το ταλέντο του ο κ. Δήμαρχος) και αφήνει τα λεωφορεία να σκουριάζουν στα συνεργεία, λιγοστεύει τα δρομολόγια των ΜΜΜ για να μη κυκλοφορεί (ή να κυκλοφορεί λιγότερο) ο κόσμος... αυτή κι αν είναι σούπερ ιδέα!!!

Πού ζουν αλήθεια η κυβερνώντες αυτο τον τόπο; εκτός Ελλάδος; ώρες ειναι να ακούσω τον κ. πρωθυπ. να υπόσχεται Μετρό στη... Σαμοθράκη!!!

(κλπ κλπ, η παρανοια έχει σπάσει τα κοντέρ, καληνύχτα μας)
____________________
γράφτηκε στις 22 Οκτωβρίου 2020 στο f/b

1.621 στις ακτές της Κορνουάλης

στις ακτές της Κορνουάλης
τριγυρνούσε ένας μπακάλης
είχε στα μαλλιά του φύκια
και στις τσέπες του ραδίκια

θα τον έλεγες μανάβη,
αν του άρεσε να σκάβει!

στα νυχτερινά τεφτέρια
ελογάριαζε τ' αστέρια
και απ' του Θεού τις μέρες
αγαπούσε τις Δευτέρες

θα τον έλεγες και ράφτη
αν (...) να χάφτει!

1.620 μικροτσούτσουνος

ας μιλησουμε λιγο σοβαρά τωρα: "μικροτσουτσουνος" ειναι αυτος που, κι αν ακομα το εχει εξηντα πόντοι (λεμε τωρα), φθονει ολο τον κοσμο! δλδ ειναι φθονερος, μισογυνης, μισανθρωπος, φασιστοειδές! οι καλυτεροι εραστες (ανδρες και γυναικες) δεν δινουν σημασια στα μεγεθη αλλα στην ηδονη που προσφερουν ο ενας στον αλλο.

ολα ειναι στο μυαλο, αλλα στο μυαλο του "μικροτσουτσουνου" ειναι ενα τσουτσουνι με το οποιο θελει να απαυτώ ολο τον πλανητη!!!

1.619 τερυλέν

φταις
που ενας κλέφτης κεφτές
τηλεγράφησε χτες
πως θα μπει στο κοτέτσι

κλαίν'
οι κοτούλες και λέν'
το μαλλί τερυλέν
και οι κόκορες λέτσοι

μη
μην αφήσεις στιγμή
να βρεθεί αφορμή
να τις κάνει γιουβέτσι

1.618 Σινεμά

το 1ο σοβαρό φιλμ που ειδα ηταν το Σκαραμούς (φοβερο φιλμ με Μελ Φερέρ, κλπ, ξιφομαχίες κι ετσι)
μετα, οι 3 σωματοφυλακες, το σιδηρούν προσωπείο, ο κοκκινος κουρσάρος (Μπαρτ Λαγκαστερ) και το φοβερο "Το τελος του κοσμου" με απιστευτη μουσικη. Ο πύργος των καταιγιδων λιγο αργοτερα, στα 13. όλα αυτα σε θερινά σινεμα της γειτονιας. βλεπαμε εργάρες στην εποχη μου!!
εχω δει και πολυ Φερναντέλ, τριο Στουτζες, Μπαστερ Κιτον, κλπ, στο Σινεάκ.

στο Σινεάκ πηγαιναμε με τον πατέρα μου (καθομαστε στις ακρες και τα δυο μικρα στη μεση), μεχρι που συνεβη το εξης: ενιωσα ενα χερι να μου ανεβαζει τη φουστα! εστριψα προς τον πατερα μου και ειπα ψιθυριστα «πατέρα, ενας κυριος...» δεν προλαβα να τελειωσω την προταση, ο πατερας πηγε να σηκωθει, αλλα ο "κυριος" ειχε γινει καπνός! Συζητησα το θεμα με την κολλητη μου, τη Χαριτίνη, και μου ειπε ότι ειχε παντα μαζι της μια καρφιτσα κι αμα ενιωθε κανα χερι τού την εχωνε!! πονηρεμενο κοριτσακι η Χαριτινη, πολυ αργοτερα το εριξε στα θεια... Περιττο να προσθεσω οτι Σινεακ δεν ξαναπηγαμε, μόνο σε θερινα.

1.617 πατριωτισμός

Το πατριωτικό συναίσθημα, ο πατριωτισμός, ορίζεται ως η αγάπη για την πατρίδα η οποία αναπτύσσεται χωρίς καμμία διάθεση υποτίμησης ή περιφρόνησης άλλου έθνους (πράγμα που πρεσβεύει ο εθνικισμός). Καιρός είναι να καταλάβουμε και να μη συγχέουμε λέξεις με αντίθετες έννοιες.

1.616 ΕΕ, σοφή ή ξεμωραμένη;

είναι η κρίσιμη ιστορική στιγμή που η Ευρώπη πρέπει να αποδείξει αν είναι γηραιά και σοφή ή γηραιά και ξεμωραμένη, καταφέρνοντας να διατηρεί ουδετερότητα μεταξύ των μεγάλων παικτών.
Η ουδέτερη στάση είναι σαν να βρίσκεται καποιος στο κέντρο μιας τραμπάλας όπου παίζουν δυο ισχυροί αντίπαλοι και εκεί (πρέπει να) είναι η θέση της ΕΕ σήμερα. Απο εκεί μπορεί μόνο να συμβουλεύει (αν της ζητηθεί) και να παρατηρεί. Ο,τιδήποτε άλλο πράξει, θα αποδειχτεί καταστροφικό για τα μέλη της. Νομίζω, δηλαδή, ότι ειναι αδύνατο να αντιπαρατεθεί (ίσοις όροις) με τους δυνατούς του πλανήτη. Αυτά...
_______________________
γράφτηκε στις 19 Οκτωβρίου 2022 στο f/b

1.615 η μητριαρχία είναι η λύση για τον υπερπληθυσμό

το μέγα θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης των γυναικών, γιατί δεν υφίσταται στις μητριαρχικές κοινωνίες; ρώτησα κάποιον φίλο και πήρα την (αναμενόμενη) απάντηση: μήπως αυτός είναι ο λόγος που οι κοινωνίες αυτές δεν υπάρχουν πια;

Αρα, αγαπητοί/ές αδελφοί/ές, μπορώ να συμπεράνω αβίαστα ότι η σεξουαλική παρενόχληση και οι βιασμοί (γενικώς) είναι η αιτία του υπερπληθυσμού στον πλανήτη! Οπότε, προτείνω την καταπολέμηση των (πολυάριθμων) ανδροκρατούμενων κοινωνιών ως το απόλυτο ίαμα των δεινών μας!

1.614 περί παρενοχλήσεων

ως παιδιόθεν χρήστις των ΜΜΜ δεν ήξερα τι να αποφύγω: το κολλητήρι στον ώμο σε περίπτωση που ήμουν καθιστή ή το κολλητήρι στα όρθια; Διάλεγα θέση παράθυρο, αλλά στην περίπτωση που καθόταν πλάι μου ένας "κύριος" ετοιμαζόμουν να κατέβω.. πάντα σχεδόν ήμουν έτοιμη να κατέβω. Υπήρχε βεβαίως και το μπανιστήρι το καλοκαίρι.. και τι να φορέσει ένα κοριτσάκι μέσ' στη ζέστη; ζιβάγκο;

1.613 καινοτομίες

Σχολείο από το σπίτι, μια καινοτομία αγγλικής προέλευσης! Η εκπαίδευση στη Μ. Βρετανία έχει πολλές καινοτομίες, μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας (σε ορισμένα σχολεία), αλλά και η παράκαμψη ("πήδημα") τάξεων, όταν ο μαθητής ή η μαθήτρια έχει υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης από την πλειονότητα των υπολοίπων μαθητών, καθώς και η στήριξη/βοήθεια σε παιδιά που έχουν ιδιαίτερα χαρίσματα ή μειονεκτήματα. Η μόρφωση φαίνεται να γίνεται κάτω από ιδανικές συνθήκες, πράγμα που θα επιβεβαιωθεί στο εγγύς μέλλον. Ιδωμεν! Εμένα πάντως, αυτό το σύστημα μου φαίνεται εξαιρετικό!!!!

1.612 μη πετάτε τα χαρίσματα των παιδιών

γιατί π.χ. το παιδάκι να (πρέπει να) μένει στο βου+α=βα όταν μπορεί (και θέλει) να διαβάζει παραμύθια και να γράφει ποιήματα; γιατί ένα παιδάκι γεννημένο ζωγράφος να πρέπει να ολοκληρώνει βαρετές σπουδές σε βάρος του ταλέντου του; το ίδιο ισχύει και για τα παιδάκια-αθλητές, όπου το πρόβλημα δείχνει να έχει ξεπεραστεί εξαιτίας της θεαματικότητας...

1.611 "μαθήματα ίντερνετ"

τα παλιά χρόνια, όταν το διαδίκτυο στην Ελλάδα άλλαζε ακόμα πάνες, μοιραζόμασταν τα πάντα: από τεχνικές πληροφορίες μέχρι τις βαθύτερες σκέψεις μας. Μετά πλάκωσαν κάτι τρόλ που βρίζανε, διάφοροι κακόπιστοι αντιγραφείς που παρουσιάζανε τα κείμενα που βρισκόντουσαν χύμα στα άϋλα κυματα του ίντερνετ για δικά τους, άλλοι που αναφέρανε μια πηγή αορίστως και τρέχα γύρευε, κλπ κλπ.

Οργανωθηκε λοιπόν κάποια στιγμή μια "οδηγία" προς τους νεους χρήστες, να μάθουν τα παιδιά τους κανόνες καλής διαδικτυακής συμπεριφοράς όπου οι παλιοί είχαμε καταλήξει, και έτσι διακρίνονταν πλέον οι 'καλοί' απο τους 'κακους' χρήστες.

