1.188 το φιδάκι

Τα παλια τα χρονια (όχι και πάρα πολυ παλια) στην Αθηνα καθε σπιτι ειχε το φιδακι του, που προστατευε τους νοικοκυραιους απο καθε κακο. Καθε βραδυ, εβγαζε η νοικοκυρα ενα πιατακι με γάλα, για να φάει το φιδακι. Το πρωι μαζευε το άδειο πιατακι. Στο σπιτι της γιαγιας μου, Κολονακι κεντρο, καθε βραδυ έβαζε η Βιτώρια ενα πιατακι με γαλα κατω απο τον κισσο "για το φιδακι" και καπου καπου, όταν βρισκότανε κανα ποντικακι ψοφιο, λεγανε "εκανε δουλεια το φιδακι".

1.228 το μαγικό ψαλίδι

όταν χανόταν κάτι στο σπίτι της γιαγιάς μου, η Βιτώρια έβαζε ένα ανοιχτό ψαλίδι πισω από μια πόρτα και το χαμένο έβγαινε γήγορα από την κρυψώνα του! σαν μαγικό μου φαινόταν όταν ήμουν παιδάκι, αλλά αργότερα έμαθα για την ικανότητα του εγκεφάλου να συγκεντρώνεται και να κάνει ριφρές τις μνήμες του -εστιάζοντας στο ψαλίδι, αναγκάζεται το μυαλό να θυμηθει δλδ.. μεγαλώνοντας, έκανα το κόλπο της Βιτώριας αρκετές φορές με μεγάλη επιτυχία μάλιστα!

1.112 τι σημαίνει "ξέσερα"

"τα μαλλιά σου ξέσερα" έλεγε η Βιτώρια μας για τα ανακατεμένα μαλλιά. Τη λέξη αυτή δεν την έχω βρει σε κανένα λεξικό ίσαμε σήμερα και δεν είμαι σίγουρη αν υπήρχε πράγματι, αν υπήρχε σε ντοπιολαλιά κάποιου χωριού της Κεφαλονιάς ή ήταν επινόηση, πράγμα απίθανο για την αγαθή μας Βιτώρια.

Η Βιτώρια μας έλεγε και το τραγουδάκι:

«σήμερα ήρθες με τα μπλού
γειά σου αγάπη μου τσιμπλού»