1.709 ο γιος της μπακάλαινας

δίπλα στο παλιό γραφείο ήταν ένα μπακαλικάκι και ο γιος της μπακάλαινας -ωραιότατος νέος και σεμνός- δεν ήθελε να κρατήσει το μαγαζί και πραγματοποίησε το όνειρό του να γίνει σεκιουριτάς. Παραξενεύτηκα και ρώτησα γιατί δεν ήθελε να σπουδάσει κάτι και η απάντηση που με αποστόμωσε ήταν "για τα λεφτά και τη στολή". Λογαριάζω πως σήμερα θα κοντεύει τα πενήντα.

1.545 ο κατσαβιδάκιας

μετά την τελευταία μετακόμιση, τότε που τα χαρτοκούτια ήταν παρατεταγμένα κατά μήκος διαφόρων τοίχων, είχα πάει να ψωνίσω στη λαϊκή αφήνοντας τη μεγάλη μου κόρη (γύρω στα 20 τότε) να μπανιαρίζεται. Οταν γύρισα σπίτι βρήκα την εξώπορτα μισάνοιχτη, μπήκα ψιλοτρέμοντας, η κόρη μόλις έβγαινε από το μπάνιο. Προσέξαμε την κλειδαριά, ήταν παραβιασμένη, κάλεσα την αστυνομία, πήρε αποτυπώματα, ρώτησε αν λείπει κάτι, έλειπε μονάχα ένας μικρός σάκκος που δεν περιείχε κατι σημαντικό, εκτός από βιβλιάρια υγείας, αλλάξαμε πόρτα και όλα καλά. Την άλλη μέρα έλαβα ένα τηλεφώνημα από μια κυρία που μου είπε ότι βρήκε ένα βιβλιάριο σκισμένο στα σκουπίδια, δώσαμε ραντεβού, μου το επέστρεψε κολλημένο προσεκτικά, ευχαρίστησα και τέλος. Από την αστυνομία έμαθα ότι επρόκειτο για διαρρηκτάκο της περιοχής, γνωστόν ως "ο κατσαβιδάκιας" που έμπαινε σε όποια πολυκατοικία έβρισκε με πόρτα ανοιχτή, περιδιάβαινε στα διαμερίσματα και άνοιγε με κατσαβίδι (εξ ού και το παρανόμι) τις πόρτες που δεν προέβαλαν αντίσταση. Τον πιάνανε και τον αφήνανε συνέχεια, άκακο τον χαρακτηρίσαν. Αργότερα, σκέφτηκα τι θα είχε συμβεί αν πετύχαινε τη μικρά με το μπουρνούζι, μάλλον θα τον έπιανε τρομάρα και θα τό 'βαζε στα πόδια, υπέθεσα και ησύχασα. Αυτά.