1.742 κανονικότητα

μια φορά, ήταν ένας άνθρωπος που, αφού εξέτασε προσεκτικά τον εαυτό του, σκέφτηκε να δώσει έναν ορισμό περί ανθρώπου. Ετσι λοιπόν, όρισε τον εαυτό του ως άνθρωπο "κανονικό".

σκέψου τώρα, αν ο άνθρωπος εκείνος, ο πρώτος άνθρωπος που όρισε την κανονικότητα, να ήταν ένας άνθρωπος διαφορετικός από τους τωρινούς "κανονικούς" ανθρώπους. ε;

1.741 αποκαλύψεις

με την ευκαιρία των κινεζικων προκατ και του οργασμου οικοδομικης παραγωγικοτητας, κοινωνώ την πάγια ταχτικη των εργοταξιων απανταχού της Οικουμενης: μόλις ενημερωθουν για επίσκεψη της "Επίβλεψης" (=οικονομικά, κλπ) βαζουν μπρος το μεγάλο σχέδιο του οργασμού, δλδ αμολάνε σε όλη την έκταση του εργοταξίου όλα τα (θεαματικά για τον απλό οφθαλμό) χωματουργικα / σκαπτικά / κλπ μηχανηματα να αλωνίζουν, αν υπάρχει και γκρέϊντερ καλώς, αν δεν υπάρχει φέρνουν ένα για τις ανάγκες απο το κοντινότερο καταφύγιο σκαπτικών/οδοποιϊας/κλπ.
Ετσι, αποκλείουν κιολας την εύκολη πρόσβαση προς το εργοτάξιο και την κανουν ελεγχόμενη, να πηγαινουν δλδ την "Επίβλεψη" εκει όπου θέλουν οι εργοταξιαρχες και όχι εκει όπου θα ήθελε η ίδια να πάει. Ολα καλά. Παράλληλα, έρχεται το ράδιο με πληροφορίες για το πού πήγε η Επίβλεψη και τι σημειωσαν οι επιβλεποντες στα τεφτέρια τους, πού ακριβώς κοντοστάθηκαν, κλπ. Ετσι, οι απαντησεις ειναι έτοιμες ώστε να χαρακτηρισουν "βελτιώσεις" τις πιθανες παραλείψεις ή/και κακοτεχνίες, κλπ. Με αυτό το νέο πρίσμα δες τώρα και ερμήνεψε τις δεκαδες χορευταρούδες κινεζικες μπουλντόζες. Γκέγκε;
ομολογησα και αμαρτίαν ουκ έχω.
Οσο για τα μπιμπισια που υποτιθεται κανουν διαφημιση των κινεζων, ε, τα λεφτά δεν εχουνε χρωμα 😉 και τα προκατ δεν θα πανε Ινγκλετερα (εκτος και αν...)

1.740 η γαλάζια τιράντα

είπες "θα σ' αγαπάω πάντα"
κι έσπασε τότε η γαλάζια σου τιράντα
το παντελόνι δεν είχε ζώνη,
μα μια τιράντα τού απέμεινε ακόμη
και πριν να σπάσει και η κόκκινη τιράντα
αναθεώρησες το πάντα και τα πάντα

1.739 βροχή

βρέχει στο φωταγωγό
πλημμυρίσαν τα μπαλκόνια
πέφτουνε βροντές -μπουμ μπουμ!-
κι αστραπές σαν μακαρόνια

1.738 Χαριτίνη, υγεία και ασφάλεια

η φιλη μου η Χαριτινη, μολις ασφαλιστηκε διαγνωστηκε με ενα σωρο παθησεις και πετσοκόφτηκε αναλόγως σε ιδιωτικη κλινικη. Εκεινη ειναι βεβαιη οτι γλιτωσε απ' του χάρου τα δόντια χαρη στην ασφάλιση, αλλά εμενα δεν μου το βγαζεις απο το νου ότι κατι παιζει μεταξυ ασφαλιστικων εταιρειών και ιδιωτικων κλινικων.

