1.299 του νόου ας μπέτε

ο βασικός λόγος που δεν απόχτησα δίπλωμα οδήγησης είναι ότι έχω ένα πάθος με την ταχύτητα και θα είχα σκοτωθεί στους απαίσιους ελληνικούς δρόμους ή θα με είχε φάει λάχανο κάνας εξυπνακιας. Γνωρίζω να οδηγώ από τα 13 μου, ξέρω απέξω κι ανακατωτά τα μηχανικά μέρη του οχήματος και τη λειτουργία τους. Κάποια στιγμή είπα να το πάρω το ρημάδι το δίπλωμα, πέρασα τα σήματα (σιγά που δεν θα πέρναγα!), ανεβοκατέβασα κι ένα δάσκαλο οδήγησης στην Πάρνηθα σε χρόνο ντε-τε και μού 'λεγε ο άνθρωπος "κόψτε λιγάκι, το αμάξι ειναι εκπαιδευτικό" και έκοψα γενικώς. Το δίπλωμα βγήκε, αλλά δεν πήγα να το πάρω, ούτε έπεσα στον πειρασμό να μού το φέρουνε χέρι με χέρι στο εργοτάξιο! Μια και, ως γυνή, δεν γινόταν να ασχοληθώ (τότε, για παλιά μιλάμε) επαγγελματικά ως θηλυκός Αϊρτον Σένα, το φιλοσόφησα το πράγμα. Δηλαδή, το αυτοκίνητο το βλέπω και σαν όπλο, εκτός από χρηματοβόρο: εφορία, ασφάλειες, βενζίνες, συντήρηση, κλπ. Υπάρχουν πολλά μέσα συγκοινωνίας, στεριανά, νερένια και αέρινα, που με απαλλάσσουν από την έκθεση μιας μικρής περιουσίας στο πεζοδρόμιο! την ίδια φιλοσοφική άποψη είχε και ο πάμπλουτος παπούς μου, που δεν είχε δικό του αυτοκίνητο, ούτε καν σπίτι. Οδηγώ σε καταστάσεις εκτακτης ανάγκης, έχω οδηγήσει από τζιπάκι μέχρι μπετονιέρα και εκσκαφέα, αν θες να ξες. Αυτό που πιστέυω είναι ότι ο ΕΛ έχει ανάγκη (και) επίδειξης και τα ΜΜΜ δεν αναπτύχθηκαν επειδή πήξαν οι δρόμοι στα ΙΧ και όχι το αντίστροφο.