333. Εργαστήριο Φοβήτρων

Ο καθηγητής Αλφρέδος Βάτσερμαν, Ειδικός Επιστήμων Ερευνητής Τρομολαγνείας, άφησε έναν ηχηρό στεναγμό ανακούφισης κλείνοντας το νέο επιστημονικό του σύγγραμμα, σηκώθηκε από το σκαμπό και απομακρύνθηκε από τον πάγκο εργασίας του Εργαστηρίου.

Εργαζόταν ιδιαιτέρως σκληρά τα τελευταία χρόνια σε αυτό το μοντέρνο Εργαστήριο Φοβήτρων, που είχε την έδρα του κάτω από τα θεμέλια της Λευκής Πυραμίδας στη μακρινή Τακλαμακάν. Εργαζόταν σκληρά, επειδή οι απαιτήσεις των εργοδοτών του ήταν ιδιαίτερα πιεστικές. Χρειαζόντουσαν όλο και περισσότερα φόβητρα τη σήμερον ημέρα που ο κοσμάκης ολοένα και συντομότερα αφυπνιζόταν από τους παλιούς φόβους. Τα παλιά δοκιμασμένα στους αιώνες σκιάχτρα δεν τον τρόμαζαν πλέον.

Το πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο κ. καθηγητής ήταν ότι ο εκσυγχρονισμός των αρχαίων φοβήτρων συχνά δεν ήταν αρκετός κι έτσι έπρεπε να βρίσκεται διαρκώς στη τσίτα, να επιστρατεύει τη φαντασία του για τη δημιουργία ολοένα και περισσότερων φοβήτρων, ώστε η διάρκειά τους να υπερκαλύπτεται, να μη προλαβαίνει να αποκαλυφθεί το ένα φόβητρο και να εμφανίζεται στο προσκήνιο ένα καινούργιο, μια και οι άνθρωποι ολοένα γινόντουσαν εξυπνότεροι και πιο σκεπτικιστές.

Αυτό είναι το σημαντικότερο πρόβλημα όλων των ερευνητών εφευρετών ανά τους αιώνες: η διάρκεια των εφευρέσεών τους. Μια εφεύρεση δεν είναι δυστυχώς με μια ανακάλυψη, όπου άπαξ και βρεθεί κάτι τι παύει αυτομάτως η περαιτέρω έρευνα. Ο,τι ανακαλύπτεται, πάει και τελείωσε, μένει στη θέση που καταλαμβάνει και κανείς δεν το κουνάει από εκεί, αν και υπάρχουν πάντοτε μερικοί αμφισβητίες. Η αμφισβήτηση όμως προσδίδει κύρος σε μια ανακάλυψη και δεν συμφέρει και τόσο τους πελάτες του καθηγητή Βάτσερμαν.

Αντιθέτως, το δυστύχημα είναι ότι η αμφισβήτηση μιας εφεύρεσης -ιδίως εφεύρεσης του Εργαστηρίου Φοβήτρων- κάθε άλλο παρά κύρος προσδίδει στις εφευρέσεις του, τουναντίον μάλιστα αρκούν μερικά δευτερόλεπτα για να τις ακυρώσει, και πάλι φτου κι από την αρχή ανασκούμπωμα για την εφεύρεση ενός καινούργιου φοβήτρου. Συχνά, αυτό δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, η εφεύρεση δηλαδή, επειδή ο καθηγητής είναι ξεφτέρι και η φαντασία του πετάει! Το κυριότερο πρόβλημα είναι η διάδοση, το πλασάρισμα του φόβου στην αγορά, «αυτό όμως δεν είναι δική μου δουλειά» σκέφτεται ο Αλφρέδος και αποσύρεται για ένα σύντομο υπνάκο που δικαιούται μετά από την πρόσφατη επιτυχία του, το καινούργιο φόβητρο που κατέβασε το αρρωστημένο του μυαλό.

Η αλήθεια είναι πως η επίδραση του προηγούμενου φόβου, δηλαδή της απειλής από τη τρομοκρατία και τους τρομοκράτες, τέλειωσε πολύ σύντομα, αλλά όχι από δική του ευθύνη, μια και είχε υπολογίσει άριστα το δημιούργημά του. Η ευθύνη έπεφτε στους ώμους των χειριστών. Διέσπειραν σε υπερβολικές δόσεις το φόβητρο του τρόμου, παρ' όλο που ο Ειδικός Επιστήμων είχε επιστήσει την προσοχή στους εργοδότες του, και έτσι δεν άργησε να χάσει την αξία του.

Από την άλλη πλευρά, ίσως να είναι καλύτερα για τον ίδιο και για το Εργαστήριο Φοβήτρων να εκπνέει σύντομα ο χρόνος επίδρασης των εφευρημάτων, ώστε σε δουλειά να βρίσκεται αυτό το εμπνευσμένο επιστημονικό σύστημα. Διαφορετικά, αν δεν εξέπνεαν σύντομα τα εφευρήματα, θα είχε ήδη συμβεί η εκπνοή του Εργαστηρίου και των εργαζομένων εκεί μέσα.