1.737 27, σημαδιακή ηλικία

ε, λοιπόν, τα 27 ήτανε σημαδιακή ηλικία για μένα. Τότε αποφάσισα να μη ξαναστενοχωρήσω εμένα, τότε η αποκάλυψη του Δασκάλου μου περί της γλυκερότητας των παλιών ασμάτων και των παλιών καλών εποχών χάραξε τη μετέπειτα πορεία μου, τότε ήταν που απομυθοποίησα αρκετούς (σημαίνοντες και αγαπητούς) ανθρώπους και τα λόγια/συμβουλές τους απο το ένα αφτί μπαίναν κι από το άλλο βγαίναν, τότε μού υποσχέθηκα οτι αν αποκτήσω παιδιά θα τα μάθω να με παρακάμπτουν και να μη με λαβαίνουν σοβαρά υπόψη! οι εποχές αλλάζουν και οι άνθρωποι είναι σημαντικό να ζουνε στην εποχή τους. Πώς αλλιώς θα προχωράει ο κόσμος;
(δεν γραφω αλλα, σημειωνω για να ερεθισω τη σκεψη σου και να θυμηθω να το αναπτύξω κάποτε το θέμα)

1.736 όνειρα σημαδιακά

ένα πρωί, η γιαγιά μου ξύπνησε τον πατέρα μου και γιο της λέγοντάς του να την πάει να πεθάνει στο χωριό, είχε δει όνειρο του είπε. Ετσι κι έγινε, στη διαδρομή ο πατέρας μου έριχνε κρυφές ματιές μη τυχόν και μείνει αδεκεί, αλλά η γιαγιά βράχος. Αντεξε να πάει ως το χωριό και μετά από μια βδομάδα πέθανε. Η γιαγιά μου εμπιστευόταν τα όνειρά της και ήξερε να ξεχωρίζει τα (λεγόμενα) σημαδιακά.

1.735 η Χαριτίνη και το τηλέφωνο

κλείσαν ήδη τρεις μήνες που η φίλη μου η Χαριτίνη δεν έχει τηλέφωνο, αν και πληρώνει μηνιαία συνδρομή σε ΔΥΟ εταιρείες τηλεφωνίας! (βοδια+νοβα) Της είπα γιατί δεν πηγαίνει να δηλώσει το συμβάν και να τους πάρει και τα σώβρακα που της στερούν βασική ανάγκη εξαιτίας δικής τους μπερδεψιάς, και μου απαντάει ότι ξέρει ότι αν πάει θα συγχιστεί και δεν το θέλει. Μάλιστα. Είμεθα και βλαμμένος λαός, φιλότιμος, ντρεπόμαστε για λογαριασμό του άλλου, του απατεώνα, τι να λέμε. Κι αν μας κλέβει, τον αφήνουμε να αλωνίζει "επειδή το καταλάβαμε", δεν είμαστε και κορόιδα, ξέρουμε!! αυτό δεν είναι μεγαλοψυχία, είναι η σχιζοφρένεια στο μεγαλείο της.

1.734 «Τα στερνά τιμούν τα πρώτα»

συνάντησα σήμερα πολλή γκρίνια στο ιντερνετ για κάτι γερόντια, κάτι ανθρωπους που γερνώντας χάσανε τα μυαλά τους και αφήνονται στα έμπειρα χέρια ΜΜέδων που δεν χάνουν ευκαιρία να τους εκμεταλλεύονται. Κρίμα. Κρίμα και για τη γκρίνια δηλαδή.
«Τα στερνά τιμούν τα πρώτα», λέει η παροιμία, νομίζω πάντως ότι προϋπόθεση ειναι να υπάρχει μυαλό και πλήρης συνείδηση: όχι να πολεμάει κανείς ξεμωραμένους ανθρώπους.