Σήμερα που έχει αυξηθεί κατακόρυφα ο αριθμός των χρηστών, οι πληροφορίες κοστίζουν. Ακούω διαρκώς για "μαθήματα ίντερνετ" που κάποιοι καπου "παραδίδουν" και χρεώνουν(!) βέβαια, ακούω για "πνευματικά δικαιώματα" ενός υλικού που κολυμπάει ελεύθερο, κλπ κλπ, και ξαφνιάζομαι.

Πού θα πάει όμως; Ορεξη και καλή καρδιά και όλα γίνονται ωραία εδωμέσα. Μην αγχώνεσαι λέμε (μού λέω)

1.610 γύρω γύρω αστακοί

το καλό παληκαράκι
ζήλεψε καλαμαράκι
-γύρω γύρω αστακοί-
σανιδώνει το παπάκι
φτάνει παραλιακή
μα δεν βρίσκει ούτε κεί

1.609 EXEIN - EINAI

σκέφτομαι ότι η παθολογία του σύγχρονου ανθρώπου είναι η αποπνευματοποίηση, ότι σήμερα το ΕΧΕΙΝ (το υλικό περιτύλιγμα) έχει κατατροπώσει το ΕΙΝΑΙ (το πνευματικό περιεχόμενο)

1.608 φρίκες

είπα στην κοπέλα που έρχεται κάπου κάπου και συγυρίζει την είδηση που άκουσα το πρωί, ότι δλδ μπήκε κάποιος/οι σε σχολείο στο Κίεβο και θέρισε δασκάλους και παιδιά και αναστέναξε λέγοντας "ήθελα να πάω στην Αμερική και ήρθε αυτή προς τα εδώ, μόνο για εκεί ακούγαμε τέτοια πράγματα" και τη λυπήθηκα και δεν της είπα τπτ περί του άτυχου Κασόγκι και των επαγγελματιών δολοφόνων του (αν ισχύουν όσα φριχτά αποκάλυψε ο τούρκος υπουργός)
__________________
γράφτηκε στις 17 Οκτωβρίου 2018 στο f/b

1.607 η αρραβωνιαστικιά

παλιά, όταν σπούδαζα στο ΑΠΘ, είχα διαβάσει μια ανατριχιαστική είδηση: μια παρατημένη αρραβωνιαστικιά επαγγελματίας μοδίστρα, έκοψε σύριζα με το ψαλίδι της δουλειάς της τα όργανα του αρραβωνιαστικού την ώρα που έκαναν για τελευταία φορά σεξ, κατά παράκλησή της, πριν χωρίσουν οριστικά. Τι τα θες, παντού τα πάντα, για την ανθρώπινη ωμότητα δεν υπάρχουν όρια --ούτε σύνορα.

1.606 αυτόπτες μάρτυρες

το φιλμ που είδα στον ύπνο μου ήταν αστυνομικό με μπόλικο σασπένς. Το συγκρατούσα μέχρι να τελειώσω το πρωϊνό μου, αλλά όσο πέρναγε η ώρα το ξέχναγα. Τώρα θυμάμαι μόνο την αγωνία που ένοιωθε η κουκουλωμένη με το πάπλωμα γυναίκα, ακούγοντας τον ήχο του πυροβολισμού στο διαδρομο του αποκάτω ορόφου, τις μουρμούρες τριών ανδρών και το σύρσιμο του πτώματος. Ηταν άθελά της μάρτυς αυτήκοος ενός εγκλήματος, του οποίου απλώς υποπτευόταν τους δράστες, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για μια καταγγελία στην αστυνομία που θέλει αυτόπτες μάρτυρες.
________________________
γράφτηκε στις 17 Οκτωβρίου 2022 στο f/b

1.605 ασθενής δι αντανακλάσεως!

διάβασα τις περιπέτειες δυο φιλων με νοσοκομεία, γιατρους, κλπ, και λεω να γραψω αυτο που μού συνέβη μπαίνοντας ο μήνας, την 1η Οκτωβρίου δλδ. Ξύπνησα λοιπόν με έναν τιτανοτεράστιο πόνο στο αριστερό ισχίο, ψηλά, στην άρθρωση, και είπα "ώπα! καλώστο το μαραφέτι αντικατάστασης" κι έκλεισα ραντεβού την επόμενη μέρα με ορθοπεδικό χειρουργό εξειδικευμένο περί τα τοιαύτα. Ο πόνος δυνάμωνε, εμένα δεν μου αρέσουν τα παυσίπονα γιατί θέλω να τον ελέγχω, άστα βράστα δλδ, πάω στον ιατρό (συμπαθέστατος και χιουμορίστας, το καλύτερο είδος επιστήμονα) στέκομαι όρθια μπροστά του και ο πόνος έπεσε απότομα κάτω από το 1/4 του αρχικού. Ξαπλώνω, εξετάζει, όλα καλά, ούτε πλάκες βγάλαμε και "τα οστά είναι μια χαρά, μάλλον πρόκειται για μυϊκό πόνο" είπε, συμπληρώνοντας "μη κουράζεστε" και έφυγα πετώντας! Μέχρι να γυρίσω σπίτι, ο πόνος είχε εξαφανιστεί. Κάτι που δεν ανέφερα είναι ότι την προηγούμενη μέρα (της εμφάνισης του πόνου) τηλεφωνήθηκα με κολλητή φίλη που είχε κάνει εγχείριση στο αριστερό ισχίο και μου έλεγε πόσο εύκολη είναι σήμερα, ότι έπαψε να πονάει και περπάτησε αμέσως και την επόμενη μέρα πήγε σπίτι της και και και... Και σκέφτομαι τώρα ότι μάλλον αρρωσταίνω εξ αντανακλάσεως: μην ακούσω για αρρώστεια, πέφτω κάτω αμέσως και ανεβάζω και πυρετό!
______________________
γράφτηκε στις 16 Οκτωβρίου 2019

1.604 πλημμύρες στην Αθήνα

καταρράχτες στα Πατήσια
αύρα πνέει πελαγίσια
στης Αθήνας το ποτάμι
θα ψαρεύεις με καλάμι
____________
πλημμύρισε η Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου 2021

1.603 Περιδιαβαίνω αδιάφορα, σκορπιζόμενη διαρκώς

Αυτό κάνω όσο θυμάμαι τον εαυτό μου. Μάλλον εννόησα νωρίς το άσκοπο του βίου, το άχρηστο της σκοπιμότητας, την αδυναμία του λόγου να πείσει χωρίς έργο, την απόσταση από τη σκέψη στην πράξη, την ευκολία να φιλοσοφείς/παπαρολογείς, κλπ κλπ, πράγματα που μερικοί άνθρωποι περνούν ολόκληρη ζωή χωρίς αυτές τις παράξενες ανακαλύψεις.

Ο άνθρωπος (όπως και όλα όσα υπάρχουν στον πλανήτη) γεννιέται και πεθαίνει έτσι, χωρίς λόγο και αιτία, φορτωμενος με την αναγκαιότητα να ζήσει όσο πάει, όσο σηκώνει, όσο του είναι γραφτό που λένε. Ενα γραναζάκι στην ολότητα (και αντιπαλότητα) των πόλων Καλού-Κακού, Αναγκαίου-Περιττού, κλπ, των αντιθέσεων που στοιχειώνουν τις σκέψεις και τις πράξεις του.

Φέρνουμε την αντίφαση μέσα μας, ΕΙΜΑΣΤΕ η αντίφαση προσωποποιημένη! Πρώτα παλεύουμε να στρώσουμε το μέσα μας -αφού το ανακαλύψουμε- και ύστερα βγάζουμε το σώψυχο έξω με διάφορες σκοπιμότητες. Αν (και όταν) καταλάβουμε ότι η σκοπιμότητα (αυτο που λέμε "ΓΙΑ ΝΑ") είναι κάτι τι άχρηστο, ίσως και να βρούμε αυτο που λένε "Ευτυχία". Τουλάχιστον αυτό που θα μας κάνει να τα βρούμε με τον εαυτό μας.

Δηλαδή, να αγνοήσουμε τους περίφημους "άλλους"; Απαπαπαπα!! Απλώς, να συνυπάρχουμε στο εξής σαν αεράκι, αδιάφοροι και σκορπιζόμενοι. Να μοιράζουμε τα κομμάτια μας σαν ζαχαρίτσα και σαν αλεύρι στο σύμπαν κι όποιος θέλει και του αρέσει να φτιάχνει κέικ! Ενα πολύτιμο κέικ ανθρωπιάς, εννοείται...

1.602 το μελλον της ανθρωπότητας

σκεφτομαι οτι το μελλον της ανθρωπότητας ειναι το μοίρασμα.. ο θανατος του κέρδους.. η απόρριψη ακομα και της ανταλλαγής.. να φτάσουμε εκεί από όπου ξεκινησαμε ως ανθρωπότητα.. Φανταζομαι πως αμα συμβει αυτο με τα τεχνολογικά εφοδια που εχουμε κατακτησει, η ανθρωπιά θα γινει πραγματικό βίωμα

1.601 όνειρο ή εφιάλτης;

Εκλεισα τον υπολογιστή και πήγα για ύπνο. Πριν κοιμηθώ, αυτόν τον καιρό ξαναδιαβάζω ολίγη Οδύσσεια. Πάνω που θα μ' έπαιρνε ο ύπνος, ακούω φασαρία, σηκώνομαι να δω τι τρέχει και βλέπω να έχει ανοίξει η τιβί και να παίζει. Κλείνω την οθόνη, αλλά εξακολουθεί να ακούγεται ήχος. Τραβάω την πρίζα και ξαναπέφτω να κοιμηθώ, αλλά σε λίγο η φασαρία ξαναρχίζει. Ξανατρέχω να δω τι συμβαίνει και, αυτή τη φορά είναι το ραδιόφωνο που παίζει κάτι στη διαπασών. Το κλείνω, αλλά αυτό επιμένει. Τραβάω την πρίζα και στοπ. Πάω στην κουζίνα για λίγο νερό, να δώσω χρόνο μην ανοίξει και τίποτ' άλλο, και πάλι για ύπνο. Αμ δε! αυτή τη φορά παίζει το πλυντήριο που δεν είναι στην πρίζα, άνοιξε κι ο απορροφητήρας από μόνος του, το λαμπάκι του φούρνου αναβοσβήνει ρυθμικά, από το πισί ακούγονται ταυτόχρονα μερικά κομμάτια από γιουτούμπ, η τιβί και το ραδιόφωνο ξαναπαίζουν τα δικά τους, ελέγχω τις πρίζες, είναι όλες βγαλμένες, και, πάνω που αναρωτιέμαι τί στο καλό τρέχει, ξύπνησα!

