983. περί αρίστων, αριστείας, κλπ

ένας φίλος σπούδαζε στο Παρίσι και με τη διπλωματική του εργασία πέρασαν άλλοι επτά.. φιλικά, βεβαίως.. οι φίλοι αυτοί (οι επτά) γόνοι καλών οικογενειών, με μπαμπάδες σούπερ εργολάβους, αλλά και γιατρούς, κλπ, πέρναγαν ωραία στα παρίσια, με γκόμενες, ουσίες κι οινοπνεύματα και οι περήφανοι μπαμπάδες στέλναν ρευστό και περιμέναν την ημέρα της αποφοίτησης που ήρθε με την επιφοίτηση του Πνεύματος του φίλου μου.. τον οποίον κάναν πως δεν τον ξέραν άμα τη επιστροφή στα πάτρια εδάφη.. τσογλάνια, που σήμερα δρέπουν δάφνες πάνω στις κληρονομημένες εταιρείες, κλπ, και στέλνουν παιδιά κι εγγόνια στα Παρίσια να σπουδάσουν και να αριστέψουν και πάλι με τον ίδιο τρόπο, τον γνωστό τοις πάσι.. και πάλι καλά να λέμε που δεν το αγοράζουν απευθείας από την πηγή το πτυχίο ή το δίπλωμα και ρίχουν και ματιές επιτόπου 

Epikoureios 

Πολύ κακώς ο φίλος τους βοήθησε.. Με τέτοιους ανθρώπους ούτε πυρετό δεν μοιράζεσαι.. 

Rodia 

ήταν βλέπεις φιλαράκια.. κι αυτος ήταν πολύ καλό παιδί.. 

Rodia 

ξανασκέφτομαι τώρα (μετά από πάρα πολλά χρόνια) αυτή την ιστορία και λέω, δε μπορεί, κάπου οφείλεται αυτό το "ταλέντο" να εκμεταλλεύεσαι το φίλο.. τον κολλητό σου.. γιατί δεν ήταν μεγαλύτεροι και ωριμότεροι από τον φίλο μου.. απλώς είχαν το "προνόμιο" της σαπίλας.. φοβήθηκαν, του είπαν, να πουνε στο μπαμπά την αλήθεια.. αλλά πάλι να κοψουν και την καλημερα;.. (σκεφτομαι και γραφω, εμενα αφορουν αυτά.. αλλά και σενα που τα βλεπεις, να προβληματίζεσαι) 

 Φοίβος 

Ο δικός μου παράσιτος, - "ρε μαλάκα, θα με γράψεις κι' εμένα στο μάθημα;" - σκηνοθέτης δήλωσε με τη επιστροφή του στα πάτρια,, αφού διορίστηκε με το 'καλημέρα σας', είχαμε και Πασόκ βλέπεις τότε, πήρε πρόσφατα την σύνταξή (-άρα) του από την ΕΡΤ… Και να'τανε μόνο τέτοια; Εδώ ο άλλος, περαστικός ήταν από 'δω, έγινε και καθηγητής συνταγματολόγος, με μισά εξάμηνα. Και μετά βασίλευσε κι' από πάνω… Για να μη σού πω για την άλλη που με σωρό τα 'πέτσινα' διπλώματα, ανενόχλητη λύνει και δένει 40 χρόνια στο χώρο της 'Δικαιοσύνης'… Έτσι, με το 'ό,τι δηλώσεις είσαι', χτίστηκε η σύγχρονη Ελλάδα! Εγώ, (ευτυχώς), ακόμη στα Παρίσια… Καλή σου μέρα Μαρίνα! 

Rodia 

Καλημέρα Φοίβε! μου έλειψες.. κι έλεγα "τι να γινεται αυτο το παιδί.." και νά'το! νά'το! πετιέται σαν αγνός ξιφομάχος στην κατάλληλη στιγμή!! Ετσι συμβαίνει, δυστυχώς και δεν βλέπω τρόπο αντιμετώπισης.. η διαφθορά (μικρή λέξη για όλα τα τετράπαχα που γινονται ακομα και σημερα) ξεχειλιζει.. δεν είδες που ζητάνε ατιμωρησία (για τα καημενα τα παιδιά, μη χασουν την εξεταστική, κλπ) για τους 106 αποδεδειγμενους αντιγραφεις; Φτυνω και επιστρεφει ο σίελος στη μουρη μου 🙂 αμαν λεμε 😛 και κραταμε τα μποσικα 

Φοίβος 

Ξέχασα να σού πω και για τους καλλιτέχνες. Έκθεση λέει ο ένας, σε μια τρύπα που και να θέλεις να πας, δεν την βρίσκεις. Συναυλία ο άλλος, με 15 άτομα στο υπόγειο. Προβολή της ταινίας με 4 θεατές (προχτές σε μια τέτοια, ήμουν ο ένας από τους τέσσερεις). Άφαντοι σε μια πόλη των 11 εκατομμυρίων κατοίκων! Μετά όμως, στο χωριό, για τους ιθαγενείς που σνομπάρουμε μεν αλλά, για να φτιάξουμε όνομα, αυτούς προσπαθούμε να εντυπωσιάσουμε - για παραπάνω δεν μάς παίρνει - νάαα κάτι συνεντεύξεις-μεταξωτές κορδέλλες στις Λίφες και τα Σιεννιά και πόζες και φωτές, και γλαφυρές αφηγήσεις για τις ένδοξες στιγμές στην Πόλη του Φωτός. Και νάαα τα κατεβατά στα βιογραφικά: ατομική έκθεση στο Παρίσι… Έχει γέλιο, μη μού πεις! Καλή σου μέρα Μαρίνα! ( επαναλαμβάνομαι; ) 

