1.753 η Χαριτίνη προβλέπει

τη φίλη μου τη Χαριτίνη την έχω αναφέρει πολλές φορές και την ξέρεις πιο καλά κι από μένα. Αυτό που δεν ξέρεις, επειδή δεν το έχω μαρτυρήσει, είναι ότι η Χαριτίνη ασχολείται με την αστρολογία. Πάνω απο 60 χρονάκια μελετάει τα ζώδια και συμβουλεύει κόσμο και κοσμάκη, αφιλοκερδώς φυσικά για να μην επιβαρύνει το κάρμα της, όπως λέει. Εχει καταστρέψει πολύ κόσμο, αφιλοκερδώς βέβαια! 

Σήμερα λοιπόν, πέρασε να με δει και να με καθησυχάσει: «όλα θα περάσουν» μου είπε «κι όταν μπεί η Ανοιξη, θα τα έχεις ξεχάσει». Τόσο καλά!! τη λυπήθηκα και δεν της είπα ότι μπήκε κιόλας ο Ιούλιος και η Ανοιξη πέρασε προ πολλού, μη την απογοητέψω λέμε. Παρέλειψα επίσης να της θυμίσω ότι είχε προβλέψει μια όμορφη και τυχερή χρονιά για μένα. 

Ναι, τόσο τυχερή: με ένα έμφραγμα, ένα συκώτι γεμάτο τρανσαμινάσες, άφθονα χάπια, ένα μήνα στο νοσοκομείο, και έπεται συνέχεια. «Δεν θέλω να ακούω άλλο, δεν θέλω να μιλάω κιόλας, θέλω να συγκεντρωθώ να συνέλθω -άγνωστο αν και πότε» της είπα, εμποδίζοντάς τη να συνεχίσει την αγόρευση και κλείνοντας το άνοιγμα της πόρτας. Εφυγε πολύ στενοχωρημένη που δεν είπε τα υπόλοιπα ευχάριστα!!!

1.738 Χαριτίνη, υγεία και ασφάλεια

η φιλη μου η Χαριτινη, μολις ασφαλιστηκε διαγνωστηκε με ενα σωρο παθησεις και πετσοκόφτηκε αναλόγως σε ιδιωτικη κλινικη. Εκεινη ειναι βεβαιη οτι γλιτωσε απ' του χάρου τα δόντια χαρη στην ασφάλιση, αλλά εμενα δεν μου το βγαζεις απο το νου ότι κατι παιζει μεταξυ ασφαλιστικων εταιρειών και ιδιωτικων κλινικων.

1.735 η Χαριτίνη και το τηλέφωνο

κλείσαν ήδη τρεις μήνες που η φίλη μου η Χαριτίνη δεν έχει τηλέφωνο, αν και πληρώνει μηνιαία συνδρομή σε ΔΥΟ εταιρείες τηλεφωνίας! (βοδια+νοβα) Της είπα γιατί δεν πηγαίνει να δηλώσει το συμβάν και να τους πάρει και τα σώβρακα που της στερούν βασική ανάγκη εξαιτίας δικής τους μπερδεψιάς, και μου απαντάει ότι ξέρει ότι αν πάει θα συγχιστεί και δεν το θέλει. Μάλιστα. Είμεθα και βλαμμένος λαός, φιλότιμος, ντρεπόμαστε για λογαριασμό του άλλου, του απατεώνα, τι να λέμε. Κι αν μας κλέβει, τον αφήνουμε να αλωνίζει "επειδή το καταλάβαμε", δεν είμαστε και κορόιδα, ξέρουμε!! αυτό δεν είναι μεγαλοψυχία, είναι η σχιζοφρένεια στο μεγαλείο της.

1.698 ένας πραγματιστής

σήμερα το πρωί συνάντησα ένα φίλο, αδελφό της φίλης μου της Χαριτίνης (που εγινε θεούσα, καθως ξες, αλλα ο αδελφός απο άλλο ανέκδοτο) και συζητήσαμε λίγο για την κατάσταση. Μου είπε λοιπόν με ύφος σοβαρό (ειχε ανεκαθεν ενα τροπο να κάνει τον σοβαρό απέναντί μου, αν και μερικά χρονάκια μικρότερος) μου είπε λοιπόν «εγώ, καθως ξερεις, είμαι πραγματιστής και ξέρω. Θα γίνει πόλεμος και θα καταστραφούν όλα.»

Δυσπιστώ απο φυσικού μου όταν καποιος ξεκινάει μια φράση με το "εγώ", πράγμα που σημαίνει (ετσι νομιζω τουλάχιστον) ότι προβάλλει τον εαυτο του επειδή δεν τού'χει και τόση εμπιστοσύνη! απάντησα λοιπόν ότι ζω απο περιέργεια γιατι θέλω να δω τι θα γινει παρακάτω, θυμίζοντάς του κιόλας ότι τα ίδια έλεγε και πριν πενήντα χρόνια (θυμαμαι πανάθεμά με πχια!) τότε με την κρίση του πετρελαίου το '73, συμβουλεύοντας να πάμε να φύγουμε γιατί θα ανάψει μπαρούτι, κλπ κλπ.