1.600 τα φουρνέλα

στις τρεις το μεσημέρι σταματούσαν τα μπαμ μπουμ από τα φουρνέλα στα νταμάρια του Κοπανά που τραντάζαν τις γειτονιές κι εμείς πέφταμε για μεσημεριανό υπνάκο. Μετά ήρθαν οι πολυκατοικίες και τα νταμάρια γίνανε θέατρο βράχων

1.599 εφημερίδες

πριν από την κρίση ψώνιζα εφημερίδα κάθε μέρα, καμιά φορά και περισσότερες, τις Κυριακές ψώνιζα 3-4 εφημερίδες, μετά περιορίστηκα στη μια εβδομαδιαία, εδώ και κάμποσο καιρό κι αυτή την εφημερίδα την έφαγε η λιτότητα γιατί λογαριάζω πια τα έξοδα με το ετήσιο εισόδημα και τα 104 ευρά είναι σημαντικά

1.598 οι καφέ κάδοι

οι καφέ κάδοι συλλογής βιοαποβλήτων φαίνεται πώς ερεθίζουν το πνεύμα αντίστασης των ΕΛ ή μπας και συμβαίνει κάτι άλλο;

Ενας κύριος καθωσπρέπει, με κοστούμι και γραββάτα δλδ, πλησίασε τον καφετί κάδο κι έριξε μέσα ένα πάκο εφημερίδες και χαρτιά Α4, προφανώς άχρηστα. Τόλμησα να του πω ότι κάνει λάθος και εδώ δεν ρίχνουμε χαρτιά, αλλά μονάχα βιοαπόβλητα "και τι με νοιάζει;" μου απάντησε, "αφού πήρανε τον κάδο για τα χαρτιά, τι να κάνω;" και είχε δίκιο (όχι που έριξε χαρτιά στον καφέ κάδο) επειδή πριν 2-3 χρόνια σήκωσαν τον κάδο για τα χαρτιά με τη δικαιολογία ότι εκεί πέρα κάτι έξυπνοι ρίχνανε χαρτονένια κιβώτια και είδη συσκευασίας!

Απελπίζομαι με παρόμοιες συμπεριφορές, που δείχνουν όχι μόνο το ζαμανφουτιλίκι αλλά και την αγραμματωσύνη μας ως λαού: τόσο σοβαρός κύριος και δεν ήξερε να διαβάζει; εκτός αν ήταν αναλφάβηττος μονο στο τι γράφουν απάνω τους οι κάδοι! τσ τσ τσ...

-------
συμπλήρωση: εκει να βαλουν αστυνομία! κι αν ρίχνουν και στην ψειρού κανέναν απο τους ανυπότακτους(!!!) πολίτες (ως προς την τάξη και την καθαριότητα της πόλης, καθώς και ως προς την ανακύκλιση απορριμμάτων) δεν θα με πείραζε και τόσο.

θα μου πεις, "τωρα, αυτο σε πείραξε;" και σου απαντάω ΝΑΙ, απο κάπου πρέπει να ξεκινησει το καθάρισμα της κοινωνίας. και αν μού πει καποιος "σοβαρός" κυριος "μα δεν ειμαι και βιαστής κυρία μου!" εχω έτοιμη την απάντηση: ναι, είστε βιαστής της γειτονιάς, του περιβάλλοντος όπου ζούμε όλοι. Προβαίνετε σε ομαδικό βιασμό!! ΑΜΑΝ ΠΧΙΑ και ΟΥΦΦΦ

1.597 αραβική παροιμία

όποιος δεν ξέρει και δεν ξέρει ότι δεν ξέρει, είναι επικίνδυνος: απόφυγέ τον.
όποιος δεν ξέρει και ξέρει ότι δεν ξέρει, είναι αγαθός: δίδαξέ τον.
όποιος ξέρει και δεν ξέρει ότι ξέρει, κοιμάται: ξύπνησέ τον.
όποιος ξέρει και ξέρει ότι ξέρει, είναι σοφός: ακολούθησε τον.

1.596 παρά λίγο σαξοφωνίστρια

η γιαγιά μου είχε ένα πιάνο, κατάμαυρο, σκαλιστό, αλλά όταν (παιδάκι 7-8 χρονών) σημείωσα με μολύβι μερικές νότες πάνω στα πλήκτρα ώστε να τις θυμάμαι, το πιάνο τέλειωσε για μένα, κλειδώθηκε και, αργότερα, όταν η γιαγιά μου μετακόμισε δόθηκε ως αμοιβή στον μεταφορέα. Αργότερα, 11 χρονών περίπου, εκδήλωσα την επιθυμία να μάθω σαξόφωνο, ο ήχος του με γοήτευε πολύ, αλλά η θεία Αννα μού είπε " αυτό το παίζουν μονάχα άντρες, ξέρεις καμμιά σαξοφωνίστρια;" κι έτσι το σαξόφωνο έφυγε από το κάδρο των επιθυμιών μου. Μετά, στα 13 μου, όταν τέθηκε το τρίλημμα "γαλλικά, γερμανικά ή ακορντεόν" αν και το ακκορντεόν μού άρεσε διάλεξα τα γαλλικά. Στα 25 αγόρασα με δικά μου λεφτά μια κιθάρα, τη γρατζούνισα λιγουλάκι, αλλά προτιμούσα να την παίζουν άλλοι κι έτσι τη χάρισα. Στα 30 ένας φίλος μού χάρισε μια ισπανική με ωραίο ήχο "να προσπαθήσεις ξανά" λέγοντάς μου, αλλά ανέβηκε κάποια στιγμή κι αυτή στο πατάρι και τώρα βρίσκεται εκτοπισμένη σε ξένη χώρα. Αυτές ήταν οι μυστήριες σχέσεις μου με τα μουσικά όργανα."

1.595 η σοβαρότητα του γυαλιστερού

Η μεγαλοπρέπεια και η ελληνικότητα του γυαλιστερού, η ορθότητα των οποίων αναδεικνύεται μετά απο σοβαρή μελέτη:

«Θελήσαμε αυτό το άγαλμα να αποδίδει τη μεγαλειότητα και την ελληνικότητα της Κάλλας. Η γλύπτρια αποφάσισε αυτό που δείχνει τη μεγαλοπρέπειά της. Έχει γίνει μια πολύ σοβαρή μελέτη. Αν δεν ήταν τόσο σοβαρό και σωστό, το αρχαιολογικό συμβούλιο δεν θα το ενέκρινε και δεν θα έδινε αυτή την τιμητική θέση στην αθάνατη ντίβα (…) Το υλικό δεν είναι χρυσό, αλλά πολύ καλά γυαλισμένος ορείχαλκος. Μέσα σε έξι μήνες θα πάρει το σωστό του χρώμα. Εμείς αποφασίσαμε αυτή τη λάμψη, όπως λαμπερή ήταν και η Κάλλας», δήλωσε στην ΕΡΤ1 η πρόεδρος του Συλλόγου «Μαρία Κάλλας».
_______________________
γράφτηκε στις 13 Οκτωβρίου 2021 στο f/b

1.594 αλλαγή

στις Αχαρνές
πίνουμε νες
μα σαν λεγόντουσαν "Μενίδι"
πλακωνομάσταν στο κοψίδι!

1.593 ο σκοτεινός κόσμος του Γκόγια

την πρώτη φορά που πήγα Μαδρίτη, έφαγα πολλές ωρες στο Πράντο στο δωματιάκι με τα σκίτσα του Γκόγια κι έφυγα άρρωστη: για μερικες ωρες ακομα δεν μιλιόμουν, που λένε, είχα μείνει παγωτό, με σύγχρονη ορολογία (για να καταλάβεις)

φοβερό μουσειο! τοτε που πρωτοπηγα ηταν το '67 και ολα ηταν υπο σκεψη. Τα σκίτσα βρισκόντουσαν σε ενα μικρο δωματιακι ριγμενα σε θηκες πανω σε παγκο και σε ντοσιε που ξεφυλλιζε ο επισκεπτης. Περιττο να πω οτι ήμουν μοναχη μου εκει μεσα, ψυχη ζωσα δεν κυκλοφοραγε στα σκοταδια του Γκογια!

σκετη απελπισια με ειχε καταλαβει κι ακομα τωρα που το θυμαμαι τρεμω

ο Γκόγια δεν αφηνει ουτε χαραμαδα ελπιδας

1.592 το δόκανο

ακατανόητα ή αυτονόητα; Γύρω μου συμβαίνουν πράγματα που δεν καταλαβαίνω. Ζω ανάμεσά τους. Νοιώθω πολύ μικρή και πολύ λίγη. Αλλοτε εξοργίζομαι, άλλοτε παραλύω. Θέλω με κάθε τρόπο, με κάθε τίμημα, να ξεφύγω. Σαν τη νυφίτσα που κόβει το πόδι της με τα δόντια για να ξεφύγει από το δόκανο και σέρνεται κουτσή αλλά ελεύθερη για την υπόλοιπη ζωή της -αν ζήσει.