1.733 χρήμα

τα πράγματα τουμπάρισαν από τη στιγμή που το χρήμα έχασε τον αμιγώς ανταλλακτικό του χαρακτήρα και έγινε το ίδιο προϊόν

1.732 θεομηνίες

οι ανάδοχοι τυφώνων κι άλλων θεομηνιών
ψάχναν όνομα να δώσουν κομματάκι γλαφυρόν...
Να το πούνε Ιλαρίων; δεν θα άντεχε το κρύον!
Το βαφτίσαν Ηφαιστίων, καφτερόν από ψυγείον!

1.731 πού ωφελεί ένας πόλεμος

όπου αποδεικνύεται ότι ένας πόλεμος λύνει όλα τα εσωτερικά προβλήματα μιας χώρας. Ο λαός συσπειρώνεται απέναντι στον εξωτερικό κίνδυνο/εχθρό, στηρίζοντας τον πολεμόχαρο ηγέτη του.

1.730 τα πονηρά Νεφελίμ

ως γνωστόν, όπως δίδαξε πριν μερικά χρονάκια ο Προδήτης Λιάκουρας, τα Νεφελίμ βάζουν τις φωτιές ώστε να υπερθερμανθεί ο πλανήτης και να μπορέσουν να εξέλθουν από την λευκή πυραμίδα που βρίσκεται στην έρημο Τακλαμακάν και να κατακτήσουν τον κόσμο. Διότι τα πονηρά Νεφελίμ δεν αντέχουνε το κρύο.

1.729 Αμνησία

- Θυμάσαι;
- Μπα, τι να θυμηθώ;
- Δε θυμάσαι;
- Οχι.
- Τότε που ζούσαμε...
- Α, τότε...
- Θυμάσαι τι έγινε τότε;
- Οχι. Τι έγινε;
- Πρώτα πέθανα εγώ. Θυμάσαι;
- Χμμ.. ναί.. και με πήρες μαζί σου.
- Οχι, δεν σε πήρα. Εσύ ακολούθησες.
- Γιατί; Τι λόγο είχα ν' ακολουθήσω;
- Εσύ με έσπρωξες.
- Πότε;
- Τότε.. αφού έκλεψες τη ζωή μου.
- Εκλεψα τη ζωή σου; Πώς;
- Μου φόρτωνες ευθύνες δικές σου.
- Οχι. Εσύ τις έπαιρνες. Δεν σε πίεσα ποτέ.
- Και ποιος θα φρόντιζε τ' αδέρφια μου;
- Εμείς δε σας φροντίζαμε όλους;
- Και τη δουλειά; Ποιος θα έτρεχε αν όχι εγώ;
- Ελα τώρα, αφού σου άρεσε...
- Οχι, μαμάκα, δε μου άρεσε καθόλου.

1.728 "περί αμνησίας" Ν° 2

Γιός πριν φύγει για τη δουλειά: "μάνα σου άφησα σημείωμα στην πόρτα του ψυγείου τι πρέπει να κάνεις όταν έρθουν οι δυό συμμαθήτριές σου για επίσκεψη". Το σημείωμα έγραφε κατά σειρά, Καφέ, νερό, γλυκό του κουταλιού. Φεύγει ο γιός, έρχονται οι συμμαθήτριες, βασανίζει το κεφάλι της να θυμηθεί τι πρέπει να κάνει, βλέπει το σημείωμα και ψήνει καφέ το πρώτο στη σειρά.
Τον πίνουν, παίρνει τα φλυτζάνια τα πλένει και κάθεται. Σε λίγο προσπαθεί να θυμηθεί τι πρέπει να κάνει, πάει στην κουζίνα, βλέπει το σημείωμα, πρώτα... καφέ.
Φτιάχνει καφέ, τον πίνουν, πλένει τα φλυτζάνια, κάθεται.
Αυτό επαναλαμβάνεται δυό τρείς φορές και κάποτε οι συμμαθήτριες αναχωρούν. Την ώρα που περνούν την εξώπορτα της πολυκατοικίας, επιστρέφει ο γιός που τις ακούει να λένε "καλό κορίτσι η Μαρίνα αλλά ρε παιδί μου ούτε ένα καφέ να κεράσει", σε... αμνησία κι αυτές.
Έξαλλος ο γιός ανεβαίνει γρήγορα επάνω "ρε μάνα, σου άφησα ολόκληρο σημείωμα για το τι πρέπει να κανεις, τι έγινε με τις συμμαθήτριες;" "σάμπως ήρθαν παιδάκι μου;" απαντά η μάνα.
___________________________
(ευγενής προσφορά από μυστηριώδη χορηγό)