Εκείνος πήρε των ομματιων του βεβαια κι εφυγε, αλλά... ξαναγύρισε γιατι δεν τον σήκωνε το κλίμα! Δεν εκανε παιδια για τον ίδιο λογο: το φόβο της εξαφανισης του κοσμου και σημερα μού είπε «α, θυμάσαι, ε; ευτυχως που δεν εχω παιδια!»

Βρήκα κατι προχειρο να πω για να ξεφύγω και να συνεχίσω το δρόμο μου, σκεπτόμενη αν άνθρωποι μορφωμενοι σαν κι αυτον έχουνε παρόμοιες ιδέες όντας κατω απο τα βαρίδια του φόβου, τι να πουνε οι άλλοι; Αυτά.
_____________________
8 Δεκ. 2022, f/b

1.618 Σινεμά

το 1ο σοβαρό φιλμ που ειδα ηταν το Σκαραμούς (φοβερο φιλμ με Μελ Φερέρ, κλπ, ξιφομαχίες κι ετσι)
μετα, οι 3 σωματοφυλακες, το σιδηρούν προσωπείο, ο κοκκινος κουρσάρος (Μπαρτ Λαγκαστερ) και το φοβερο "Το τελος του κοσμου" με απιστευτη μουσικη. Ο πύργος των καταιγιδων λιγο αργοτερα, στα 13. όλα αυτα σε θερινά σινεμα της γειτονιας. βλεπαμε εργάρες στην εποχη μου!!
εχω δει και πολυ Φερναντέλ, τριο Στουτζες, Μπαστερ Κιτον, κλπ, στο Σινεάκ.

στο Σινεάκ πηγαιναμε με τον πατέρα μου (καθομαστε στις ακρες και τα δυο μικρα στη μεση), μεχρι που συνεβη το εξης: ενιωσα ενα χερι να μου ανεβαζει τη φουστα! εστριψα προς τον πατερα μου και ειπα ψιθυριστα «πατέρα, ενας κυριος...» δεν προλαβα να τελειωσω την προταση, ο πατερας πηγε να σηκωθει, αλλα ο "κυριος" ειχε γινει καπνός! Συζητησα το θεμα με την κολλητη μου, τη Χαριτίνη, και μου ειπε ότι ειχε παντα μαζι της μια καρφιτσα κι αμα ενιωθε κανα χερι τού την εχωνε!! πονηρεμενο κοριτσακι η Χαριτινη, πολυ αργοτερα το εριξε στα θεια... Περιττο να προσθεσω οτι Σινεακ δεν ξαναπηγαμε, μόνο σε θερινα.

1.530 πολεμικές τέχνες

η φίλη μου η Χαριτίνη (την ξες πιο καλά κι από μένα, τόσες φορές που την έχω αναφέρει) έχει ένα πρόβλημα: στην πολυκατοικια που μενει ζει μια οικογενεια, γονεις + δυο αγόρια 8-10 χρονών, από όπου συχνά ακούγονται ουρλιαχτά. Μια φορά που χτύπησε το κουδούνι για να ρωτήσει δήθεν κάτι, τα ουρλιαχτά του/των παιδιού/παιδιών κοπήκαν μαχαίρι, η μάνα άνοιξε ευγενέστατα την πόρτα, ελαφρώς ανατσουτσουριασμένη (όπως ακριβώς μου είπε η φίλη μου), την ρώτησε αυτο που είχε προσχεδιάσει, η μάνα απάντησε, η πόρτα έκλεισε και σε 5-10 λεπτά ξαναρχίσανε τα ουρλιαχτά. Με ρώτησε λοιπόν τι θα μπορούσε να κάνει, αλλά δεν ήξερα την απάντηση και ζήτησα περισότερες πληροφορίες για τα παιδιά και μου είπε ότι είναι δυο τρομαγμένα παιδάκια που δεν πλησιάζουν συνομίληκά τους, δεν χαιρετούν κανέναν ένοικο (ούτε τη Χαριτίνη, φυσικά) και πάνε πολεμικές τέχνες 3 φορές την εβδομάδα. Αυτά και αν έχεις απάντηση, δώστη να τη μεταφέρω.
_____________________________
άργησα ενα χρονο να ενημερωσω και συγγνωμη.. Η Χαριτίνη ρώτησε τη μανα σχετικα όταν συναντηθηκαν στο δρομο, οχι στο σπιτι της. Τα παιδια τρωγανε ξυλο απο τον πατερα, που υποτιθεται τα βοηθουσε στην εξασκηση. Η μανα ελαβε τα μετρα της (μετα απο την επισκεψη της φιλης μου) και ο καλος μπαμπας πηγε στο χωριο. Καταλαβε και ο ιδιος (ευτυχως) ότι κατι δεν πηγαινε καλα με τα νευρα του. Ρωτησα κι εμαθα οτι ήταν απλοι ανθρωποι, αυτο που λεμε εργατικοι και οχι διανοούμενοι. Τα παιδια χαιρετουν τωρα όλους τους γειτονες και σταματησαν τις πολεμικες τεχνες. Η μανα παραιτηθηκε απο τη διαχειριση της πολυκατοικιας. Αυτά.

