1.038 μποκαμβίλια

μια μποκαμβίλια

σκαρφαλώνει ψηλά

αλλά δεν φτάνει

1.037 αριστεία

ομολογώ ότι, ενώ θα μπορούσα χωρίς κόπο να είμαι πρώτη στην τάξη μου, το απέφυγα επειδή δεν μου άρεσε να ξεχωρίζω.. οι πρώτες μαθήτριες ήταν δύο και αλληλοϋπονομεύονταν, άσε που δεν βοηθούσαν ποτέ στα διαγωνίσματα τις παρακαθήμενες συμμαθήτριές τους.. Εμένα με ενδιέφεραν οι σχέσεις μου με τις συμμαθήτριες, αλλά και με τους Δασκάλους -τους πραγματικούς οδηγούς ψυχών και μυαλών- κι έτσι έπαιζα όσο γινόταν στα διαλλείμματα, βόηθαγα στα διαγωνίσματα.. Αν και άλλαξα πάρα πολλά σχολεία, έχουν μείνει αρκετές φιλίες από τα παλιά εκείνα χρόνια.. η συμβουλή του πατέρα μου, που ήταν Δάσκαλος, ήταν σαφής: "να βρίσκεσαι μεταξύ των πρώτων, αλλά να περνάς απαρατήρητη".. ίσως φοβοταν μη πέσω θύμα ζηλοφθονίας, ποιος ξέρει.. ήταν και οι καιροί αλλοιωτικοι.. Οπότε, όπως μπορείς να καταλάβεις, τη λεγόμενη "αριστεία" την έχω χεσμένη!