1.727 Χημεία

Αγαπημένη μου Φορμαλδεΐδη,

πάνε κάμποσα χρόνια που δεν έχουμε συναντηθεί, αλλά δε μπορώ να πω ότι σε έχω πεθυμήσει. Δεν ξέρω αν άλλαξες καθόλου από τότε που σε εύρισκα καθημερινά σχεδόν στα βιβλία της Χημείας και θα ήθελα να μάθω νέα σου, αν συνεχίζεις να γράφεις με τον ίδιο τρόπο το όνομά σου ή αν διατηρείς τον ίδιο τύπο.

Οσο για μένα, έχω να σου πω ότι άλλαξα πολύ, μεγάλωσα και έμαθα πολλά όμορφα και χρήσιμα πράγματα και ότι από σένα θυμάμαι μονάχα τ' όνομά σου. Δηλαδή, δεν το θυμάμαι και πολύ συχνά και συγγνώμη γι αυτό, αλλά μόλις πριν από λίγο το θυμήθηκα και σκέφτηκα να σου γράψω.

Αλήθεια, ποια είναι η δουλειά σου; Γράψε μου σε παρακαλώ αν συνεχίζεις την ίδια -που δεν τη θυμάμαι- ή αν ασχολείσαι με κάτι διαφορετικό.

θα χαρώ να μάθω νέα σου

1.726 περί προβάτων

λένε ότι το πρόβατο που βγαίνει από το κοπάδι το τρώει ο λύκος, αλλά υπάρχουν και μερικά ατρόμητα πρόβατα που προτιμούν το λύκο από το κοπάδι, αν και (λένε πάλι) ότι πρόκειται περί προβάτων ανοήτων κσι όχι ατρόμητων, που έχουν άγνοια του κινδύνου δηλαδή, αλλά και πάλι τί ζωή είναι αυτή να τη ζεις μέσα στην τρομάρα;

1.725 περί βιβλίων

αγαπάμε τα βιβλία που διαβάζουμε, όχι μόνο για το περιεχόμενό τους αλλά και για το σχήμα τους, τη γραμματοσειρά τους, το βάρος ή την ελαφράδα τους (η ελαφράδα τα κάνει να μεταφέρονται εύκολα και να διαβάζονται όπου νά'ναι), το μεταφραστή τους (αν ειναι μεταφρασμενα), το χαρτί τους (αν είναι απαλό ή σκληρό), και, κυρίως, από τη μυρωδιά τους: το μελάνι κερδίζει κάποιους πόντους! Θυμάμαι ακόμα μια έκδοση ποιημέρων του Λόρκα σε έκδοση του Ηριδανού, σε απαλό, λεπτό, υπόλευκο χαρτί. Είχε τυπώσει μονάχα 1.000 αντίτυπα. Αργότερα, το ξανατύπωσε σε άλλο χαρτί, κάτασπρο και σκληρό. Δυστυχως, χάρισα κάπου το δικό μου και μετά το ξαναγόρασα στη νεα παρτίδα, δεν ήτανε όμως το ίδιο και σχεδόν το μίσησα.

1.724 Γιουεσμπάκι

Γιουεσμπάκι, αγάπη γλυκιά μου
(τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ)
έλα μέσ' στη θερμή αγκαλιά μου
(τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ)
από τότε που έφυγες λιώνω
τ' όνομά σου θυμάμαι με πόνο
Γιουεσμπά-αα-αα-α-α-α-κι
Γιουεσμπά-αα-αα-α-α-α-κι

___________________
(αλά Μαντουβάλα, Ζιγκουάλα, κλπ άσματα δημοφιλή)