1.591 περί αντίφασης ξανά

Να σου πω.. το σκέφτομαι το θέμα και δεν έχω καταλήξει ακόμα και ελπίζω να μένω με την απορία. Αν δλδ η αντίφαση που εδρεύει στον ανθρώπινο εγκέφαλο εξυπηρετεί και πόσο. Η ασυνέπεια λόγων και έργων είναι κάτι τι ενοχλητικό μεν, αλλά και η απόλυτη συνέπεια -ο αφανισμός του ερπετώδους τμήματος του εγκεφάλου μας δλδ- μπορεί να αποβεί μοιραία για μας, αν εκφραστεί από αναίσθητους ανθρώπους.
Ωρες ώρες νομίζω πως το otikatsi είναι ευλογία τελικά!

1.590 εργοταξιακά

μια φορα, ο επι των οικονομικων εργοταξιαρχης (ποτε δεν χωνεψα τα οικονομικα και τα απέφευγα, αλλωστε δεν ημουν και υπερ των μιζών!) ειχε υποσχεθει κατσικακι, κλπ, στα μαστορια αν εβγαινε μια συγκεκριμενη δουλεια σε συγκεκριμενο χρονικο διαστημα. Ηταν αδυνατο να φανταστει οτι θα πετυχαιναν το χρονο. Με μια καλη οργανωση ομως (ειμαι αριστη στα οργανωτικα, εννοειται, φυσικα βοηθησα, και το πλάνο ακολουθήθηκε κατα γράμμα), η δουλεια τέλειωσε νωριτερα και ο οικονομικος το φύσαγε και δεν κρυωνε. Ζηταγε συμπαρασταση (και απο μενα!) να βρεθει τροπος να στριψει, αλλα τροπος δεν βρισκοταν κι ετσι το κατσικακι ψηθηκε και φαγωθηκε. Το πληρωσε προκαταβολικα μια και έφυγε για τη βάση του με διαφορες δικαιολογιες: δεν αντεξε τη θεση του ηττημενου! Το μυστικό είναι να τα έχουμε καλά με τα μαστόρια, να μη κανουμε τον παντογνωστη, να συζηταμε, να μαθαινουμε. Τα πολυτεχνεια διδασκουν θεωρια, που απεχει πολύ απο την πράξη όπως λεγανε κι οι Λατινοι.

1.589 Δημήτρης Πικιώνης

όταν ο απέθαντος Δημήτρης Πικιώνης έλεγε «Να μοιάσουμε με αυτό που πραγματικά είμαστε» τί εννοούσε άραγε; αποκλείεται να φανταζόταν τί κουμάσια είμαστε. Μάλλον διατηρούσε την ελπίδα πως είμαστε πραγματικά άξιοι απόγονοι των αρχαίων κατοίκων αυτού του τόπου. Εμείς τί κάναμε, πέρα από το να μιμηθούμε τον κ. Πατούλη; από το να βάλουμε υπ. Πολιτισμού μια κυρία με κορδέλλα; από το να τσιμεντώσουμε την Ακρόπολη; Γράφω "εμείς" επειδή εμείς ανεχόμαστε όλο το καρακιτσαριό που πλασσάρεται ως "πολιτισμός".

1.588 Χάϊα Κόα

Ειχα γνωρισει εναν ιάπωνα γαλλομαθή, παλια, 1971 νομίζω, τον ρωτησα τι σημαίνει το όνομά του και "λιβιέλ λαπίντ" μου απάντησε!
(τον λέγανε Χάϊα Κόα = γρηγορο ποταμι)

1.587 στρατηγικά σχέδια

πριν απο πολλά χρόνια, είχα διαβάσει για ένα σχέδιο (από αυτά τα "στρατηγικά" που σιάχνονται σε σχολές των ΗΠΑ) περί δημιουργίας "ελεύθερης ζώνης" στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, ώστε να πατήσουν πόδι διάφορα "συμφέροντα" και να αρμέξουν κάποιον "ορυκτό πλούτο", που δεν ξέρω αν πραγματικά υπάρχει, αν και πολλοι λεγαν τότε ότι πρόκειται για σπάνιες γαίες. Το σχέδιο είχε διάφορα στάδια:
1. κατασκευή δρόμου κατά μήκος, ώστε να οριοθετηθεί η "ελεύθερη ζώνη" (έγινε η Εγνατία οδός, για την οποία ένας φίλος σε κυβέρνηση εθν. ενότητας μού έλεγε "άμα τελειώσει η Εγνατία να αρχίσεις να τρέμεις").
2. τεχνητή έκρηξη μισαλλοδοξίας μεταξύ όμορων κρατών της περιοχής. (μάλλον την αποφύγαμε)
3. έλευση των κυανόκρανων για να επιβληθεί Τάξη.
4. μαζί με τους ΟΗΕδες νάσου και τα "συμφέροντα" να αλωνίσουν! Αυτό το σχέδιο ματαιώθηκε, κατά τα φαινόμενα, αλλα μάλλον δεν έφυγε από τα συρτάρια με τα παρόμοια σχέδια και, καθώς ψυχανεμίζομαι εφαρμόζεται τώρα με παραλλαγή στον "διάδρομο" πλάτους 30 χλμ. που προβλέπεται να σιάξει η Τουρκία κατά μήκος των συνόρων της με τη Συρία.

Ερωτήματα: Τι υπάρχει άραγε εκειπέρα; Το σχέδιο δημιουργίας Κουρδικού κράτους (αυτού που είχαν υποσχεθεί οι ΗΠΑ στους Κουρδους) παραμένει ή ματαιώθηκε; Μήπως είναι σε πρόοδο το άλλο "στρατηγικό σχέδιο" για να καταστούν όμορες χώρες η Τουρκία και το Ισραήλ; Αβυσσος η ψυχή (αν υπάρχει) των "σχεδιαστών! (2019)

1.586 μάθημα σεξουαλικής αγωγής

τη δεκαετία '80 είχε μπει στα σχολεια προαιρετικό μάθημα σεξουαλικής αγωγής, ερχόντουσαν στο σχολείο των παιδιών μου διάφοροι επιστήμονες και δίνανε διαλέξεις στο κτίριο του Γυμναστηρίου, είχα παρακολουθήσει μερικές. Μετά, επιτρέπονταν ερωτήσεις. Τα παιδιά παρακολουθούσαν πολύ σοβαρά και μαθαίναν όσα δεν θα μάθαιναν στο σπίτι: όχι μονάχα "πώς γίνονται τα παιδιά", αλλά και περί σχέσων, ασθενειών, εκτρώσεων, κλπ. Τρεις 10ετίες αργότερα, έκαναν δειλά την εμφάνισή τους τα μαθήματα Κοινωνικού/Πολιτικού/κλπ ενδιαφέροντος. Κανονικά, στις τάξεις, περιλαμβάνονταν στο ωρολόγιο Πρόγραμμα του Υπουργείου. Σήμερα, μαθαίνω ότι η κα Κεραμ- τα κατάργησε όλα!!! τα παιδιά θα διδάσκονται κοινωνιολογία και πολιτική οικονομία στο μάθημα της Ιστορίας και σεξουαλική αγωγή στα Θρησκευτικά. Πάπαλα λοιπόν...

1.585 Ψυχική Υγεία

Η μερα της Ψυχικής Υγείας μου θύμισε κάτι μεγάλους χαλκάδες που είχα δει να βρίσκονται στα ερείπια μιας Μονής κάπου στη Β. Ελλάδα, όπου είχα πάει με ομάδα του ΑΠΘ για αποτύπωση. Το κτίσμα είχε καταρρεύει (όλοι οι περιμετρικοί τοίχοι ένας σωρός από πέτρες) αποκαλύπτοντας το υπόγειο, έτσι βγήκαν στο φως του ήλιου το δάπεδο και οι τοίχοι του, όπου ήταν στερεωμένοι οι μεγάλοι σιδερένιοι χαλκάδες. Οταν ρωτησαμε τί ήταν και σε τί χρησίμευαν, λάβαμε την απάντηση του ντόπιου ιερέα που έπαιζε το ρόλο στιγμιαίου ξεναγού: «εδώ δένανε τους τρελλούς για να θεραπευτούν» κι όταν επιμείναμε «και είχε αποτέλεσμα η θεραπεία;» ρωτώντας, ήρθε η φωτισμένη απάντηση «και βέβαια! με τη βοήθεια και του Αγίου Πνεύματος, φυσικά».

1.584 το κακό

..συμβαίνει συχνότερα απ' όσο νομίζεις, η ελπίδα να θολώνει την κρίση του νου, λέγοντας πως δεν θα συμβεί, αποκλείεται να συμβεί αυτό το κακό, όχι, ο ρατσισμός κι ο φασισμός δεν θα περάσουν. Η ελπίδα λοιπόν, θολώνει τόσο το μυαλό ώστε δεν καταλαβαίνει ο νους πως το κακό συνέβη και συνεχίζει να συμβαίνει και πως εσύ, που έλεγες ότι αποκλείεται να συμβεί, ενώ το έβλεπες να έρχεται και το ξόρκιζες με το να αρνείσαι να το βλέπεις, εσύ ο ίδιος, τώρα που ήρθε πια και στρογγυλοκάθησε το κακό, μπορεί όχι μονάχα να το ανέχεσαι αλλά να το παράγεις κιόλας..

1.583 στιχοπλαστική σκυταλοδρομία

Marina Rodia
Θέλω ένα ρολόι τρέντι να το έχω για αφέντη!

Γρηγόριος Κοκοράκης
Θα σου πάρω ρολόι κύρη που θα έχει ξυπνητήρι!

Marina Rodia
Τα ντριν ντριν δεν τα γουστάρω, προτιμώ ρολόι φάρο!