1.519 πόλεμος στις πόλεις

μου τηλεφώνησε η φίλη μου η Χαριτίνη, ρωτώντας αν είμαστε καλά μετά την επίθεση, της εξήγησα ότι χρησιμοποιούμε άλλη γραμμή, αλλά επέμενε "τι είναι αυτά τα πράγματα" και "πού πάει ο κόσμος" και "δεν είναι άνθρωποι αυτοί που σκοτώνουν αθώους πολίτες", περιμένοντας από μένα να συμφωνήσω ή ίσως θεωρώντας πως θα ήμουν εξίσου έξαλλη με την απονιά των ψυχρών εκτελεστών, αλλά την απογοήτευσα μάλλον όταν της εξήγησα ότι όλα αυτά δεν θα συνέβαιναν (πιθανότατα) αν δεν είχαν προηγηθεί "άλλα" και πολύ χειρότερα εκ μέρους ημών, των φιλειρηνικών δυτικών και "ναι, το καταλαβαίνω, αλλά στον πόλεμο επιτρέπονται" και "μα, βρε παιδί μου, μέσα στις πόλεις;" ήταν η αντίδρασή της και αναγκάστηκα να της εξηγήσω ότι δεν δικαιολογώ τις πράξεις αυτές παρά μονάχα τις αιτιολογώ και πολύ φοβάμαι ότι δεν είναι μακριά η στιγμή που το σενάριο "πόλεμος" θα παίζεται μέσα στις πόλεις και πως ίσως αυτός ακριβώς να είναι ο στόχος των εξουσιαστών, να μεταφερθεί ο πόλεμος και ταυτοχρόνως να διασπαστεί σε πολλούς μίνι πολέμους, ο τρόμος θα είναι μεγαλύτερος ανάμεσα στους ανθρώπους και τα έξοδα πολύ λιγότερα για τους απάνθρωπους εμπνευστές. Η Χαριτίνη δεν απάντησε, έχω την εντύπωση πως το σκέφτεται. (2017)

1.383 φιλοζωΐα και όρια

Τη φιλη μου τη Χαριτίνη τη δαγκωσε ενα αγριοσκυλο τις προάλλες και επεστρεψε επειγοντως απο τις διακοπες της με μπανταρισμενο ποδι, 4 ραμματα, αντιλυσσικο ορο, κλπ. Οταν τη ρωτησα αν καταγγειλε το σκυλι, αν εδωσε περιγραφη, κλπ, για να ληφθουν μετρα, απαντησε «ε, το καημενο το σκυλι τί φταιει;» και οταν της ειπα οτι μπορει να κινδυνεψουν παιδακια αν πανε στο ιδιο μερος, μουγκαθηκε. Ειπαμε φιλόζωοι ναι, αλλα υπαρχουν και ορια.

1.377 αφανείς καλές πράξεις

η φίλη μου η Χαριτίνη βρήκε νέο σκοπό στη ζωή της και χαίρομαι που άρχισε να αμφισβητεί τους παπάδες και την αποτελεσματικότητα της εκκλησίας. Την πέτυχα λοιπόν χτες να ψάχνει ένα κάδο σκουπιδιών με το ένα χέρι, μια και με το άλλο κράταγε το λουράκι της σκυλίτσας της. Στάθηκα παράμερα να καταλάβω πού το πάει και είδα να βγάζει από τον κοινό κάδο απορριμμάτων δυο πλαστικά τελάρα και μια τεράστια πλαστική νταμιζάνα. Με πήρε είδηση, καλησπεριστήκαμε, και στην ερώτησή μου "τι κάνεις Χαριτινάκι μου;" απάντησε ελαφρώς έξαλλη "μα δεν ντρέπονται να τα πετάνε εδώ αυτά; τα πάω στο κάδο της ανακύκλωσης" και, διπλωμένη στα δυο από τον πόνο που τη βασανίζει, περπάτησε μερικές 10άδες μέτρα μέχρι να ταχτοποιήσει τα άχρηστα στο σωστό κάδο. Μικρές αφανείς πράξεις, που καλυτερεύουν τη ζωή γενικά ή κάνουν απλώς αυτόν/ήν που τις πραγματοποιεί να νιώθει καλύτερα; Εμένα, ούτε που θα πέρναγε από το μυαλό μου να ψάχνω στα σκουπίδια για τέτοια πράγματα -ίσως επειδή σκέφτομαι πολύ και δεν είμαι σίγουρη αν κάνω καλά.

