καποτε, πολύ παλιά, έπεσε ένας πελάτης στο δρόμο μου, έπεσε κυριολεκτικά! εκεί που πααίναμε με τον αδερφούλη μου στην Κηφισίας, λίγο πριν τον φρεσκοχτισμένο "πράσινο πύργο" του Χαλαντρίου (ιδιοκτησιας ΕΔΟΚ-ΕΤΕΡ, εταιρείας Τσίπρα με τίμια κέρδη απο εργολαβίες κυρίως στην Αφρική) βρέθηκε πίσω μας ένα τουτού που έτρεχε σαχλοειδώς (επικίνδυνα ζιγκ ζαγκ) σαν να μην ήξερε τον προορισμό του. Το αδέρφι τότε, τέρας πισυχραιμίας και πλήρες σατιρικής έμπνευσης, αντι να θυμώσει και να σιχτιρίσει, αφήνοντάς τον να προσπεράσει τού φωνάζει "θες κανα τέλεξ ρε;" "ΝΑΙ" κάνει νόημα ο τρελλός οδηγός να τον ακολουθήσουμε. Ετσι κι έγινε και κλείστηκε μια φοβερή δουλειά. Πιερ Μαρτινέ, λεγόταν ο τύπος, ωραιότατος ανήρ, Ελβετός, ύπανδρος μετα ωραιοτάτης επίσης ασιάτισσας.
-----------------
κάποτε, ισως συνεχιστεί η ιστορία



This is a FunEL









