Οι τηλεοπτικές εκπομπές αναδύουν μια σιχαμένη ψεμματίλα, τα ραδιόφωνα επίσης, το διαδίκτυο σπαρμένο με χιλιάδες μοναξιές, στο δρόμο οι άνθρωποι ανήσυχοι, στους χώρους συνάθροισης μια απέραντη σιωπή, στις παρέες άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε. Ενας πέλεκυς στέκει απειλητικά πάνω από τα κεφάλια μας ή μήπως είναι μαύρα σύννεφα σε σχήμα τσεκουριού; Νοιώθω ένα μούδιασμα. Προσπαθώ να διαβάσω, να ζωγραφίσω, να φτιάξω μουσικές, να πληκτρολογήσω εύστοχα σχόλια, αλλά είναι μάταιες οι προσπάθειές μου. Μιλώ σαν ρομπότ, γράφω εντελώς μηχανικά, ακούω μονάχα φοβισμένους ψιθύρους και το πρωινό κελάηδημα των πουλιών. Αποφάσισα ότι το καλύτερο είναι να πετάξω. Χαίρετε.
_______________
γραμμένο την 31η Μαρτίου 2011
Αναρτήσεις
This is a FunEL
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου