η φίλη μου η Χαριτίνη μου τηλεφώνησε απελπισμένη, επειδή οι αποπάνω ανακαινίζουν το διαμέρισμά τους γκρεμίζοντάς το. Είχανε βάλει και ανακοίνωση στην είσοδο της πολυκατοικίας, που έγραφε τα γνωστά: «ζητούμε συγγνώμη για την αναστάτωση, οι εργασίες θα διαρκέσουν δύο εβδομάδες και ευχαριστούμε για την κατανόηση», κλπ κλπ. Ελα όμως που περάσανε δυο μήνες και βάλε κι ακόμα η καημένη η Χαριτίνη ξυπνάει με το κομπρεσσέρ κάθε πρωί! ακόμα και τις Κυριακές βαράνε πρωϊνό νούμερο τα μαστόρια, υποθέτω για συντόμευση των εργασιών.
Η επικαιρότητα με έχει απορροφήσει και δεν ξέρω τί να τη συμβουλέψω, ούτε μπορώ να σκεφτώ τι θα έκανα αν βρισκόμουν στη θέση της. Ισως να έβαζα φωτιά και να τό 'καιγα το ρημάδι, να τελειώσουνε μια και καλή οι εργασίες. Καμμιά ιδέα κανείς;



This is a FunEL