Γρηγόριος Κοκοράκης
Έχω και ρολόι φάρο που ν' μεγάλο σα φουγάρο!!!

Marina Rodia
Εχμ.. μυρίζει πορτοφόλι.. Πάρε μου κι ένα βραχιόλι!

Γρηγόριος Κοκοράκης
Θα σου πάρω και βραχιόλι ... να το βλέπει η μπλέμπα όλη!

Marina Rodia
Δεν με νοιάζει για τη μπλέμπα, θέλω να ζηλέψει η Μπέμπα!

Γρηγόριος Κοκοράκης
Μώρε άμα έχει στοκ.... θα σου πάρω και μπρελόκ!

Marina Rodia
Πάρε μου και σκουλαρίκια, κατσαρολικά και μπρίκια!

Γρηγόριος Κοκοράκης
Μα απ τα πολλά τα μπρίκια, θα πληρώσω τα μανίκια!

Marina Rodia
μη φοβάσαι να ρισκάρεις, τώρα που αύξηση θα πάρεις!
Καληνύχτα Γρηγόρη μου

Γρηγόριος Κοκοράκης
Ωϊμέ που να βρω λύση;; Θα πληρώσω εγώ τη κρίση!
Καληνύκτα Μαρινάκι μου!
______________________
f/b, 9 Οκτωβρίου 2009

1.582 έρχεται ο μπαμπούλας!

ντιντο-ό-ό ντιντο-ό-ό, άκουτου- κάλι άκουτου-κάλι, λιε-λιε -λιε-λιε-λιε

(συνθηματική κραυγή = έρχεται η μάνα-μπαμπούλας)

1.581 ενα θρίλλερ τσιμεντένιο!

ήτανε μια μάνα μαφιόζα, αλλά και μπαφιόζα, που έγραφε βιβλία τα οποία είχε σαν παιδιά της και, σαν μαφιόζα που ήταν, τα τσιμέντωνε και τα τοποθετούσε στην τσιμεντοθήκη, επίσης τσιμέντωνε και τους φίλους της, τους τσιμεντοφίλους όπως τους αποκαλούσε χαϊδευτικά, καθώς επίσης ζωγράφιζε πάνω σε τσιμεντόπλακες. Με όλα αυτα τα υλικά υψηλής αντοχής είχε κατασκευάσει ένα σπίτι τρίπατο, το τριτσίμεντο σπίτι, όπου κατοικούσε, αλλά κάποια στιγμή μπάφιασε και θέλησε να το γκρεμίσει αλλά αυτό ητανε πολύ γερό κι αντί να πέσει κάτω έπεσε πάνω της, τη σκοτώσανε δλδ τα αγαπημένα της πράγματα.
----
αφτο ειναι κατι σαν θρίλλερ, αλλά ενα θρίλλερ τσιμεντένιο!

1.580 το κακό και το χειρότερο

«Thus bad begins and worse remains behind» (Έτσι αρχίζει το κακό και το χειρότερο παραμένει πίσω) λέει κάπου ο Σέξπιρ.

«Μόνο αφότου συναινέσουμε και σηκώσουμε τους ώμους, το χειρότερο μένει πίσω στ' αλήθεια, γιατί τουλάχιστον είναι πια παρελθόν. Κι έτσι αρχίζει απλώς το κακό, αυτό δηλαδή που δεν έχει έρθει ακόμα.» συνεχίζει τη σκέψη ο Χαβιέρ Μαρίας.

όχι πως τους βάζω ισότιμους (αλίμονο!), απλώς παρατηρώ μια συνομιλία συγγραφέων σε διαφορετικούς χρόνους και πολύ θα ήθελα να μάθαινα τί θα απαντούσε ο Σέξπιρ -αν βέβαια καταδεχόταν να απαντήσει.

εμένα με γοητεύει η παροιμία «ενός κακού μύρια έπονται», που είναι μεν η λακωνικότερη αναφορά περί κακού, αλλά βάζει το χειρότερο μπροστά, στο μέλλον δηλαδή.

κι έτσι, δεν ξέρω τι να πιστέψω! η (δική μου) πείρα δείχνει ότι η παροιμία είναι μάλλον σωστή και, αν δεν υπήρχε ελπίδα ότι τα χειρότερα μένουν πράγματι πίσω, θα είχε φουντάρει το ανθρώπινο είδος (από βράχια, δέντρα, μπαλκόνια, ταράτσες, καναπέδες, ντιβανοκασέλες, κλπ) όμως, καθως φαίνεται (και ευτυχως), το είδος μας δεν έχει ημερομηνία λήξης!!

1.579 ριπές στίχων

έρχεται δριμύς χειμών
υπεραύξηση τιμών
με κρεσέντο στεναγμών
και ριπάς ολολυγμών
2021

1.578 εγκληματική οργάνωση

θυμάμαι την εγκληματική οργάνωση που έδρασε από 1981-1987, με την επωνυμία «Εταιρεία Δολοφόνων», η οποία προσέγγιζε ηλικιωμένους και στη συνέχεια τους δολοφονούσε για να επωφεληθούν τα μέλη της από τις διαθήκες τους, τις οποίες πλαστογραφούσαν. Η δράση της αποκαλύφθηκε το Πάσχα του 1987.

Ο αρχηγός

Ιθύνων νους της συμμορίας αυτής υπήρξε ο 51χρονος (τότε) δικηγόρος Χρήστος Παπαδόπουλος. Ένας άνθρωπος υπεράνω πάσης υποψίας, πρότυπο του επιτυχημένου πολίτη, πρώην Δήμαρχος Ν.Χαλκηδόνας, οικογενειάρχης και πατέρας τριών παιδιών.

Η στελέχωση

Η εγκληματική οργάνωση στελεχώθηκε με άτομα κατάλληλα και πρόθυμα να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς της, τα οποία θεωρούνταν και αυτά άνθρωποι καθημερινοί, οικογενειάρχες, χωρίς προηγούμενο ποινικό υπόβαθρο.

Μεταξύ άλλων συμμετείχαν στη συμμορία οι:

1. Βασίλειος Πλατανιώτης, δικαστικός επιμελητής. Εμφανιζόταν ως επίδοξος «γαμπρός» στις ηλικιωμένες κυρίες που ήταν στόχοι της οργάνωσης. Κέρδιζε την εμπιστοσύνη τους ταυτόχρονα με την πρόσβαση στο σπίτι τους. Σε συνεννόηση με τον Παπαδόπουλο, μελετούσαν τις κινήσεις των θυμάτων και εκτελούσαν μεθοδικά το αποτρόπαιο έργο τους.

2. Ιωάννης Πάμπρης, εργολάβος. Ήταν ο άνθρωπος που αναλάμβανε να εξαφανίζει τα πτώματα, ο «νεκροθάφτης» της συμμορίας.

3. Νικόλαος Πέππας, έμπορος. Ήταν ο υπαρχηγός του Παπαδόπουλου και μαζί κατέστρωναν τα σχέδια της εγκληματικής δραστηριότητας της «εταιρείας» τους. 4. Γεώργιος Ξανθόπουλος, θυρωρός. Ήταν ο «τσιλιαδόρος» της «εταιρείας».

5. Γεωργία Παπανικολάου, νοικοκυρά, σύζυγος δικαστικού επιμελητή, η οποία στο τέλος αποδείχθηκε πιο στυγνή εγκληματίας και από τον εμπνευστή της «εταιρείας».

Το σχέδιο

Η οργάνωση ξεκινούσε με την εύρεση θυμάτων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ειδικότερα, άτομα μεγάλης ηλικίας, με οικονομική επιφάνεια, χωρίς στενά συγγενικά πρόσωπα, που αντιμετώπιζαν προβλήματα υγείας. Μετά τον εντοπισμό τους, περνούσαν στη φάση της προοδευτικής προσέγγισης των υποψηφίων θυμάτων με στόχο την απόκτηση της εμπιστοσύνης τους με διάφορα μέσα. Μόλις επιτύγχαναν το σκοπό τους, προχωρούσαν στην πλαστογράφηση των διαθηκών των ηλικιωμένων στόχων τους και, ακολούθως, στη θανάτωσή τους με τρόπο, που να μοιάζει φυσική κατάληξη. Στο τελικό στάδιο δημοσίευαν τις διαθήκες με τη βοήθεια του κυκλώματος συνεργατών που ήταν απαραίτητοι στην ολοκλήρωση των σχεδίων τους, όπως συμβολαιογράφοι, δικαστικοί επιμελητές και διάφοροι ψευδομάρτυρες. Η ποιότητα της παραχάραξης ήταν τέτοια που ακόμα και οι γραφολόγοι δεν κατάφεραν με την πρώτη ματιά να αντιληφθούν ότι οι επίδικες διαθήκες ήταν πλαστές και ως εκ τούτου δεν εξέφραζαν την τελευταία επιθυμία των θανόντων.

Η δράση

Ξεκίνησε από συγγενικό πρόσωπο του Παπαδόπουλου, τον 84χρονο επιχειρηματία Βασίλειο Ελευθεριάδη, θείο της γυναίκας του Αναστασίας και νονό του γιου του, ο οποίος ορίστηκε κληρονόμος της περιουσίας του μετά από επέμβαση της «εταιρείας» στη χειρόγραφη διαθήκη του.

