1.011 συναπαντήματα

στις κορφές των Καρπαθίων
εσυνάντησα τον θείον
είπε πως πηγαίνει Κρήτη
στις κορφές του Ψηλορείτη

1.010 μαγικές μέρες

 23 Μαρτίου

σαν σήμερα ήταν μέρα μαγική

μιλφέιγ, κεράκια, δώρα, μουσική

 

σαν σήμερα ήταν μέρα μαγική

μα, δυστυχώς, την κλέψαν οι κακοί

 

1.009 εβδομήντα και δύο χρόνια

Ο ναυτικος εφυγε ξανα πριν οχτω χρονια, αλλα αυτη τη φορα η επιστροφη του ηταν αμφιβολη, οχι επειδη δεν ηθελε να γυρισει στα πατρια εδαφη, αλλα επειδη το εδαφος επεσε βαρυ επανω του, τον σκεπασε, τον καταπιε σα να λεμε. Πριν ξεκινησει καθαρισε ενα μηλο και το μηλο αλλαξε χρωμα. Αυτο ισως ηταν ενα σημαδι, στο οποιο κανεις δεν εδωσε σημασια. Εφαγε το μηλο, χαιρετισε τα παιδια του μπαρ και ανεχωρησε. Μονο εμενα δεν χαιρετισε, επειδη ημουν συναχωμενη και φοβομουν μη τον κολλησω κι εχει προβληματα στο ταξιδι. Οταν πλεον εγινε γνωστο οτι δεν θα επιστρεψει, πηρα τα φλουδια του μηλου και τα κορνιζαρισα. Ειχα αναγκη να τον θυμαμαι κοιταζοντας μερικα αλλαξοχρωματισμενα φλουδια μηλου; Μπα, απο συνηθεια το επραξα. Ισως να ηταν σοφοτερο να κορνιζαρω λιγο θαλασσινο νερο, αλλα δεν το σκεφτηκα -τοτε. Αν ειχε επιστρεψει, σημερα θα συμπληρωνε τα πενηνταοχτω, θα γιορταζε γενεθλια.

1.008 η ζωή είναι ένα διάλειμμα

 ο κόσμος μοιάζει με την αυλή του σχολείου, όταν τα παιδιά κάνουν διάλειμμα: στη μιαν άκρη, τ' αγόρια σκοτώνονται, παλεύουν, κανουν παληκαριές. στην άλλη άκρη, τα κορίτσια λένε τα δικά τους, συνήθως ψιθυριστά. στο κέντρο, αγορια και κορίτσια παίζουν ομαδικά παιχνίδια, πηδολογάνε, χορεύουν. υπάρχουν οι κολλητοί που πάνε πέρα-δώθε (συνήθως δυο δυο) κουβεντιάζοντας σοβαρά θέματα για το διάστημα, τ' άστρα, τη θεραπεία ανίατων ασθενειών, κλπ. κάπου υπάρχει και κάποιο παιδί μοναχό του, χαμένο σε σκέψεις ή τρώγοντας το κολατσιό του που δεν θέλει να μοιραστεί. Ξαφνικά, χτυπάει το κουδούνι, τα παιδιά μπαίνουν στη σειρά και οδεύουν προς τις τάξεις τους. Αυτό είναι ο πόλεμος: σχεδόν όλα τα παιδιά θα ήθελαν να είναι το διάλειμμα ατελείωτο, γιατί το διάλειμμα είναι ζωή.

1.007 προβλέψεις

με τούτα και με κείνα
θα ψοφήσουμε στην πείνα
θα πουντιάζουμε στο κρύο
και της ζέστης το θηρίο
θα μας κυνηγάει κι εκείνο
μα τον άγιο Κωσταντίνο.

Εμπα τώρα μέσ' στ' αμάξι
πριν η χώρα να ρημάξει!