παλιά, είχα έναν πελάτη που διηγόταν ωραίες ιστορίες για την παιδική του ζωή, ωραίες για μας που τις ακούγαμε με ανοιχτό στόμα βέβαια, εκείνος που τις ξαναζούσε διηγόντας τις δεν φαινόταν και τόσο χαρούμενος μια και η παιδική του ηλικία είχε περάσει, χωρίς να τον συναντήσει, ανάμεσα σε ξυπόλητα τρεχαλητά ωρών πάνω σε βουνά και λαγκάδια για να καταφερνει να πηγαίνει στο σχολείο.. και να σκεφτείς ότι ήταν αρκετά νεότερος από μένα! Η ιστορία του είναι αψευδές τεκμήριο για το ότι η χώρα μας άργησε αρκετά χρόνια να πάρει μπρος μετά τον πόλεμο.
Δευτέρα, Ιανουαρίου 11, 2021
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



This is a FunEL