Δεύτερο θύμα της εγκληματικής οργάνωσης ήταν η 67χρονη Λάουρα Πάντου η οποία βρέθηκε νεκρή σε άλσος του Κολωνακίου με εμφανιζόμενη τότε αιτία θανάτου την εμπλοκή της σε τροχαίο δυστύχημα, ενώ δύο μήνες αργότερα, βρέθηκε νεκρή και η 70χρονη θεία της Έλλη Βεργιοπούλου στο διαμέρισμα που έμεναν από κοινού. Στη διαθήκη της η Βεργιοπούλου όριζε ως κληρονόμους της 46 άτομα, γυναίκες όλες, μεταξύ των οποίων και οι δύο κόρες του Παπαδόπουλου, οι οποίες είχαν την επικαρπία μαζί με άλλες δύο γυναίκες. Με έναν ειδικό όρο που υπήρχε στη διαθήκη, αν κάποια από τις επικαρπώτριες πέθαινε ή αποποιούνταν την κληρονομιά η επικαρπία περνούσε στις υπόλοιπες και «συμπτωματικά» οι υπόλοιπες δύο γυναίκες αποποιήθηκαν την επικαρπία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η διαθήκη είχε συνταχθεί ενώπιον της συμβολαιογράφου Ελένης Κοκιοπούλου – Καστανάκη και τριών μαρτύρων, που εμφανίστηκαν ως μάρτυρες και στη διαθήκη ενός άλλου θύματος, του Χαράλαμπου Τυπάλδου.

Η δολοφονία του επόμενου θύματος, της 65χρονης Ευφροσύνης Φραγκουλάκη, καταδεικνύει την αναλγησία και τη στυγνότητα της Παπανικολάου, καθώς σκότωσε τη θεία της χτυπώντας την με μια πέτρα στο κεφάλι και, για να δημιουργήσει άλλοθι για τον εαυτό της, τηλεφωνούσε για εβδομάδες μετά τη δολοφονία στους γείτονές της υποδυόμενη τη θεία της. Μάλιστα κατέθεσε και αγωγή κατά της νεκρής, υποστηρίζοντας ότι έφυγε στο εξωτερικό χωρίς να της καταβάλει τα δεδουλευμένα τεσσάρων ετών για τη φροντίδα που της παρείχε στο σπίτι.

Μερικούς μήνες πριν την δολοφονία της η Φραγκουλάκη σύστηνε στους φίλους της έναν άνδρα 70 ετών, ονόματι «Δημήτρη» ως μέλλοντα σύζυγό της με τον οποίο σκόπευε να ζήσει στην Ελβετία. Για το λόγο αυτό πώλησε ένα ακίνητό της στην τιμή των 6.500.000 δραχμών (19.076 ευρώ), ποσό το οποίο ουδέποτε ανευρέθη. Όπως διαπιστώθηκε αργότερα ο υποψήφιος γαμπρός ήταν μέλος της οργάνωσης, ο Πλατανιώτης.

Τα θύματα ήταν συνολικά οκτώ: Βασίλειος Ελευθεριάδης, Λάουρα Πάντου, Έλλη Βεργιοπούλου, Ευφροσύνη Φραγκουλάκη, Ευθυμία Πρωτονοταρίου, Άγγελος Καλαφάτης, Σταμάτης Μπρουζάκης και Χαράλαμπος Τυπάλδος.

κλπ, εδώ-->> https://el.wikipedia.org/wiki/Εταιρεία_δολοφόνων

1.577 προγράμματα+γλώσσες

μετά τα 149 προγράμματα+γλώσσες+κλπ που έμαθα σταμάτησα να μετράω. το μυαλό μου λειτουργεί ηλεκτρονικά, θα μπορούσα να είμαι ρομπότ, αλλά να μη το ξέρω.

1.576 η Καλαμοδόντα

η θεία μου η Αννα, πρώτη ξαδέρφη της μάνας μου, ήτανε φοβερή παραμυθού και, μεταξύ άλλων, είχε σιάξει μια ιστορία με ένα μυθικό τέρας, την Καλαμοδόντα(!), που θα ερχόταν από την Υδρα να φάει το ξαδερφάκι μου άμα δεν έτρωγε το φαϊ του! και είχε τύψεις αργότερα που το φοβέριζε το καημενάκι γιατί το χάσαμε νωρίς, πριν κλείσει τα 15 του.

1.575 διαπιστωση

αιών παρεών
χρεών παλαιών
θυρεών, κεραιών, στερεών

1.574 διεκδικήσεις

δεν έχει περάσει αιώνας που οι άνθρωποι δούλευαν για ένα πιάτο φαΐ: κυριολεκτικά «για ένα πιάτο φαΐ», ίσα να ζουνε, δηλαδή, ΓΙΑ ΝΑ (=με σκοπό να) συνεχίσουν να δουλεύουν. Χτίσανε σπίτια και ανάκτορα, έφτιαξαν δρόμους, καλλιέργησαν (και συνεχίζουν να καλλιεργούν) τη γη, έβγαλαν από κάρβουνο μέχρι διαμάντια από τα σπλάχνα της γης, κατασκεύασαν από αυτοκίνητα μέχρι κομψοτεχνήματα, χρήσιμα και άχρηστα πράγματα, με τα χέρια τους και τον ιδρώτα του προσώπου τους. Ολα αυτά με ανταμοιβή ένα πιάτο φαΐ. Αργότερα, οι άνθρωποι συζήτησαν, μορφώθηκαν, ξύπνησαν, αγωνίστηκαν και διεκδίκησαν. Εδώ βρίσκεται το λάθος: διεκδίκησαν καλύτερες αμοιβές, ασφάλιση, καλύτερους όρους εργασίας, ενώ το σωστό θα ήταν η κατάργηση της δουλείας που, αναβαπτίστηκε σε "εργασία", (με παράγωγα τα "εργασιακά δικαιώματα", την "εργασιακή ασφάλιση", κλπ) μια εκλεπτυσμένη λέξη που αλλάζει μεν τον ήχο αλλά δεν αλλάζει την ουσία.

1.573 ανατροπές

στην επίμαχη φράση «Η ιδέα να μορφώνεσαι, να βρίσκεις εργασία και να παίρνεις σύνταξη είναι ίσως ήδη παρωχημένη» παρατήρησα να εστιάζουν αρκετοί στη μονιμότητα της θέσης εργασίας (δλδ ότι σημερα ειναι σπανιο να μενει κανεις σε μία δουλειά, χρειάζεται εμπειρίες, επιμόρφωση, κλπ, πράγματα που η αλλαγη εργασιας προσφέρει) και όχι στο σημαντικό, όπως πιστεύω: "Η ιδέα (...) να παίρνεις σύνταξη ειναι ίσως ήδη παρωχημένη". Δηλαδή, η σύνταξη δεν χρειάζεται πλέον, (ούτε ασφάλεια, εννοείται) και το καλύτερο ειναι να τα τινάζει από πείνα και αρρώστιες ο (μια ζωή) δούλος.

1.572 Δον Κιχώτης: αστείο ή θλιβερό βιβλίο;

κάποτε, η γιαγιά μου λέγοντας «είναι αστείο, θα σού αρέσει» μού χάρισε τον Δον Κιχώτη, ένα βιβλίο που δεν το βρήκα καθόλου αστείο, κόντεψα κιόλας να χάσω (προς στιγμή) πάσα ιδέα για τη γιαγιά μου την κοντέσσα, που μέχρι τότε εμπιστευόμουν τη γνώμη, το κριτήριό της στην επιλογή βιβλίων και τις συμβουλές της, καθώς επίσης διασκέδαζα πολύ με τις ιστορίες που δεν κουραζότανε ποτέ να διηγείται.

Ο καημένος ο Δον Κιχώτης μού προξένησε θλίψη, μεγάλη θλίψη λέμε, αμέσως μόλις άρχισα να εντρυφώ στις ιστορίες του, και όχι μόνο για το παρουσιαστικό του. Ηταν φανερό πως επρόκειτο για έναν άνθρωπο χαμένο κάπου, σε μια άλλη εποχή, σε κάποιον τόπο όπου μονάχα εκείνος μπορούσε να βρεθεί μια και ο τόπος αυτός βρισκότανε στο δικό του μυαλό και, όσο κι αν πάσχιζε ο ταλαίπωρος Σάντσο Πάντσα να προσγειώσει το αφεντικό του, ο ιππότης της ελεεινής μορφής δεν προσγειωνόταν με τίποτα!

Τον Δον Κιχώτη τον αγάπησα πολύ αργότερα, αφού έμαθα για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκε κι αφού μελέτησα όσα βρήκα για τη ζωή του Θερβάντες, που ύστερα από αυτη την ταξιδιωτική περιπέτεια στο χώρο της γραφής έγινε ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς.

Πράγμα που σημαίνει ότι ο συγγραφέας και το έργο του είναι αλληλένδετα και η κατανόηση ενός έργου είναι σχεδόν αδύνατη χωρίς την γνωριμία με τον συγγραφέα, τα πάθια του και την εποχή του, ιδίως αν το έργο είναι δύσληπτο, δεν είναι απολυτα προφανές δηλαδή. Αν κρύβει παραλληλισμούς, κλπ. και χρειάζεται αποκρυπτογράφηση για να το νιώσεις. Αυτά.

Ομολογώ ότι τη γιαγιά μου τη συγχώρεσα αργότερα για την κασκαρίκα που μού έκανε με την σύστασή της περί "αστείου" Δον Κιχώτη, αν και δεν της το είπα ποτέ ούτε και συζητήσαμε ποτέ γι αυτό: ούτε για το ότι της είχα θυμώσει ούτε για τη συχώρεση ούτε για το βιβλίο. Εμεινε σαν κάτι το συνωμοτικό μεταξύ μας: ήξερε ότι το διάβασα, καταλάβαινε την ένστασή του για τη σύστασή της και ήξερα και καταλάβαινα γιατί μού είπε πως ήταν ένα βιβλίο αστείο. Ισως μού τον σύστησε έτσι, ώστε να αναγκαστώ να τον διαβάσω γιατί αποκλείεται να τον έβρισκε η ίδια αστείο. Σίγουρο αυτό, δεδομένου του χαρακτήρα της. Αλλίμονο, τη γιαγιά μου δεν ήξερα;

1.571 υπάρχει τέτοια ευρωπαϊκη νομοθεσια;

ακομα περιμενω απαντηση στο ερωτημα που ειχα θεσει στις 6 Οκτωβρίου 2010:
Πριν απο καμμια 30ριά χρόνια είχα ακουσει οτι ειχε ψηφιστει ευρωπαϊκη νομοθεσια σχετικα με την επιδειξη/αναδειξη φυλετικων οργανων, αποκλειοντας τα ανδρικα οργανα απο τυπο κλπ ΜΜΕ. Γνωριζει καποιος κατι τι περισσοτερο;
-------------------
θυμαμαι καλα οτι --με δικαιολογια αυτον τον Νομο της ΕΕ-- ειχε απαγορευτει σατιρικη βελγικη εκπομπή, όπου ο παρουσιαστης εκοβε (δηθεν) το μόριο του, που τελικα ηταν ενα καροτο! Η εκπομπή μεταδιδόταν το μεσημέρι.

