1.723 Metropolis

το φιλμ το είδα λίγο πριν συμπληρώσω τα 15 μου χρόνια, μαζί με τα (πολύ μικρότερα) αδερφάκια μου, ήταν απαραίτητο να μας στείλουνε σινεμά. Λίγο πριν είχα δει νεκρό τον αγαπημένο μου θείο --σε ηλικία εξαδέλφου, μια ήτανε μόλις σαράντα μέρες μεγαλύτερός μου. Ηταν ένα παράξενο θέαμα να τον βλέπω ξαπλωμένο μέσα σε ένα φέρετρο στην αυλή του σπιτιού του και ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα έναν άνθρωπο (και μάλιστα παιδί) πεθαμένο. Πριν κάνα μήνα παίζαμε σκάκι και γελούσαμε και, μετά απο ένα μήνα στο νοσοκομείο, πάει, πέθανε.

Θα μπορούσε να ήταν οποιοδήποτε φιλμ εκείνο το βράδυ, αλλά έτυχε να παίζεται αυτο στο κοντινό θερινό σινεμά και αυτό έμεινε, λοιπόν, χαραγμένο στη μνήμη μου σαν ανεξίτηλη σφραγίδα. Τα μικρά δεν καταλάβαιναν και πολλά πράγματα, όλο ρωτούσανε τι γίνεται εδώ και τι γίνεται εκεί και απαντούσα υπομονετικά. Ετσι γνώρισα και τον Φριτς Λανγκ, βέβαια, αλλά η μουσική, ο απόκοσμος ήχος, δεν ξεχνιέται με τίποτα. Οπως και το μούδιασμα μπροστά στο αναπόφευκτο.

Μπορείς να τον ακούσεις σε 32 συνεχόμενα βιντεάκια εδω:

1.722 οδηγίες προς αποκλεισμένους συνταξιούχους

σού είπα να μη φτύνεις
τη λάμπα ασετυλίνης,
μη κάνεις εμετό
πάνω στο κινητό,
κράτα τα μάτια σου κλειστά,
τ' αυτάκια βουλωμένα,
πρόσεχε και τη μύτη σου,
μη τρέχει και τη χάσεις,
το στόμα σου άστο ανοιχτό,
με μύγες να χορτάσεις!
-------------
αν είσαι τυχερός, μπορεί να πετύχεις και ρομποτική μύγα..

1.721 Ντρουμ ντρουμ ντρουμ

Βαρύς αχός ακούγεται πολλά ντουφέκια πέφτουν.
Η Εύα κάνει πόλεμο με Βέλγους δικαστάδες,
κι ο δικηγόρος αλυχτά στα γαλλικά των Σπάτων,
Μαρκόπουλο και Κορωπί επήραν τα ζαμαί τους,
κι απόβραδο εβγήκανε ρηχά κωπηλατώντας,
μέσ' στα κανάλια πλατς και πλουτς να δώσουν συνεντεύξεις.

Οι ντουφεκιές ακούγονται κάθε λεπτό και ώρα,
τα ιδρωμένα τα κορμιά αλλάζουν μοντελάκια,
για να ριχτούν κοψοχρονιά πίσω στην άγρια πάλη,
στη μάχη των αόρατων και πλάνων κερδοσκόπων,
που εμφανίζονται τη μιά και χάνονται την άλλη,
μέσ' στα κανάλια της τιβί και μέσ' στα καταρράχια,
ως άλλοι κόκκινοι Βιετκόκγ και κίτρινοι εμπόροι,
κάνουν το βίο δύσκολο στην εύμορφη γυναίκα,
που τρέχει με τη τζάγκουαρ να σώσει Θερμοπύλες.

Εύα μου, πάρε τ' άρματα! φωνάζει ο Ιταλιάνος
και κυριεύει τα στενά ψαρεύοντας τζιπούρες,
ψαρεύοντας ακίνητα και δύο λαμποργκίνι,
ποντάροντας ομόλογα απλά και δομημένα,
ψάχνοντας τσέπες για φλουριά, σεντούκια για παράδες,
λογαριασμούς τραπεζικούς σ' Ευρώπες κι Ελβετίες,
και κυματίζοντας ψηλά την ένδοξη σημαία.

Αυτό το άγιο λάβαρο που ύψωνε ο πατέρας,
όταν λεβέντης γύρναγε στου κόμματος τα πόστα,
μη και το δει εχθρός κανείς και το παραξηγήσει,
και βουληθεί το ξάφρισμα να λάβει τέλος μαύρο,
και η κονόμα που άρχιζε να χτίζει μετερίζια,
στα όρη, στ' άγρια τα βουνά, στις έρημες Ευρώπες.

Εύα μας, μη κουράζεσαι και μη βαριανασαίνεις,
κάνε μονάχη τη δουλειά σα δεν βοηθούν οι άλλοι,
να αποτελειώσεις τους κακούς και φαύλους κερδοσκόπους,
ν' αρπάξεις όλο το μπερντέ απο τους Καταριάνους.

Μη μείνει ούτ' ευρώπουλο, μη περισσέψει σέντσι,
κάνε και γεύμα επίσημο και δείπνο άμα λάχει,
και η μεγάλη ανταμοιβή απ' το λαό θα φτάσει,
να ρουφιανεύει κινητά, μνημεία να τσιμεντάρει,
τον πονηρό υπάλληλο της φορομπηχτοσύνης,
να τόνε κάνει διευθυντή και υπουργό αντάμα.

Oλα να γίνουν νόμιμα, να χαίρεται η πλάση,
να κόβουν δέντρα στα βουνά, να καίνε τα περίσσια,
και ανεμογεννήτριες αβέρτα να φυτεύουν,
ν' ανταμειφθούν οι πράκτορες της κακοδαιμονίας,
και να ρημάξει, να καεί η έρμη μας πατρίδα,
μην απομείνει τίποτα, στάχτη και μπούρμπερη όλα.
___________________________
γράφτηκε στις 26 Δεκ. 2022 στο f/b

1.720 επικήδειος αναγκαστικός

πεθανε ο κουμπαρος του αγριανθρωπου απο το Βολο, που έτυχε να εχει μια αγριοφωνάρα, που μάγευε τα πλήθη του Βορρά με ψαγμένο νηπιακό στίχο. Δεν τον γνωριζα, ούτε και θα ήθελα, άρα θλίβομαι μόνο για την απώλεια μιας ζωής ακόμα, αλλά κάθε μέρα χάνονται χιλιάδες ζωές σε πολέμους, άνθρωποι μένουν άστεγοι (και) με τη βία, αρρώστειες θερίζουν, το ΕΣΥ σέρνεται, η μοίρα κατατρέχει (και) τη χώρα μας, οι δρακουλιάρηδες χορεύουνε στα απομεινάρια της αξιοπρέπειάς μας. Δεν βρίσκω λόγο λοιπόν να στεναχωρηθώ για έναν πλούσιο που έφυγε απο τη ζωή αφήνοντας παρακαταθήκη μερικές άχρηστες (και επιβλαβείς για την αισθητική) γκαριξιές. Ούτε ένα καλό αναφέρθηκε πως έπραξε.

1.719 ετυμολογία καψουρική

το ρ. καψουρεύομαι είναι λέξη σύνθετη : από καψου+ρεύομαι, εκσφενδονίζεται όπως το ρέψιμο μετά απο βαρυστομαχιά κατόπιν αναλώσεως καφτερών τροφών (π.χ. πιπεριες βορειας προέλευσης), αλλά και η καψούρα είναι επίσης σύνθετη λέξη : καψ+ούρα, δηλώνοντας τα καφτά υγρά που ρέουν άνευ αναστολής/συστολής, οταν καταλαμβάνεται ο οργανισμός από συχνουρία ένεκα ακαταπαύστου οινοποσίας. Αυτά και μακριά απο μας.

1.718 "μικρανία"

μια διαφήμιση παυσίπονου δείχνει ενα ευτυχισμένο κοριτσάκι που «τα κάνει όλα καλύτερα με τον μπαμπά όταν η μαμά έχει "μικρανία"» καθώς λέει το ίδιο το κοριτσάκι. Αναρωτιέμαι λοιπόν πόσο μεγάλη σημασία έχουν, πόσο ευθύνονται οι διαφημίσεις για την κατάσταση που ζούμε σήμερα και τολμώ να αναλύσω τη συγκεκριμένη διαφήμιση. Από κάπου πρέπει να ξεκινάει κανεις, ετσι δεν ειναι; Πάμε λοιπόν:

1. το κοριτσάκι δεν ειναι και τόσο μικρό ωστε να μη γνωριζει την λεξη ημικρανία. Φαινεται να βρισκεται σε προεφηβικη ηλικια, γύρω στα 10-12. Τη λέει επίτηδες λάθος χαριεντιζόμενο μπροστά στο μπαμπά; πιθανότατα. Εξ ίσου πιθανόν είναι να μη τη γνωρίζει.

2. Γιατί το κοριτσάκι δεν γνωρίζει την λέξη ημικρανία; επειδή δεν την έχει επικαλεστεί ακόμα, πράγμα που θα κάνει σε καμμιά 15ριά χρόνια όταν θα θέλει να αποφύγει μερικές επιβεβλημένες υποχρεώσεις, π.χ. τις συζυγικές.

3. Γιατί χαριεντίζεται μπροστά στον μπαμπά; επειδή μάλλον κάνει πρόβα στον μελλοντικό της ρόλο ως γυναίκας πλανεύτρας και, κυρίως, ως συζύγου.

4. Γιατί το κοριτσάκι "τα κάνει όλα καλύτερα" με τον μπαμπά και δεν στέκεται κοντά στη μαμά να τη συνδράμει στην πάθησή της; επειδή υπάρχει το διαφημιζόμενο παυσίπονο, που ξεπετιέται στην οθόνη ως απο μηχανής θεός!

5. Υποθέτω ότι η διαφήμιση θέλει να δείξει ότι μπαμπάς και κόρη συνεργάζονται κάνοντας τις δουλειές που θα έκανε η μαμά αν δεν είχε ημικρανία. Προτείνοντας το παυσίπονο, η μαμά θα ανακτήσει τις δυνάμεις της και θα κάνει τις δουλειές που "πρέπει" να κάνει μια σύζυγος και μητέρα, αφήνοντας ήσυχους μπαμπά και κόρη στις δικες τους ασχολίες.

6. Τα υπόλοιπα μπορείς να τα φανταστείς, γι αυτό δεν συνεχίζω. Καλές γιορτές!

1.717 Χριστούγεννα

από τη νηπιακή μου ηλικία, τα Χριστούγεννα μου προκαλούσαν πόνο και θλίψη για κάποιον απροσδιόριστο λόγο. Δεν ήμουν αρκετά μεγάλο παιδάκι ώστε να έρχεται στο νου μου το Πάσχα και να με προβληματίζει, όχι, κι ακόμα ψάχνω να βρω πού να οφείλεται αυτή η άρνηση εορτασμού των Χριστουγέννων. Φαινομενικά γιόρταζα βέβαια, αλλά εντελώς επιφανειακά, υποκρινόμενη "για τα παιδιά" ή "για να μη χαλάσω τη διάθεση των άλλων", αλλά μέσα μου ένοιωθα αποτροπιασμό για αυτή τη Μεγάλη Κοροϊδία.

1.716 funEL βαρύ πακέτο

ο/οι προφητικός/οί funEL αποκάλυψε/ψαν εγκαίρως:
"Είμαστε ταγμένοι στην υπηρεσία της Βλακείας σαν υπέρτατο αγαθό. Τη σημαντικότερη πολιτιστική Δύναμη. Μια Δύναμη που έφτιαξε αυτοκρατορίες, θρησκείες, ιδεολογίες, σύνορα, οπαδούς, πιστούς, νικητές και νικημένους. Ανήκουμε στη μεγάλη οικογένεια των Παρασίτων. Κάτι σαν το καρκίνωμα των ανθρώπων στον πλανήτη. Ροκανίζουμε το κλαδί που καθόμαστε. Η μούχλα στο σάπιο. Τρεφόμαστε με Σκουπίδια, Απόβλητα και Παράνοια. Θα χαθούμε μαζί με αυτά."

1.715 η στιγμή

Κυρίες και Κύριοι, βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι έφτασε η στιγμή που περιμένατε!

Κυρίες και Κύριοι, δυστυχώς η στιγμή που περιμένατε με αγωνία μόλις χάθηκε: πέρασε χωρίς να καταλάβετε ότι αυτή ήταν η στιγμή που περιμένατε, οπότε θα περιμένετε άλλον ένα χρόνο μήπως ξανάρθει!

1.714 αποτροπιασμός!

κάποτε (το 2005 νομίζω) είχα στείλει μια συμμετοχή σε διαγωνισμό για θεατρικό έργο, έλαβα 5 χειρόγραφες γραμμές με μολύβι (στην τελευταία σελίδα ενός από τα αντίγραφα που μου επεστράφησαν) σαν "κριτική" ή σημάδι πως από κάποιον διαβάστηκε το κείμενο, κριτική που εξέφραζε τον αποτροπιασμό του/της αναγνώστη/τριας και αυτό ήταν όλο. Κάπου τα έχω χαντακωμένα να μη τα βλέπω. Φυσικά, δεν ξανάστειλα τίποτα και πουθενά.

1.713 το πουλόβερ

τα παλιά τα χρόνια, το "πουλόβερ" δεν είχε μανίκια: ήταν αυτό το μικρό ζεστό ρουχαλάκι που έμοιαζε με πλεχτό γιλέκο, φοριόταν πάνω από πουκάμισα και μπλούζες και, επειδή ακριβώς δεν είχε μανίκια, ο παπούς μου το έλεγε "κουλόβερ".

1.712 ο συλλέκτης των τίποτα

®Rodia (σύντομα στις οθόνες)

1.711 γάμοι-μαρτύρια

θυμώνω με κάτι γυναίκες που, θέλοντας (υποτίθεται) να περιφρουρήσουν το γάμο και την οικογένεια, συντηρούν μια κατάσταση νοσηρή που βλάπτει όχι μονάχα τις ίδιες (που είναι επιλογή τους στο κάτω κάτω να την υφίστανται) αλλά κυρίως τα παιδιά τους.

1.710 ενα παράξενο μήνυμα

«Έχω μια τρομερή ερώτηση σχετικά με την κοινοποίηση αυτής της ανάρτησης, αλλά δεν έχω άλλη επιλογή. Καλώ και ευχαριστώ τον Παντοδύναμο που μένει ζωντανός για λίγες μέρες. Είμαι χήρα χωρίς παιδιά, ο άντρας μου πέθανε σε ατύχημα, έμεινα μόνη με μια αρρώστια που εισέβαλε στο σώμα μου. Οι γιατροί είπαν ότι αυτή η ασθένεια ήταν θανατηφόρα και δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για μένα, οπότε τον άφησα να μείνει εδώ για λίγες μέρες. Όσον αφορά την κληρονομιά μου, χαρίζω 350.000 ευρώ σε κάθε σοβαρό, έντιμο και αξιοσέβαστο άνθρωπο που αξίζει να εμπιστευτεί σε ορφανά και άστεγους. Αν ενδιαφέρεσαι και έχεις καλή καρδιά ❤»
___________________
αυτό μου έστειλαν στις 17 Δεκ. 2023 κι αν βγάλεις άκρη, πες μου

1.709 ο γιος της μπακάλαινας

δίπλα στο παλιό γραφείο ήταν ένα μπακαλικάκι και ο γιος της μπακάλαινας -ωραιότατος νέος και σεμνός- δεν ήθελε να κρατήσει το μαγαζί και πραγματοποίησε το όνειρό του να γίνει σεκιουριτάς. Παραξενεύτηκα και ρώτησα γιατί δεν ήθελε να σπουδάσει κάτι και η απάντηση που με αποστόμωσε ήταν "για τα λεφτά και τη στολή". Λογαριάζω πως σήμερα θα κοντεύει τα πενήντα.

1.708 ομφαλοσκοπούμε;

η φίλη μου η Εμμα φεύγει για Ντουμπάι, όπου θα μείνει κανα μήνα σε συγγενείς που εργάζονται εκειπέρα. Η φίλη μου η Εμμα είναι πρακτικός και αισιόδοξος άνθρωπος (μου βάζει τα γυαλιά λέμε) και όταν μου λέει "γίνονται θαύματα, οπωσδήποτε πρέπει να κάνεις ένα ταξίδι να δεις με τα μάτια σου" και "η Ασία πρωτοπορεί σε κάθε τομέα, παντού" λαβαίνω σοβαρά υπόψη τα λόγια της και αν περισσεύανε δυνάμεις ίσως και να πήγαινα. Σκέφτομαι ώρες ώρες μήπως ομφαλοσκοπούμε εμείς οι ευρωπαίοι και δεν θα μας βγει σε καλό.

1.707 Ιστορικό ανέκδοτο

πάνω στης Τροίας τα βουνά
κάποιοι απλώναν τραχανά!

1.706 λαιμητόμος!

-- μπήκε ο Μακρόν σε Καραντίνα!
φώναξε έξαλλη η φίλη μου η Ντίνα
και της αποκρίθηκα συντόμως:
-- άλλο Καραντίνα κι άλλο λαιμητόμος!

1.705 περί φιλοξενίας

Η φιλοξενία στα νησιά του '65 ήταν πράγμα άγνωστο στις περιοχές της παραμεθορίου την ίδια εποχή, όπου κανεις δεν επιτρεπόταν να πάει τότε χωρίς άδεια/χαρτί της αστυνομίας, τα σπίτια κλειστά, αμπαρωμένα για κάθε ξένο, η ομιλία ακατάληπτη, η ομάδα μας νοίκιασε το δωμάτιο πάνω από το φούρνο του χωριού, πόναγε το δόντι μου και η φουρνάρισσα έφερε ούζο να το τρίψω να περάσει, τέσσερις νομά- σ' ένα δωμά- σαν το άσμα δείχνει, παρατρίχα "του κουρίτσ'" να μείνει "στου διάδρουμου" αλλά τη γλίτωσα, την επόμενη μέρα φύγαμε τροχάδην για το επόμενο χωριό που ήταν πιο εκπολιτισμένο ένεκα οι πόντιοι με τα ΤΕΑ και τον παπά, ιστορίες δι αγρίους θα λέγαμε σήμερα.

1.704 ποιο είναι το πολεμικό γονίδιο; το τεστοστερόνι!

θα πρότεινα στους θερμοκέφαλους να κοιτάξουν με τόλμη τη μεγάλη εικόνα και όχι αυτήν που περιορίζεται από τον φόβο που γεννιέται με τη συνδρομή του πολεμικού γονιδίου (ίδιον της φύσης του ανδρός) και το οποίο, σε μια αέναη κυκλωτική κίνηση, τροφοδοτεί τον φόβο που καλεί σε πόλεμο και άντε φτου κι απ' την αρχή. Αλλά τι να προτείνω πχια; σάμπως ξέρω από πολεμικά πράγματα και συγκυρίες;

1.703 περί Λευτέρηδων

θυμάμαι και τον Λευτέρη, που χάρη σε αυτόν έμαθα ότι και οι μηχανολόγοι έχουν ψυχή και δεν είναι βάρβαροι, όπως προσπαθούσε να μας πείσει (δια της επαναλήψεως) ο κ. Μουτσόπουλος, τότε, παλιά, και ο Λευτέρης όχι μόνο ήταν ένας άσσος στη δουλειά του αλλά και αδαμάντινος χαρακτήρας, που λένε, και χιουμορίστας απίθανος, και ποιητής επιπλέον και του εύχομαι Χρόνια Πολλά, Χαρούμενα και Τυχερά!! όπου και να βρίσκεται και το ίδιο επίσης εύχομαι στο σιδερά μου τον Λευτέρη! Απίστευτος σιδεράς, με τεράστια φαντασία.

