623. ηλεκτρικό μειδίαμα

στη φωτεινή μαρκίζα
κάρφωνες τα μάτια σου τα γκρίζα
κάποιοι σε φωνάξαν Μόνα Λίζα
με φαρδιά σε κύκλωσαν κορνίζα
κι έβγαλαν την πρίζα!

622. "είσαι πολύ όμορφη, αλλά..."

η πρώτη φράση που λέει ένας άντρας σε μια ωραία κι επιθυμητή γυναίκα: "είσαι πολύ όμορφη, αλλά πρέπει να χάσεις κανα κιλό"

μπορώ να γράψω ολόκληρη πραγματεία πάνω στη φράση αυτή και ξεκινάω αμέσως:

Μετά από πολλές 10ετίες προσεχτικής παρατήρησης και βαθειάς μελέτης του ζητήματος, έχω βεβαιωθεί ότι τη φράση αυτή την εκστομίζει κυρίως όχι ένας φοβισμένος άντρας, αλλά κάποιος άντρας που προσπαθεί να κατευνάσει τις απότομα εξεγερμένες ορμές του και βρίσκει τον πιο εύκολο τρόπο: να υποβιβάσει την ωραία και άκρως γοητευτική γυναίκα που έχει απέναντί του, συμπληρώνοντας αμέσως "έχεις χαμηλή αυτοπεποίθηση.. γιατί;" Θα απαντούσα αυτό που μου έρχεται απότομα στη σκέψη "επειδή μόλις μου την κατέβασες βρε μπούρδα!"

Οπότε, μόλις ακούσετε κορίτσια να λέγεται η φράση αυτή, μη του κάνετε το χατήρι να ρίξετε το βλέμμα στο πάτωμα, προτιμήστε να του δείξετε κάτι ντεκαβλέ π.χ. μια ταλαίπωρη γριούλα που περνάει με το σκυλάκι της, και τότε οι ορμες θα πέσουν κατακορύφως (όπως ανέβηκαν) για να συνεχιστεί η συζήτηση. Επειδή, καμμια γυναίκα δεν είναι δυνατό να συζητήσει με έναν άντρα οποιασδήποτε ηλικίας όταν αυτός είναι απασχολημένος να μετράει τα κιλά της!
______________
ΣΗΜ. μόλις πριν από λίγο σημείωσα την σκέψη αυτή στο f/b (την πρώτη φράση, δλδ) και θα συνεχίσω... το θέμα πρέπει να βγει στο φως!

621. ο δράκος

"ο δράκος ανασαίνει με φωτιές"
"είν' ένας δράκος που ανασαίνει με φωτιές"
"έρχετ' ο δράκος που ανασαίνει με φωτιές"
"φτάνει ο δράκος που ανασαίνει με φωτιές"
"έφτασ' ο δράκος που ανασαίνει με φωτιές"
"περνάει ο δράκος που ανασαίνει με φωτιές"
"πέρασ' ο δράκος που ανασαίνει με φωτιές"
"έχω ένα δράκο που ανασαίνει με φωτιές"
"είμαι/είσαι ένας δράκος που ανασαίνει με φωτιές"
"είμαι/είσαι ο δράκος που ανασαίνει με φωτιές"

Η ιστορία θα συνεχιστεί ανάλογα με τη φράση που θα ξεκινήσει κι ακόμα δεν έχω αποφασίσει...

Ας δοκιμάσω κάτι:

ο δράκος ανασαίνει με φωτιές
 "ακόμα ζεις;" του λέω
"Πέθανε πια, με καις!"

(επανέρχομαι σύντομα, ελπίζω)

επανήλθα, 21/10/2018:

ένας δράκος ανασαίνει με φωτιές
στα καφτά του τα ρουθούνια
ψήνει γόπες και μπαρμπούνια

620. 19 Οκτωβρίου 2009

Σαν να είχαν γυρίσει τα ρολόγια του χρόνου μερικές δεκαετίες πίσω και να πιάναν το νήμα από την αρχή. Βρε, λες να γίνει κάνα θαύμα; αναρωτήθηκα. Πού ξέρεις; Μπορεί. Μου απάντησα. Μετά, κοιμήθηκα και κανένας εφιάλτης δεν ήρθε να ταράξει τα όνειρά μου. Καλό σημάδι. Σπάνια βλέπω εφιάλτες στον ύπνο μου, μόνο στο ξύπνιο ζω έναν εφιάλτη και αυτός, καθώς φαίνεται, υποχωρεί.
__________________
ΣΗΜ. γράφτηκε αυτή τη μέρα στο f/b και δεν θυμάμαι με ποια αφορμή.