1.570 Ν. Υόρκη, 1970

το 1970 η μάνα μου πήγε να επισκεφτεί μια φίλη της που έμενε κοντά στη Ν. Υόρκη κι όταν επέστρεψε μας διηγόταν απίστευτα πράγματα, όπως π.χ. μια μέρα που πήγανε στα μαγαζιά και είδαν έναν άνθρωπο πεσμένο κάτω κι η μάνα μου πήγε να πλησιάσει να τον βοηθήσει αλλά η φίλη της την τράβηξε απότομα λέγοντας "μην ανακατεύεσαι" και αργότερα, όταν έβγαλε το πορτοφόλι της να πληρώσει κάτι, η φίλη της το έχωσε γρήγορα πίσω στην τσάντα λέγοντας "πρόσεχε μη το δει κανείς, εδώ πληρώνουμε μόνο με τσεκ" κι όταν γυρίσανε σπίτι μάθανε ότι τον διπλανό γείτονα τον μαχαίρωσε κάποιος μέρα μεσημέρι μπροστά στην πόρτα του για πέντε δολάρια. Μας έλεγε και για ανθρώπους που ζούνε μέσα σε χαρτοκούτια, αλλά δεν το χώραγε ο νους μας.

σήμερα πρέπει να είμαστε πολύ ευχαριστημένοι: ξεπεράσαμε την αμερικάνικη κουλτούρα

1.569 Βαρκελώνη

πολύ παλιά, στη Βαρκελώνη, ο ξεναγός του πούλμαν που μας μετέφερε στα αξιοθέατα έφυγε ξαφνικά φωνάζοντας "Γιο σο Καταλάν!" αλλά εμείς, άγουρα σπουδαστάκια τότε, πού να καταλάβουμε... Υποθέτω σήμερα πως μάλλον θα είχε ενοχληθεί από τη φράση συναδέλφου "εμ, και σεις οι Ισπανοί φοράτε το Φράνκο τόσα χρόνια", ως απάντηση στην χειρονομία του ξεναγού (κάτι σαν "σας τον φοράει και σας τώρα η χούντα")

1.568 Ο χορευτής με την καρέκλα

στην αρχη έβαζε το κεφάλι πάνω στην καρέκλα ο χορευτής και, όσο δυνάμωνε το παίξιμο, τουμπάριζε αργά χωρις να ξεκολλαει από την καρέκλα, η πλάτη του "έγλυφε" την πλάτη της καρέκλας, τα πόδια μισολυγισμένα στον αέρα, μέχρι που η τούμπα ολοκληρωνόταν και ο χορευτής βρισκόταν καθισμένος καβαλητά στην καρέκλα ανάποδα, με την πλάτη ελεύθερη, και στο δυναμικό φινάλε της μουσικής σηκωνόταν όρθιος, άρπαζε την καρέκλα με τα δόντια και τη σήκωνε ψηλά! το είδα με τα μάτια μου να το κανει ο ευτυχης 50χρονος πατέρας του φίλου μου του Λουκά στο γάμο του γιου του στο Αργος, παλιά.

1.567 άτυχο αρνάκι

με κίτρινο μαλλί σιδερωμένο
βελάζει το αρνάκι το καημένο
κι οι λύκοι που το βάλανε ασπίδα
του δείχνουν το γκρεμό και λένε "πήδα"!

1.566 το ρήμα "αναχαιτίζω"

ανοίγω τιβι ΕΡΤ1 να δω αν παίζει κατι με προσφυγικό και πράγματι έπαιζε: εικόνες εφιαλτικές, ανταποκρίσεις, κλπ, τα γνωστά που αρνούμαι να συνηθίσω ότι συμβαίνουν. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι η παρουσιάστρια-δημοσιογράφος χρησιμοποίησε το ρήμα "αναχαιτίζω" και το παράγωγό του "αναχαίτιση" και σκέφτηκα πως ίσως να μη γνωρίζει την έννοια αυτής της λέξης. "Δεν μας επιτίθενται οι άνθρωποι, κοπέλα μου, ικέτες είναι" της είπα απομέσα μου και πάτησα οφφ. (2019)

1.565 Παγκοσμιοποίηση

γιατί διαλύσαν τη Γιουγκοσλαβία, αφού η Παγκοσμιοποίηση θέλει ολοένα και περισσότερη συγκέντρωση εθνών/κρατών για να πετυχαίνει πληρέστερο έλεγχο; Ελα μου ντε! Μάλλον επειδή θέλει να διαλέγει ποιούς θα συγκολλήσει. (2017)

1.564 η μετριοπάθεια ως ασθένεια

-- από τι πάσχω γιατρέ μου;
-- απο μετριοπάθεια...
-- και είναι σοβαρό αυτό;
--εξαρτάται από το μέγεθος του σολιψισμού σας...
-- εχμ.. είναι πολύ μεγάλο αυτό; επιδέχεται εγχειρήσεως;
-- τι να σας πω.. πρέπει να μελετήσω τί να πρωτοκοπεί!
-- ελπίζω να μην είναι μεταδοτικό, κληρονομικό, κλπ...
-- αυτό εξαρτάται κυρίως από σας.
-- μα πείτε μου, οφείλεται σε ίωση; υπάρχει κανα χαπάκι;..
-- χαπάκι δεν υπάρχει, μονάχα αντι-χαπάκωμα από ΜΜΕ κυρίως.
-- δηλαδή;
-- κόψτε τα πολλά κανάλια, καλύτερα ΟΛΑ τα κανάλια, και βλέπουμε.
-- να ξανάρθω σε κάνα μήνα;
-- ελάτε να κάνουμε και τεστ.
-- τεστ κορονοϊού; απαπαπαπα τα δαιμονικά δεν τα μπορώ.
--κάντε αυτό που σας είπα πρώτα και θα δούμε αν ειναι θεραπεύσιμη η περίπτωσή σας.

(μετά από ένα μήνα η κατάσταση παραμένει σταθερή, είναι δύσκολη περίπτωση και οι ΜΕΘ είναι κατειλημμένες)
______________________
γραφτηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2021 στο f/b

1.563 παράνοια

Στους ποταμούς της Βουργουνδίας
στεγνά γαμήθηκεν ο Δίας
και στις αυλές των Ταταούλων
έγιν' η μάχη των φατσούλων! κλπ

1.562 η Ελσα και ο Βόλφυ

η φίλη μου η Ελσα είχε παντρευτεί έναν κούκλο μίστερ Αυστρία, πολύ καλό παιδί, όμορφο και ξύπνιο: έβγαζε το ψωμί του από μικρές ευρεσιτεχνίες που κατασκεύαζε και πουλούσε σε λαϊκες αγορές της Βιέννης και περιχώρων (από μανταλάκια πολλαπλής χρήσης, μέχρι εξαρτήματα που ταίριαζαν σε κάθε ηλ. σκούπα!) μια μικροεφεύρεση το μήνα και δεν ξέρω αν αυτός ο άνθρωπος αποτελούσε εξαίρεση ή αν ήταν διαφορετικοί οι αυστριακοί τότε. Κάποια στιγμή, έχασα τα ίχνη τους, αλλά τους φαντάζομαι να ζουν ευτυχισμένοι όπως τότε, παλιά.

1.561 Tο δωματιάκι

είχε ξεποδαριαστεί να ψάχνει, απο τα χαράματα έψαχνε το μικρότερο δωμάτιο που θα μπορούσε να βρεθεί σε ξενοδοχείο. Γιατί το μικρότερο; επειδή ήθελε να στριμωχτεί κάπου, δεν τη μπορούσε πια την άνεση, ηθελε να μαζέψει τα μυαλά του, να σφηνώσει κάπου, να αναγκαστεί να σκεφτεί να βρει λύση για όλα όσα τον βασανίζαν. Τελικά, κατά το μεσημεράκι, στάθηκε τυχερός, η επιθυμία του εκπληρώθηκε, πέτυχε το δωματιάκι των ονείρων του!

Ηταν απρόσωπο και στριμωχτό, με μια απαίσια κουρτίνα σ' ενα παραθυρο που δεν έβλεπε πουθενα, όλα σε χρώμα μπεζουλί αντιπαθητικό, όλα καταπώς τα επιθυμούσε, λευκά στρωσίδια νεκροτομείου, όλα τέλεια για να είναι αληθινά, που ευτυχώς ήταν!

Το μόνο που άλλαξε ήταν η θέση της μικρής πολύχρωμης κουρελουδίτσας: την έβαλε κατά μήκος του κρεββατιού, έβγαλε τα παπούτσια του, ξάπλωσε κι άρχισε να σκέφτεται.
___________________
(η φωτο κλεμενη)

1.560 ο "συνεργάτης"

και που λες, μια μέρα έφτασε στο υπουργείο μια αγριόφατσα, ένας τύπος στα χακί με αρβύλες, μούσια και μουστάκια, και αγριοφωνάρα φυσικά. Ενας απο τους λεγόμενους τότε "πρασινοφρουρούς". Μπήκε με φόρα στο γραφείο του υπουργού Αντ. Τρίτση χωρις να χτυπήσει κι ακουγόντουσαν για ώρα οι γκαριξιές του, μεχρι που ειδα την πόρτα να ανοιγει και ο υπουργός να τον σπρώχνει έξω έξαλλος.