1.702 το σκαντζοχοιράκι

καναδυό φορές το χρόνο, ερχόταν από το χωριό η γιαγιά μου η βλάχα να μας δει και μια φορά έτυχε να είναι καλοκαίρι, πηγαίναμε μεγάλες βόλτες με τη γιαγιά μου και μου μάθαινε τα χόρτα και τα ζούδια, καμμιά φορά χτίζαμε και σπιτάκια από πέτρες, αυτή η γιαγιά ήταν πολύ ανθεκτική στο περπάτημα και υπομονετική στις ερωτήσεις μου που οι μεγάλοι τις βρίσκανε παράξενες, και μια φορά συναντήσαμε μια γκριζωπή αγκαθωτή μπαλίτσα και όρμησα να την πιάσω αλλά η γιαγιά με πρόλαβε και την σήκωσε με τέχνη κι η μπάλα άνοιξε εμφανίζοντας μέσα της ένα ροζουλί πλασματάκι και ρώτησα "τι είναι αυτό γιαγιά;" και μου απάντησε "ένας μικρός σκαντζόχοιρος" και ξαναρώτησα "τι τρώει γιαγιά;" και "του αρέσουν τα σταφύλια" μου είπε και τον πήραμε σπίτι και τον βάλαμε σε ένα μεγάλο μπρούτζινο ταψί κάτω από την παγωνιέρα μαζί με μπόλικες ρόγες σταφυλιού, από τα σταφύλια που μας είχε φέρει από το χωριό μέσα σε ένα καλάθι με πανί ραμμένο από πάνω του, αλλά την άλλη μέρα που πήγα να χαιρετήσω το σκαντζοχοιράκι δεν το βρήκα στη θέση του, το είχε στείλει η μάνα μου να βρει τη μαμά του που σίγουρα θα είχε ανησυχήσει από την απουσία του. Ετσι κάνουν όλες οι μαμάδες: ανησυχούν.

1.701 ένας αρχοντάνθρωπος

ανέκαθεν με τρομάζαν οι αρχοντάνθρωποι, αυτοί με την ψηλή και ογκώδη σιλουέτα, οι κινούμενοι σαν θωρηκτά σε φουρτούνα, ένοιωθα πολύ λίγη μπροστά τους, αλλά χτες είδα στο ταχυδρομείο έναν, τη στιγμή που έμπαινα ενώ έφευγε, με βλέμμα οξύ που κοίταζε κάτω, λες και ήθελε να τρυπήσει το μωσαϊκό ήταν, ίσως για να αποφύγει να διαπεράσει κανέναν άλλον άνθρωπο από όσους στεκόμασταν στην ουρά και, τώρα που το ξανασκέφτομαι, ίσως να είχε γίνει ένας μετανοιωμένος αρχοντάνθρωπος επειδή θα κατάλαβε ότι η αρχοντιά δεν φτουράει στις μέρες μας και αυτό που επιβάλλεται πλέον είναι η δηθενιά και η αγραμματοσύνη και απλώς προσπαθούσε να περνάει απαρατήρητος κοιτάζοντας χάμω

1.700 περί αναχωρητών

παλιά, εκφράζοντας σε κάποιον Δάσκαλό μου, όλη την ανησυχία περί κοινωνικών, κλπ, ζητημάτων, έλαβα την απάντηση "ωραία, σκέφτεσαι λοιπόν να αναχωρήσεις;" και το μυαλό μου έκανε δέκα τούμπες στον αέρα όταν κατακλύστηκε από εικόνες στυλιτών μοναχών και άλλων αναχωρητών!

1.699 ανθρώπινο κεφάλαιο

Αφού καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία εξ αμελείας και εγκληματική αμέλεια, ο Λούκα ολοκληρώνει την ποινή του το επόμενο Φθινόπωρο. Η ασφαλιστική εταιρεία του Μασιμιλιάνο διαπραγματεύτηκε με την οικογένεια του θύματος, Φαμπρίτσιο Λούπι, και συμφώνησαν σε διακανονισμό 218.976 €.

Αυτά τα ποσά προσδιορίζονται από συγκεκριμένους παράγοντες: το προσδόκιμο ζωής του ατόμου, τα εισοδήματά του, την ποιότητα των συναισθηματικών δεσμών. Οι ασφαλιστικές εταιρείες το αποκαλούν "ανθρώπινο κεφάλαιο".

1.698 ένας πραγματιστής

σήμερα το πρωί συνάντησα ένα φίλο, αδελφό της φίλης μου της Χαριτίνης (που εγινε θεούσα, καθως ξες, αλλα ο αδελφός απο άλλο ανέκδοτο) και συζητήσαμε λίγο για την κατάσταση. Μου είπε λοιπόν με ύφος σοβαρό (ειχε ανεκαθεν ενα τροπο να κάνει τον σοβαρό απέναντί μου, αν και μερικά χρονάκια μικρότερος) μου είπε λοιπόν «εγώ, καθως ξερεις, είμαι πραγματιστής και ξέρω. Θα γίνει πόλεμος και θα καταστραφούν όλα.»

Δυσπιστώ απο φυσικού μου όταν καποιος ξεκινάει μια φράση με το "εγώ", πράγμα που σημαίνει (ετσι νομιζω τουλάχιστον) ότι προβάλλει τον εαυτο του επειδή δεν τού'χει και τόση εμπιστοσύνη! απάντησα λοιπόν ότι ζω απο περιέργεια γιατι θέλω να δω τι θα γινει παρακάτω, θυμίζοντάς του κιόλας ότι τα ίδια έλεγε και πριν πενήντα χρόνια (θυμαμαι πανάθεμά με πχια!) τότε με την κρίση του πετρελαίου το '73, συμβουλεύοντας να πάμε να φύγουμε γιατί θα ανάψει μπαρούτι, κλπ κλπ.

Εκείνος πήρε των ομματιων του βεβαια κι εφυγε, αλλά... ξαναγύρισε γιατι δεν τον σήκωνε το κλίμα! Δεν εκανε παιδια για τον ίδιο λογο: το φόβο της εξαφανισης του κοσμου και σημερα μού είπε «α, θυμάσαι, ε; ευτυχως που δεν εχω παιδια!»

Βρήκα κατι προχειρο να πω για να ξεφύγω και να συνεχίσω το δρόμο μου, σκεπτόμενη αν άνθρωποι μορφωμενοι σαν κι αυτον έχουνε παρόμοιες ιδέες όντας κατω απο τα βαρίδια του φόβου, τι να πουνε οι άλλοι; Αυτά.
_____________________
8 Δεκ. 2022, f/b

1.697 προ Κρίσης

το 2001 ένα παλιό αξιόπιστο χρηματιστηριακό γραφείο έκλεισε. Ο ιδιοκτήτης του, σοβαρός άνθρωπος (υπήρχαν σοβαροί χρηματιστές π.Κ.=προ Κρίσης) το πούλησε για να μη μείνουν οι υπάλληλοι στον αέρα και πήγε στο χωριό του. Ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει, είχε βοηθήσει πολύ κόσμο ο κ. Χ.

1.696 δημοσκοπήσεις

τις προάλλες μου τηλεφώνησε μια ευγενική κυρία και, αφού αποκάλυψε το όνομα και το επίθετό της, με ρώτησε ευγενικά αν ήθελα να πάρω μέρος σε μια δημοσκόπηση για ένα ανώδυνο θέμα, όπως π.χ. το μπρόκολο, απάντησα "ναι, οπωσδήποτε, μου αρέσει το μπρόκολο" και η κυρία συνέχισε (αφού δήλωσε ότι η συνομιλία καταγράφεται) ρωτώντας με αν τηλεφώνησε σε σπίτι ή σε επαγγελματικό χώρο, απάντησα "σπίτι βέβαια, τέτοια ώρα" (ήταν 10 το βράδυ) και συνέχισε δηλώντας κάτι περί προσωπικών δεδομένων, κλπ, ότι θα κρατηθούν και θα χρησιμοποιηθούν επί 3 μήνες από διάφορες εταιρείες που δεν συγκράτησα και ρώτησε αν το σπίτι είναι μόνιμη κατοικία ή εξοχικό κι εκεί πάνω αναρωτήθηκα (από μέσα μου) πού να πήγε το θέμα "μπρόκολο" και απάντησα "δεν ενδιαφέρομαι να συνεχίσω, ευχαριστώ πολύ, καληνύχτα σας" κι έτσι δεν έμαθα τις υπόλοιπες ερωτήσεις, που είμαι βέβαιη ότι δεν θα αφορούσαν καθόλου το μπρόκολο

μαλλον θα ρωτούσε πόσα δωματια εχει το σπιτι, αν ειναι δικο μου, τι βρακι φοράω, αν φοράω, κλπ κλπ
___________________
5 Δεκ 2018, f/b

1.695 κώδικες επικοινωνίας

χάνεται ένας άνθρωπος και μαζί του χάνονται ένα σωρό κώδικες επικοινωνίας, γιατί κάθε άνθρωπος επικοινωνεί με κάθε άλλον άνθρωπο ξεχωριστά χρησιμοποιώντας διαφορετικό κώδικα ώστε να ανταλλάξει γνώμες, να σχολιάσει, να κάνει αυτό που λέγεται "επικοινωνία". Αλλιώς συνομιλεί π.χ. ο πατέρας με την κόρη, ο πατέρας με το γιο, ο ίδιος πατέρας με τυχόν άλλο παιδι δικό του ή ξένο, αλλιώς με τη γυναίκα του, αλλιώς με τον δικό του πατέρα, με τη μάνα με τον κάθε αδελφό / αδελφή, με κάθε φίλο, κλπ, όπως και η γυναίκα έχει αντίστοιχους κώδικες επικοινωνίας με τους ανθρώπους που την περιβάλλουν, και καθώς βλέπεις μαζεύτηκαν κιόλας καμμιά εκατοστή κώδικες ακτινωτά γύρω από ένα ζευγάρι ανθρώπων και, πέρα από την απώλεια της ζωής ενός ανθρώπου, χάνονται χιλιάδες κώδικες. Δεν είναι λοιπόν μονάχα η γλώσσα που συνδέει τους ανθρώπους, είναι και ο τρόπος επικοινωνίας μεταξύ του καθένα με τον κάθε άλλον που εκφράζει κάτι τι πέρα από τη γλώσσα: τα άπειρα διαφορετικά συναισθήματα. Ισως γι αυτό η γλώσσα των ηγετών / πολιτικών να χαρακτηρίζεται ως "ξύλινη", επειδή δεν έχει άρωμα και χρώμα και απορώ πώς γίνεται αυτοί οι άνθρωποι να είναι αγαπητοί και να έχουν οπαδούς και θαυμαστές. Τι να συμβαίνει άραγε;

1.694 η Κοκκινοσκουφίτσα αλλιώς

ισως να υπηρξα το μοναδικο παιδακι που στενοχωριόμουν στο τέλος του παραμυθιού: δεν μου αρεσε καθολου που σκοτωνότανε ο λύκος και θύμωνα πολυ με τον κυνηγό (από πού ξεφύτρωνε πάλι αυτός; δεν θα μπορούσε η Κοκκινοσκουφίτσα να δώσει το καλαθάκι στον καημένο το Λύκο; ή έστω να καθόντουσαν και να τρώγανε μαζί τις λιχουδιές που περιείχε; γιατί η Κοκκινοσκουφίτσα έπρεπε σώνει και καλά να δίνει λογαριασμό στη μαμά και στη γιαγιά της; κι αυτή η γιαγιά, αφού ηταν άρρωστη, γιατί δεν φώναζε το γιατρό; κλπ κλπ)

1.693 Οργανωτικό τέρας

παλιά, ξεκινούσα τη μέρα με το χαρτάκι όπου είχα σημειώσει αποβραδίς τις δουλειές της επομένης με κάθε λεπτομέρεια και συνήθως τα κατάφερνα να τα φέρνω βόλτα όλα μέσα στον υπολογισμένο χρόνο. Οργανωτικό τέρας, με λέγαν οι φίλοι και οι οχτροί, καθένας με το ειδικό νόημα που έδινε στο χαρακτηρισμό. Εδώ και αρκετά χρονάκια σταμάτησα αυτοβούλως το άθλημα και θαυμάζω που όλα εξακολουθούν να πηγαίνουνε ρολόϊ, σαν το ρυάκι που τρέχει χωρίς να το σπρώχνει κανείς!!

1.692 Τασσώ και «INDEX»

η Τασσώ Καβαδία για τον έρωτα της ζωής της: «Αυτόν δεν τον τρέλανα, ήταν τρελός, ωραίος τρελός από μόνος του». Ήταν ο δημοσιογράφος Βασίλης Καζαντζής, ο «INDEX» των Επικαίρων και των Εικόνων. «Ζήσαμε 10 χρόνια παράνομα και μετά, ένα χρόνο πριν από την εφταετία, παντρευτήκαμε».

το θυμάμαι αυτό το χαρούμενο ζευγάρι να τα κουτσοπίνει στο μπαρ του Μίμη του Κουμπιά. Κάποτε θα γραψω και γι αυτον τον χρυσό άνθρωπο που πέθανε νεότατος.

1.691 χρώματα κι αρώματα

στην πάροδο της οδού Καψάλη είχε ανοίξει παλιά ένα αρωματοπωλείο και πούλαγε σε τιμή πολύ χαμηλή κάθε είδους άρωμα και μια φορά μπήκα μέσα και τρελλάθηκα λέμε τόσο πολύ που τα δοκίμασα όλα σχεδόν, από 3-4 αρώματα σε κάθε χέρι, ξεκινώντας από τον καρπό ίσαμε το εσωτερικό του αγκώνα. Μάλιστα. Ορκίζομαι κιόλας, αν δε με πιστεύεις! Οταν μπήκα στο γραφείο μοσχοβόλησε ο τόπος, έβαλα το σύμπαν να μυρίσει και να εκφέρει γνώμη, δυστυχώς οι γνώμες ήταν διαφορετικές, πράγμα που με ανάγκασε να ακολουθήσω το ένστικτό μου: ψώνισα 2-3 μονάχα, αυτά που μου άρεσαν τότε και από αυτά θυμάμαι καλά μονάχα ένα, κάτι σαν "ρωσικό δέρμα" λεγόταν. Τώρα πλέον δεν φοράω αρώματα, διαλέγω απλώς με προσοχή το αφρόλουτρό μου

1.690 συνταραχτικά όμορφο

όταν σκοτώνονται, τουφεκίζονται, πνίγονται, συνθλίβονται, χιλιάδες άνθρωποι, είναι αριθμοί. Οταν ένας άνθρωπος παθαίνει κάτι τρομερό, παύει να είναι αριθμός και γίνεται ο διπλανός μου/μας επειδή η αναγωγή είναι εύκολη: συμβαίνει κάτι που μπορεί να συμβεί στον καθενα. Είναι λογικό, δλδ, να συμβεί κάτι αναπάντεχο στον καθένα, έστω κι αν πρόκειται για κάτι τι φοβερό. Το να συμβεί κάτι φοβερό σε χιλιάδες κόσμο είναι έξω από τη λογική του ανθρώπου, η λογική παραδίδει τα όπλα και, στην περίπτωση αυτή βρίσκει χώρο να χορέψει ο παραλογισμός: συμβαίνει κάτι τι το ασύλληπτο για τα όρια της σκέψης μου/μας.

Τι θα γινόταν, άραγε, αν συνέβαινε κάτι τι συνταραχτικά όμορφο, αν πλημμύριζε από ευτυχία ο πλανήτης, αν ο κόσμος γινότανε ξαφνικά υπέροχος; τόσο δύσκολο είναι;

Νομίζω ότι αυτό είναι το εύκολο, αλλά μάς έχουνε διδάξει ότι τα δύσκολα είναι για τους ήρωες, ενώ συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: τα εύκολα χρειάζεται να πετύχουμε. Τα εύκολα και τα απλά. Και σε αυτά ο ηρωϊσμός είναι αχρείαστος: αρκεί η ανθρωπιά για να κερδηθούν.

1.689 ενας ανέμελος κύριος

είναι ένας κύριος με καφετί παντελόνι και παλτουδάκι κοντό σε χρώμα μπεζουλί. Περνάει ταχτικά από τη γειτονιά, τον βλέπω να ξεπροβάλλει ξαφνικά από το λοξό στενάκι απέναντι. Προχωράει αμέριμνα, ανεμίζοντας στριφογυριστά μια σακκουλίτσα που κρατάει στ' αριστερό του χέρι και -φλάπ!- την πετάει χωρίς να κόβει ταχύτητα στο βηματισμό του και χωρίς να κοιτάζει ακριβώς πού, αλλά πετυχαίνει το άνοιγμα του κάδου για τα γυαλικά, συνεχίζοντας ακάθεκτος την πορεία προς το περίπτερο.

1.688 συνάθροιση 3 ατόμων

στη χούντα επιτρεπόταν η συνάθροιση 3 ατόμων δημοσίως, πάνω απο τρεις ο τρίτος κοβόταν ή και οι τρεις συχνότερα. Οι λέξεις περνούσαν από το κόσκινο του λογοκριτή κι έτσι έπρεπε να δημιουργούνται νέες λέξεις, καινούργιες κι αμόλυντες, ποιητικές, επειδή τα στεγνά μυαλά δεν χορεύουν, ευτυχώς απεχθάνονται και το γέλιο, κι έτσι μπορούσαμε να συνενογιόμαστε: συνομωτικά μεν, αλλά χωρίς να διακρίνεται η συνομωσία. Χαλαρά.

Γιατί τα γράφω αυτά; επειδή επιταχύνεται η άφιξη της παγκόσμιας δικτατορίας και δεν γνωρίζω άλλους τρόπους επικοινωνίας. Οταν με κόπσουν εντελώς απο δωμέσα, θα συνεχίσω να ζω στην απέξω, να φτιάχνω τα μπαλάκια, τα πλεχτά και τις ζωγραφιές μου, μην ανησυχείς για μένα, είμαι αποφασισμένη, ό,τι κι αν σημαίνει αφτό!

Χαιρετίσματα στην Εξουσία!

1.687 παράξενη ιστορία

μια φορά, ήτανε δύο κύριοι, ένας καλός που βοηθούσε τους φτωχούς κι ένας κακός που έκανε ποδήλατο τη ζωή του καλού και όλοι το βλέπαν και κανείς δεν έβαζε τον κακό στη θέση του γιατί είχε πολλά λεφτά και φόραγε πολύ ωραια ρούχα, αλλά μια μερα που ο καλός πέθανε έστειλε ο κακός ένα τεράστιο στεφάνι στην κηδεία του καλού και όλοι είπανε τότε: ε, για να ξοδευτεί τόσο, δεν είναι και τόσο κακός ο άνθρωπος. (όπως θες πάρτο)

1.686 η σκέψη

(...)Λίγες μέρες πριν πεθάνει, στην ερώτηση του, νεαρού τότε, Γ. Θεοτοκά: «Τι είναι αυτό που λείπει στον τόπο μας κ. πρόεδρε; γιατί είναι φανερό πως μας λείπει κάτι βασικό» ο Αλέξ. Παπαναστασίου απάντησε αδίσταχτα: «η σκέψη». Για να γίνει δε πιο σαφής συνέχισε: «Ισως σας φαίνεται περίεργο αυτό που είπα. Αλλά, όταν λέω σκέψη δεν εννοώ τη μόρφωση που μπορεί ο καθείς να αποκτήσει, αν του δοθούν οι ευκαιρίες. Εννοώ την πρωτότυπη, δημιουργική σκέψη. Εχουμε, ασφαλώς, πολλές ικανότητες, έχουμε κάποτε και σοφία, αν θέλετε. Εχουμε τάλαντα όλων των ειδών και μπορούμε να έχουμε και ηρωϊσμό. Δεν έχουμε όμως, ακόμα, δικη μας σκέψη. Αυτή είναι η βασική έλλειψη που είναι αισθητή σε όλες τις εκδηλώσεις της νεοελληνικής ζωής: στην τέχνη, στο Πανεπιστήμιο, στην πολιτική ζωή.»(...)
___________________
(από το κείμενο "Ιδέες για την πολιτική κατανόηση της νεότερης πολιτικής ιστορίας μας: Αλέξ. Παπαναστασίου" στην "Κατάθεση '73", εκδ. Μπουκουμάνη, σελ. 470)

1.685 Ν. Υόρκη 1970

«Ν. Υόρκη, 1970, περπατάμε στο δρόμο με τη φίλη μου, βλέπω ανθρώπους να σέρνονται μέσα σε χαρτοκούτια στα πεζοδρόμια, κάποιος πλησιάζει και κάτι ψελλίζει, η φίλη με τραβάει απο το μανίκι να προχωρήσουμε, βλέπω έναν άνθρωπο να πέφτει κάτω, κάνω να τρέξω προς το μέρος του, η φίλη με συγκρατεί, στο μαγαζί όπου ψωνίζουμε πάω να βγάλω πορτοφόλι να πληρώσω, η φίλη με εμποδίζει και πληρώνει με τσεκ, επιστρέφουμε σπίτι και μαθαίνουμε ότι ο διπλανός μαχαιρώθηκε μέρα μεσημέρι για 20 δολλάρια την ώρα που άνοιγε την πόρτα του σπιτιού του.»
_____________________
ανάμνηση της μάνας μου
Μεχρι πριν λίγο καιρό νόμιζα ότι τέτοια πράματα δεν συμβαίνουν στη χώρα μου.

