1.048 περί Τέχνης ολίγα

μεγαλωσα μεσα σε μουσεια, βιβλιοθηκες, διαβασα 100άδες βιβλια, ειδα, άκουσα παραπολλα και άκρη δεν εβγαλα (ούτε βγαινει νομιζω) Το ερωτημα "Γιατι αυτο και όχι το άλλο" παραμενει. Μαθαινουμε να θαυμαζουμε αυτο που μας αναγκαζουν (με διαφορους τροπους) καποιοι (γονεις, δασκαλοι, κλπ ανθρωποι που τούς θαυμαζουμε για καποιο λογο μαλλον συναισθηματικο) Επειδη εκεινοι θαυμαζουν, θαυμαζουμε κι εμεις. Εννοείται ότι και εκείνοι, όλοι δηλαδή, από κάπου έμαθαν επίσης.

 

Το μονο βεβαιο ειναι (γνωμη μου, μετα απο παρατηρηση) ότι στην Τεχνη (οποιαδηποτε Τεχνη ή/και τέχνη απλως) δεν υπαρχει παρθενογένεση και ότι όλ' αυτα περι κοπυράιτ και πνευματικών δικαιωμάτων ειναι μπαρμπούτσαλα.