Επειδή είμαι μυστήριο τραίνο (που έλεγε ο Δάσκαλός μου, κατι σαν απρόβλεπτη δλδ) έψαξα σήμερα το βιογραφικό του τύπου, που έτυχε μεγάλης στήριξης απο το (πράσινο) κόμμα του καταλαμβάνοντας σημαντικες θεσεις στον κρατικο μηχανισμό, και βρήκα (μεταξύ άλλων τιμητικών διακρισεων με σταυρούς και παράσημα) να γράφει ότι υπήρξε "συνεργάτης του Αντώνη Τρίτση"!

Βρωμάει το ψάρι απο το κεφάλι, λένε, αλλά η χώρα μας βρωμοκοπάει απο παντού. Είμαστε πολύ λίγοι, αδέρφια, ελάχιστοι είμαστε.

1.559 η Απόφαση

κάποια στιγμή, αποφάσισα τι θέλω στη ζωή μου: «θέλω να κοιτάζω τη φάτσα μου στον καθρέφτη και να μη με φτύνω» μού είπα και σήμερα βλέπω ότι αν αυτό ακολουθούσαν (αν όχι όλοι) οι περισσότεροι άνθρωποι, μάλλον ο κόσμος θα ήτανε καλύτερος. Καθε μέρα προσπάθεια, μη σε τουμπάρει το θηρίο που παραμονεύει απομέσα.

1.558 Το χρήμα πνέει τα λοίσθια

Που σημαίνει πως το χρήμα όπως το γνωρίζαμε όπου νά'ναι πεθαίνει, μας αφήνει χρόνους -που λένε- οριστικά. Αυτή τη στιγμή, βρισκόμαστε μετέωροι στο κενό, ανάμεσα στο παλιό απτό νομισματάκι και το καινούργιο ονειρικό φαντασιακό κατασκεύασμα: το άϋλο μέσον συναλλαγής.

Ποιος είπε ότι οι ασχολούμενοι με τα πρακτικά πράγματα δεν έχουν φαντασία;

Ισως για τούτο να νοιώθουμε ανασφαλείς και έντρομοι, επειδή δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς θα συμβεί, τον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιηθεί, πώς θα ονομαστεί, πώς θα αξιολογηθούμε ώστε να απολαμβάνουμε τα καλά του, κλπ κλπ.

Αυτή την κοσμική στιγμή, βρισκόμαστε ακριβώς στη θέση του εμβρύου λίγο πριν εκτιναχτεί στον άγνωστο εξωμητρικό κόσμο. Σπαράζουμε -και σε λίγο θα κλάψουμε κιόλας!- γιατί νοιώθουμε μόνοι και ανυπεράσπιστοι ως κοινωνία, τρομαγμένοι για ζητήματα που δεν χωρούν στη φαντασία μας.

Σίγουρα, τα πράγματα θα είναι πλέον πολύ διαφορετικά από όσο τα γνωρίζαμε: θα είναι εντελώς καινούργια, άγνωστα, ακατανόμαστα -μέχρι να τους δώσουμε όνομα, να τα κατονομάσουμε και να ηρεμήσουμε...

Σίγουρα υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει η κοινωνία μας, όπως την έχουμε γνωρίσει εδώ και χιλιάδες χρόνια, αλλά η απώλεια των Αξιών του ανθρώπινου πνεύματος παίζεται -ευτυχώς! Είναι στο χέρι μας να διατηρηθούν αλώβητες αυτές οι Αξίες, με μοναδικό μέσο την Αλληλεγγύη, τη φροντίδα του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπο.

Ο Στόχος φαίνεται πως είναι το πλάσμα "άνθρωπος" σε πλήρη κατάσταση, σώμα και πνεύμα, διαθέσιμο στις απαιτήσεις των νέων Κυρίαρχων του Πλανήτη Γη, των ουδέτερων (εδώ μπαίνει ένα ερωτηματικό) Αγορών. Ολόκληρα κράτη, έθνη, πληθυσμιακές ομάδες και σχηματισμοί, μπαίνουν οσονούπω στο Χρηματιστήριο Αξιών Αναλώσιμων Αντικειμένων και μετριούνται, κρίνονται και συγκρίνονται μεταξύ τους αλλά και σε σχέση με άλλα πράγματα, διαφορετικά, που ακόμα δεν γνωρίζουμε.

Θα μετρήσει η Αντίστασή μας; Πόσο θα μετρήσει, ΑΝ μετρήσει; Θα συμβάλλει μονάχα σε μια μικρή καθυστέρηση, όπου η κατάσταση ζόφου θα είναι αφόρητη, όπως π.χ. η ασφυξία του εμβρύου που το πνίγει ο τυλιγμένος στο λαιμό του ομφάλιος λώρος; Ιδωμεν!

Εδώ βάζω μερικές φράσεις του Τάκη Σιμώτα*, που... κολλάνε παντού:
«Ο λόγος αρχίζει τη στιγμή που ονομάζουμε το ανείπωτο, αλλά τελειώνει κιόλας τη στιγμή που παραλύουμε μπροστά στο ακατανόμαστο -εκείνο, μάλιστα, που τις περισσότερες φορές οι ίδιοι προκαλούμε. Ωστε το «σταθερό» σημείο στο οποίο στεκόμαστε βρίσκεται ένα μόλις βήμα μπροστά από την αρχή της γλώσσας αλλά και ένα μόλις βήμα πίσω από το τέλος της. Βρισκόμαστε από πάντα ανάμεσα και σε απόσταση αναπνοής από την αρχή και από το τέλος. Κρεμόμαστε από τη μέση ενός μικρού κομματιού έλλογης και εύθραυστης κλωστής. Οσο κρατάνε αυτά που προσπαθούμε να κάνουμε, να πούμε, να δούμε, να ακούσουμε, να σκεφτούμε και να ονομάσουμε.»
_____________________
ΣΗΜ. Τακης Σιμώτας, "Περί φαντασίας", εκδ. ΑΓΡΑ, στη σελ. 400.

1.557 ο καιρός αλλάζει

βάλε το λευκό σου φανελάκι
ο καιρός κρυώνει αγοράκι

1.556 μούστος

και που λες, βρήκα να πουλιέται μούστος στη λαϊκή και ψώνισα 1,5 λίτρο (1 μπουκάλι, δλδ), λέγοντας χαρούμενα (απομέσα μου) "αχ, τι ωραία! θα σιάξω μουσταλευριά" και το βράδυ άνοιξα τον Τσελεμεντέ κι άρχισα να ψάχνω για στάχτη από ξύλα για να τον λαμπικάρω, αλλά στάχτη δεν βρήκα, ούτε η φίλη μου η Κίτσα που έχει τζάκι ήταν διατεθειμένη να το ανάψει με τέτοια ζέστη για το χατήρι μιας μουσταλευριάς. Ρώτησα λοιπόν σήμερα τα παιδιά του φούρνου και μου είπαν ότι απλώς χρειάζεται καλό βράσιμο ο μούστος (είναι σχετικά καθαρός, δεν είναι τόσο χάλιας όσο ήτανε παλιά που ερχόταν κατευθείαν από τα πατητήρια) και μετά να αφεθεί καμπόσες ώρες να κατακαθίσει καλά και να σουρωθεί από φίλτρο και όλα καλά. Τώρα λοιπόν, πιάνω τ' άρματα και ανάβω κουζίνα: σε λιγάκι θα αρχίσει η μάχη! Ιδομεν.

1.555 κοινωνική ασφάλιση

"Η κοινωνική ασφάλιση μειώνει την ανταγωνιστικότητα της Ε.Ε. απέναντι σε Κίνα και Ινδία, άρα πρέπει να καταργηθεί"!!! Ποιος φοβερός εγκέφαλος σκέφτεται και θέλει σύντομα την εφαρμογή αυτή; να πλησιάσει η Ε.Ε. προς Κίνα και Ινδία, αντί να προωθηθεί το αντίθετο μοντέλο, της παγκόσμιας κοινωνικής ασφάλισης δηλαδή.
_______________________
γράφτηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2017 στο f/b

1.554 ολίγη βία ακόμα

το θεμα ειναι να πάψει να καλλιεργειται η βια ως εκπαιδευτική(!!) μεθοδος και αυτο (νομιζω ότι) θα αποτυχει αν μπει στο χορό και ο φόβος. Να φοβαται δλδ ο γονιος και για το λογο αυτον (επειδη φοβαται, δλδ) να μη βαραει τα παιδια του.

ας θυμηθουμε πώς εκπαιδεύονταν παλιοτερα τα παιδια στις βορειες χωρες: ξεβρακωμα και ξυλοφορτωμα απο το δασκαλο μεσα στην τάξη. Κι αυτο ητανε νόμιμο!! την ιδια εποχη που εδω στη χωρα μας οι μαναδες τα κανάκευαν, αντε να δινανε κανα μπατσάκι. Το πράγμα θελει χρονο και παραδειγματα. Σημερα υπαρχουν οι κοινωνικες υπηρεσιες και ειναι χρησιμο να εξοικειωθει ο κοσμος με αυτες.

έπειτα, αν το κράτος αρχίσει να επεμβαίνει περισσότερο, μπορεί να θεσμοθετηθεί η κατάργηση της οικογένειας και αυτό δεν είναι και το καλύτερο... (συγκρατήστε τη φαντασία μου, καλπάζει σήμερα!)

τωρα, ο φασισμός καλπαζει και χανονται οι ελπιδες για να λιγοστεψει η βια...
___________________
γραφτηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2020 στο f/b