1.684 ερασιτέχνες

θυμάμαι που ακούγαμε ποδόσφαιρο στο ραδιόφωνο, τότε που ακόμα ήταν ερασιτεχνικό και οι ποδοσφαιριστές παίζανε για την ευχαρίστησή τους συν κάνα χαρτζηλίκι άμα κέρδιζε η ομάδα. Μερικοί ανοίγαν μαγαζάκια με αθλητικά είδη και πορεύονταν στα γεράματα, για άλλους φρόντιζε η ομάδα, άλλοι πεθαίνανε στην ψάθα, ώσπου διεκδίκησαν μισθό και σύνταξη κι έγιναν επαγγελματίες.

Από τότε, κάτι στράβωσε γιατί έπαψαν να είναι ανθρώπινα όντα, γίνανε πράγματα, εμπορεύματα που αγοράζονται και πουλιούνται, μερικοί έγιναν μύθοι, μερικοί προσβλήθηκαν από την ασθένεια των διάσημων, την αλαζονεία δλδ, και βλάψανε τον εαυτό τους πρώτα πρώτα, κι άλλοι, πολύ λίγοι, τη γλίτωσαν με ελαφρές αβαρίες.

1.683 περί αξιοπρέπειας

κατά τη διάρκεια της χούντας, είχαμε συναντήσει τη σύζυγο σημαντικού συνθέτη/τραγουδοποιού (ο οποίος είχε διαφύγει στο Παρίσι) να εργάζεται λαντζέρισσα σε ταβέρνα και ούτε στιγμή δεν πέρασε από το νου μας ότι είχε χάσει την αξιοπρέπειά της. Μάλιστα, μέναμε ως αργά ώστε να περάσουμε λίγη ώρα μαζί της, να συζητήσουμε, να μάθουμε τα νέα. Μάζευε χρήματα και του έστελνε με όποιον τρόπο εύρισκε, ώστε να ταχτοποιηθεί ο καλός της και, αφού μάζεψε χρήματα και για τα ναύλα της, έφυγε κι εκείνη αργότερα για να τον συναντήσει. Εψαξα στο διαδίκτυο να βρω στοιχεία, αλλά πουθενά δεν αναφέρεται τίποτα σχετικό, εκτός από την (άγνωστη στους πολλούς) κόρη τους. Φυσικά, βρήκα πάμπολλα για τον β' γάμο του, καθώς και για διάφορα ζουμερά και πιασάρικα "σκανδαλάκια".

1.682 διαδικτυακός πόλεμος

αν δεν το πήρες χαμπάρι, ο διαδικτυακός πόλεμος έχει ξεκινήσει με μοχλό τους διάφορους "κανόνες" που βάλανε οι κ.κ. Γκούγκλης και Φουμπούκης, δήθεν για να μη τσακωνονται τα παιδάκια εδωμέσα, αλλά που πετυχαίνουν την ανάπτυξη της αλληλοφαγωμάρας. Τι καλά που είμασταν πριν ενωθούν αυτοί οι δύο κωλοσσοί (από το Κωλόμπια, μάλλον)! Τα πάντα όλα μένανε συναμετάξυ μας και τρώγαμε τα μουστάκια μας μοναχοί μας, χέζαμε ψηλά κι αγναντεύαμε, ακόμα και η σελίδα του/των φανέλ κολύμπαγε ελεύθερη κι ωραία και μπορούσαμε να μοιραστούμε τις απόψεις μας απρόσκοπτα, που λένε, αλλά σήμερα κατάλαβα ότι τα πράγματα σοβάρεψαν και σκλήρυναν, "ο θάνατός σου ζωή μου", ένα πράγμα δλδ και πού είμαστ' ακόμα... Κάθε ψιλοαπογοητευμένος ή/και ψιλοσκασμένος, στο εξής, θα μπορεί να σε κάνει ριπόρτ και να σε κλείσει, βάζοντας δερβέναγα κι ενδιάμεσους δικαιόρους τους κ.κ. ξενιστές, χωρίς να σκέφτεται ότι έτσι, με αυτό τον τρόπο, τους δίνει τη δύναμη που ΕΚΕΙΝΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΘΟΥΝ να αποκτήσουν σε παγκόσμια κλίμακα.
_______________________
γράφτηκε στις 25 Νοε 2018 στο f/b

1.681 η Φαντασία στο απόσπασμα

«Οι άνθρωποι με ζωηρή φαντασία θεωρούνται ψεύτες από εκείνους τους ανθρώπους που πάσχουν από έλλειψη φαντασίας.»

© Rodia

1.680 η δολοφονία του Ρόμπερτ

είχαμε οκτάωρο πολεοδομία όταν μαθεύτηκε η δολοφονία του Ρόμπερτ, ενα αγόρι έβαλε τα κλάμματα, εμένα με βάραινε ακόμα το φονικό του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, η κρίση της Κούβας με είχε βρει ανάμεσα Ξυλόκαστρο-Κιάτο να επιστρέφουμε βιαστικά στην Αθήνα μη μας πετύχει κανας πόλεμος στο δρόμο, μ' αυτούς τους μουρλούς όλα τα περιμέναμε και ακόμα μυαλό δεν έχουμε βάλει ως τα σήμερα

1.679 πλημμύρα στην Κηφισιά

μια χρονιά, είχε πλημμυρίσει η Κηφισιά και, μια και το δικό μας τουτού ήτανε ψηλό, σπρώξαμε μαλακά το μπροστινό που είχε κολλήσει ένεκα βρεξίματος των μπουζί και το φτάσαμε ίσαμε το σπίτι των θειάδων, όπου ο οδηγός και η οικογένειά του έτυχαν θερμής φιλοξενείας, τάισμα, πότισμα, παιχνίδια για τα παιδιά να περάσει η ώρα, κλπ, τηλεφώνησαν κιόλας να έρθει κάποια υπηρεσία να τους ξεκολλήσει και όλα καλά, μόνο που χαθηκαν αυτούνοι οι αθρώποι και κανείς μας δεν ξανάκουσε τίποτα, ούτε ένα ευχαριστήριο τηλεφώνημα λέμε.
_____________________________
η φωτό είναι απο το μπλογκ του monsieurcocosse

1.678 ΠΡΟΧΕΙΡΑ

26 Οκτωβρίου στις 10:21 μ.μ.
είπαμε: το κύμα οπισθοχωρεί για να πάρει φόρα να πάει μπροστά, αλλά να πάει τόσο πολύ πίσω δεν το περίμενα

η διαχρονική σχέση Ελλάδας-Γερμανίας παραμένει ετεροβαρής: εμείς αγαπάμε μέχρις εξαθλίωσης (τα δίνουμε όλα) εκείνη αγαπάει μέχρις εξόντωσης (τα θέλει όλα) --26 Οκτωβρίου 2017

Σύσκεψη στην διαβόητη Λέσχη:
(μία είναι Η λέσχη)
-Και τι κάνουμε τώρα;
-Τι εννοείς δόκτωρ;
-Κάναμε τα πάντα για να τρομάξουμε τον κόσμο, αλλά αντιστέκονται τα γομάρια.
-Δεν φοβούνται αρκετά;
-Μερικοί δεν τρομάζουνε καθόλου!
-Ρίξαμε τρόμο, ρίξαμε φτώχεια, ρίξαμε αρρώστιες, τι άλλο να ρίξουμε;
-Να το ρίξουμε στην παλαβή, λέω, να κάνουμε διάλειμμα και συνεχίζουμε μόλις χαλαρώσουν.
-Καλή ιδέα!

η συμβουλή "να κοιτάς τη δουλειά σου" είναι κατάλοιπο της δουλείας σε κατακτητές (ξένους και εγχώριους) που έκανε το φόβο να θεριέψει στις ψυχές του κοσμάκη. Διαπίστωση: ο φόβος δείχνει να είναι τελικά η ισχυρότερη αξία για την επιβίωση, όταν οι άλλες αξίες, οι αληθινές και μεγάλες, έχουν νικηθεί.

28 Οκτωβρίου στις 10:48 μ.μ.
ο θεός Χρήμα έστειλε το γιό του να μας σώσει

Γνωρίστηκαν στο μπαρ Gamtimansou ενα βράδυ αμέσως μετά την εγγραφή τους στο Πανεπιστήμιο του Harvarai Axafna. Ούτε η καταγωγή ούτε το χρώμα εμπόδισε να γίνουν αμέσως φίλοι. Η Dafne Cancelink, ο Allevour Yatopsito και ο Koulamar Mitzizkani λες και είχαν κατέβει απο το ίδιο αστέρι με σκοπό εκείνο το μαγικό ραντεβού στην Πολιτεία των ΗΠΑ. (συνεχίζεται)

29 Οκτωβρίου στις 3:44 μ.μ.
παραδείσιο ουρί
παραχρήμα κι αυθωρεί
φτάνει στην Ελλάδα

με φτερά απο ταφτά
όρμηξε ψαχουλευτά
προς τα πορτοφόλια

από δω και από κεί
να μας πάρει το βρακί
βγάζει τα μπιστόλια

δεν υπάρχουνε λεφτά
ούτε... μεταφυτευτά!
μόνο φασολάδα...

27 Οκτωβρίου 2011
κι όμως, MIA μερα ειναι αρκετη για να δειξει ολος ο κοσμος τη δυναμη του:
MIA μερα που ολα να παγωσουν, τπτ να μη κινειται, κανεις να μη δουλευει

3 Νοεμβρίου στις 8:26 μ.μ.
το πράγμα ξεκίνησε από την αναφορά περί αμνών και εριφίων που θα σταθούν τα μεν εκ δεξιών και τα δε εξ αριστερών του Πατρός. Σκέφτομαι αν υπήρχαν περισσότερα φεγγάρια στον ουρανό μας, ίσως και μερικοί ήλιοι παραπανίσιοι, θα υπήρχαν όλες αυτές οι κατασκευές του εγκεφάλου μας που αναφέρονται σε δυο *υποτιθέμενα* αντίθετα;

3 Νοεμβρίου στις 8:39 μ.μ.
οι "φίλοι" μας δεν πολεμούσαν υπέρ των Ελλήνων, αλλά εναντίον των Τούρκων. Αυτό δείχνει η ασέβεια προς τα μνημεία μας, την Ακρόπολη εν προκειμένω, που γκρέμισε ο αδίστακτος Μοροζίνι το 1687.

και έτσι, αλλά και αλλιώς: απο τη μια, ο Κολοκοτρώνης έλεγε "γι αυτα τα μαρμαρα πολεμαμε" εμποδίζοντας την ασβεστοποίησή τους. Απο την άλλη, δεν υπαρχει χριστιανικος ναος που να μην εχει καποιο μαρμαρακι στους τοιχους του και πολλοι απο αυτους χτιστηκαν πανω σε κατεστραμμενους αρχαιους ναους.

4 Νοεμβρίου στις 7:35 μ.μ.
παιδες και κορασίδες, το ζητουμενο ειναι να αντέξουμε. Ολοι να αντεξουμε. Οσο πιο δυνατη η μπόρα, τόσο πιο γρήγορα περνάει. ΚΟΥΡΑΓΙΟ.

9 Νοεμβρίου στις 6:01 μ.μ.
το να φορτώνουμε με χαρακτηρισμούς (θετικους, αρνητικους, αδιάφορο) κάποιο δημόσιο πρόσωπο, αποδυναμώνει την αξία της γνώμης μας: οι χαρακτηρισμοί δεν είναι επιχειρήματα.

16 Νοεμβρίου
ε, λοιπόν, είχαμε ενα μπρέιν στόρμινγκ με φίλους όπου σκεφτηκαμε πολύ σοβαρά αυτό που διατείνεται ο κ. Κασέλ, ότι δλδ σκοπός του είναι να διώξει τον κ. Μητσότ.
Ενας είπε ότι αυτό θα το πετύχαινε ευκολότερα αν έμπαινε στη ΝΔ. Αλλος απάντησε "αυτό ακριβώς δεν επεδίωξε πρώτα; με άρθρα, κλπ κλπ"
Ετσι, δεν αργήσαμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα εκεί έκανε κρούση πρώτα, για να πραγματοποιήσει το παιδικο του όνειρο να γίνει πρωθυπ (αυτα εχουν αποκαλυφθεί ίσαμε τωρα, τι ελεγε η ταμπελίτσα εξω απο το δωματιο του, κλπ)
Εκανε κρούση, αλλα έφαγε πόρτα, ένεκα ότι ο κ. Μητσότ μπορεί να δείχνει βλαξ, αλλά έχει και η βλακεία τα όρια της και άσε τον Αϊνστάιν να λέει...
Βεβαίως, δεν είναι κακό να ονειρεύονται τα παιδάκια πρωθυπουργικές καρέκλες, καλό όμως είναι τα παιδιά να μεγαλώνουνε κάποτε!
Το εντυπωσιακό (για μενα, γνωμη μου) είναι πόσο εύκολα μπορεί να αποκτήσει κάποιος ενα κόμμα τη σήμερον ημέρα και μάλιστα στην Ελλάδα, τη χώρα που χρησιμοποιείται συχνότατα ως πειραματόζωο για μελλοντικά σχέδια.
Το παρήγορο είναι ότι συντομα, μετα την επιτυχία του πειράματος στην Ελλάδα, όλες οι χωρες του κόσμου θα αποκτήσουν καθεμιά το κασελάκι της.

22 Νοεμβρίου 2023
η δικια μου αγωνια ητανε τα τριάντα!! οσο τα πλησίαζα, τόσο μεγάλωνε το άγχος, μεχρι που όταν με ρωτησαν πόσα κλείνω (παραμονές των γενεθλιων όταν καλεσα ολο το γραφειο σε παρτι) είπα γενναία με δυνατή φωνή "τα τριάντα!!" και "για κατσε να λογαριασουμε, αποκλείεται" ειπε καποιος και λογαριάσαμε κι έκλεινα τα... εικοσιεννιά!! Μετα απο κείνη τη μερα, τπτ δεν με τρομαζει. Ατρόμητη παω προς την 9η δεκαετία!! μη πτοείσαι, ανθρωπινο κατασκευασμα ειναι ο χρονος καρδουλα μου

1.677 ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

τα παλιά χρόνια, ο μαθητής του Δημοτικού που ήθελε να μαθει γράμματα περπατούσε ακόμα και 3 ώρες, διασχίζοντας βουνά και λαγκαδια, ώσπου να φτάσει στο σχολείο και ο μαθητής του Γυμνασίου μετανάστευε στην πιο κοντινή στο χωριό του πόλη. Τα υπόλοιπα παιδιά που κατοικούσαν σε χωριά, ή δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να μετοικήσουν, έμεναν αγράμματα. Σήμερα, με το ίντερνετ, συμβαίνει κατι διαφορετικό; Αν δεν έχεις σύνδεση, υπολογιστή, γονείς υπομονετικούς και (σχετικά) μορφωμένους, πάλι αγράμματος μενεις. Κατά τα άλλα, ΕΧΟΥΜΕ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ.

1.676 Ντε Προχούντης

αγόρια με γραβάτες, κορίτσια με τακούνια, παρά τις λάσπες και τα χιόνια. Ασκήσεις ένταξης σε μια κοινωνία απεχθή, που ήθελε επειγόντως αλλαγή. Στην αρχή ήρθαν τα μακριά μαλλιά των αγοριών και τα αμπέχωνα, μετά οι φούστες ανέβηκαν ψηλά, φορέθηκαν και τα μπλουτζίν δειλά δειλά, ύστερα ενέσκηψε η Χούντα και μας γύρισε πίσω.

1.675 παραλειπόμενα ημερών covid

σημερα το απομεσήμερο, έξω από το εκλογ.. (ούπς!) εμβολιαστικό κέντρο, την είχε στήσει ένας μπαρμπούλης (μεταξύ 60-70 θά'τανε) και, τη στιγμή που βγήκα να περιμένω το ταξί μου κι είχα βγάλει και τη μάσκα ν' αναψω κανα τσιγαράκι, ορμάει καταπάνω μου! βάζω τη μάσκα άρον άρον, αυτός κοντοστέκεται κι αρχινάει το τροπάριο: «Βελό- (δεν γραφω το υπολοιπο, καταλαβαινεις) αυτός να κυβερνήσει! να βάλει τάξη! δεν υπάρχει εμβόλιο κυρία μου! υπάρχει φάρμακο και είναι ελληνικό! ελληνικη πατέντα! τι θα ψηφίσουμε στις εκλογές; ε; Βελό- δαγκωτό!»

Ευτυχως, εκεινη τη στιγμή βγήκε μια παχουλή κυρία άρτι εμβολιασθείσα μάλλον, την οποία παρέλαβε τρυφερά ο μπαρμπούλης και την οδήγησε στο όχημα, του οποίου είχε ανοίξει την πόρτα. Τζέντλεμαν λέμε.

Ηρθε και το ταξί και το τσιγαράκι το κάπνισα σπίτι. Αυτά.
_____________________
γράφτηκε στις 18 Νοεμβρίου 2021 στο f/b

1.674 αγνωμοσύνη

"ουδείς αγνωμονέστερος του ευεργετηθέντος" λένε και έχουν δίκιο: είναι βαριά η ευγνωμοσύνη προς τον ευεργέτη, είναι σαν να αναγνωρίζει ο ευεργετηθείς την ανικανότητά του (νομίζοντας ότι αν εξαλείψει το στήριγμά του θα θεωρείται ικανός από τον περίγυρο, ενώ ο ίδιος θα γνωρίζει και θα υποφέρει γνωρίζοντας -αν έχει ελάχιστη τσίπα), εφόσον βεβαίως πρόκειται για έναν ευεργετηθέντα βλάκα.

Πρέπει λοιπόν οι βλάκες να εξαιρούνται από τις ευεργεσίες;

Πρέπει οι ευεργέτες να διαλέγουν ποιον/ποιους θα ευεργετήσουν; Οχι, βέβαια! επειδή η ευεργεσία δεν γίνεται σκοπίμως, είναι μια αυθόρμητη πράξη, από καρδιάς που λένε και αλλίμονο αν περίμενε ο ευεργέτης οποιαδήποτε ανταπόδοση, έστω και λεκτική, ώστε να προβεί στην καλή του πράξη! το μπαλάκι το έχει πλέον ο δέκτης της πράξης και το λιγότερο που εύχομαι να κάνει είναι (αν δεν μπορεί να αρθρώσει την ευχαριστία του με λέξεις ή πράξεις) να αποφύγει τουλάχιστον να βλάψει τον ευεργέτη του.

