τον αξέχαστο Νίκο Κούνδουρο είχα την τύχη να συναντάω αραιά και που στο χρωματοπωλείο της γειτονιάς. Ψηλός και αγέρωχος, ψώνιζε διάφορα είδη κιγκαλερίας, που λένε, δλδ καρφιά, εργαλεία, χρώματα, πινέλα μπογιατζή, κλπ. Στην αρχή είχε ένα ύφος σαν να φοβόταν μη τυχόν ανοίξω καμμια κουβέντα για σινεμά ή κανα σχόλιο για το εργο του. Τίποτ' απ' αυτά δεν έλεγα, μόνο καμμια γνώμη για το ποιόν των υλικών εδινα όταν με ρώταγε, γιατί άφηνα να ρωτήσει κάτι αν ήθελε, να αρχίσει δλδ εκείνος τη συζήτηση. Και την άνοιγε μόνο για είδη κιγκαλερίας. Σπουδαίος, μα την αλήθεια.
---------------------
βλέπω ταχτικά το σημαντικό φιλμ Ο ΔΡΑΚΟΣ: https://youtu.be/kwYvXdjAcn8
Αναρτήσεις
This is a FunEL