1.238 το πλατάνι

Οταν πηγαίνω στη φίλη μου τη Χαριτίνη, φωτογραφίζω αυτό το πλατάνι. Το χειμώνα είναι γυμνό, αλλά τώρα γέμισε κιόλας φρέσκα πλατανόφυλλα, είναι έτοιμο για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.

Με τη φίλη μου τη Χαριτίνη είμαστε κολλητές από τα δεκατρία μας. Εκείνη όμως πονάει πολύ και παντού. Διπλώνεται από τους πόνους. Τη βλέπω και σκέφτομαι ότι μπορεί και 'γώ να πονάω αλλά να μη το καταλαβαίνω, ποιος ξέρει. Ισως να έχει επιτρέψει στον εαυτό της να πονάει. Ο πόνος είναι κάτι που ενσκήπτει σαν καταιγίδα. Ερχεται και σαν φίλος πολλές φορές, να μη σ' αφήνει μόνο, έρχεται για παρέα. Αρκεί να το νοιώσεις αυτό που σου προσφέρει -τη συντροφιά του- και να τον αγαπήσεις.

 

1.236 βία στην πανδημία

συμπληρώθηκε μια βδομάδα κατάληψης σε μικρή πλατεία του Παγκρατίου κστά τις μεταμεσονύκτιες ώρες, όπου η φίλη μου η Χαριτίνη, κάτοικος της ευρυτερης περιοχής, τινάζεται στον ύπνο της στις τρεις η ώρα πριν το ξημέρωμα με τους μαγευτικούς ήχους του άσματος "σπάω τα ρολόγια", που μεταδίδει το ηχοσύστημα λευκού αυτοκινήτου στα οχτακόσια ντεσιμπέλ. Παράλληλα, μηχανές αμολάνε ηχηρές τρακατρούκες από τις εξατμίσεις, κάνοντας ταυτόχρονα βρουμ βρούμ! Η φίλη μου προβληματίζεται τι άραγε να συμβαίνει και η Υπηρεσία ΠροΠο δεν συλλαμβάνει τους παραβιαστές του Νόμου περί των ωρών κοινής ησυχίας. Εκτός αν, όπως υποπτεύομαι, πρόκειται για την ίδια Υπηρεσία που ενοχλεί έτσι ώστε, όταν στείλει να ορμήσουν τα ούγκανα και να δείρουνε κόσμο, να μην υπάρξουν διαμαρτυρίες από ευαίσθητους πολίτες. Την ίδια μέθοδο ακολουθούσε και ο Αλή Πασάς, όταν έστελνε να σφάξουν εκείνους που ο ίδιος ειχε στειλει να σφάξουν νωρίτερα, ο σφάξας του σφάξαντος, δλδ, για να μην υπάρχει μάρτυρας ζωντανός. Αυτά.

16 Απριλίου 2021 στο f/b

1.208 αυτά που κοροϊδεύαμε το 2007

Γνωριζόμαστε από τα 13 μας και εξακολουθούμε να γνωριζόμαστε. Να μαθαίνουμε δηλαδή η μια την άλλη. Περισσότερο η αφεντιά μου, που γνώρισα τον τελευταίο καιρό μια Χαριτίνη που δεν υποπτευόμουν καν ότι υπήρχε μέσα στη Χαριτίνη, την οποία νόμιζα πως ήξερα καλά μετά από τόόόόσα πολλά χρόνια.

Με διδακτορικό, με πείρα στη δουλειά της, με κύρος, με σοβαρή ενασχόληση περί τα κοινωνικά, με κύκλο ευρύ, μια όμορφη, έξυπνη, σύγχρονη γυναίκα. Αυτή ήταν η Χαριτίνη που νόμιζα ότι γνωρίζω καλά, μέχρι που ένα απόγευμα μου τηλεφώνησε με αγωνία.

Μου ζήτησε να της γράψω μια εκπομπή για να μη τη χάσει. Την διαβεβαίωσα ότι δεν μου κάνει κόπο, ότι θα είμαι σπίτι και με χαρά μου θα την εξυπηρετούσα, δηλαδή, να βιντεοσκοπήσω την εκπομπή που ήθελε. Με ενημέρωσε για την ώρα και το κανάλι όπου θα παιζόταν και μου είπε ότι θα ερχόταν το βράδυ αργά να παραλάβει την κασέτα. Επρόκειτο για μια εκπομπή του κ. Δ. Λιακόπουλου.

Δεν είχα παρακολουθήσει ξανά εκπομπή του. Μερικές φορές που τύχαινε να τον πετύχω κάνοντας ζάππινγκ, άλλαζα γρήγορα κανάλι επειδή αποφεύγω τις τηλεπωλήσεις -εκτός από τα χαλιά της κυρίας Μιραράκη, που μου αρέσει να βλέπω κάπου κάπου πριν πάω για ύπνο.