(θέλει δουλειά αυτη η σκέψη για να εκφραστεί καλύτερα)

1.673 οι τέχνες των γιαγιάδων

διασώζω την τέχνη της γιαγιάς μου της βλάχας να κεντά και να υφαίνει, να σιάχνει πετιμέζι από αγριάχλαδα (αγκόρτσα), το μόνο γλυκαντικό που υπήρχε στο σπίτι της στο χωριό, κλεισμένο σε ένα μικρό ντουλάπι του τοίχου.

διασώζω την τέχνη της γιαγιάς μου της κοντέσσας να πλέκει, ιδίως μωρουδιακά ρούχα και παιχνιδάκια, να σιάχνει τσέρρυ και γλυκό Κοπεγχάγη, κρέμα ζαχαροπλαστικής με σιμιγδάλι, μπεζέδες, μουσταλευριά και λικέρ βερύκοκκο.

1.672 άνθρωποι και ζώα

κάποτε, με ρώτησε κάποιος τι ζώο θα ήθελα να ήμουν αν δεν ήμουν άνθρωπος και απάντησα: «ελέφαντας ή άλογο (αγριο, εννοειται)» και τον τρέλανα τον τύπο!
(αλήθεια, αυτό θα ήθελα, αν δεν..)
Μετά, με ρώτησε γιατί και απαντησα: «ελεφαντας για να εχω υπομονη και αλογο (αγριο, εννοειται) για να τρεχω»

1.671 RAIN

μού βγάζει τριγωνικό σηματάκι το πισι: RAIN με αστραπές, χαμός γίνεται. Σηκώνομαι, ανοίγω τη μπαλκονόπορτα, τίποτα. Ούτε σταγόνα ρίχνει. Ο κόσμος περιφέρεται αμέριμνος κι ας είναι περασμένα μεσάνυχτα. Φαντάζομαι (ΔΕΝ ΘΕΛΩ δλδ να φαντάζομαι!) την εποχή που καθένας κλεισμένος στο κουτάκι του θα βλέπει τέτοια σηματάκια και δεν θα ξεμυτίζει. Θα μένει κλεισμένος τρέμοντας από φοβο. Αυτό είναι το μεγάλο Οραμα; εχμ...

1.670 Βάκχες

όταν διάβαζα τις Βάκχες του Ευριπίδη, στα δέκα μου περίπου, είχα τρομάξει με τη μοίρα του καημένου του Πενθέα, να είναι εγκλωβισμένος ανάμεσα σε άγριες μαινάδες που ουρλιάζαν, αυτή η αίσθηση εγκλωβισμού, αυτό με είχε ταράξει κι έβλεπα εφιάλτες για πολύν καιρό, όχι πως τον σκότωσε η ίδια του η μάνα κι ο θάνατος αυτουνού του αλαζονικού παιδιού ήτανε, λέει, μια τιμωρία των θεών προς τη μάνα του, κλπ, ακατανόητα για μένα τότε, στα δέκα μου. Το μόνο που έχει μείνει ακόμα είναι αυτή η αίσθηση, να περιτριγυρίζεσαι από αγριάνθρωπους και να μη μπορείς να κάνεις τίποτα, γνωρίζοντας κιόλας ότι θα σφαχτείς --για το καλό σου. Αυτό.

1.669 Χρεος

..ονειρεύτηκα (2014) μια ωραια ιδέα! να γινει το Χρέος (με όλα τα σχετικά χαρτιά και σφραγιδες, ΟΗΕ, κλπ, εννοείται) η βάση του νέου χρηματος, όπως ήταν π.χ. το πετρέλαιο και πριν απο αυτο το χρυσάφι.. Οποιος λαός χρωστά τα περισσότερα να γινεται αυτομάτως ο πλουσιότερος!!! Ετσι βέβαια, οι αμερικανοί θα είναι και πάλι οι πρώτοι του πλανήτη και οι γερμανοί μάλλον θα βιαστούν να ξεπληρώσουν τα χρέη τους προς εμάς για να βγουν απο πανω.. αλλά, τεσπά, θα βρεθεί μια Νέα Ισορροπία!!! Το καλύτερο βεβαια θα ειναι να διαγραφουν ΟΛΑ τα χρέη και να ξεκινησει το μετρημα του κοσμου απο την αρχή.. να λέμε (και να γραφουμε) π.Χ. και μ.Χ. = προ Χρεους και μετα το Χρεος.. (και.. μετα, ξυπνησα!!!)

1.668 νοσταλγώ ΕΟΜΜΕΧ

Πριν απο αρκετά χρονάκια, το 1987 θαρρώ, ειχε έρθει μια ομαδα γερμανων ειδικών και επισκέφτηκε τον ΕΟΜΜΕΧ για να εξετασει το παράξενο φαινόμενο της Ελλαδας. Πώς γινόταν δλδ να συνεισφέρουν κατά δυσανάλογα μεγάλο ποσοστό στην ελληνική οικονομία οι μικρές επιχειρήσεις, τη στιγμή που οι μεγάλες απομυζούσαν το κρατος, ήταν αυτο που λέμε "κρατικοδίαιτες", ενώ στη Γερμανία συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο: οι μεγάλες επιχειρήσεις τροφοδοτούσαν τη γερμανική οικονομία ενώ οι μικρές βρισκόντουσαν στη σφαίρα των κρατικών επιδοτήσεων.

Θαύμα! είπαν οι ειδικοί κι έψαχναν να βρουν την αιτία αυτου του φαινομένου, που το απέδωσαν στην ευρηματικότητα του έλληνα, το δαιμόνιο που λέμε, να επιζει δλδ στις χειρότερες συνθηκες και να δημιουργει χρημα απο το παραμικρό. Εχει άραγε κάποια σχέση αυτή η επισκεψη και το πόρισμα των γερμανων ειδικών με όσα συμβαινουν σημερα; Αναρωτιεμαι.

Σήμερα (2014) που γράφω, ΕΟΜΜΕΧ δεν υπάρχει και οι μικροι επιχειρηματίες πνέουν τα λοίσθια. Τυχαίο;

Α! και.. η θεση των ελλήνων ως "γκαρσόνια της Ευρωπης" ειχε κατωχυρωθεί ήδη απο την αρχη της συνύπαρξής μας με τους λυκάνθρωπους της (τότε) ΕΟΚ.. το 1956-57 νομίζω, ήμουν πολύ μικρή τότε και η πληροφόρηση έρχεται απο διαβασματα εφημεριδων που (τότε) δεν καταλάβαινα.
_____________________
γράφτηκε το 2014

1.667 το ακόνισμα του σπαθιού

οταν ξεπλενουνε τα σπαθια τους οι Σαμουράι, αφήνουν το νερο να τρέχει κατά μήκος της κόψης απο πανω προς τα κατω, κρατώντας λίγο λοξά ωστε να μη πεφτει το νερο κατευθειαν πάνω της αλλά να τη "γλείφει" κυλώντας. Ετσι, ψιλοακονίζεται κιολας!

το κόλπο αυτό το είχα δει σε ενα παλιο κινεζικο φιλμ με θέμα τον σινοϊαπωνικό πόλεμο. Ενας γιαπωνεζος στρατιωτης πήγε να κρυφτεί στην καλύβα ενός κινεζου αγροτη, εκείνος τον έκρυψε, τον τάισε, κι έγιναν φιλοι. Οταν τελικα οι ιάπωνες νικησαν και κατέλαβαν το χωριό, έβαλαν τους κινεζους χωριάτες στη σειρά και τους κόβανε τα κεφάλια. Οταν ηρθε η σειρα του φιλου του, ο γιαπωνεζος στρατιώτης δεν μπορούσε να κάνει τιποτε παραπάνω από το να ακονίσει καλά το σπαθί του, ώστε να κοπεί το κεφάλι του φιλου του με μια σπαθιά. να μην υποφέρει δηλαδή. Εκεί είδα τον τρόπο ακονίσματος με το νερό που περιέγραψα.

1.666 απόγονοι του Κάιν

ο πολιτισμός φταίει ή αυτό που λέμε "πολιτισμό" και μάλλον δεν σημαίνει αυτό το καλό που έχουμε στο μυαλό μας. Τα πολύ παλιά χρόνια, οι καλλιεργητές γης (=αγρότες) έφαγαν τους κυνηγούς ζώων, ώστε να μην τους ανακατεύουν τα χωράφια ξερριζώνοντας τα φυτά. Ο Κάιν σκότωσε τον Αβελ, το λένε και οι Γραφές.

Αργότερα, οι άνθρωποι σιάξανε πόλεις και κατοικήσανε εκειπέρα, ώστε να προστατεύονται από τα στοιχεία της Φύσης. Τότε αρχίσαν και οι πόλεμοι, όταν οι μεν λιγουρεύονταν τα πλούτη των δε. Ετσι ξεκίνησαν να έχουν αξία πράγματα που δεν τρώγονται ούτε ζεσταίνουν το κορμί, όπως π.χ. τα πολύτιμα μέταλλα που απλώς γυαλίζουν στο μάτι.

Από την πόλη προέρχεται η λέξη πολιτισμός, που εμείς αντιλαμβανόμαστε ως πρόοδο. Είναι πρόοδος όμως να τρώμε ο ένας τον άλλο; Γιατί αυτό συμβαίνει σήμερα: οι πολιτισμένοι τρώνε και τους αγρότες που είχανε φάει παλιά τους κυνηγούς. Τα εγγόνια του Αδαμ και της Εύας τρώνε τον Κάιν. Μάλιστα.

1.665 εκσυγχρονισμός

θα γράψω τώρα την εμπειρία μου από το εκσυγχρονιστικό έργο του κ. Σημίτη:
παλιά, ένα επιτελείο από σημαντικούς συγκοινωνιολόγους και άλλους ειδικούς μηχανικούς είχε μελετήσει στο ΥΠΕΧΩΔΕ (υπ. Αντ. Τρίτσης) τη λύση του προβλήματος των συγκοινωνιων της Αθήνας. Η πρόταση ήταν η διαρκής ροή μικρών λεωφορείων (12-18 θέσεων), ετσι ώστε να καταργηθούν οι αφετηρίες και τα τερματα. Με τον τρόπο αυτό θα υπήρχε:

1) μείωση των ρύπων και 2) εξυπηρέτηση των μετακινούμενων πολιτών με ακρίβεια λεπτού.

Πάνω που θα κατέθετε στη Βουλή ο υπ. Αντ. Τρίτσης Ν/Σ για την εφαρμογή της μελέτης, ξες τι έκανε ο (υπ. Γεωργίας τότε) κ. Σημίτης; προμηθεύτηκε λεωφορεία (απο τη Ρουμανία νομιζω) με τη μέθοδο κλήρινγκ! δηλαδή, στείλαμε ροδάκινα (ή/και άλλα φρούτα) και προμηθευτήκαμε λεωφορεία! ξες, αυτά τα τεράστια, τα ενεργοβόρα, τα διπλά με τις φυσούνες, που δεν χωράνε σε στενούς δρόμους. Αυτά.

1.664 το μάθημα της Βασανιστικής

ξανά, για εμπέδωση: "Η διδασκαλία του μαθήματος της Βασανιστικής (κυρίως πράξη και όχι θεωρία) στις τρυφερές ψυχούλες είναι απαραίτητη και καλούνται οι γονείς να μη παραλείπουν να την εφαρμόζουν συστηματικά στα παιδιά τους, αν θέλουν να τα δουν κάποια μέρα να προκόβουν στη ζωή. Αγαπητοί γονείς, πλακώνετε ταχτικά τα μωράκια σας και τα νήπια στα χαστούκια, υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για να τα δείρετε γερά ή έστω, να τα σκαμπιλίσετε: Οταν βρέχουν την κούνια τους, όταν δεν τρώνε τις αηδίες που τα μπουκώνετε, όταν λένε "κακά λόγια". Στην ειδική αυτή περίπτωση της βωμολοχίας, μπορείτε να τους τρυπάτε τα χείλη με μια βελόνα -καμενη με σπιρτο, μη παθουν και καμμια μόλυνση και τρεχετε μετα. Γονείς, προσοχή: μη περιμένετε να μάθουν τις βασικές αρχές της Βασανιστικής σε ειδικές σχολές, τότε θα είναι πολύ αργά, θα έχει ήδη διαβρωθεί ο εγκέφαλος των παιδιών σας από ανόητες θεωρίες αντιαυταρχισμού και άλλα χειρότερα, υποσκαπτικά των Αξιών του συστήματός μας."

1.663 περί Διοικητικής Μεταρρύθμισης, κλπ

Ας φροντίσουν οι κυβερνήτες των χωρών του κόσμου για όλα αυτά που (υπόσχονται και) τους ψηφίζουμε, μια ζωή ποιοτική δηλαδή, και για τον ποιοτικό μας θάνατο μπορούμε να φροντίσουμε και μόνοι μας!

Ασφάλειες και φόρους πληρώνουμε για να έχουμε παροχές Κοινωνικών αγαθών και Υγείας, για την καταστροφή των οποιων (πριν λίγα χρόνια) δεν ανέλαβε κανείς την ευθύνη. Ο τωρινός πρωθ. ήταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και μαζί με τους (διαδοχικά) Υπουργούς Υγείας Γεωργιάδη-Βορίδη, διαλύσανε το ΕΣΥ απολύοντας νοσηλευτικό προσωπικό και κλείνοντας νοσοκομεία και κλινικές, όπως π.χ. τα Λοιμωδών Νοσημάτων (με δικαιολογία ότι "κοστίζαν πολύ και τα λοιμωδη νοσηματα σπανίζουν") Αθήνας-Θεσ/νίκης, κλινικές του ΙΚΑ, κλπ.

Αντί να ρωτάνε οι δημ/φοι ποιος παιρνει την ευθυνη για τη διαχέιριση της κρίσης του κορονοϊού, ας ρωτήσουν ποιος παιρνει την ευθύνη για τη διάλυση του Συστήματος Δημόσιας Υγείας πριν από λίγα χρόνια, όταν οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι (ως μέλη της κυβέρνησης Σαμαρά) διαχειριζόντουσαν τα πολιτικα πράγματα από τις πλέον υπεύθυνες σχετικές θέσεις.

(θα έγραφα κι άλλα γνωστά, αλλά τα ξέρεις)
5 Νοε. 2020

1.662 ημιτελές

πέφτω σε λήθαργο βαρύ
γύρω πετάνε νυχτερί-
κοάζουνε βατράχια

1.661 ξεμωράματα

η γιαγιά Ευρώπη ξεκούτιανε εντελώς: αποφάσισε να ξεπαγιάσει το χειμώνα... για να τιμωρήσει τον Πούτιν! ενώ, φυσικά, αφήνει να αλωνίζουν ελεύθερα τα πλοία των εφοπλιστών (της) που μεταφέρουν φυσικό αέριο, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη άνοδο (~πενταπλασιασμό) του ενεργιακού κόστους. Αν έπεσε στην αντίληψή σου κάτι πιο παράλογο, μη διστάσεις να το πεις να το μάθουμε!
4 Νοε. 2022

1.660 φοράω μπλέ

υπήρξε μια εποχή που ακολουθούσα τη μόδα πιστά, φόρεσα μίνια ως τον αφαλό, μπότες, μάξι, μαύρα, κόκκινα, χαϊμαλιά, ταγάρια, τσαντάκια κομψά, τακούνια, μοκασίνια ίσια, τσόκαρα, γόβες, ό,τι κατέβαζε ο νους των μόδιστρων τεσπά, μέχρι που την απαρνήθηκα εντελώς, έσιαξα δικιά μου μόδα και πορεύομαι υπερηφάνως και θα ρωτήσεις τι φοράω και θα σου πω: φοράω μπλέ. Αυτό το χρώμα είναι η βάση της μόδας μου.

1.659 ΤΗΝ ΥΣΤΑΤΗ ΣΤΙΓΜΗ

αν ξαφνιαζόμαστε, εμείς οι πολιτισμένοι, με τα άγρια φαινόμενα άσκησης ωμής βίας εναντίον μας (α' πληθυντ. γιατί ως πολίτις της ΕΕ και δυτικός άνθρωπος εκφράζομαι), ας αναλογιστούμε πόση βία και επί πόσους αιώνες ασκήσαμε εναντίον λαών και πολιτισμών.

Διευκρινίζω ότι, φυσικά, λόγω χαρακτήρα και παιδείας, βρίσκομαι απέναντι σε οποιαδήποτε βίαιη πράξη από οπουδήποτε κι αν προέρχεται και ούτε καν δικαιολογώ τον πόλεμο.

Η έκπληξή μου όμως δεν προέρχεται τόσο από τη βία που ασκείται πάνω στο πετσί μας, αλλά από την (άγνοια, βλακεία, επιπολαιότητα ή ανευθυνότητα να την πω; ας την πω) οξεία φαταουλίαση των ηγετών μας, που για 100ετίες έδρασαν άσκεφτα και ούτε πριν από μισόν αιώνα, όταν τα πράγματα έδειξαν καθαρά πού θα οδηγούσε η στάση τους, πέρασε απο τη σκεψη τους (που αμφιβαλλω αν ειναι σε καλη κατασταση ωστε να σκέφτεται το μαλακό πράγμα που υπαρχει στο κρανίο) να πράξουν διορθωτικά για το καλό των χωρών και των πολιτών τους --άντε, των ψηφοφόρων τους.

Κουράγιο. Μακάρι να σκεφτουν και να πραξουν ΚΑΤΙ, ΤΩΡΑ ΕΣΤΩ, ΤΗΝ ΥΣΤΑΤΗ ΣΤΙΓΜΗ.

1.658 η φιλοσοφία στο Φούρνο

«Ο φασισμός είναι μια θεατρική σκηνή τριγωνική, όπου στη μια γωνιά βρίσκεται το Κράτος, στην άλλη το Χρήμα και στην τρίτη οι παραζαλισμένοι πολίτες. Η πετυχημένη συνεργασία και των τριών, συνθέτει την όπερα του Φασισμού και, για πρώτη φορά στην Ιστορία της χώρας μας, είναι ξεκάθαρος ο κίνδυνος να πετύχει η φονική σύνθεση αυτή και να βρεθούμε να παίζουμε αναγκαστικά, φυλακισμένοι και χωρίς διέξοδο, στη φασιστική ορχήστρα» έλεγε ένας κύριος στο φούρνο στις 3 Νοε. 2020

1.657 ο βασιλιάς της Δανίας

την ιστορία του βασιλιά της Δανίας την είχα πρωτακούσει πάρα πολύ παλιά, ως πρότυπο ηγέτη και άρχοντα της χωρας του, που έμεινε επιτόπου μαζί με τον υπόλοιπο λαό της Δανιας και δεν τό 'βαλε στα πόδια ως αυτοεξόριστος για να επιστρεψει μετά βαΐων και κλάδων όπως επραξαν όλοι οι υπόλοιποι ηγετίσκοι, αφήνοντας τους λαούς έρμαιο των κατακτητών. Εκ των υστέρων αποδεικνύεται ότι ειχε πράξει πολύ καλά. Αντιστάθηκε με τον τρόπο του και, αν και οι βασιλιαδες και η βασιλεία μού τη δίνουν, οφείλω να εκφράσω το θαυμασμό μου προς τον Χριστιανό τον Χ (= δέκατο) της Δανίας. Θέλει κότσια να είναι κάποιος ηγέτης.