 Rodia 

ΦΤΟΥ!! είχα στείλει δυο έργα στο Λονγκ Αϊλαντ καποτε, αλλα ξέχασα να το εκμεταλλευτώ.. 😉 Να είσαι καλά και να βλέπεις το αστείο των πραγμάτων, όπως το συνηθίζεις άλλωστε!! αυτό κάνει καλό ❤ 

 Φοίβος 

Εμ και συ πια! Άκου ξέχασες… Ασ' το Μαρίνα! Δεν κάνεις για Φιλόδοξος Ντενεκές… (μπη φάιν, γιου του!)

630. ο Ντερτιλής ανατρέπει το νόημα της λέξης "ανδρεία"

"Με παραδέχεσαι; 45 χρονών άνθρωπος και τον πέτυχα με την πρώτη βολή στο κεφάλι" είπε καμαρώνοντας ο Ντερτιλής στον οδηγό του τζιπ του, μετά τον πυροβολισμό που άφησε στον τόπο τον Μιχάλη Μυρογιάννη, ένα νέο 20 χρονών, από τα πρώτα θύματα του Πολυτεχνείου.

ΣΗΜ.1. ο κατάλογος των νεκρών-->> https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B5%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%AF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85
ΣΗΜ.2. περί αυτού του Ντερτιλή πρόκειται-->> https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%82_%CE%9D%CF%84%CE%B5%CF%81%CF%84%CE%B9%CE%BB%CE%AE%CF%82

543. μάπα μεταπολίτευση

είναι ο τρόπος που γράφτηκε το κείμενο, τόσο ζωντανός που ξύπνησε φαντάσματα και έκανε τον ύπνο μου ανήσυχο, ξύπνησα με πικρίλα φοβερή, όλοι οι πεθαμένοι με συντρόφεψαν, αυτή η περίοδος που ονομάστηκε "μεταπολίτευση" (τί εύρημα κι αυτό!) πέρασε μέσα σε μια θολούρα, ήρθαν οι εκ του εξωτερικού, οι τρώγοντες τα λεφτά του μπαμπά τους δήθεν αντιστεκόμενοι, να καταλάβουν καίριες θέσεις στα πανεπιστήμια και να διδάξουν τη "φαντασία στην εξουσία", μόνο που δεν ήταν καθόλου φαντασία αλλά μια από τα ίδια και χειρότερα, (εκτός αν η απαξίωση της πειρας και το ξέχεσμα των όσων μείναμε διαρκώς ελεγχόμενοι και κατακυνηγημένοι στην ίδια μας τη χώρα σημαίνει πρόοδο) και καταφέραν να πείσουν αρκετούς πραγματικούς αγωνιστές ότι έτσι γίνονται σωστά τα πράγματα στα Παρίσια και εις τας Ευρώπας γενικώς, και μάλλον άλλο που δεν θέλαν και αυτοί (να πεισθούν δλδ) αγωνιζόμενοι στο άμεσο μέλλον για τη μπάρτη τους, καθώς και να συγκολλήσουν στο πλευρό τους (αυτών, των ενσκηψάντων ως φωστήρων εξ Εσπερίας) καμπόσους υμνητές της χούντας που καταφέραν να ξεπλυθούν για τα καλά καταλαμβάνοντας θέσεις (σήμερα, ναι, σήμερα!) που ορίζουν τη δική μας μοίρα. Αχ, ρε χαρη πχια! Είχαμαν και μεις τους αντόρνους μας, αλλά δεν μπορώ, ακόμα πονάνε, πεθάνανε και οι μαρτύροι βλέπεις. 
______________
ΣΗΜ. για το κείμενο της χαρης

178. περί ντροπής ή δυο μερίδες πολυτεχνείο παρακαλώ

αύριο είναι η μέρα που ντρέπομαι

ημέρα ντροπής, 17 Νοέμβρη

ντρέπομαι που δεν χτύπησα

τα κουδούνια των πολυκατοικιών

ενώ μπορούσα να τα χτυπήσω

να βγάλω έξω με το ζόρι

να τραβήξω ανθρώπους

από μαλλιά κι από ρούχα

τέτοιες μέρες δε γίνονται εύκολα

ιδίως όχι κατά παραγγελία

δυο μερίδες πολυτεχνείο παρακαλώ

μας τελείωσε δεσποινίς μου

περάστε αύριο, θα έχουμε φρέσκο

φρέσκο αίμα, φρέσκα σουβλάκια

πιτόγυρα ευωδιαστά

σάρκες καμένες με ηλεκτρόδια

φρέσκα στεφάνια περικοκλάδων

αρτηριών και νεύρων ωμών

σιτεμένα πουρά θα προσκυνούν

και θα προσκυνούν

και θα εξομολογούνται

στον αιώνα τον άπαντα

να συχωρεθεί η μοναδική αμαρτία

το ΛΑΘΟΣ

***

το ΠΑΘΟΣ

των προϊόντων καθέλκυσης

των ιερών οστών του Υμνου

παραμένει αλώβητον

***

αύριο το μαγαζί κλειστόν λόγω πένθους