1.491 περί μπάσκετ, κλπ

βλεπω μπασκετ εδώ και καμμιά 60ριά χρονάκια περίπου, δεν είμαι φανατική οπαδός καποιας ομάδας, αλλά μου αρέσει να βλέπω, οπως βλέπω και παγοδρομίες απο τότε που είχε πρωτοέρθει το χολλυντέυ ον άις στο Στάδιο οταν δεν το λέγανε ακόμα "Καλλιμάρμαρο" επειδή δεν υπήρχε άλλο σταδιο να το μπερδέψουν. Στο μπάσκετ με μύησε η Εύη, φοιτήτρια στο ΑΠΘ και συγκάτοικος, που έπαιζε βόλεϋ αλλα έτρεχε να βλέπει τον αδελφό της που έπαιζε μπάσκετ στη ΧΑΝΘ. Εμένα δεν μου ταιριάζουν τα ομαδικά αθλήματα, προτιμούσα το τρέξιμο, αλλά επειδή έχω δει κι αν εχω δει μπάσκετ νομίζω οτι μπορώ να γράψω τι καταλαβα απο το χθεσινο αγώνα Ελλαδα-Γερμανία.

Είδα λοιπόν και κατάλαβα αυτά: οταν χανεις, παιζεις άμυνα μη φας περισσοτερα καλάθια. Αντι λοιπόν να φυλάνε και λιγουλάκι το καλάθι, όλοι το παιζανε επιθεση και σταριλικι, λες και ειχανε κανει συμβολαιο με τα τριποντα. Αυτο. Ισως, το να υπαρχει ενα αναγνωρισμενο διεθνως σταρ, ενισχυει τον ανταγωνισμο μεταξυ των παιχτων της ομαδας που ετσι παύει να ειναι ομαδα. Φωτεινη εξαιρεση ο Λαρεντζάκης, αλλα ηταν ένας. Περιμενω δικαιολογιες (τ.κ.) απο τους πολυ καλους παιχτες* οταν επιστρέψουν.

* το να εισαι καλος παιχτης και να ξεχωριζεις στην ομαδα σου (π.χ. ΠΑΟ) δεν σε κανει και συνεργασιμο.

--απο την άλλη βέβαια, μπορεί να φταίγανε τα φωσφωριζέ παπούτσια δυο αθλητών, ενος Ελ κι ενός Γερμ, καθως και οι βρισιές που πάταγε ο Γερμ στους δικους μας μεχρι να τον εξωπεταξουν στα αποδυτηρια (ειχε και τρισχαριτωμενη συζυγο ο χάχας! πραγμα που αποκλείει καποιο κόμπλεξ) ή να ήτανε καλυτερη η μαγισσα των Γερμανών και τα ξόρκια της, ποιος ξερει!!

Ο,τι και να λέμε τωρα ειναι κατόπιν εορτής, η ομαδα παντως δεν ητανε ομαδα, ητανε μια παρέα πρωταγωνιστών που διαγκωνιζονταν ποιος θα προβληθει περισσότερο, ποιος θα κανει τις περισσότερες φιγούρες. Εξαιρούνται ο Αντετοκουμπο και ο Λαρεντζάκης, οι λοιποί παιζανε (καθενας το βιολί του) λες και ητανε μοναχοί τους στο γήπεδο όπου δεν υπηρχαν καλαθια ουτε αντιπαλοι ούτε και... συμπαίκτες! Αυτά.

--λένε οτι η ψυχολογια παιζει μεγαλο ρόλο και, αν το δεχτουμε αυτο, η εξηγηση που δινω ειναι οτι μετα το προχτεσινο ματσάκι όπου καταφεραν να γυρισουν το παιχνιδι στα τελευταια λεπτά ισως να τους βάρεσε η αλαζονεία στο σταυρό. Θαύματα όμως δε γινονται καθε μερα...

--για τον προπονητή τι να γραψω περα απο το οτι τον λυπηθηκα; πώς να κοουτσάρει κανείς τοσους πρωταγωνιστές;
_________________________________
εγραψα στις 14 Σεπτεμβρίου 2022 στο f/b και δεν θυμάμαι ακριβώς με ποιαν αφορμή

1.116 Ολυμπιάδα Πεκίνου 2022

πανσπερμία στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου, ιδιαιτερως στα αθλήματα που σχετίζονται με τον πάγο: Ούγγροι με κινέζο πατέρα, Κινέζος με ελληνοαμερικανό πατέρα και κινέζα μητέρα, κλπ. Παρακολούθησα το χόκεϊ στον πάγο, μια και το άθλημα (που είναι το σκληρότερο με τα σιδερένια μπαστούνια, αλλά και το πιο αστείο με κάτι μαντράχαλους να κυνηγάνε ένα μικρούτσικο πραγματάκι στην πίστα) το άθλημα λοιπόν αυτό το παρακολουθούσα μανιωδώς όταν ήμουν Σουηδία και είχα μάθει αναγκαστικά τους μυστήριους κανόνες του. 

 

Ολα τα αθλήματα στον πάγο είναι γοητευτικά και το αυθαίρετο συμπέρασμα από τις συμμετοχές είναι: το μογγολικό γονίδιο ανεβαίνει ως αξία στον αθλητισμό και σκέφτομαι ότι αυτή η αξία μπορεί να κυριαρχήσει μελλοντικά και σε άλλους τομείς!