Οπτική γωνία είναι η γωνία υπό την οποίαν μπορείς να δεις τα
πράγματα. Η οπτική γωνία διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο κι από μάτι σε
μάτι. Αλλιώς βλέπεις τα πράγματα εσύ κι αλλιώς τα βλέπει κάποιος άλλος.
Αλλιώς τα βλέπεις με το μάτι το δεξί κι αλλιώς με το αριστερό.
Για να το καταλάβεις, θα σου θυμίσω το παραμυθάκι του "Αφέντη Πολυροβυθά", του κακομοίρη που εκράταγε ένα ρεβύθι κάνοντας όνειρα ότι θα σιάξει χωράφια και χωράφια καλλιεργώντας τις σοδιές απο ρεβύθια που θα γεννούσε αυτο το ρεβυθάκι και που, όταν τον εβάλανε να κοιμηθεί σε τσαλακωμένο κρεββάτι εστριφογύρναγε ολονυχτίς και δεν έκλεισε μάτι ψάχνοντας το ρεβύθι του ανάμεσα στις ζάρες, αλλά την άλλη νύχτα εκοιμήθηκε σαν πουλάκι γιατί τον εβάλανε σε πουπουλένιο στρώμα κι ατσαλάκωτα σεντόνια και δεν τό 'ψαχνε το ρεβύθι του κι αν του ξαγλιστρούσε λιγάκι, ε, με μια ελαφριά κίνηση, τό 'βρισκε ξανά στη χούφτα του και συνέχιζε τον μακάριο ύπνο.
Ο Πολυροβυθάς έβλεπε τα πράγματα από τη δική του σκοπιά, από τη σκοπιά μη τυχόν χάσει το ρεβύθι του, που ήταν η μοναδική του περιουσία, δηλαδή.
Οι άλλοι το βλέπαν το πράγμα αλλιώς, σύμφωνα με τις δικές τους εμπειρίες και προσλαμβάνουσες, που λένε. Πως δηλαδή εστριφογύρναγε στο κρεββάτι επειδή ήτουνε καλομαθημένος, άρα πλούσιος και πως ήθελε καθαρά και καλοσιδερωμένα στρωσίδια για να κοιμηθεί ήσυχα.
Ετσι, την έκανε την τύχη του ο Πολυροβυθάς! Μια και τον ενομίσανε πλούσιο που για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο παράσταινε το φτωχό, τον εσιάξανε στα μέτρα των πλουσίων, του δώκανε σπίτια και χωράφια και άμαξες και βολεύτηκε ο φτωχός ο ανθρωπάκος, φύτεψε το ρεβύθι του κι άλλα πολλά ρεβύθια, έκανε οικογένεια με πολλά παιδάκια Πολυροβυθάκια κι έζησε αυτός καλά κι εμείς.. άστα να πάνε!
Αν αυτοί οι "άλλοι" είχανε ή μπορούσανε να δουν τις εμπειρίες του Πολυροβυθά, θα τον επετάγανε απο την αρχή με τις κλωτσιές και αν ο Πολυροβυθάς είχε τις εμπειρίες των πλουσίων, δε θα τόλμαγε καν να χτυπήσει την πόρτα τους. Ετσι δεν ειναι; Ισως όμως και να κάνω πάλι λάθος...
Για να το καταλάβεις, θα σου θυμίσω το παραμυθάκι του "Αφέντη Πολυροβυθά", του κακομοίρη που εκράταγε ένα ρεβύθι κάνοντας όνειρα ότι θα σιάξει χωράφια και χωράφια καλλιεργώντας τις σοδιές απο ρεβύθια που θα γεννούσε αυτο το ρεβυθάκι και που, όταν τον εβάλανε να κοιμηθεί σε τσαλακωμένο κρεββάτι εστριφογύρναγε ολονυχτίς και δεν έκλεισε μάτι ψάχνοντας το ρεβύθι του ανάμεσα στις ζάρες, αλλά την άλλη νύχτα εκοιμήθηκε σαν πουλάκι γιατί τον εβάλανε σε πουπουλένιο στρώμα κι ατσαλάκωτα σεντόνια και δεν τό 'ψαχνε το ρεβύθι του κι αν του ξαγλιστρούσε λιγάκι, ε, με μια ελαφριά κίνηση, τό 'βρισκε ξανά στη χούφτα του και συνέχιζε τον μακάριο ύπνο.
Ο Πολυροβυθάς έβλεπε τα πράγματα από τη δική του σκοπιά, από τη σκοπιά μη τυχόν χάσει το ρεβύθι του, που ήταν η μοναδική του περιουσία, δηλαδή.
Οι άλλοι το βλέπαν το πράγμα αλλιώς, σύμφωνα με τις δικές τους εμπειρίες και προσλαμβάνουσες, που λένε. Πως δηλαδή εστριφογύρναγε στο κρεββάτι επειδή ήτουνε καλομαθημένος, άρα πλούσιος και πως ήθελε καθαρά και καλοσιδερωμένα στρωσίδια για να κοιμηθεί ήσυχα.
Ετσι, την έκανε την τύχη του ο Πολυροβυθάς! Μια και τον ενομίσανε πλούσιο που για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο παράσταινε το φτωχό, τον εσιάξανε στα μέτρα των πλουσίων, του δώκανε σπίτια και χωράφια και άμαξες και βολεύτηκε ο φτωχός ο ανθρωπάκος, φύτεψε το ρεβύθι του κι άλλα πολλά ρεβύθια, έκανε οικογένεια με πολλά παιδάκια Πολυροβυθάκια κι έζησε αυτός καλά κι εμείς.. άστα να πάνε!
Αν αυτοί οι "άλλοι" είχανε ή μπορούσανε να δουν τις εμπειρίες του Πολυροβυθά, θα τον επετάγανε απο την αρχή με τις κλωτσιές και αν ο Πολυροβυθάς είχε τις εμπειρίες των πλουσίων, δε θα τόλμαγε καν να χτυπήσει την πόρτα τους. Ετσι δεν ειναι; Ισως όμως και να κάνω πάλι λάθος...




This is a FunEL