Ετοίμασα το βίντεο, τοποθέτησα κασέτα δηλαδή, βρήκα και το κανάλι που μου είπε η φίλη μου και περίμενα την έναρξη της εκπομπής, δουλεύοντας στον υπολογιστή μου. Οταν ξεκίνησε, πάτησα πλέι και αποφάσισα να τη βλέπω παράλληλλα με την εγγραφή. Οσο προχωρούσε, τόσο ξαφνιαζόμουν και διερωτώμουν για ποιο λόγο να μου ζητήσει η φίλη μου να της γράψω αυτό τον τραγέλαφο που περνούσε μπροστά από τα μάτια μου!

Φαντάστηκα ότι ίσως να ήθελε την εκπομπή για να μελετήσει το φαινόμενο της σαβούρας που κυκλοφορεί στην ελληνική τηλεόραση ή κάτι τι παρόμοιο, μπορεί να μελετούσε κάτι τι σχετικό, ποιος ξέρει... Πάντως, το να είναι θαυμάστρια του κ. Λιακόπουλου, ούτε που πέρασε από το νου μου.

Η απορία μου λύθηκε όταν ήρθε να πάρει την κασέτα. Οχι μόνο θαυμάστρια, αλλά φανατική πελάτις του κυρίου αυτού και των βιβλιοπωλείων του ήταν. Επεσα από τα σύννεφα. Ακόμα περισσότερο βούλιαξα όταν με ενημέρωσε πως έχει αγοράσει ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΕΙ όλα του τα βιβλία. Τη στιγμή που, συνεχίζοντας την "ενημέρωσή" μου, περιέγραφε ζωηρά τη μελλοντική δόξα της Ελλάδας, τις προφητείες που επαληθεύονται, τις διεθνείς συνομωσίες εναντίον των απανταχού ελλήνων, τα φοβερά και τρομερά όπλα του κ. Πούτιν, κλπ κλπ, ένιωσα ότι αυτό το πλάσμα που στεκόταν μπροστά μου και μου μιλούσε δεν το γνώριζα καθόλου.

Οχι, δεν ήταν αυτή η φίλη μου η Χαριτίνη, όχι. Ηταν ένας άλλος άνθρωπος. «Τα πιστεύεις και τα λες και αλλού αυτά;» τη ρώτησα, για να πάρω την απάντηση «φυσικά, ευτυχώς αυτός ο άνθρωπος μου άνοιξε τα μάτια με τα βιβλία του!» Δεν προχώρησα παραπέρα, άφησα τα πράγματα να ακολουθήσουν τη πορεία τους, σκέφτηκα ότι κάποτε θα καταλάβει μόνη της η Χαριτίνη πόσο ανόητα ήταν όλα αυτά που αράδιαζε ο τηλεπλασιέ εκδότης και βιβλιοπώλης.

Εκτοτε, παρακολουθώ σποραδικά μερικές εκπομπές, γράφω κιόλας ορισμένες, κρατώ ένα μικρό αποδεικτικό αρχείο βλακείας ή παραλογισμού -όπως θέλει το εννοεί κανείς. Νιώθω πολιορκημένη από μια ακατανίκητη δύναμη, η οποία ωθεί στην απώλεια της λογικής σκέψης. «Η βλακεία είναι αήττητη» έγραφε η Σόφι_το_γιατροσόφι, στο παλιό φόρουμ του pathfinder και γελούσα από μέσα μου αδυνατώντας να το πιστέψω, φυσικά -τότε.

Σήμερα, δεν μπορώ πλέον να γελώ με παρόμοια θέματα. Σήμερα, που η βλακεία κραδαίνει απειλητικά τη ρομφαία της αποδόμησης του νου και της λογικής, ο μόνος τρόπος τον οποίο θεωρώ ικανό να με προστατέψει είναι η γελοιοποίηση του φαινομένου αυτού, το οποίο δυστυχώς διαχέεται στη κοινωνία μας όπως μια σταγόνα μέλι που έχει ξεφύγει από ένα μισόκλειστο καπάκι και πάνω της μαζεύονται σφήκες...

Πού είσαι Αριστοφάνη; Δώσε λίγη από τη δύναμη του πνεύματός σου!

