1.615 η μητριαρχία είναι η λύση για τον υπερπληθυσμό

το μέγα θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης των γυναικών, γιατί δεν υφίσταται στις μητριαρχικές κοινωνίες; ρώτησα κάποιον φίλο και πήρα την (αναμενόμενη) απάντηση: μήπως αυτός είναι ο λόγος που οι κοινωνίες αυτές δεν υπάρχουν πια;

Αρα, αγαπητοί/ές αδελφοί/ές, μπορώ να συμπεράνω αβίαστα ότι η σεξουαλική παρενόχληση και οι βιασμοί (γενικώς) είναι η αιτία του υπερπληθυσμού στον πλανήτη! Οπότε, προτείνω την καταπολέμηση των (πολυάριθμων) ανδροκρατούμενων κοινωνιών ως το απόλυτο ίαμα των δεινών μας!

1.309 μια γυναίκα με τσαγανό

τι θυμήθηκα τωρα! καποτε, πριν 40 χρονια και κατι ψιλα, βρεθηκα σε μια απο τις βολτες που καναμε με το καροτσακι του μωρου στη γειτονια (το μωρο στο καροτσακι εννοειται) σε ενα απο τα κτιριακια του ΕΑΤ-ΕΣΑ (ξες, πισω απο το αγαλμα Βενιζελ, που τα διεθεταν τοτε για διαφορους σκοπους)

στο κτιριάκι αυτο λοιπόν, υποφωτισμενο καταθλιπτικα, γινοτανε μια εκθεση με κατι χαλάκια κρεμασμενα στους 4 τοίχους και μια ομορφη γυναίκα, με το μωρο της επίσης σε καροτσάκι, ηταν η οικοδέσποινα. Φαινόταν σαν πουλάκι κυνηγημένο και πιάσαμε κουβέντα, αφου βεβαια ομολογησα οτι περασα και μπήκα απο περιέργεια και δεν ειχα προθεση (ουτε χρηματα, μεταξυ μας) να ψωνισω ο,τιδήποτε --ιδίως χαλιά μεσα στο (σχεδον) κατακαλόκαιρο.

λέγαμε διάφορα, ότι δεν ειχε στον ήλιο μοίρα, κλπ, τόσο απελπισμένη έδειχνε, και της είπα "γιατι δεν το κανεις αυτο δουλειά;" και, καθως φανηκε, το εκανε!

προθυμοποιήθηκα μαλιστα να τη βοηθησω με το μωρό, αν χρειαζοτανε να ταξιδέψει, αλλά εντωμεταξυ το βλέμμα της αστραψε και "βρήκα τη λύση!" και μού έσφιξε τα χέρια "ευχαριστω, ευχαριστω πολύ, δεν ξερετε πόσο πολύ" λεγοντας.

Αρκετά χρόνια αργότερα, την πέτυχα στην τιβι και την καμάρωνα, διασκέδασα πολλά βράδια προτιμώντας να βλέπω τα μπορντοροδοκόκκκινα προϊόντα και το αστραφτερό της γέλιο, την άνετη κίνησή της ανάμεσα σε πακιστανά, ινδικά και περσικά εξωτικά τοπία γεμάτα χαλιά.

για μένα ηταν η ζωντανή απόδειξη ενός ανθρώπου που τα έδινε όλα για να στήσει τη ζωή του από την αρχή, μιας γυναίκας αποφασισμένης να κερδίσει τη ζωή της και τη ζωή του παιδιού της αντί να κλαίει τη μοίρα της. Αυτά.

Το αν στη συνέχεια παρουσιαζεται διαφορετικα, το αιτιολογώ ως μια προσπάθεια ταύτισης με το πελατολόγιό της, ωστε να κανει τη δουλειά καλύτερα. Ισως να ξεχασε, ίσως να αλλοτροιώθηκε, ποιος ξερει; σε μένα πάντως, η πρώτη εικόνα της συνάντησης παραμένει ζωντανή.

980. επιμέλεια εκθέσεων

πριν πολλά χρονια, σε μια εξαιρετικά φορτισμένη στιγμή, έπιασα τα εργαλεία και άρχισα να σιάχνω γυναίκες ακέφαλες, τις είδε μια κυρία (επιμελήτρια τέχνης παρουσιαζόταν) και έδειξε ενθουσιασμό να οργανωσει έκθεση, και και και.. αλλά ήθελε να επιβάλλει "κάποιες μικρές αλλαγές" όπως έλεγε, δλδ να ζωγραφίσω (για την έκθεση που θα οργανωνε) γυναίκες ακέφαλες μεν, αλλά που θα πετάγονται απο μεσα τους λουλούδια και πουλιά.. μπλιαχχχ!!

Ετσι άδοξα τελειωσε η "συνεργασία" μας. Αφου αυτο ηθελε, ε, ας τό 'κανε μονη της! -->> εδω μια γυναικα κλαιει και οδύρεται (αν και πολλοι τη βρισκουν χαρουμενη) Ηταν τοτε που ειχα γνωρισει τη γιατρινα απο Αφγανισταν. Τι λουλουδια και πουλιά να εβγαιναν απο μεσα της; ε;

592. η Ελένα η γιατρίνα

παλιά, ειχα φιλοξενησει μια γυναικα, γιατρινα απο Αφγανισταν.. έμεινε λίγες μερες μεχρι να κανει χαρτια να παει Γερμανια.. μέρα-νύχτα έκλαιγε.. δεν καταλάβαινα τότε, δεν ήξερα.. έλεγε για το 14χρονο γιο της που τον πήρε ο πατερας του και πηγανε στους ταλιμπαν, αλλα τότε δεν είχα ιδέα τι εστί ταλιμπαν και τετοια.. νομιζα πως προκειται για εσωτερικο τους θεμα.. κατι σαν τα δικα μας αλληλομαχαιρωματα τα πολιτικά.. πού να φανταζόμουν ότι ήταν αληθινα και όχι μονο μαχαιρώματα.. καπως ετσι θα βλεπουν οι ξενοι και μας εδωπερα με τη λιτοτητα κλπ.. δεν τους πηγαινει ο νους, που λενε.. καθενας βλεπει τα πραγματα μεσα απο δικες του εμπειριες/ γνωση.
-------------
Η Ελενα ήταν μελαχροινή με κάτασπρη επιδερμίδα και καταγάλανα μάτια. Εύχομαι να ταίριαξε στη Γερμανία.
______________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2015 στο f/b