619. μελιδόνηση

Τί μελιδονεί λοιπόν τα νερά
και τούτα εδώ τα ψάρια;
Ποια στεγνά, λυσσαλέα ψαλίδια;
Και τί ξηρασία έχει πια
που τα δανειοβόλα λαμόγια
έξυσαν πόντο – πόντο
τον παγωμένο ιδρώτα;

Διότι αν το δάνειο υπήρξε
η μοναδική προβολή
της περιούσιας εικόνας μας
ανέκαθεν κινούσαμε τα βατραχοπέδιλα
στην πορσελάνη των νιπτήρων
Και πάντα τρέμαμε αληθινοί
από μια νέα υπερωρία!
_______________
ΣΗΜ. το βρήκα γραμμένο στο f/b στις 19/10/2017 και δεν θυμάμαι αν το είχα γράψει νωρίτερα κάπου αλλού.

618. σημειώσεις

1. αν κολλάω διάφορα προθέματα στις λέξεις, σημαίνει πως δεν μπορώ να εκφράσω κυριολεκτικά αυτό που θέλω
2. άμα δηλώσω ποτέ ότι "μου αρέσει η σάτιρα", να με διαγράψετε! Η σάτιρα δεν είναι κάτι που αρέσει ή δεν αρέσει, είναι κάτι που το ζεις, το εκφράζεις, το χαίρεσαι, δεν είναι γλυκό νεραντζάκι

617. κολοτούμπες

έκανες μια κολοτούμπα
και σου κάθησε η θρούμπα
στο λαιμό

έκανες δυο κολοτούμπες
σου αλλάξαν με γαρδούμπες
το θεσμό

έκανες τρεις κολοτούμπες
και αμόλαγες καλούμπες
στο γκρεμό

τέσσερις οι κολοτούμπες
συλλογή από αρλούμπες
και γ.μώ!
________________
ΣΗΜ. γράφτηκε 12/10/2017 στο f/b

616. το παιδί από το Κούλε

Ηταν παλιά στην παρέα μας
ένα παιδί από το Κούλε
Ενα παιδί χωρίς
ιδιαίτερα χαρακτηριστικά,
άξια να θυμάται κανείς

Μόνο που έλεγε κάθε τόσο
-χωρίς ιδιαίτερο λόγο-
«Εγώ είμαι από το Κούλε» ή
«Εγώ γεννήθηκα στο Κούλε»

Το παιδί από το Κούλε
ήταν ζωντανή γεωγραφία
Θυμόταν απ' έξω όλα τα κράτη της Γης
με τις πρωτεύουσές τους
-κράτη ανύπαρκτα σήμερα,
γιατί ο κόσμος άλλαξε

Η Αφρική άλλαξε,
ήρθαν τα πάνω κάτω και το ανάποδο.
Η Ασία παίζεται ακόμα.
Στην Ευρώπη συνεχίζουν
τις ανακατατάξεις.
Η Αμερική πέφτει λίγο μακριά,
αλλά κι εκεί υπάρχουν αλλαγές

Σήμερα, το παιδί από το Κούλε
θα ήταν μια γεωγραφία
του παρελθόντος,
με γνώσεις χρήσιμες στους ιστορικούς

***

«Εγώ είμαι από το Κούλε»,
έλεγε κάθε τόσο,
αλλά κανείς δεν ρώτησε ποτέ
«κατά πού πέφτει το Κούλε;»
ούτε άνοιξε κανείς ένα χάρτη
να ελέγξει, να το βρει.

«Εγώ γεννήθηκα στο Κούλε»
έλεγε και κανείς δεν πρόσεχε
αυτή τη μικρή φράση,
που ίσως δήλωνε την ανάγκη του παιδιού
να ανήκει κάπου
ή που την επαναλάμβανε
για να μη ξεχνά
την καταγωγή του
ή που ήταν σημαντική για να ξεχωρίζει,
να ξεχωρίζει από τους άλλους
για τους οποίους η καταγωγή
δεν σήμαινε τίποτα
-ή σήμαινε ελάχιστα.

***

Το παιδί από το Κούλε
μια μέρα εξαφανίστηκε.
Κανείς δεν έψαξε να το βρει,
κανείς δεν ξέρει τί τού συνέβη.
ισως να γύρισε στο Κούλε,
ίσως και να πέθανε.

Κάποια μέρα σκέφτομαι
να ανοίξω ένα χάρτη,
να ψάξω να βρω
αυτό το Κούλε,
τον τόπο όπου θέλω να σκέφτομαι
αυτό το παιδί ευτυχισμένο,
με τους δικούς του,
στην πατρίδα που έκλεινε μέσα
στην επαναλαμβανόμενη φράση:
«Εγώ είμαι από το Κούλε»

Το μόνο που με εμποδίζει να ψάξω
είναι ο φόβος
μήπως δεν υπάρχει Κούλε,
μήπως το παιδί αυτό ήταν
ένα πλάσμα ομαδικής παράκρουσης.