Ετριψε τα χέρια του λοιπόν ο Αλφρέδος Βάτσερμαν και αποσύρθηκε στον κοιτώνα του, βέβαιος -από τις εικόνες στην τιβί, τα βαρύγδουπα άρθρα στον τύπο και τα ραδιοφωνικά αφιερώματα- ότι το νέο του Φόβητρο θα είχε αρκετή διάρκεια ώστε να τολμήσει να διαθέσει λίγο χρόνο και για τον εαυτό του.

Κλείνοντας απαλά τα βλέφαρα, έστειλε το νου του να ταξιδεύει σε κάποια παραδεισένια νησιά. Αύριο κιόλας λογάριαζε να πετάξει με το προσωπικό του υδροπλάνο κατά 'κει. Ηδη, ο Φόβος της Οικονομικής Κρίσης είχε διαδοθεί στις σωστές δόσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη και θα διαρκούσε αρκετά...

-->> η ιστοριούλα μεταφέρθηκε χτενισμένη εδω

332. ο γιος της μπακάλισσας

Τον έλεγαν Στέφανο και ήταν ένας κούκλος, όπως όλοι οι συνονόματοί του που γνώριζα ήδη, ο νονός μου κι ο γιατρός μου δηλαδή. Στα εικοστρία του, μόλις απολύθηκε απο το στρατό, μιλάμε για πριν από καμιά δεκαπενταριά χρονάκια, αποφάσισε να γίνει σεκιουριτάς, επάγγελμα προσοδοφόρο, όπως προσπαθούσε να πείσει τη μάνα του και τους πελάτες του μπακάλικου, που βλέπαμε καθαρά ότι, μετά την απόφασή του αυτή, το σίγουρο μέλλον που διαγραφόταν για το μαγαζάκι ήταν το λουκέτο.

Ετσι κι έγινε. Πριν συμπληρωθεί χρόνος από το διορισμό του γιόκα της σε μεγάλη εταιρεία, η μπακάλισσα το έκλεισε το μαγαζί κι έμεινε η γειτονιά με ένα μπακάλικο λιγότερο. Σε δυο χρονάκια, κλείσαν και τα άλλα δυο που υπήρχαν και άνοιξε ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ με απ' όλα.

Οι γείτονες και πελάτες που αγωνιζόμασταν να συντηρήσουμε τα τρια μπακάλικα -τα δυο και με είδη μαναβικής- προσπαθούσαμε για κάμποσο καιρό να πείσουμε τους ιδιοκτήτες τους να συνεργαστούν και να σιάξουν μαζί ένα μεγαλομπακάλικο, αντίσταση στη λαίλαπα των σούπερ μάρκετ που είχαν αρχίσει να πλημμυρίζουν την πόλη μας, αλλά «στου κουφού τη πόρτα, όσο θέλεις βρόντα» που λέει και η παροιμία. Κλείσαν λοιπόν όλα κι εμείς ψωνίζαμε φρούτα και λαχανικά από τη λαϊκή και για τα υπόλοιπα γίναμε πελάτες του σούπερ μάρκετ αναγκαστικά.

Σε μια βόλτα, τώρα κοντά, στα πρόσφατα γεγονότα, διάκρινα το Στέφανο πίσω από μια ασπίδα κι ένα κράνος. Τον πλησίασα να τον χαιρετίσω, αλλά στην αρχή έκανε σα να μη με γνώριζε. Μόλις του είπα «Στέφανε, εσύ εδώ; Τι κάνεις παιδί μου; Στο σπίτι όλοι καλά;» απάντησε βιαστικά «καλά, καλά, αλλά φύγετε τώρα» κι έστριψε απότομα να βρει τους συντρόφους του.

Είμαι πολύ περίεργη να μάθω αν, τελικά, ο Στέφανος είναι ευχαριστημένος από τη δουλειά του, αν νοσταλγεί τις παλιές μέρες, αν μετανιώνει για την απόφασή του, αν θα προτιμούσε να έμενε στο μπακάλικο να διαδεχόταν τη μάνα του, αν.. αν.. αν.. Πολύ φοβάμαι όμως ότι η περιέργειά μου δεν θα ικανοποιηθεί.

ΣΗΜ. εννοείται ότι δεν τον λέγαν Στέφανο, αν και θα μπορούσε να ονομάζεται έτσι μια και έμοιαζε πράγματι στον πανέμορφο νονό μου.

331. το βόδι και το πουλί

- Οταν εσύ μηρυκάζεις, εγώ πετάω!
είπε το πουλί στο βόδι
- Ναι, αλλά τώρα κάθεσαι στη πλάτη μου!
απάντησε το βόδι και συνέχισε το μασούλημα

- Τρώω τα σκουλήκια που σε ενοχλούν
είπε το πουλί στο βόδι
- Α, ναι; Δεν κατάλαβα να με ενοχλεί κάτι.
απάντησε το βόδι και συνέχισε το μασούλημα

Το πουλί πέταξε μακριά.
Πληγώθηκε από την αδιαφορία του βοδιού.
Σε λίγο καιρό δεν υπήρχε βόδι.
Το είχαν φάει τα σκουλήκια.