1.656 ΔΕΗ

ο θείος ο Βαγγέλης, αδερφός του παπού μου, ήταν ασυρματιστής στα καράβια και, όταν ερχότανε κάπου κάπου, μας έλεγε για τον μουρλό ασυρματιστή που μοίραζε ποιήματα με τον ασύρματο! Γιατί τον θυμήθηκα τώρα; επειδή μόλις βγήκε στη σύνταξη αγόρασε με το (μεγαλούτσικο) εφάπαξ ομολογίες της ΔΕΗ. Νομίζω λοιπόν, ότι η ΔΕΗ ανήκει και σε μένα, όπως και σε σένα. Δικαιωματικά.

1.655 μαθήματα στο σχολείο

η Ιστορία και η Γεωγραφία ήταν τα μαθήματα που απεχθανόμουν στο σχολείο (συν τα Θρησκευτικά φυσικά), ενώ με γοήτευαν η Μυθολογία, τα Αρχαία ελληνικά (συν τα Νέα, φυσικά) και τα λεγόμενα "θετικά" μαθήματα, δηλαδή τα Μαθηματικά, με ιδιαίτερο πάθος για τη Γεωμετρία, η Φυσική, η Βιολογία και η Χημεία. Ισως να αγαπούσα και τα Λατινικά, αν τύχαινε να έχω καλύτερο καθηγητή -πιο εμπνευσμένο από τον ετοιμοθάνατο κυριούλη (πέθανε στη μέση της χρονιά, ερείπιο ο καημενούλης) που μας είχαν φέρει, αλλά και ο διάδοχός του ήταν ένας τύπος είρων και τεμπέλης.

Ιστορία άρχισα να μελετάω μετά το σχολείο, με πολύ ενδιαφέρον μάλιστα, και Γεωγραφία έμαθα αναγκαστικά.. λόγω ταξιδιών!

1.654 αμέσως ή άμεσα;

σε περιμένω άμεσα
παράκαμψε τα διάμεσα
θα ξεγλιστράω παράμεσα
κι ίσως βρεθούμε ανάμεσα

1.653 τσιμέντο στην Ακρόπολη!

εκεί που περιμέναμε να διορθώσει η φθορά (και η Πολιτεία να επανορθώσει) το λάθος με μια επίστρωση αντάξια του μεγάλου Δασκάλου... την πατήσαμε! η φθορά --όχι απλώς επισκευάστηκε ώστε να διατηρηθεί η ελπίδα ξηλώματος, κάποτε, όταν θα "υπάρξουνε λεφτά"-- τσιμεντώθηκε πιο γερά για να αργήσει να ξαναφθαρεί. Οσο για το σεμνό μουσειάκι πάνω στο Βράχο, προφητεύω ότι θα γίνει καμπινέδες και μαγαζια με τσολιαδάκια.

1.652 ιπτάμενα σοσόνια

φοράω άσπρα σοσόνια
βγαίνω στο δρόμο: λάσπες.
τα σοσόνια παραμένουν άσπρα

1.651 το καρκινικό κύτταρο ΓΗ

ο κορονοϊός είναι η φαρμακευτική αγωγή που λαβαίνει το Σύμπαν, προκειμένου να νικήσει το καρκινικό κύτταρο ΓΗ, που απειλεί την υγεία του -να το διαλύσει, δλδ. Φαντάζομαι ότι αν οι άνθρωποι φροντίζαμε συλλογικά το καλό της ανθρωπότητας επι Γης, οι ασθένειες θα εξαφανιζόντουσαν δια μιας! δυστυχώς, αυτές τις Αποφάσεις, περί ειρήνης, ευτυχίας, κλπ, τις εμπιστεύονται ανέκαθεν οι άνθρωποι στους περισσότερο βλάκες.

1.650 η πάθηση της εποχής : αλγοριθμία!

- τι έχω γιατρέ μου;
- πάσχετε από αλγοριθμία, κυρία μου!
- είναι σοβαρό;
- μπα, θα σας γράψω κάτι χαπάκια...
- α, δεν μπορώ να καταπιώ χάπια, μήπως υπάρχει σε άλλη μορφή το φάρμακο;
- υπάρχει ενέσιμο...
- ωχ, ούτε ενέσεις θέλω! μήπως υπάρχει σιροπάκι;
- σιροπάκι; εχμ.. τώρα μελετάει η φαρμακευτική εταιρεία κάτι σχετικό...
- μπορώ λοιπόν να περιμένω;
- όχι, δεν μπορείτε! το πρόβλημά σας είναι επείγον και θα χρειαστεί χρόνος μέχρι να βγει στην αγορά το φάρμακο σε σιρόπι, θα γίνουν δοκιμές σε πειραματόζωα, κλπ κλπ...
- μήπως μπορώ να γίνω πειραματόζωο των εργαστηρίων της εταιρείας;
- αυτό δεν το γνωρίζω, αλλά μπορώ να το μάθω αν επιμένετε.
- και τι θα πάθω αν δεν πάρω κανένα φάρμακο; τι θα μου κάνει αυτή η αλγοριθμία δηλαδή;
- πιθανότατα θα σας αυξήσει τους αλγορίθμους και...
- κι αυτό είναι κακό; τι συμβαίνει με την αύξηση των αλγορίθμων;
- υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μπερδευτούν μεταξύ τους!
- α. Κι άμα μπερδευτούν τι γίνεται;
- θα μπερδευτούν και οι εντολές...
- ποιες εντολές; εκείνες οι δέκα; και τι πειράζει;
- τι λέτε κυρία μου; πώς δεν πειράζει!
- έχετε πρόχειρο ένα παράδειγμα; για να καταλάβω τί θα συμβει...
- να, ας πούμε ότι πεινάσατε και αντί να φάτε κάτι θα πηγαίνετε βεσέ.
- α, αυτό δεν με πειράζει, έχω κάτι περισσευούμενα κιλακια και μάλλον καλό θα μου κάνει!
- άλλο παράδειγμα είναι ότι αν θέλετε να κινήσετε το χέρι σας θα κινείτε το πόδι σας ή αντί να στρίψετε δεξιά θα στρίβετε αριστερά. Επίσης, μερικές φράσεις θα τις παίρνετε τοις μετρητοίς και θα εκτελείτε παράλογες εντολές...
- αχ, γιατρέ μου, σπάω το κεφάλι μου να βρω κάτι πραγματικά ενοχλητικό σε όλα αυτά που μού λέτε, ελικρινά, το σπάω...
-ΚΡΡΡΑΚΚΚ-ΜΠΟΪΝΓΚ !!!
____________________________
γραφτηκε μολις πριν απο λιγο στο f/b

1.649 δολιοφθορά στον πόλεμο τουυ '40

υπήρξα αυτήκοος μάρτυς διηγήσεων, όπου αναφερόταν η άφιξη στο αλβανικό μέτωπο (στην πρώτη γραμμή) κιβωτίων με όπλα, αλλά τα κιβώτια αυτά ήταν μισογεμάτα με πέτρες! τα όπλα ήταν τοποθετημένα πάνω πάνω σε μια στρώση, κι από κάτω τα κιβώτια περιείχαν πέτρες. Μάλιστα. Για πολλά χρόνια, μερικοί επιζήσαντες αναρωτιόντουσαν ποιος να είχε κάνει τη δολιοφθορά (κλοπή σε καιρό πολέμου) και γιατί δεν διενεργήθηκαν ποτέ σχετικές έρευνες για την αποκάλυψη και την τιμωρία του. Εψαξα στο διαδίκτυο, αλλά δεν βρήκα καμμιά σχετική ανάρτηση.

1.648 αυγομαντεία

πολύ παλιά, στα Κάστρα υπήρχε μια μάντισσα που διάβαζε το ασπράδι του αυγού, πήγαμε λοιπόν με μια φίλη να μας διαβάσει, η πληρωμή γινότανε με αυγά, μια εξάδα για να διαβάσει το ένα κατ' άτομο, έριξε λοιπόν το ασπράδι του ενός αυγού σε νερό και συγκεντρώθηκε αποπάνω κι έλεγε στη φίλη μου διάφορα για καμμιά ώρα περίπου, μεγάλη συγκέντρωση λέμε, πράγμα που κούρασε πολύ τη μάντισσα κι έτσι δεν μου είπε τίποτα εμένα, τζάμπα πήγανε τ' αυγά μου και πού να βρω τώρα μια ειδική για να μού πει!

αυτη ειναι ιστορία 10ετίας '60... Το πάρτυ συνεχίζεται και μάλιστα εκσυχρονισμένο!

1.647 28η Οκτωβρίου

«...Πιστεύαμε στο τέλος σαν τον Καραγκιόζη πως εμείς σκοτώσαμε τον καταραμένο όφι. Μεθύσαμε από δόξα που μόνοι μας χαρίσαμε στους εαυτούς μας. Για άλλη μια φορά νίκησαν οι Χίτες, οι κουτσαβάκηδες, οι ταγματασφαλίτες, οι βασανιστές και οι μέλλοντες Μιχαλόπουλοι και οι Κουρήδες. Αυτή είναι η 28η Οκτωβρίου»

Μάνος Χατζιδάκις

1.646 μικρή περιπέτεια υγείας

διαβάζω πολλά περί γιατρών και φακελλακίων και νομίζω πως ήρθε η ώρα για την αντίθετη γνώμη -κατόπιν εμπειρίας- τη δική μου: Πριν από μερικούς μήνες, πήγα να σηκωθώ ένα βραδάκι γύρω στις 10:30 για να πάω για ύπνο και.. δεν! δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου λέμε και δεν καταλάβαινα κιόλας γιατί συνέβαινε αυτό το πρωτόγνωρο πράγμα. Με υπέρμετρο κόπο και γαντζωνόμενη στους τοίχους και στα έπιπλα κατάφερα να φτάσω το τηλέφωνο και να τηλεφωνήσω στα επείγοντα και στη μικρή μου κόρη, που έφτασε νωρίτερα από το νοσοκομειακό, καθότι πολύ κοντά και αστραποβαδίζουσα. Σε μισή ωρίτσα λοιπόν, φτάσαμε στο εφημερεύον, στα επείγοντα περιστατικά, όπου με περιλάβανε -ένας ένας, με τη σειρά του- όλοι οι γιατροί, έκανα παρέλαση από όλα τα τμήματα, όπου εξετάστηκα εξονυχιστικά, με ξετίναξαν σαν να λέμε. Το μόνο που δεν κατάφεραν ήταν να μου πάρουν την πίεση, επειδή δεν αντέχω να πιέζομαι! Κατά τις 8:00 το πρωί της επόμενης μέρας, αφέθηκα ελεύθερη, με το πρόβλημα άλυτο: εξακολουθούσα να μη μπορώ να περπατήσω, όχι τόσο πολύ όσο την προηγούμενη, αλλά έπρεπε να κρατιέμαι από κάπου -να γραπώνομαι δηλαδή.

Η άσκηση του γαντζώματος από τους τοίχους ήταν πολύ αστεία, ένιωθα σαν τον σπάιντερμαν! Επίσης, έλεγα στην κορούλα μου "μην ανησυχείς, θα πεθάνω υγιής!" και το διασκεδάζαμε!

Ο/Η νευρολόγος του νοσοκομείου, απαίτησε να μελετήσει λεπτομερέστερα τις νοσοκομειακές εξετάσεις στο ιατρείο του/της (δεν διευκρινίζω το φύλο για ευνόητους λόγους) και πήγα σε δυο μέρες και μου έκανε πλήρη περιγραφή του τι περίπου συνέβη, κατά την κρίση και την εμπειρία του/της χωρίς να δεχτεί φράγκο. Το τόνισε μάλιστα, ότι είναι υποχρέωση του γιατρού να φροντίζει για την υγεία του ανθρώπου, να τον γιατρεύει, και μετά από αυτό ένιωσα αναπτερωμένη και αισιόδοξη για τη νέα γενιά γιατρών στη χώρα μας!

Γενική κατάρρευση μετά από υπερβολική κόπωση, ήταν το πόρισμα του δικού μου γιατρού, του ομοιοπαθητικού, στον οποίο ανάφερα όλα τα συμπτώματα καταλεπτώς, έλαβα τη σχετική αγωγή (υποχρεωτική ξάπλα διαρκείας συν ένα σκεύασμα) και μετά από 15 μέρες ήταν σαν να μην μου είχε συμβεί ποτέ τίποτα. Το μειονέκτημα του νοσοκομείου διαπίστωσα πως είναι η άρνηση των γιατρών να ακούσουν την ιστορία του ασθενή, λες και όλα οφείλονται σε τεχνικά ζητήματα του οργανισμού. Ρωτούν π.χ. τι έφαγες και αν ακούς καλά, αλλά όταν εξηγείς ότι για έναν τουλάχιστον μήνα είχε αποδιοργανωθεί η ζωή σου και βρισκόσουν στην τσίτα, που λένε, δεν δίνουν σημασία: εξετάζουν τα επί μέρους χωρίς να δίνουν σημασία στο όλον, όπως ακριβώς με το φεγγάρι και το δάχτυλο. Αυτά. Α! το μάθημα που πήρα είναι ότι πρέπει να ξεκουράζομαι -δεν είμαι παιδάκι.
___________________
γράφτηκε στις 27 Οκτωβρίου 2017 στο f/b

1.645 ζωντανη Ιστορια

καποτε, πολλα χρονια πριν, πετυχα το μπαμπα Βενετη να εχει ενα φουρνακο καπου στο Δηλεσι. Ειχε χηρέψει και μοιραζοτανε σπιτι και μαγαζι με μια αλλη γυναικα, πραγμα που δεν του συχωρεσαν τα παιδια του (δεν θυμαμαι λεπτομερειες και αριθμους, ποσα παιδια ειχε δλδ) που φτιαξανε τη γνωστη αλυσιδα. Ηταν στενοχωρημενος κι ευτυχισμενος ταυτοχρονα και αυτο μου ειχε κανει μεγαλη εντυπωση τοτε, για τουτο το θυμαμαι.

ζωντανη Ιστορια, που λένε! πραγματα που όταν συμβαινουν δεν εχουμε ιδεα ποσο σημαντικα ειναι (ισως)

1.644 το ουρί του Παραδείσου

παραδείσιο ουρί
παραχρήμα κι αυθωρεί
φτάνει στην Ελλάδα

με φτερά απο ταφτά
όρμηξε ψαχουλευτά
προς τα πορτοφόλια

από δω και από κεί
να μας πάρει το βρακί
βγάζει τα μπιστόλια

δεν υπάρχουνε λεφτά
ούτε... μεταφυτευτά!
μόνο φασολάδα...

1.643 το καταχθόνιο σχέδιο

Γνωρίστηκαν στο μπαρ Gamtimansou ενα βράδυ αμέσως μετά την εγγραφή τους στο Πανεπιστήμιο του Harvarai Axafna. Ούτε η καταγωγή ούτε το χρώμα εμπόδισε να γίνουν αμέσως φίλοι. Η Dafne Cancelink, ο Allevour Yatopsito και ο Koulamar Mitzizkani λες και είχαν κατέβει απο το ίδιο αστέρι με σκοπό εκείνο το μαγικό ραντεβού στην Πολιτεία των ΗΠΑ.
(συνεχίζεται)

1.642 κατάλοιπα

η συμβουλή "να κοιτάς τη δουλειά σου" είναι κατάλοιπο της δουλείας σε κατακτητές (ξένους και εγχώριους) που έκανε το φόβο να θεριέψει στις ψυχές του κοσμάκη. Διαπίστωση: ο φόβος δείχνει να είναι τελικά η ισχυρότερη αξία για την επιβίωση, όταν οι άλλες αξίες, οι αληθινές και μεγάλες, έχουν νικηθεί.

1.641 1.000 προσχέδια

η αλήθεια ειναι ότι κάποτε είχα σιάξει περί τα 1.000 προσχέδια για ένα σπιτι δικο μου, όταν διάλεξα μία την υπέβαλλα για οικοδ. άδεια, αλλά μετάνιωσα και, οταν με ειδοποίησαν "τι γινεται; αν δεν ερθετε για έλεγχο των στοιχειων, θα καταστραφούν" δεν πηγα να πάρω πίσω! σπίτι και αυτοκινητο ητανε τεράστιες δεσμεύσεις, ασήκωτες (για μένα)

1.640 επετειακόν

«πέτα το! πέτα το!» φωνάζαμε στο μαέστρο της μπάντας της Στρατιωτικής Σχολής Ιατρικής Θεσσαλονίκης, μόλις πέρναγε από μπροστά μας η παρέλαση κάθε χρόνο τέτοια μέρα, κι εκείνος πέταγε ψηλά τη μπαγκέτα προς μεγάλη ικανοποίηση των παρισταμένων. Κανένας άλλος μαέστρος, άλλης στρατιωτικής σχολής, δεντόλμαγε να κάνει αυτό το κατόρθωμα! Νομίζω ότι ήτανε κάτι σαν παράδοση της σχολής αυτής, αλλά δεν ξέρω αν ακόμα συνεχίζεται.

1.639 2020, η χρονιά του covid

εδω που τα λέμε "εκ βαθέων", εξ αρχής περιμενω τη στιγμή που θα αποκαλυφθει οτι όλο αυτο ήταν ενα φιασκο. Η υπερβολή και τα πολιτικά παρελκόμενα δηλαδή, όπως π.χ. ο περιορισμός της κυκλοφορίας ανθρώπων, και όχι ο ιος αυτος καθεαυτός ο οποίος υπάρχει, σύμφωνα με τη γνώμη των επιστημόνων, την οποία σεβομαι και φοράω μάσκα (χωρις να πεφτω σε τρομολαγνεία, αν και 80τούτις, καθώς και προς αποφυγήν προστίμων)
________________
γράφτηκε στις 25 Οκτωβρίου 2020 στο f/b

1.638 λέξεις "ευγενικές" και άλλες

αν αντί "στον απόπατο" έγραφε "στον κάλαθο των αχρήστων", θα θύμωναν οι πιστοί; οι λέξεις είναι μυστήρια τρένα, μπορείς να πεις τα ίδια (και χειρότερα) πράγματα με λέξεις "ευγενικές" που δεν ταράζουν το θυμικό, γιατί άλλο τα κακάκια και άλλο τα σκουπίδια που είναι φυσικά χειρότερα επειδή περιλαμβάνουν και τα κακάκια (θα μπορούσα να βάλω θαυμαστικό, αλλά διατηρώ τη σοβαρότητα της άποψής μου)

1.637 απορία

Πέρασες και δεν σε είδα.
Διάττων ήσουν ή Περσείδα;

1.636 μεταθανάτια αξιοπρέπεια

ωραιο θεμα η μεταθανάτια αξιοπρέπεια, με εχει απασχολησει κατα καιρους και θα ηθελα να τύχω ενός παρόμοιου θανάτου: να μη με βρουν π.χ. πεθαμενη στο... καμπινέ!

Ορίζοντας τον "αξιοπρεπή" θανατο σημερα, νομίζω ότι κυρίως αφορά τον περίγυρο του πεθαμένου: δεν νοείται θάνατος αξιοπρεπής εκτός νοσοκομείου, χωρίς να έχουν καταβληθεί προσπάθειες και χρήματα (όσο πιο πολλά, τόσο πιο καλά) ωστε να κρατηθεί ο ασθενής στη ζωή, άρα Νοσοκομείο, ασπροντυμένοι γιατροί και νοσοκομες να τρέχουν και να παραστεκουν σαν αρχάγγελοι, κλπ κλπ.

Ενα τέτοιος "αξιοπρεπής" θάνατος ακολουθείται από μια εξίσου "αξιοπρεπή" κηδεία, με πανάκριβο φέρετρο και σοβαρούς ακόλουθους, ιδιαιτέρως επιφανείς όσο ειναι δυνατόν.