***

Χτες, άκουσα ένα γεροντάκι
στο λεωφορείο
να μονολογεί:
«Εγώ γεννήθηκα στα Γρεβενά»
«Ωραία τα Γρεβενά» τού απάντησα,
αλλά δεν με άκουσε
και συνέχισε να μονολογεί...
(2015, f/b)

615. πονοκέφαλος

την ώρα που την είδα

μου ήρθε κεραμίδα

και "ω, μα τον Τουτάτη!

πού πάτε ωραιοτάτη;"

τη ρώτησα κι εκείνη

"να πάρω ασπιρίνη"

απάντησε με πόνο

"πονοκεφάλους έχω

και στο γιατρό μου τρέχω"

πρόθυμος να τη γιάνω

"τον πόνο θα γλυκάνω

με γιατρικό θεσπέσιο"

της λέω και.. τέλος αίσιο!

______________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 27/08/2017 στο f/b

614. περί προτεραιότητας

αν δεις μια γιαγιάκα να δίνει τη σειρά της σε νέους ανθρώπους, αυτή είμαι! "έχω χρόνο, δεν βιάζομαι" λέω και παραχωρώ τη σειρά μου στην ουρά. Οταν ήμουν νέα, με είχε εντυπωσιάσει η συμπεριφορά των ηλικιωμένων στη Σουηδία, μου άρεσε που δίναν τη σειρά (αλλά και τη θέση τους στο λεωφορείο) σε νεαρούδια του γυμνασίου και όταν ρώτησα το γιατί, έλαβα την απάντηση "μα, αυτά είναι τα νιάτα, το μέλλον της πατρίδας μας!" και το βρήκα πάρα πολύ σωστό για τούτο το εφαρμόζω. Χρόνο έχω άπειρο άλλωστε, δεν με κυνηγάει κανείς.
______________________________
ΣΗΜ. γραμμένο 1/10/2017 στο f/b

613. περί νταλικιέρηδων

τις πιο ωραίες ιστορίες τις έχω ακούσει από νταλικέρηδες και χειριστές χωματουργικών μηχανημάτων.. ίσως είναι η μοναξιά του τιμονιού που αναγκάζει το μυαλό να σκέφτεται και να γεννάει.. ποιος ξερει.. Τα άλλα μαστόρια τους δουλεύαν, έχουν και μια φυσική συστολη μπροστά σε κυρίες, αλλά όταν κατάλαβαν ότι ακούω χωρίς να σνομπάρω και να ξινίζω, ανοίγαν τις μεγάλες καρδιές που ξεχειλίζαν ιστορίες με φαντάσματα και ξωτικά -συν τοις άλλοις! Ενας Θεσσαλός π.χ. ορκιζόταν ότι είχε δει ξωτικό να τον σταματάει στη μέση του δρόμου, φέρνοντας μάρτυρα και τη σύζυγο, που του έκανε συντροφιά εκείνη τη νύχτα..
_______________________
ΣΗΜ. γράφτηκε 1/10/207 στο f/b

612. περί αγωγών

ψηφίστηκε ομόφωνα από την Κομισιόν η κατασκευή αγωγού μπίρας από Μόναχο προς Αζερμπαϊτζάν, με σκοπό την διάδοση του αλκοόλ προς μουσουλμανικούς πληθυσμούς, ώστε να επιτευχθεί συντομότερα ο εκπολιτισμός τους. Σε δεύτερη φάση, θα κατασκευαστεί αγωγός σαμπάνιας και έπονται οι αγωγοί ρετσίνα-κιάντι-κοκκινέλι-πορτό. Αγωγοί για τσίπουρο και ούζο στο απώτερο μέλλον, μη σηκώσει η Ελλάδα κεφάλι και τους πάρουμε τα σώβρακα ολωνώνε.
_______________
ΣΗΜ. γράφτηκε πριν από λίγο στο f/b

611. περί ομιλίας

σκέφτομαι να πάψω να μιλάω γιατί όσο μιλάει κανείς τόσες παπαριές ξεπετιούνται αλλά μέσα στις τόσες μπορεί να βρίσκεται κάτι τι πανέξυπνο και μάλλον δεν θα πάψω να μιλάω αλλά πάλι μάλλον δεν υπάρχει τρόπος να ξεχωρίσει κανείς την εξυπνάδα από την παπάρα ούτε τα πολλά λόγια από το κουτσομπολιό άρα αφού την ομιλία την κέρδισε ο άνθρωπος μετά από χιλιάδες χρόνια επίπονης προσπάθειας να εκφραστεί μένει να εξακολουθεί να μιλάει μήπως ξημερώσει μια μέρα που θα καταλάβει τι θέλει να πει ο ίδιος αλλά και όσοι τον ακούν 🤔🤪🙄😜🤗😎😮💕  
_______________
ΣΗΜ. έγραψα την 1η Οκτωβρίου 2017στο f/b