Μεταφέρω ενα σχόλιο - απαντηση:
(νομίζω ότι ειναι καλή τροφή για σκεψη, όπως λέει το σχετικό τσιτάτο)
# Epanechnikov
Ας ερευνήσουμε καλύτερα τα βαθύτερα αίτια της απίστευτης αδυναμίας της ελληνικής κοινωνίας να αξιολογήσει ορθά καταστάσεις, να αναδείξει τους άξιους και να επιβραβεύσει τους εργατικούς!
# Rodia
Συνεχιζοντας την προταση/συλλογισμό του Epanechnikov (προς διαφορετική κατεύθυνση) διερωτωμαι αν πραγματι πρόκειται περί αδυναμίας και αν πραγματικα η αξιολόγηση των καταστασεων δεν ειναι ορθή. Αν, δλδ, οι εργατικοι ειναι οι αληθινα άξιοι και όχι τα κορόιδα.
Στον πολιτισμό που διανύουμε, ανέκαθεν οι πολλοί εργαζόντουσαν για να απολαμβάνουν οι λίγοι. Οπότε, δεν ειναι παράξενο που προσπαθεί ο καθένας να ανήκει στους προνομιούχους "λίγους", οι οποίοι απολαμβάνουν τον κόπο των "πολλών". Αυτό, βέβαια, δεν συμβαίνει μονάχα στην Ελλάδα.. ίσως μάλιστα να συμβαίνει πολύ λιγότερο στη χώρα μας από όσο σε άλλες, πιο προηγμένες, χώρες.
Φυσικά, μερικοί από τους "πολλούς" και άξιους και εργατικούς, καλύπτουν/με με τη δημιουργικότητα ως επενδύτη την εργασιομανία τους/μας, αλλά αυτό δεν αναιρεί την προηγούμενη απορία μου. Ο άνθρωπος ως ζων (και σκεπτομενος) οργανισμός εχει αναγκη την εργασια, τη δημιουργικη εργασια. Η καταναγκαστική δουλειά, το να "ζει με τον ιδρωτα του προσώπου" του, δλδ, είναι κατάρα -το είπε και ο Πανάγαθος.
Προς άρσιν λοιπον της αράς αυτής, με την οποία εξεδιώχθη εκ του Παραδείσου, ο άνθρωπος σκέφτηκε δημιουργικά και σκάρωσε ένα σωρό μηχανές που ελαφραίνουν τον κόπο της παραγωγής τροφής, ενδυσης, κλπ. Το πράγμα θα πήγαινε σπουδαία -θα ειχε ευτυχη έκβαση- αν δεν βρισκόντουσαν οι "λίγοι" που είπαμε πιο πάνω.
Αρα, το πρόβλημα είναι το αιώνιο, που καμμιά επανάσταση ίσαμε τώρα (με προεξάρχουσα τη Γαλλικη, που πηγε στραφι) δεν κατάφερε να λύσει: η εκμετάλλευση ανθρώπου απο ανθρωπο. Οθεν, μπορούμε χωρίς τύψεις να αντιγυρίσουμε (μέσα έξω, σαν γάντι ή σαν καλτσα) τη συζήτηση*. Νομιζω, δλδ..
__________________________
*να μη συζητούμε δηλαδή για την τεμπελιά του έλληνα και ότι δεν αξιολογεί ορθά, επιβραβεύοντας τα λαμόγια αντί για τους άξιους. Μπορεί, απλως, να προηγούμαστε κατά πολύ απο την εποχή μας.