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΣΦΗΚΕΣ

_____________
ΣΗΜ.1. το πιο τρομαχτικό είναι η αδιαφορία του Κράτους. Η Πολιτεία κοιμάται. Πόσες Χαριτίνες χρειάζεται να "ξεφύγουν" από τη πραγματικότητα ώστε να εφαρμοστούν οι Νόμοι και οι Διατάξεις; Το Ε.Σ.Ρ. υπάρχει "για τα μάτια" μονάχα; 

ΣΗΜ,2, απο παλιο ποστ 2 Απριλιου 2007 https://taparaponasas-stomixer.blogspot.com/2007/04/blog-post.html

1.188 η Χαριτίνη και τα νήπια

και που λες, η Χαριτίνη άμα δει μωρό ή νήπιο απλώνει ενα λιπόσαρκο χέρι (το δικο της) και το πλησιάζει απειλητικά προς το μικρό κεφαλάκι. Ωπ! (αντιστέκομαι στην απειλή, ετοιμη να σφαλιαρισω κιολας τη γριέντζω) Μα γιατί; το κεφαλάκι να χαϊδέψω μόνο... (εξηγει ψιλοπανικόβλητη) Το ρώτησες το μωρό κυρά μου αν θέλει να το ακουμπήσεις; ε; Γιατί δεν το σέβεσαι; Αυτό σημαίνει έλλειψη σεβασμού προς τους μικρούς ανθρώπους κυρία Χαριτίνη, που δεν εισαι καθόλου κυρία αμα κάνεις τέτοια πράματα. ΟΥΦΦΦ.

 

Με το ζόρι απόφευγα τις επιθέσεις προς τα κεφαλάκια των παιδιών μου, και όχι μονο τα κεφαλάκια, γιατί η Χαριτίνη δήλωνε επανειλημμένα τη σφοδρή της επιθυμία που προκαλούσε τρόμο: "αχ, πόσο θά 'θελα να τσιμπήσω τα μαγουλάκια μέχρι να στάξει αίμα!" Μα την αλήθεια, αυτο ηταν το (εντελώς δρακουλέ) απωθημενο της, που ελπίζω να τής έμεινε απωθημένο.

---------------------

με αφορμή ένα στάτους απελπισμένης παιδαγωγού που πέρασε πριν λίγο απο τη χρονογραμμή μου

1.159 εργασίες

η φίλη μου η Χαριτίνη μου τηλεφώνησε απελπισμένη, επειδή οι αποπάνω ανακαινίζουν το διαμέρισμά τους γκρεμίζοντάς το. Είχανε βάλει και ανακοίνωση στην είσοδο της πολυκατοικίας, που έγραφε τα γνωστά: «ζητούμε συγγνώμη για την αναστάτωση, οι εργασίες θα διαρκέσουν δύο εβδομάδες και ευχαριστούμε για την κατανόηση», κλπ κλπ. Ελα όμως που περάσανε δυο μήνες και βάλε κι ακόμα η καημένη η Χαριτίνη ξυπνάει με το κομπρεσσέρ κάθε πρωί! ακόμα και τις Κυριακές βαράνε πρωϊνό νούμερο τα μαστόρια, υποθέτω για συντόμευση των εργασιών. 

 

Η επικαιρότητα με έχει απορροφήσει και δεν ξέρω τί να τη συμβουλέψω, ούτε μπορώ να σκεφτώ τι θα έκανα αν βρισκόμουν στη θέση της. Ισως να έβαζα φωτιά και να τό 'καιγα το ρημάδι, να τελειώσουνε μια και καλή οι εργασίες. Καμμιά ιδέα κανείς;

1.016 η Χαριτίνη προβλέπει

πριν απο λίγο (5 Μαΐου 2020) συνάντησα τη φίλη μου τη Χαριτίνη που πηγαινε βόλτα το σκυλάκι της και, ανάμεσα στα ωχ για τους πόνους που τη βασανίζουνε την καημενούλα, με ενημέρωσε εν τάχει και εμπιστευτικά (κανα 5λεπτο μόνο) για να μην ανησυχώ(!) ότι θα γίνει ενας σύντομος πόλεμος Ελλάδας-Τουρκίας, ότι οι Ρώσοι θα καταστρέψουν την Τουρκία αλλά η ΕΕ δεν θα τους υποστηρίξει κι ετσι εξασθενημένους θα τους διαλύσει η Κίνα, που θα φτάσει μέχρι το Παρίσι και δεν θα αφήσει πέτρα για πέτρα εκειπέρα, αλλά οι Κινέζοι μας αγαπάνε και θα καταστρέψουν όλες τις χώρες εκτός απο την Ελλάδα που τη θεωρούνε ισότιμη και σεβαστή λόγω Ιστορίας! θες κι άλλη γνώση; σε επόμενη συνάντηση θα φροντίσω να κρατάω κινητο για μαγνητοφώνηση.