Πράγματα με τα οποια διαφωνώ φυσικά, επειδη θα ηθελα να τα τιναξω ηρεμα στο κρεββατακι μου ενω θα κοιμαμαι και να ταφώ ήσυχα σε ένα σανιδένιο φερετρο (το φτηνοτερο κασονι που υπαρχει) ή/και να καώ αν αυτο κοστίζει φτηνοτερα. Οσο για ακολούθους, θα προτιμουσα τα παιδια μου να λενε ανέκδοτα για μενα και περί εμού, άλλωστε τα έχω εμπλουτίσει με μπόλικα απο αυτα! Μια κηδεία χαρούμενη, όπως την ειχε ζητησει κι ο πατέρας μου και τηρηθηκε η επιθυμία του: είχαμε περάσει ζάχαρη, που λένε. Στο μνημοσυνο επαναλήφθηκαν τα ιδια περιπου, αλλά με τους φιλους κλπ κοσμο.

1.635 η γάστρα.

και βρε παιδι μου, μάθαμε στην άνεση και στα ηλεκτρικά και θυμηθηκα οτι η γιαγια μου στο χωριο δεν ειχε κουζινα ούτε τιποτα και μαγειρευε στα ξυλα εξω απο το σπιτι κι έψηνε στη γάστρα. Καιρός να κατεβαινουν ιδέες για το εγγυς μελλον!! Πάρκα υπαρχουν μερικα, ακαλυπτοι χωροι επισης. Εμπρός λοιπόν! (προς τα πισω)
25 Οκτ. 2021

1.634 ο σουλτάνος

ο δικός μας ο σουλτάνος
είναι κόπανος με κράνος

1.633 εποικοδομητική μοναξιά!

το να περνάω μόνη πολλές ώρες την ημέρα είναι πολύ ωραίο, γιατί μπορώ να διαφωνώ άνετα με μένα -πάντα πολιτισμένα!

1.632 ενα χταπόδι στην κρεββατοκάμαρα!

άνοιξε την πόρτα, μπήκε στην κρεβατοκάμαρη κι απλώθηκε στο κρεβάτι σαν χταπόδι καλά γουλισμένο, χωρίς να βγάλει ούτε ένα από τα οχτώ του παπούτσια

1.631 περί λέξεων και μετάφρασης

τα παλιά χρόνια πηγαίναμε σινεμά και ακούγαμε τον Ούγκο Τονιάτσι να ωρύεται «ποτάάάνα, ποτάάάνα» κι απο κάτω να γράφει «Μαριάννα, Μαριάννα» και οι Τσίτσο και Φράνκο να συζητάνε για κάποιον «κύριο Πούτσο» κι ο μεταφραστής απο κάτω να επιμένει να γράφει για κάποιον «κύριο Νούτσο»! Με αυτόν τον τρόπο διαφυλάξαμε τα χρηστά ήθη και σήμερα ενοχλουμαστε που οι νέοι τραγουδάνε βρίζοντας με λόγια που λέγονται ακριβώς για να ενοχλούν. Ε, λοιπον, αν και δεν είμαι φαν που λένε, δεν ενοχλούμαι!

1.630 χάσμα γενεών

των γενεών τα χάσματα
κρυπτογραφούνε άσματα

1.629 περι LEX

θυμηθηκα ενα Παν/μιακο ανεκδοτο (αληθινη φαση) που μας διηγότανε ο απέθαντος Δάσκαλός μας Ελευθεριος Ζωΐδης: «μια φορα, γινοντουσαν εξετάσεις στη Νομικη κι ενας φοιτητης, ο Αλεξανδρος Τάδε, ειχε παει εντελώς αδιάβαστος. Φτανει η σειρά του κι ο καθηγητης ρωτάει: το λοιπόν, κυρ Αλέξ, τι γνωρίζεις περι LEX; Ούτε λέξ'! απανταει ο φοιτητής και παίρνει... άριστα! για την ετοιμολογία του.»

1.628 προφητείες

στα 12 σκιτσάριζα κυριες να φορανε μινι φουστες κι εγινε πραγματικοτητα μετα απο 10 χρόνια. Στα 27 οραματιστηκα πολυθεαμα σε αναλογη κατασκευη: αμφιθεατρο καθύψος, οπου παιζοντουσαν πολλα θεαματα/ακουσματα ταυτοχρονα και οι θεατές κυκλοφορούσαν με ράμπες. Επρεπε να περασουν καμμια 50ριά χρόνια για να εμφανιστουν τα "εμβυθιστικά" κόλπα. Περιμενω οσονούπω να εμφανιστει και ο πολλαπλός σύνδεσμος που ειχα σχεδιασει. Για να δούμε... Τα μυαλά επικοινωνούν!

1.627 αντρόγυνο

Εκείνος μπερδεύεται. Δεν μπορεί να καταλάβει τι του ζητάει. Αδυνατεί να αποκωδικοποιήσει το βλέμμα της. Η ερμηνεία του χαρακτήρα της είναι πάνω απο τις δυνάμεις του. Τόσο μυστήριο του είναι ακατόρθωτο να το αντιμετωπίσει, για τούτο και γοητευτικότατο. Διασκεδάζει πολύ μαζί της.

Εκείνη τον βρίσκει κατώτερο των προσδοκιών της. Ποτέ του δεν θα καταφέρει να την καταλάβει. Ολα τα θέλει μασημένα. Μπροστά της είναι ένα χαρτί που τα γράφει όλα -χαρτί και καλαμάρι. Κανένα μυστήριο. Κανένα παιχνίδι. Καμιά παρέκκλιση απο το "σωστό" και αναμενόμενο. Αυτό καταντά βαρετό.

Πως είναι δυνατό να συνυπάρχουν ομαλά και σε βάθος χρόνου αυτοί οι δυο άνθρωποι;

1.626 η μανιβέλα

δεν ξέρω πώς γίνεται και όταν στον κόσμο όλα πάνε στραβά εμένα μου πηγαίνουν ίσια: είναι σαν να παίρνει μπρος μια αυτόματη μανιβέλα και τα γυρίζει ανάποδα

1.625 το χταπόδι

το χταπόδι το χταπόδι
όσο το χτυπάς απλώνει

(σοφή παροιμία)

1.624 η κερδοφορία του "κάτι"

δεν καταλαβαίνω το είδος των ανθρώπων που για να κάνουν κάτι, (ό,τιδήποτε) πρέπει να έχουν εξασφαλισμένη την κερδοφορία αυτού του "κάτι", πρέπει αυτό το "κάτι" να είναι τέλειο, αν πρόκειται για γράψιμο να είναι γραφή Ντοστογιέφσκι και άνω, αν είναι ζωγραφιά να είναι καλύτερη του Λεονάρντο, ξέρω'γώ, κ.ο.κ. Η πρώτη ιδέα που έρχεται στο μυαλό μου είναι ότι ίσως δεν πρόκειται για ανθρώπους με μειωμένη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, αλλά για εκείνους που θέλουν απλώς να κάνουν πολλά (και να κερδίσουν πολλά λεφτά απο αυτό που θα κάνουν, εννοείται) και δεν ξέρουν από πού να ξεκινήσουν κι ετσι ακινητοποιούνται και δεν κάνουνε τίποτα.
Νομίζω ότι πρόκειται για δυστυχισμένους εκ πεποιθήσεως ανθρώπους. Τα λεγόμενα "παρεξηγημένα ταλέντα" που κυκλοφορούν ανάμεσά μας κι αυτά. Τι λες;

1.623 σκοτωμοι απο αγάπη

μερικά πράγματα από αυτά που συζητιούνται μού είναι άγνωστα, χώρια που με αρρωσταίνουν όταν βλέπω να συζητιούνται.
(περί σχέσεων ιδίως, που οδηγούν σε εγκλήματα)

«τη σκότωσε γιατί την/τον αγαπούσε» π.χ. Εμ, αμα την/τον αγαπαγε υπήρχε κάνας λόγος να την/τον σκοτώσει; Εγκλημα λεγεται αυτό και στην ψειρού κατευθείαν λεμε.

1.622 απαγορεύσεις και τιμωρίες

αναμένονται κι άλλες απαγορεύσεις, κι άλλες τιμωρίες, ο κόσμος είναι παραζαλισμένος, παραπατάει και τρέμει, πλένει χέρια, φοράει μάσκες, απειλείται με απόλυση (αν κλείσει η επιχείρηση λόγω ιού) και συνακόλουθη πείνα, η κυβέρνηση δημιουργεί έργα ανάπλασης του περιβάλλοντος της πρωτεύουσας (να εκφράσει το ταλέντο του ο κ. Δήμαρχος) και αφήνει τα λεωφορεία να σκουριάζουν στα συνεργεία, λιγοστεύει τα δρομολόγια των ΜΜΜ για να μη κυκλοφορεί (ή να κυκλοφορεί λιγότερο) ο κόσμος... αυτή κι αν είναι σούπερ ιδέα!!!

Πού ζουν αλήθεια η κυβερνώντες αυτο τον τόπο; εκτός Ελλάδος; ώρες ειναι να ακούσω τον κ. πρωθυπ. να υπόσχεται Μετρό στη... Σαμοθράκη!!!

(κλπ κλπ, η παρανοια έχει σπάσει τα κοντέρ, καληνύχτα μας)
____________________
γράφτηκε στις 22 Οκτωβρίου 2020 στο f/b

1.621 στις ακτές της Κορνουάλης

στις ακτές της Κορνουάλης
τριγυρνούσε ένας μπακάλης
είχε στα μαλλιά του φύκια
και στις τσέπες του ραδίκια

θα τον έλεγες μανάβη,
αν του άρεσε να σκάβει!

στα νυχτερινά τεφτέρια
ελογάριαζε τ' αστέρια
και απ' του Θεού τις μέρες
αγαπούσε τις Δευτέρες

θα τον έλεγες και ράφτη
αν (...) να χάφτει!

1.620 μικροτσούτσουνος

ας μιλησουμε λιγο σοβαρά τωρα: "μικροτσουτσουνος" ειναι αυτος που, κι αν ακομα το εχει εξηντα πόντοι (λεμε τωρα), φθονει ολο τον κοσμο! δλδ ειναι φθονερος, μισογυνης, μισανθρωπος, φασιστοειδές! οι καλυτεροι εραστες (ανδρες και γυναικες) δεν δινουν σημασια στα μεγεθη αλλα στην ηδονη που προσφερουν ο ενας στον αλλο.

ολα ειναι στο μυαλο, αλλα στο μυαλο του "μικροτσουτσουνου" ειναι ενα τσουτσουνι με το οποιο θελει να απαυτώ ολο τον πλανητη!!!

1.619 τερυλέν

φταις
που ενας κλέφτης κεφτές
τηλεγράφησε χτες
πως θα μπει στο κοτέτσι

κλαίν'
οι κοτούλες και λέν'
το μαλλί τερυλέν
και οι κόκορες λέτσοι

μη
μην αφήσεις στιγμή
να βρεθεί αφορμή
να τις κάνει γιουβέτσι

1.618 Σινεμά

το 1ο σοβαρό φιλμ που ειδα ηταν το Σκαραμούς (φοβερο φιλμ με Μελ Φερέρ, κλπ, ξιφομαχίες κι ετσι)
μετα, οι 3 σωματοφυλακες, το σιδηρούν προσωπείο, ο κοκκινος κουρσάρος (Μπαρτ Λαγκαστερ) και το φοβερο "Το τελος του κοσμου" με απιστευτη μουσικη. Ο πύργος των καταιγιδων λιγο αργοτερα, στα 13. όλα αυτα σε θερινά σινεμα της γειτονιας. βλεπαμε εργάρες στην εποχη μου!!
εχω δει και πολυ Φερναντέλ, τριο Στουτζες, Μπαστερ Κιτον, κλπ, στο Σινεάκ.

στο Σινεάκ πηγαιναμε με τον πατέρα μου (καθομαστε στις ακρες και τα δυο μικρα στη μεση), μεχρι που συνεβη το εξης: ενιωσα ενα χερι να μου ανεβαζει τη φουστα! εστριψα προς τον πατερα μου και ειπα ψιθυριστα «πατέρα, ενας κυριος...» δεν προλαβα να τελειωσω την προταση, ο πατερας πηγε να σηκωθει, αλλα ο "κυριος" ειχε γινει καπνός! Συζητησα το θεμα με την κολλητη μου, τη Χαριτίνη, και μου ειπε ότι ειχε παντα μαζι της μια καρφιτσα κι αμα ενιωθε κανα χερι τού την εχωνε!! πονηρεμενο κοριτσακι η Χαριτινη, πολυ αργοτερα το εριξε στα θεια... Περιττο να προσθεσω οτι Σινεακ δεν ξαναπηγαμε, μόνο σε θερινα.

1.617 πατριωτισμός

Το πατριωτικό συναίσθημα, ο πατριωτισμός, ορίζεται ως η αγάπη για την πατρίδα η οποία αναπτύσσεται χωρίς καμμία διάθεση υποτίμησης ή περιφρόνησης άλλου έθνους (πράγμα που πρεσβεύει ο εθνικισμός). Καιρός είναι να καταλάβουμε και να μη συγχέουμε λέξεις με αντίθετες έννοιες.

1.616 ΕΕ, σοφή ή ξεμωραμένη;

είναι η κρίσιμη ιστορική στιγμή που η Ευρώπη πρέπει να αποδείξει αν είναι γηραιά και σοφή ή γηραιά και ξεμωραμένη, καταφέρνοντας να διατηρεί ουδετερότητα μεταξύ των μεγάλων παικτών.
Η ουδέτερη στάση είναι σαν να βρίσκεται καποιος στο κέντρο μιας τραμπάλας όπου παίζουν δυο ισχυροί αντίπαλοι και εκεί (πρέπει να) είναι η θέση της ΕΕ σήμερα. Απο εκεί μπορεί μόνο να συμβουλεύει (αν της ζητηθεί) και να παρατηρεί. Ο,τιδήποτε άλλο πράξει, θα αποδειχτεί καταστροφικό για τα μέλη της. Νομίζω, δηλαδή, ότι ειναι αδύνατο να αντιπαρατεθεί (ίσοις όροις) με τους δυνατούς του πλανήτη. Αυτά...
_______________________
γράφτηκε στις 19 Οκτωβρίου 2022 στο f/b

1.615 η μητριαρχία είναι η λύση για τον υπερπληθυσμό

το μέγα θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης των γυναικών, γιατί δεν υφίσταται στις μητριαρχικές κοινωνίες; ρώτησα κάποιον φίλο και πήρα την (αναμενόμενη) απάντηση: μήπως αυτός είναι ο λόγος που οι κοινωνίες αυτές δεν υπάρχουν πια;

Αρα, αγαπητοί/ές αδελφοί/ές, μπορώ να συμπεράνω αβίαστα ότι η σεξουαλική παρενόχληση και οι βιασμοί (γενικώς) είναι η αιτία του υπερπληθυσμού στον πλανήτη! Οπότε, προτείνω την καταπολέμηση των (πολυάριθμων) ανδροκρατούμενων κοινωνιών ως το απόλυτο ίαμα των δεινών μας!

1.614 περί παρενοχλήσεων

ως παιδιόθεν χρήστις των ΜΜΜ δεν ήξερα τι να αποφύγω: το κολλητήρι στον ώμο σε περίπτωση που ήμουν καθιστή ή το κολλητήρι στα όρθια; Διάλεγα θέση παράθυρο, αλλά στην περίπτωση που καθόταν πλάι μου ένας "κύριος" ετοιμαζόμουν να κατέβω.. πάντα σχεδόν ήμουν έτοιμη να κατέβω. Υπήρχε βεβαίως και το μπανιστήρι το καλοκαίρι.. και τι να φορέσει ένα κοριτσάκι μέσ' στη ζέστη; ζιβάγκο;

1.613 καινοτομίες

Σχολείο από το σπίτι, μια καινοτομία αγγλικής προέλευσης! Η εκπαίδευση στη Μ. Βρετανία έχει πολλές καινοτομίες, μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας (σε ορισμένα σχολεία), αλλά και η παράκαμψη ("πήδημα") τάξεων, όταν ο μαθητής ή η μαθήτρια έχει υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης από την πλειονότητα των υπολοίπων μαθητών, καθώς και η στήριξη/βοήθεια σε παιδιά που έχουν ιδιαίτερα χαρίσματα ή μειονεκτήματα. Η μόρφωση φαίνεται να γίνεται κάτω από ιδανικές συνθήκες, πράγμα που θα επιβεβαιωθεί στο εγγύς μέλλον. Ιδωμεν! Εμένα πάντως, αυτό το σύστημα μου φαίνεται εξαιρετικό!!!!

1.612 μη πετάτε τα χαρίσματα των παιδιών

γιατί π.χ. το παιδάκι να (πρέπει να) μένει στο βου+α=βα όταν μπορεί (και θέλει) να διαβάζει παραμύθια και να γράφει ποιήματα; γιατί ένα παιδάκι γεννημένο ζωγράφος να πρέπει να ολοκληρώνει βαρετές σπουδές σε βάρος του ταλέντου του; το ίδιο ισχύει και για τα παιδάκια-αθλητές, όπου το πρόβλημα δείχνει να έχει ξεπεραστεί εξαιτίας της θεαματικότητας...

1.611 "μαθήματα ίντερνετ"

τα παλιά χρόνια, όταν το διαδίκτυο στην Ελλάδα άλλαζε ακόμα πάνες, μοιραζόμασταν τα πάντα: από τεχνικές πληροφορίες μέχρι τις βαθύτερες σκέψεις μας. Μετά πλάκωσαν κάτι τρόλ που βρίζανε, διάφοροι κακόπιστοι αντιγραφείς που παρουσιάζανε τα κείμενα που βρισκόντουσαν χύμα στα άϋλα κυματα του ίντερνετ για δικά τους, άλλοι που αναφέρανε μια πηγή αορίστως και τρέχα γύρευε, κλπ κλπ.

Οργανωθηκε λοιπόν κάποια στιγμή μια "οδηγία" προς τους νεους χρήστες, να μάθουν τα παιδιά τους κανόνες καλής διαδικτυακής συμπεριφοράς όπου οι παλιοί είχαμε καταλήξει, και έτσι διακρίνονταν πλέον οι 'καλοί' απο τους 'κακους' χρήστες.

Σήμερα που έχει αυξηθεί κατακόρυφα ο αριθμός των χρηστών, οι πληροφορίες κοστίζουν. Ακούω διαρκώς για "μαθήματα ίντερνετ" που κάποιοι καπου "παραδίδουν" και χρεώνουν(!) βέβαια, ακούω για "πνευματικά δικαιώματα" ενός υλικού που κολυμπάει ελεύθερο, κλπ κλπ, και ξαφνιάζομαι.

Πού θα πάει όμως; Ορεξη και καλή καρδιά και όλα γίνονται ωραία εδωμέσα. Μην αγχώνεσαι λέμε (μού λέω)

1.610 γύρω γύρω αστακοί

το καλό παληκαράκι
ζήλεψε καλαμαράκι
-γύρω γύρω αστακοί-
σανιδώνει το παπάκι
φτάνει παραλιακή
μα δεν βρίσκει ούτε κεί

1.609 EXEIN - EINAI

σκέφτομαι ότι η παθολογία του σύγχρονου ανθρώπου είναι η αποπνευματοποίηση, ότι σήμερα το ΕΧΕΙΝ (το υλικό περιτύλιγμα) έχει κατατροπώσει το ΕΙΝΑΙ (το πνευματικό περιεχόμενο)

1.608 φρίκες

είπα στην κοπέλα που έρχεται κάπου κάπου και συγυρίζει την είδηση που άκουσα το πρωί, ότι δλδ μπήκε κάποιος/οι σε σχολείο στο Κίεβο και θέρισε δασκάλους και παιδιά και αναστέναξε λέγοντας "ήθελα να πάω στην Αμερική και ήρθε αυτή προς τα εδώ, μόνο για εκεί ακούγαμε τέτοια πράγματα" και τη λυπήθηκα και δεν της είπα τπτ περί του άτυχου Κασόγκι και των επαγγελματιών δολοφόνων του (αν ισχύουν όσα φριχτά αποκάλυψε ο τούρκος υπουργός)
__________________
γράφτηκε στις 17 Οκτωβρίου 2018 στο f/b

1.607 η αρραβωνιαστικιά

παλιά, όταν σπούδαζα στο ΑΠΘ, είχα διαβάσει μια ανατριχιαστική είδηση: μια παρατημένη αρραβωνιαστικιά επαγγελματίας μοδίστρα, έκοψε σύριζα με το ψαλίδι της δουλειάς της τα όργανα του αρραβωνιαστικού την ώρα που έκαναν για τελευταία φορά σεξ, κατά παράκλησή της, πριν χωρίσουν οριστικά. Τι τα θες, παντού τα πάντα, για την ανθρώπινη ωμότητα δεν υπάρχουν όρια --ούτε σύνορα.

