419. Όνειρο (οπτική ποίηση)

Μεταφέρω από την ιστο σελίδα ISTROS: όπου μπορείς να το δείς κιόλας!
«Βρίσκομαι στην περίεργη θέση να... αυτοσχολιαστώ! Το όνειρο είναι εφιαλτικό και απορώ πώς το βρήκατε (μέχρι τώρα) όμορφο. Αρκούδες με κοφτερά δόντια, αράχνες, καλάμια που ουρλιάζουν, κλπ κλπ, άσε που δε "βγαίνει" το τελευταίο εικονόστιχο που απομυθοποιεί τα προηγούμενα ώστε να πείθει για το μέγεθος της ταλαιπωρίας του ύπνου...

Οι σκληροί στίχοι σε αντιδιαστολή με τα μαλακά πουπουλένια σύννεφα (κατά τη γνώμη και πρόθεσή μου) είναι αυτοί:

Είδα ένα όνειρο
ατημέλητες οπτασίες
κουρελιασμένα τούλια
μαλλιά αχυρένια
σκιάχτρα ονειρικά

Είδα ένα όνειρο
μανιασμένος αγέρας
θερίζει καλαμιές
σπασμένα καλάμια
ουρλιάζουν πονεμένα

Είδα ένα όνειρο
παγωμένες λίμνες
κατάλευκος πάγος
αρκούδες περπατούν
ακονισμένα δόντια

Είδα ένα όνειρο
σκονισμένα τοπία
κάδρα από μαόνι
καναπέδες σκοτεινοί
καραδοκούν αράχνες

Είδα ένα όνειρο
τώρα ξύπνησα
ανοίγω το παράθυρο
το όνειρο βγαίνει
φεύγει πετώντας

Είναι μέρα
χωρίς όνειρο
το όνειρο επιστρέφει
πάντα βράδυ
πάντα με το τρένο»

________________
Διαβάστε περισσότερα: http://www.flytoistros.com/modules.php?name=News&file=article&sid=461#ixzz39FjcLleH (δυστυχώς τίποτα δεν είναι αθάνατο --ούτε στο διαδίκτυο)