989. η Χαριτίνη ξεφεύγει δημιουργικά

σήμερα ήρθε η παιδική μου φίλη, η Χαριτίνη, (την ξέρεις καλύτερα από μένα τόσες φορές που την έχω αναφέρει) ήρθε λοιπόν για να μού φέρει κάτι άδεια βαζ άκια για μαρμελάδες και, με την ευκαιρία, άρχισε κουβέντα για τους άγιους ανθρώπους που είχε γνωρίσει, πατέρες απο το ορος, κλπ, και τις εμπειρίες που είχε αποκτήσει, όπως π.χ. ένα τηλεφώνημα από έναν άγιο πατέρα που της είπε ότι την είδε στενοχωρημένη στο όνειρό του και της έφυγε αυτομάτως ο φοβερός πονοκέφαλος που ένοιωθε εξαιτίας μια διαλυμένης σχέσης. Ο άγιος τη συμβούλεψε να βρει κάποιον άλλον και να προχωρήσει στη ζωή της, πράγμα που δεν έχει κάνει μέχρι τώρα αν και έχουνε περάσει καμμιά 50ριά χρόνια από τότε κι εξακολουθεί να στενοχωριέται που δεν ακολούθησε τη συμβουλή. Τι να πει κανείς; Τη ρώτησα απλώς αν έχει κάποιες δημιουργικές ιδέες κι αν έχει γιατί δεν φροντίζει να τις βάλει σε πράξη; Η απάντηση ήταν «τώρα είναι αργά» και της θύμισα ότι από 25 χρονών η απαντησή της παραμένει η ίδια, όπως π.χ. τότε που έλεγε ότι έπρεπε να σπουδάσει φιλολογία και της είχα απαντήσει «ξεκίνα τώρα!» το ίδιο ακριβώς που της απαντούσα για καμμιά 15ετία περίπου. Τι να πει κανείς; Δεν θελω να την πληγώνω κι έτσι χαιρετιστήκαμε λέγοντάς μου ότι θα σκεφτεί τρόπους να ξεφεύγει δημιουργικά και όχι αναμασώντας παλιές ιστορίες. «Πάντα ήθελα να ζωγραφίσω κάτι» είπε λίγο πριν φτάσει το ασσανσέρ και «βάλε ένα χαρτί μπροστά σου και ξεκίνα!» της φώναξα. Για να δούμε...

945. εκτρώσεις

 

Με αφορμή τις αναισθησιολόγους της Σάμου (ναι, γυναί ήσαν), αριβάρισε απότομα στο νου η εικόνα της φίλης μου της Χαριτίνης.. γράφω συχνά για τη Χαριτίνη, αλλά σήμερα θα αποκαλύψω πως έγινε θεούσα αμέσως μετά από μια έκτρωση.. φαίνεται θα το παθαίνουν συχνά αυτό μερικές γυναίκες.. ίσως ο πόνος της απώλειας, το αναπότρεπτον του πράγματος.. ποιος ξέρει.. εκεί λοιπόν που η καημένη Χαριτίνη είχε όνειρα να βοηθήσει στην εξέλιξη του κόσμου, ανοιχτόμυαλη και πανέμορφη, εκεί ακριβώς την πάτησε και τα μυαλά της ντεραπάρισαν κανονικά.. συνεχίζει να είναι καλός άνθρωπος, αλλά δυσκολεύομαι να την κάνω παρέα επειδή το μόνο θέμα συζήτησης μεταξύ μας είναι ενας δικός της μονόλογος!.. να μου κάνει κατήχηση δλδ.. "άστο παιδάκι μου και τρώγε την πάστα σου" της λέω, αλλά εκείνη συνεχίζει ακάθεκτη να με διαβεβαιώνει για τα καλά που Παραδείσου, τα μαρτύρια των αγίων, το προσεχές ευχέλαιο και να πάω οπωσδήποτε αλλιώς χάνω την ψυχή μου και άλλα πολλά παρόμοια.. τέτοια μεταστροφή σε άνθρωπο δεν έχω ξανασυναντήσει.. διατηρώ τη φιλία αυτή όμως επειδή έχω πολλά να θυμάμαι π.μ. (προ μεταστροφής)

Υποθέτω λοιπόν -έχω το δικαίωμα να υποθέτω, ε- ότι μπορεί και οι γιατρίνες της Σάμου να είχαν καμμιά παρόμοια εμπειρία.. αλλά, αν (λέμε τώρα, ΑΝ) μια διακοπή κύησης οδηγεί κατευθείαν στο θεο και στη θρησκεια (βλ. παπάδες) κανονικά θα έπρεπε να στηρίζουν με ζέση την εφαρμογή του Νόμου που την επιτρέπει..

 

Επειτα, αν για την εφαρμογή κάθε νόμου επικαλείται οιοσδήποτε πολίτης τη συνείδησή του, αποφασίζω να πάψω να πληρώνω φόρους.. το βρίσκω εντελώς ανήθικο να χρηματοδοτώ τους εχθρούς της χώρας μου και των συμπολιτών μου, όσο κι αν προσπαθούν να με πείσουν ότι τους χρωστάω..

______________

ΣΗΜ. παλιές σκέψεις (19/5/2017) στο f/b

888. ο φανατισμός είναι το πρόβλημα!