1.606 αυτόπτες μάρτυρες

το φιλμ που είδα στον ύπνο μου ήταν αστυνομικό με μπόλικο σασπένς. Το συγκρατούσα μέχρι να τελειώσω το πρωϊνό μου, αλλά όσο πέρναγε η ώρα το ξέχναγα. Τώρα θυμάμαι μόνο την αγωνία που ένοιωθε η κουκουλωμένη με το πάπλωμα γυναίκα, ακούγοντας τον ήχο του πυροβολισμού στο διαδρομο του αποκάτω ορόφου, τις μουρμούρες τριών ανδρών και το σύρσιμο του πτώματος. Ηταν άθελά της μάρτυς αυτήκοος ενός εγκλήματος, του οποίου απλώς υποπτευόταν τους δράστες, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για μια καταγγελία στην αστυνομία που θέλει αυτόπτες μάρτυρες.
________________________
γράφτηκε στις 17 Οκτωβρίου 2022 στο f/b

1.605 ασθενής δι αντανακλάσεως!

διάβασα τις περιπέτειες δυο φιλων με νοσοκομεία, γιατρους, κλπ, και λεω να γραψω αυτο που μού συνέβη μπαίνοντας ο μήνας, την 1η Οκτωβρίου δλδ. Ξύπνησα λοιπόν με έναν τιτανοτεράστιο πόνο στο αριστερό ισχίο, ψηλά, στην άρθρωση, και είπα "ώπα! καλώστο το μαραφέτι αντικατάστασης" κι έκλεισα ραντεβού την επόμενη μέρα με ορθοπεδικό χειρουργό εξειδικευμένο περί τα τοιαύτα. Ο πόνος δυνάμωνε, εμένα δεν μου αρέσουν τα παυσίπονα γιατί θέλω να τον ελέγχω, άστα βράστα δλδ, πάω στον ιατρό (συμπαθέστατος και χιουμορίστας, το καλύτερο είδος επιστήμονα) στέκομαι όρθια μπροστά του και ο πόνος έπεσε απότομα κάτω από το 1/4 του αρχικού. Ξαπλώνω, εξετάζει, όλα καλά, ούτε πλάκες βγάλαμε και "τα οστά είναι μια χαρά, μάλλον πρόκειται για μυϊκό πόνο" είπε, συμπληρώνοντας "μη κουράζεστε" και έφυγα πετώντας! Μέχρι να γυρίσω σπίτι, ο πόνος είχε εξαφανιστεί. Κάτι που δεν ανέφερα είναι ότι την προηγούμενη μέρα (της εμφάνισης του πόνου) τηλεφωνήθηκα με κολλητή φίλη που είχε κάνει εγχείριση στο αριστερό ισχίο και μου έλεγε πόσο εύκολη είναι σήμερα, ότι έπαψε να πονάει και περπάτησε αμέσως και την επόμενη μέρα πήγε σπίτι της και και και... Και σκέφτομαι τώρα ότι μάλλον αρρωσταίνω εξ αντανακλάσεως: μην ακούσω για αρρώστεια, πέφτω κάτω αμέσως και ανεβάζω και πυρετό!
______________________
γράφτηκε στις 16 Οκτωβρίου 2019

1.604 πλημμύρες στην Αθήνα

καταρράχτες στα Πατήσια
αύρα πνέει πελαγίσια
στης Αθήνας το ποτάμι
θα ψαρεύεις με καλάμι
____________
πλημμύρισε η Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου 2021

1.603 Περιδιαβαίνω αδιάφορα, σκορπιζόμενη διαρκώς

Αυτό κάνω όσο θυμάμαι τον εαυτό μου. Μάλλον εννόησα νωρίς το άσκοπο του βίου, το άχρηστο της σκοπιμότητας, την αδυναμία του λόγου να πείσει χωρίς έργο, την απόσταση από τη σκέψη στην πράξη, την ευκολία να φιλοσοφείς/παπαρολογείς, κλπ κλπ, πράγματα που μερικοί άνθρωποι περνούν ολόκληρη ζωή χωρίς αυτές τις παράξενες ανακαλύψεις.

Ο άνθρωπος (όπως και όλα όσα υπάρχουν στον πλανήτη) γεννιέται και πεθαίνει έτσι, χωρίς λόγο και αιτία, φορτωμενος με την αναγκαιότητα να ζήσει όσο πάει, όσο σηκώνει, όσο του είναι γραφτό που λένε. Ενα γραναζάκι στην ολότητα (και αντιπαλότητα) των πόλων Καλού-Κακού, Αναγκαίου-Περιττού, κλπ, των αντιθέσεων που στοιχειώνουν τις σκέψεις και τις πράξεις του.

Φέρνουμε την αντίφαση μέσα μας, ΕΙΜΑΣΤΕ η αντίφαση προσωποποιημένη! Πρώτα παλεύουμε να στρώσουμε το μέσα μας -αφού το ανακαλύψουμε- και ύστερα βγάζουμε το σώψυχο έξω με διάφορες σκοπιμότητες. Αν (και όταν) καταλάβουμε ότι η σκοπιμότητα (αυτο που λέμε "ΓΙΑ ΝΑ") είναι κάτι τι άχρηστο, ίσως και να βρούμε αυτο που λένε "Ευτυχία". Τουλάχιστον αυτό που θα μας κάνει να τα βρούμε με τον εαυτό μας.

Δηλαδή, να αγνοήσουμε τους περίφημους "άλλους"; Απαπαπαπα!! Απλώς, να συνυπάρχουμε στο εξής σαν αεράκι, αδιάφοροι και σκορπιζόμενοι. Να μοιράζουμε τα κομμάτια μας σαν ζαχαρίτσα και σαν αλεύρι στο σύμπαν κι όποιος θέλει και του αρέσει να φτιάχνει κέικ! Ενα πολύτιμο κέικ ανθρωπιάς, εννοείται...

1.602 το μελλον της ανθρωπότητας

σκεφτομαι οτι το μελλον της ανθρωπότητας ειναι το μοίρασμα.. ο θανατος του κέρδους.. η απόρριψη ακομα και της ανταλλαγής.. να φτάσουμε εκεί από όπου ξεκινησαμε ως ανθρωπότητα.. Φανταζομαι πως αμα συμβει αυτο με τα τεχνολογικά εφοδια που εχουμε κατακτησει, η ανθρωπιά θα γινει πραγματικό βίωμα

1.601 όνειρο ή εφιάλτης;

Εκλεισα τον υπολογιστή και πήγα για ύπνο. Πριν κοιμηθώ, αυτόν τον καιρό ξαναδιαβάζω ολίγη Οδύσσεια. Πάνω που θα μ' έπαιρνε ο ύπνος, ακούω φασαρία, σηκώνομαι να δω τι τρέχει και βλέπω να έχει ανοίξει η τιβί και να παίζει. Κλείνω την οθόνη, αλλά εξακολουθεί να ακούγεται ήχος. Τραβάω την πρίζα και ξαναπέφτω να κοιμηθώ, αλλά σε λίγο η φασαρία ξαναρχίζει. Ξανατρέχω να δω τι συμβαίνει και, αυτή τη φορά είναι το ραδιόφωνο που παίζει κάτι στη διαπασών. Το κλείνω, αλλά αυτό επιμένει. Τραβάω την πρίζα και στοπ. Πάω στην κουζίνα για λίγο νερό, να δώσω χρόνο μην ανοίξει και τίποτ' άλλο, και πάλι για ύπνο. Αμ δε! αυτή τη φορά παίζει το πλυντήριο που δεν είναι στην πρίζα, άνοιξε κι ο απορροφητήρας από μόνος του, το λαμπάκι του φούρνου αναβοσβήνει ρυθμικά, από το πισί ακούγονται ταυτόχρονα μερικά κομμάτια από γιουτούμπ, η τιβί και το ραδιόφωνο ξαναπαίζουν τα δικά τους, ελέγχω τις πρίζες, είναι όλες βγαλμένες, και, πάνω που αναρωτιέμαι τί στο καλό τρέχει, ξύπνησα!

1.600 τα φουρνέλα

στις τρεις το μεσημέρι σταματούσαν τα μπαμ μπουμ από τα φουρνέλα στα νταμάρια του Κοπανά που τραντάζαν τις γειτονιές κι εμείς πέφταμε για μεσημεριανό υπνάκο. Μετά ήρθαν οι πολυκατοικίες και τα νταμάρια γίνανε θέατρο βράχων

1.599 εφημερίδες

πριν από την κρίση ψώνιζα εφημερίδα κάθε μέρα, καμιά φορά και περισσότερες, τις Κυριακές ψώνιζα 3-4 εφημερίδες, μετά περιορίστηκα στη μια εβδομαδιαία, εδώ και κάμποσο καιρό κι αυτή την εφημερίδα την έφαγε η λιτότητα γιατί λογαριάζω πια τα έξοδα με το ετήσιο εισόδημα και τα 104 ευρά είναι σημαντικά

1.598 οι καφέ κάδοι

οι καφέ κάδοι συλλογής βιοαποβλήτων φαίνεται πώς ερεθίζουν το πνεύμα αντίστασης των ΕΛ ή μπας και συμβαίνει κάτι άλλο;

Ενας κύριος καθωσπρέπει, με κοστούμι και γραββάτα δλδ, πλησίασε τον καφετί κάδο κι έριξε μέσα ένα πάκο εφημερίδες και χαρτιά Α4, προφανώς άχρηστα. Τόλμησα να του πω ότι κάνει λάθος και εδώ δεν ρίχνουμε χαρτιά, αλλά μονάχα βιοαπόβλητα "και τι με νοιάζει;" μου απάντησε, "αφού πήρανε τον κάδο για τα χαρτιά, τι να κάνω;" και είχε δίκιο (όχι που έριξε χαρτιά στον καφέ κάδο) επειδή πριν 2-3 χρόνια σήκωσαν τον κάδο για τα χαρτιά με τη δικαιολογία ότι εκεί πέρα κάτι έξυπνοι ρίχνανε χαρτονένια κιβώτια και είδη συσκευασίας!

Απελπίζομαι με παρόμοιες συμπεριφορές, που δείχνουν όχι μόνο το ζαμανφουτιλίκι αλλά και την αγραμματωσύνη μας ως λαού: τόσο σοβαρός κύριος και δεν ήξερε να διαβάζει; εκτός αν ήταν αναλφάβηττος μονο στο τι γράφουν απάνω τους οι κάδοι! τσ τσ τσ...

-------
συμπλήρωση: εκει να βαλουν αστυνομία! κι αν ρίχνουν και στην ψειρού κανέναν απο τους ανυπότακτους(!!!) πολίτες (ως προς την τάξη και την καθαριότητα της πόλης, καθώς και ως προς την ανακύκλιση απορριμμάτων) δεν θα με πείραζε και τόσο.

θα μου πεις, "τωρα, αυτο σε πείραξε;" και σου απαντάω ΝΑΙ, απο κάπου πρέπει να ξεκινησει το καθάρισμα της κοινωνίας. και αν μού πει καποιος "σοβαρός" κυριος "μα δεν ειμαι και βιαστής κυρία μου!" εχω έτοιμη την απάντηση: ναι, είστε βιαστής της γειτονιάς, του περιβάλλοντος όπου ζούμε όλοι. Προβαίνετε σε ομαδικό βιασμό!! ΑΜΑΝ ΠΧΙΑ και ΟΥΦΦΦ

1.597 αραβική παροιμία

όποιος δεν ξέρει και δεν ξέρει ότι δεν ξέρει, είναι επικίνδυνος: απόφυγέ τον.
όποιος δεν ξέρει και ξέρει ότι δεν ξέρει, είναι αγαθός: δίδαξέ τον.
όποιος ξέρει και δεν ξέρει ότι ξέρει, κοιμάται: ξύπνησέ τον.
όποιος ξέρει και ξέρει ότι ξέρει, είναι σοφός: ακολούθησε τον.

1.596 παρά λίγο σαξοφωνίστρια

η γιαγιά μου είχε ένα πιάνο, κατάμαυρο, σκαλιστό, αλλά όταν (παιδάκι 7-8 χρονών) σημείωσα με μολύβι μερικές νότες πάνω στα πλήκτρα ώστε να τις θυμάμαι, το πιάνο τέλειωσε για μένα, κλειδώθηκε και, αργότερα, όταν η γιαγιά μου μετακόμισε δόθηκε ως αμοιβή στον μεταφορέα. Αργότερα, 11 χρονών περίπου, εκδήλωσα την επιθυμία να μάθω σαξόφωνο, ο ήχος του με γοήτευε πολύ, αλλά η θεία Αννα μού είπε " αυτό το παίζουν μονάχα άντρες, ξέρεις καμμιά σαξοφωνίστρια;" κι έτσι το σαξόφωνο έφυγε από το κάδρο των επιθυμιών μου. Μετά, στα 13 μου, όταν τέθηκε το τρίλημμα "γαλλικά, γερμανικά ή ακορντεόν" αν και το ακκορντεόν μού άρεσε διάλεξα τα γαλλικά. Στα 25 αγόρασα με δικά μου λεφτά μια κιθάρα, τη γρατζούνισα λιγουλάκι, αλλά προτιμούσα να την παίζουν άλλοι κι έτσι τη χάρισα. Στα 30 ένας φίλος μού χάρισε μια ισπανική με ωραίο ήχο "να προσπαθήσεις ξανά" λέγοντάς μου, αλλά ανέβηκε κάποια στιγμή κι αυτή στο πατάρι και τώρα βρίσκεται εκτοπισμένη σε ξένη χώρα. Αυτές ήταν οι μυστήριες σχέσεις μου με τα μουσικά όργανα."

1.595 η σοβαρότητα του γυαλιστερού

Η μεγαλοπρέπεια και η ελληνικότητα του γυαλιστερού, η ορθότητα των οποίων αναδεικνύεται μετά απο σοβαρή μελέτη:

«Θελήσαμε αυτό το άγαλμα να αποδίδει τη μεγαλειότητα και την ελληνικότητα της Κάλλας. Η γλύπτρια αποφάσισε αυτό που δείχνει τη μεγαλοπρέπειά της. Έχει γίνει μια πολύ σοβαρή μελέτη. Αν δεν ήταν τόσο σοβαρό και σωστό, το αρχαιολογικό συμβούλιο δεν θα το ενέκρινε και δεν θα έδινε αυτή την τιμητική θέση στην αθάνατη ντίβα (…) Το υλικό δεν είναι χρυσό, αλλά πολύ καλά γυαλισμένος ορείχαλκος. Μέσα σε έξι μήνες θα πάρει το σωστό του χρώμα. Εμείς αποφασίσαμε αυτή τη λάμψη, όπως λαμπερή ήταν και η Κάλλας», δήλωσε στην ΕΡΤ1 η πρόεδρος του Συλλόγου «Μαρία Κάλλας».
_______________________
γράφτηκε στις 13 Οκτωβρίου 2021 στο f/b

1.594 αλλαγή

στις Αχαρνές
πίνουμε νες
μα σαν λεγόντουσαν "Μενίδι"
πλακωνομάσταν στο κοψίδι!

1.593 ο σκοτεινός κόσμος του Γκόγια

την πρώτη φορά που πήγα Μαδρίτη, έφαγα πολλές ωρες στο Πράντο στο δωματιάκι με τα σκίτσα του Γκόγια κι έφυγα άρρωστη: για μερικες ωρες ακομα δεν μιλιόμουν, που λένε, είχα μείνει παγωτό, με σύγχρονη ορολογία (για να καταλάβεις)

φοβερό μουσειο! τοτε που πρωτοπηγα ηταν το '67 και ολα ηταν υπο σκεψη. Τα σκίτσα βρισκόντουσαν σε ενα μικρο δωματιακι ριγμενα σε θηκες πανω σε παγκο και σε ντοσιε που ξεφυλλιζε ο επισκεπτης. Περιττο να πω οτι ήμουν μοναχη μου εκει μεσα, ψυχη ζωσα δεν κυκλοφοραγε στα σκοταδια του Γκογια!

σκετη απελπισια με ειχε καταλαβει κι ακομα τωρα που το θυμαμαι τρεμω

ο Γκόγια δεν αφηνει ουτε χαραμαδα ελπιδας

1.592 το δόκανο

ακατανόητα ή αυτονόητα; Γύρω μου συμβαίνουν πράγματα που δεν καταλαβαίνω. Ζω ανάμεσά τους. Νοιώθω πολύ μικρή και πολύ λίγη. Αλλοτε εξοργίζομαι, άλλοτε παραλύω. Θέλω με κάθε τρόπο, με κάθε τίμημα, να ξεφύγω. Σαν τη νυφίτσα που κόβει το πόδι της με τα δόντια για να ξεφύγει από το δόκανο και σέρνεται κουτσή αλλά ελεύθερη για την υπόλοιπη ζωή της -αν ζήσει.

1.591 περί αντίφασης ξανά

Να σου πω.. το σκέφτομαι το θέμα και δεν έχω καταλήξει ακόμα και ελπίζω να μένω με την απορία. Αν δλδ η αντίφαση που εδρεύει στον ανθρώπινο εγκέφαλο εξυπηρετεί και πόσο. Η ασυνέπεια λόγων και έργων είναι κάτι τι ενοχλητικό μεν, αλλά και η απόλυτη συνέπεια -ο αφανισμός του ερπετώδους τμήματος του εγκεφάλου μας δλδ- μπορεί να αποβεί μοιραία για μας, αν εκφραστεί από αναίσθητους ανθρώπους.
Ωρες ώρες νομίζω πως το otikatsi είναι ευλογία τελικά!

1.590 εργοταξιακά

μια φορα, ο επι των οικονομικων εργοταξιαρχης (ποτε δεν χωνεψα τα οικονομικα και τα απέφευγα, αλλωστε δεν ημουν και υπερ των μιζών!) ειχε υποσχεθει κατσικακι, κλπ, στα μαστορια αν εβγαινε μια συγκεκριμενη δουλεια σε συγκεκριμενο χρονικο διαστημα. Ηταν αδυνατο να φανταστει οτι θα πετυχαιναν το χρονο. Με μια καλη οργανωση ομως (ειμαι αριστη στα οργανωτικα, εννοειται, φυσικα βοηθησα, και το πλάνο ακολουθήθηκε κατα γράμμα), η δουλεια τέλειωσε νωριτερα και ο οικονομικος το φύσαγε και δεν κρυωνε. Ζηταγε συμπαρασταση (και απο μενα!) να βρεθει τροπος να στριψει, αλλα τροπος δεν βρισκοταν κι ετσι το κατσικακι ψηθηκε και φαγωθηκε. Το πληρωσε προκαταβολικα μια και έφυγε για τη βάση του με διαφορες δικαιολογιες: δεν αντεξε τη θεση του ηττημενου! Το μυστικό είναι να τα έχουμε καλά με τα μαστόρια, να μη κανουμε τον παντογνωστη, να συζηταμε, να μαθαινουμε. Τα πολυτεχνεια διδασκουν θεωρια, που απεχει πολύ απο την πράξη όπως λεγανε κι οι Λατινοι.

1.589 Δημήτρης Πικιώνης

όταν ο απέθαντος Δημήτρης Πικιώνης έλεγε «Να μοιάσουμε με αυτό που πραγματικά είμαστε» τί εννοούσε άραγε; αποκλείεται να φανταζόταν τί κουμάσια είμαστε. Μάλλον διατηρούσε την ελπίδα πως είμαστε πραγματικά άξιοι απόγονοι των αρχαίων κατοίκων αυτού του τόπου. Εμείς τί κάναμε, πέρα από το να μιμηθούμε τον κ. Πατούλη; από το να βάλουμε υπ. Πολιτισμού μια κυρία με κορδέλλα; από το να τσιμεντώσουμε την Ακρόπολη; Γράφω "εμείς" επειδή εμείς ανεχόμαστε όλο το καρακιτσαριό που πλασσάρεται ως "πολιτισμός".

1.588 Χάϊα Κόα

Ειχα γνωρισει εναν ιάπωνα γαλλομαθή, παλια, 1971 νομίζω, τον ρωτησα τι σημαίνει το όνομά του και "λιβιέλ λαπίντ" μου απάντησε!
(τον λέγανε Χάϊα Κόα = γρηγορο ποταμι)

1.587 στρατηγικά σχέδια

πριν απο πολλά χρόνια, είχα διαβάσει για ένα σχέδιο (από αυτά τα "στρατηγικά" που σιάχνονται σε σχολές των ΗΠΑ) περί δημιουργίας "ελεύθερης ζώνης" στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, ώστε να πατήσουν πόδι διάφορα "συμφέροντα" και να αρμέξουν κάποιον "ορυκτό πλούτο", που δεν ξέρω αν πραγματικά υπάρχει, αν και πολλοι λεγαν τότε ότι πρόκειται για σπάνιες γαίες. Το σχέδιο είχε διάφορα στάδια:
1. κατασκευή δρόμου κατά μήκος, ώστε να οριοθετηθεί η "ελεύθερη ζώνη" (έγινε η Εγνατία οδός, για την οποία ένας φίλος σε κυβέρνηση εθν. ενότητας μού έλεγε "άμα τελειώσει η Εγνατία να αρχίσεις να τρέμεις").
2. τεχνητή έκρηξη μισαλλοδοξίας μεταξύ όμορων κρατών της περιοχής. (μάλλον την αποφύγαμε)
3. έλευση των κυανόκρανων για να επιβληθεί Τάξη.
4. μαζί με τους ΟΗΕδες νάσου και τα "συμφέροντα" να αλωνίσουν! Αυτό το σχέδιο ματαιώθηκε, κατά τα φαινόμενα, αλλα μάλλον δεν έφυγε από τα συρτάρια με τα παρόμοια σχέδια και, καθώς ψυχανεμίζομαι εφαρμόζεται τώρα με παραλλαγή στον "διάδρομο" πλάτους 30 χλμ. που προβλέπεται να σιάξει η Τουρκία κατά μήκος των συνόρων της με τη Συρία.

Ερωτήματα: Τι υπάρχει άραγε εκειπέρα; Το σχέδιο δημιουργίας Κουρδικού κράτους (αυτού που είχαν υποσχεθεί οι ΗΠΑ στους Κουρδους) παραμένει ή ματαιώθηκε; Μήπως είναι σε πρόοδο το άλλο "στρατηγικό σχέδιο" για να καταστούν όμορες χώρες η Τουρκία και το Ισραήλ; Αβυσσος η ψυχή (αν υπάρχει) των "σχεδιαστών! (2019)

1.586 μάθημα σεξουαλικής αγωγής

τη δεκαετία '80 είχε μπει στα σχολεια προαιρετικό μάθημα σεξουαλικής αγωγής, ερχόντουσαν στο σχολείο των παιδιών μου διάφοροι επιστήμονες και δίνανε διαλέξεις στο κτίριο του Γυμναστηρίου, είχα παρακολουθήσει μερικές. Μετά, επιτρέπονταν ερωτήσεις. Τα παιδιά παρακολουθούσαν πολύ σοβαρά και μαθαίναν όσα δεν θα μάθαιναν στο σπίτι: όχι μονάχα "πώς γίνονται τα παιδιά", αλλά και περί σχέσων, ασθενειών, εκτρώσεων, κλπ. Τρεις 10ετίες αργότερα, έκαναν δειλά την εμφάνισή τους τα μαθήματα Κοινωνικού/Πολιτικού/κλπ ενδιαφέροντος. Κανονικά, στις τάξεις, περιλαμβάνονταν στο ωρολόγιο Πρόγραμμα του Υπουργείου. Σήμερα, μαθαίνω ότι η κα Κεραμ- τα κατάργησε όλα!!! τα παιδιά θα διδάσκονται κοινωνιολογία και πολιτική οικονομία στο μάθημα της Ιστορίας και σεξουαλική αγωγή στα Θρησκευτικά. Πάπαλα λοιπόν...

1.585 Ψυχική Υγεία

Η μερα της Ψυχικής Υγείας μου θύμισε κάτι μεγάλους χαλκάδες που είχα δει να βρίσκονται στα ερείπια μιας Μονής κάπου στη Β. Ελλάδα, όπου είχα πάει με ομάδα του ΑΠΘ για αποτύπωση. Το κτίσμα είχε καταρρεύει (όλοι οι περιμετρικοί τοίχοι ένας σωρός από πέτρες) αποκαλύπτοντας το υπόγειο, έτσι βγήκαν στο φως του ήλιου το δάπεδο και οι τοίχοι του, όπου ήταν στερεωμένοι οι μεγάλοι σιδερένιοι χαλκάδες. Οταν ρωτησαμε τί ήταν και σε τί χρησίμευαν, λάβαμε την απάντηση του ντόπιου ιερέα που έπαιζε το ρόλο στιγμιαίου ξεναγού: «εδώ δένανε τους τρελλούς για να θεραπευτούν» κι όταν επιμείναμε «και είχε αποτέλεσμα η θεραπεία;» ρωτώντας, ήρθε η φωτισμένη απάντηση «και βέβαια! με τη βοήθεια και του Αγίου Πνεύματος, φυσικά».

1.584 το κακό

..συμβαίνει συχνότερα απ' όσο νομίζεις, η ελπίδα να θολώνει την κρίση του νου, λέγοντας πως δεν θα συμβεί, αποκλείεται να συμβεί αυτό το κακό, όχι, ο ρατσισμός κι ο φασισμός δεν θα περάσουν. Η ελπίδα λοιπόν, θολώνει τόσο το μυαλό ώστε δεν καταλαβαίνει ο νους πως το κακό συνέβη και συνεχίζει να συμβαίνει και πως εσύ, που έλεγες ότι αποκλείεται να συμβεί, ενώ το έβλεπες να έρχεται και το ξόρκιζες με το να αρνείσαι να το βλέπεις, εσύ ο ίδιος, τώρα που ήρθε πια και στρογγυλοκάθησε το κακό, μπορεί όχι μονάχα να το ανέχεσαι αλλά να το παράγεις κιόλας..

1.583 στιχοπλαστική σκυταλοδρομία

Marina Rodia
Θέλω ένα ρολόι τρέντι να το έχω για αφέντη!

Γρηγόριος Κοκοράκης
Θα σου πάρω ρολόι κύρη που θα έχει ξυπνητήρι!

Marina Rodia
Τα ντριν ντριν δεν τα γουστάρω, προτιμώ ρολόι φάρο!

Γρηγόριος Κοκοράκης
Έχω και ρολόι φάρο που ν' μεγάλο σα φουγάρο!!!

Marina Rodia
Εχμ.. μυρίζει πορτοφόλι.. Πάρε μου κι ένα βραχιόλι!

Γρηγόριος Κοκοράκης
Θα σου πάρω και βραχιόλι ... να το βλέπει η μπλέμπα όλη!

Marina Rodia
Δεν με νοιάζει για τη μπλέμπα, θέλω να ζηλέψει η Μπέμπα!

Γρηγόριος Κοκοράκης
Μώρε άμα έχει στοκ.... θα σου πάρω και μπρελόκ!

Marina Rodia
Πάρε μου και σκουλαρίκια, κατσαρολικά και μπρίκια!

Γρηγόριος Κοκοράκης
Μα απ τα πολλά τα μπρίκια, θα πληρώσω τα μανίκια!

Marina Rodia
μη φοβάσαι να ρισκάρεις, τώρα που αύξηση θα πάρεις!
Καληνύχτα Γρηγόρη μου

Γρηγόριος Κοκοράκης
Ωϊμέ που να βρω λύση;; Θα πληρώσω εγώ τη κρίση!
Καληνύκτα Μαρινάκι μου!
______________________
f/b, 9 Οκτωβρίου 2009

1.582 έρχεται ο μπαμπούλας!

ντιντο-ό-ό ντιντο-ό-ό, άκουτου- κάλι άκουτου-κάλι, λιε-λιε -λιε-λιε-λιε

(συνθηματική κραυγή = έρχεται η μάνα-μπαμπούλας)

1.581 ενα θρίλλερ τσιμεντένιο!

ήτανε μια μάνα μαφιόζα, αλλά και μπαφιόζα, που έγραφε βιβλία τα οποία είχε σαν παιδιά της και, σαν μαφιόζα που ήταν, τα τσιμέντωνε και τα τοποθετούσε στην τσιμεντοθήκη, επίσης τσιμέντωνε και τους φίλους της, τους τσιμεντοφίλους όπως τους αποκαλούσε χαϊδευτικά, καθώς επίσης ζωγράφιζε πάνω σε τσιμεντόπλακες. Με όλα αυτα τα υλικά υψηλής αντοχής είχε κατασκευάσει ένα σπίτι τρίπατο, το τριτσίμεντο σπίτι, όπου κατοικούσε, αλλά κάποια στιγμή μπάφιασε και θέλησε να το γκρεμίσει αλλά αυτό ητανε πολύ γερό κι αντί να πέσει κάτω έπεσε πάνω της, τη σκοτώσανε δλδ τα αγαπημένα της πράγματα.
----
αφτο ειναι κατι σαν θρίλλερ, αλλά ενα θρίλλερ τσιμεντένιο!

1.580 το κακό και το χειρότερο

«Thus bad begins and worse remains behind» (Έτσι αρχίζει το κακό και το χειρότερο παραμένει πίσω) λέει κάπου ο Σέξπιρ.

«Μόνο αφότου συναινέσουμε και σηκώσουμε τους ώμους, το χειρότερο μένει πίσω στ' αλήθεια, γιατί τουλάχιστον είναι πια παρελθόν. Κι έτσι αρχίζει απλώς το κακό, αυτό δηλαδή που δεν έχει έρθει ακόμα.» συνεχίζει τη σκέψη ο Χαβιέρ Μαρίας.

όχι πως τους βάζω ισότιμους (αλίμονο!), απλώς παρατηρώ μια συνομιλία συγγραφέων σε διαφορετικούς χρόνους και πολύ θα ήθελα να μάθαινα τί θα απαντούσε ο Σέξπιρ -αν βέβαια καταδεχόταν να απαντήσει.

εμένα με γοητεύει η παροιμία «ενός κακού μύρια έπονται», που είναι μεν η λακωνικότερη αναφορά περί κακού, αλλά βάζει το χειρότερο μπροστά, στο μέλλον δηλαδή.

κι έτσι, δεν ξέρω τι να πιστέψω! η (δική μου) πείρα δείχνει ότι η παροιμία είναι μάλλον σωστή και, αν δεν υπήρχε ελπίδα ότι τα χειρότερα μένουν πράγματι πίσω, θα είχε φουντάρει το ανθρώπινο είδος (από βράχια, δέντρα, μπαλκόνια, ταράτσες, καναπέδες, ντιβανοκασέλες, κλπ) όμως, καθως φαίνεται (και ευτυχως), το είδος μας δεν έχει ημερομηνία λήξης!!

1.579 ριπές στίχων

έρχεται δριμύς χειμών
υπεραύξηση τιμών
με κρεσέντο στεναγμών
και ριπάς ολολυγμών
2021

1.578 εγκληματική οργάνωση

θυμάμαι την εγκληματική οργάνωση που έδρασε από 1981-1987, με την επωνυμία «Εταιρεία Δολοφόνων», η οποία προσέγγιζε ηλικιωμένους και στη συνέχεια τους δολοφονούσε για να επωφεληθούν τα μέλη της από τις διαθήκες τους, τις οποίες πλαστογραφούσαν. Η δράση της αποκαλύφθηκε το Πάσχα του 1987.

Ο αρχηγός

Ιθύνων νους της συμμορίας αυτής υπήρξε ο 51χρονος (τότε) δικηγόρος Χρήστος Παπαδόπουλος. Ένας άνθρωπος υπεράνω πάσης υποψίας, πρότυπο του επιτυχημένου πολίτη, πρώην Δήμαρχος Ν.Χαλκηδόνας, οικογενειάρχης και πατέρας τριών παιδιών.

Η στελέχωση

Η εγκληματική οργάνωση στελεχώθηκε με άτομα κατάλληλα και πρόθυμα να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς της, τα οποία θεωρούνταν και αυτά άνθρωποι καθημερινοί, οικογενειάρχες, χωρίς προηγούμενο ποινικό υπόβαθρο.

Μεταξύ άλλων συμμετείχαν στη συμμορία οι:

1. Βασίλειος Πλατανιώτης, δικαστικός επιμελητής. Εμφανιζόταν ως επίδοξος «γαμπρός» στις ηλικιωμένες κυρίες που ήταν στόχοι της οργάνωσης. Κέρδιζε την εμπιστοσύνη τους ταυτόχρονα με την πρόσβαση στο σπίτι τους. Σε συνεννόηση με τον Παπαδόπουλο, μελετούσαν τις κινήσεις των θυμάτων και εκτελούσαν μεθοδικά το αποτρόπαιο έργο τους.

2. Ιωάννης Πάμπρης, εργολάβος. Ήταν ο άνθρωπος που αναλάμβανε να εξαφανίζει τα πτώματα, ο «νεκροθάφτης» της συμμορίας.

3. Νικόλαος Πέππας, έμπορος. Ήταν ο υπαρχηγός του Παπαδόπουλου και μαζί κατέστρωναν τα σχέδια της εγκληματικής δραστηριότητας της «εταιρείας» τους. 4. Γεώργιος Ξανθόπουλος, θυρωρός. Ήταν ο «τσιλιαδόρος» της «εταιρείας».

5. Γεωργία Παπανικολάου, νοικοκυρά, σύζυγος δικαστικού επιμελητή, η οποία στο τέλος αποδείχθηκε πιο στυγνή εγκληματίας και από τον εμπνευστή της «εταιρείας».

Το σχέδιο

Η οργάνωση ξεκινούσε με την εύρεση θυμάτων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ειδικότερα, άτομα μεγάλης ηλικίας, με οικονομική επιφάνεια, χωρίς στενά συγγενικά πρόσωπα, που αντιμετώπιζαν προβλήματα υγείας. Μετά τον εντοπισμό τους, περνούσαν στη φάση της προοδευτικής προσέγγισης των υποψηφίων θυμάτων με στόχο την απόκτηση της εμπιστοσύνης τους με διάφορα μέσα. Μόλις επιτύγχαναν το σκοπό τους, προχωρούσαν στην πλαστογράφηση των διαθηκών των ηλικιωμένων στόχων τους και, ακολούθως, στη θανάτωσή τους με τρόπο, που να μοιάζει φυσική κατάληξη. Στο τελικό στάδιο δημοσίευαν τις διαθήκες με τη βοήθεια του κυκλώματος συνεργατών που ήταν απαραίτητοι στην ολοκλήρωση των σχεδίων τους, όπως συμβολαιογράφοι, δικαστικοί επιμελητές και διάφοροι ψευδομάρτυρες. Η ποιότητα της παραχάραξης ήταν τέτοια που ακόμα και οι γραφολόγοι δεν κατάφεραν με την πρώτη ματιά να αντιληφθούν ότι οι επίδικες διαθήκες ήταν πλαστές και ως εκ τούτου δεν εξέφραζαν την τελευταία επιθυμία των θανόντων.

Η δράση

Ξεκίνησε από συγγενικό πρόσωπο του Παπαδόπουλου, τον 84χρονο επιχειρηματία Βασίλειο Ελευθεριάδη, θείο της γυναίκας του Αναστασίας και νονό του γιου του, ο οποίος ορίστηκε κληρονόμος της περιουσίας του μετά από επέμβαση της «εταιρείας» στη χειρόγραφη διαθήκη του.

Δεύτερο θύμα της εγκληματικής οργάνωσης ήταν η 67χρονη Λάουρα Πάντου η οποία βρέθηκε νεκρή σε άλσος του Κολωνακίου με εμφανιζόμενη τότε αιτία θανάτου την εμπλοκή της σε τροχαίο δυστύχημα, ενώ δύο μήνες αργότερα, βρέθηκε νεκρή και η 70χρονη θεία της Έλλη Βεργιοπούλου στο διαμέρισμα που έμεναν από κοινού. Στη διαθήκη της η Βεργιοπούλου όριζε ως κληρονόμους της 46 άτομα, γυναίκες όλες, μεταξύ των οποίων και οι δύο κόρες του Παπαδόπουλου, οι οποίες είχαν την επικαρπία μαζί με άλλες δύο γυναίκες. Με έναν ειδικό όρο που υπήρχε στη διαθήκη, αν κάποια από τις επικαρπώτριες πέθαινε ή αποποιούνταν την κληρονομιά η επικαρπία περνούσε στις υπόλοιπες και «συμπτωματικά» οι υπόλοιπες δύο γυναίκες αποποιήθηκαν την επικαρπία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η διαθήκη είχε συνταχθεί ενώπιον της συμβολαιογράφου Ελένης Κοκιοπούλου – Καστανάκη και τριών μαρτύρων, που εμφανίστηκαν ως μάρτυρες και στη διαθήκη ενός άλλου θύματος, του Χαράλαμπου Τυπάλδου.

Η δολοφονία του επόμενου θύματος, της 65χρονης Ευφροσύνης Φραγκουλάκη, καταδεικνύει την αναλγησία και τη στυγνότητα της Παπανικολάου, καθώς σκότωσε τη θεία της χτυπώντας την με μια πέτρα στο κεφάλι και, για να δημιουργήσει άλλοθι για τον εαυτό της, τηλεφωνούσε για εβδομάδες μετά τη δολοφονία στους γείτονές της υποδυόμενη τη θεία της. Μάλιστα κατέθεσε και αγωγή κατά της νεκρής, υποστηρίζοντας ότι έφυγε στο εξωτερικό χωρίς να της καταβάλει τα δεδουλευμένα τεσσάρων ετών για τη φροντίδα που της παρείχε στο σπίτι.

Μερικούς μήνες πριν την δολοφονία της η Φραγκουλάκη σύστηνε στους φίλους της έναν άνδρα 70 ετών, ονόματι «Δημήτρη» ως μέλλοντα σύζυγό της με τον οποίο σκόπευε να ζήσει στην Ελβετία. Για το λόγο αυτό πώλησε ένα ακίνητό της στην τιμή των 6.500.000 δραχμών (19.076 ευρώ), ποσό το οποίο ουδέποτε ανευρέθη. Όπως διαπιστώθηκε αργότερα ο υποψήφιος γαμπρός ήταν μέλος της οργάνωσης, ο Πλατανιώτης.

Τα θύματα ήταν συνολικά οκτώ: Βασίλειος Ελευθεριάδης, Λάουρα Πάντου, Έλλη Βεργιοπούλου, Ευφροσύνη Φραγκουλάκη, Ευθυμία Πρωτονοταρίου, Άγγελος Καλαφάτης, Σταμάτης Μπρουζάκης και Χαράλαμπος Τυπάλδος.

κλπ, εδώ-->> https://el.wikipedia.org/wiki/Εταιρεία_δολοφόνων