ειχα μια παιδικη φιλη πολυ φιλοδρακουλέ.. αντιθρησκευάμενη εντελώς.. κορόιδευε παπαδες, εκκλησιασμους, όλα μα ολα.. Ισως αντιδρουσε στο πνευμα της οικογενειας της, που ηταν ολοι τους αυτο που λένε πιστοι.. Μετα τα 45 της περιπου, άλλαξε εντελώς.. άλλος άνθρωπος εγινε.. αγνωριστη! Οσα κορόιδευε τα πιστεψε μονομιάς και εξακολουθει να τα πιστευει.. Τί συμβαινει στο μυαλο του ανθρώπου; Γινεται καποια στιγμη άβυσσος και πέφτει μεσα; Συμπερασμα: ο φανατισμός τελικά είναι πρόβλημα!

880. πώς η Χαριτίνη έμαθε τα ρωσσικά

Κάποτε, πριν γίνει θεούσα, η φίλη μου η Χαριτίνη ερωτεύτηκε έναν ηθοποιό ρώσσο βλέποντάς τον στο σινεμά κι έκανε τ' αδύνατα δυνατά να τον συναντήσει, αφού πρώτα φρόντισε να μάθει τη γλώσσα. Τα ρωσσικά είναι γλώσσα δύσκολη, χρειάστηκαν 5-6 χρόνια να θεωρηθεί ότι τα έμαθε καλά, ευτυχώς δλδ γιατί ήρθε η περεστρόϊκα εντωμεταξύ και διευκόλυνε τα πράγματα και μια και δυο πήγε για 2η φορά στη χώρα του αγαπημένου της, που, όπως την είχαν διαβεβαιώσει διάφοροι εξπέρ της αστρολογίας, ήτανε ο άντρας της ζωής της.

Στη επιστροφή, ήτανε σαν μαγεμένη από τη χώρα αλλά και από τις χάρες του αγαπημένου της, που όμως ήταν σε διάσταση με τη σύζυγο και σύντομα θα έπαιρνε διαζύγιο για να έρθει στην Ελλάδα και να παντρευτούνε. Με τα πολλά, κατάφερε να έρθει ο έρμος εδωπέρα, αλλά της Χαριτίνης της είχε κιόλας περάσει το βαθύ αίσθημα, τότε κατάλαβε ότι της έπεφτε πολύ μεγάλος και δεν θα μπορούσαν να κάνουν οικογένεια με παιδιά και όλα τα ωραία πράματα που λέν τα παραμύθια.

Τον είδα και'γώ, μού τον σύστησε, ένας ζαρωμένος ανθρωπάκος ήταν, πράγμα που φαινόταν με την πρώτη ματιά, δεν χρειαζόταν και τοσο πολλή μελέτη το πράγμα. Ρωσσικά δεν ήξερα (ούτε έχω μάθει ως τα σήμερα) κι έτσι δεν ήταν δυνατό να αξιολογήσω την πνευματική του μεγαλωσύνη, για το μέγεθος της οποίας με διαβεβαίωνε η φίλη μου.

Ο άνθρωπος αυτός πέθανε μετά από λίγο καιρό, στη Χαριτίνη όμως έμειναν πολλές αναμνήσεις: του έρωτα, των ταξιδιών και, φυσικά, το μεγάλο κέρδος είναι τα ρωσσικά, χάρις στα οποία βελτίωσε τη θέση της στην εταιρεία όπου εργαζόταν.
_____________________
ΣΗΜ. η Χαριτίνη είναι πλασματική περσόνα, όπου μπορεί καθένας να "αναγνωρίσει" ένα πρόσωπο αληθινό, της διπλανής πόρτας που λένε. Δουλεύω πάνω σε αυτό μερικά χρόνια, τώρα τελευταία όμως ξεφυτρώνουν μερικά ωραία στιγμιότυπα.

879. μη δανείζεις χρήσιμα πράγματα

κάποτε, η φίλη μου η Χαριτίνη είχε πάει ένα τουριστικό ταξίδι στη Ρωσία (ΕΣΣΔ τη λέγανε τότε), ζήτησε να της δανείσω τη φωτογραφική μου μηχανή, τη δάνεισα ευχαρίστως και με ρώτησε τι να μου φέρει και, γνωρίζοντας την αγάπη του πατέρα για τις βαθειές ρώσσικες φωνές, της είπα: ένα δίσκο με βαθύφωνους. Η Χαριτίνη, βέβαια, όπως κάθε φορά, έκανε λάθος κι έφερε ένα δίσκο με νερόβραστα τραγουδάκια τύπου άστα βράστα και χειρότερα, χώρια που επέστρεψε τη μηχανή μου βαρειά τραυματισμένη! τη "φόραγε" στο στήθος σαν τουρίστας και σε μια τουρνέ με πούλμαν έπεσε σε ένα φρενάρισμα με τη μηχανή κάτω μπρούμυτα. Το δίσκο τον χάρισα σε ένα φίλο που μάθαινε ρωσσικά.