Χωρις πρόσκληση, απαντώ μια και βρηκα το ερωτηματολόγιο της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθήνας, (μοιρασμένο, πριν από 2 χρόνια στην έκθεση "Φαντασία της πραγματικότητας").
- Γιατί κλαις;
- Δεν κλαιω.
- Γιατί δεν κλαις;
- Δεν ξερω, μαλλον στερεψα.
- Πού είναι ο βάλτος;
- Δεν ξερω και ουτε θελω να μαθω.
- Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας;
- Εσυ που ρωτας, ισως;
- Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;
- Πουθενα.
- Περιφρονείς κάτι;
- Οχι.
- Θα ερωτευόσουν για πάντα;
- Εχω ερωτευτει για παντα, τωρα θελω να ερωτευτω για ποτέ.
- Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»;
- Γιατι βαζεις εισαγωγικα; Τα εργα Τεχνης χωρις εισαγωγικα δεν πουλιουνται.
- Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;
- Οχι, το προεβλεψα και απαντησα καταλληλως.
- Do you remember revolution?
- μαι ινγκλις ιζ βερυ πουρ.
- Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου;
- Μου αρεσει να ανεβαινω στα βουνα. Σκαρφαλωνω αυτοβουλως.
- Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ' τον πάγο;
- Ποτε εσπασε το τζάμι; Οι παπουδες μου βρισκονται μεσα μου και 'γω ειμαι ζωντανη.
- Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;
- Ποια μάτια;
- Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ' το νόμο;
- Δεν καταλαβαινω Χριστο λεμε.
- Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ' την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;
- Εχει πολυ καυσαεριο εκει περα και τον αποφευγω γενικα αυτο το δρομο, αλλωστε μετα τα μεσανυχτα κυκλοφορω στα ονειρα μου.
- Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλέρ;
- Ειμαι εναντιον της θανατικης ποινης. Ισοβια σε στρατοπεδο κοινωνικης εργασιας, να αδειαζει παπιες.
- Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια;
- Δυστυχως, δεν εχω σαπισμενα δοντια και χανω το θεαμα.
- Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;
- Υπαρχουν ακομα πηγαδια;
Το παιχνιδακι το βρηκα εδω -->> https://artanis71.blogspot.com/2008/04/blogo.html και απαντησα ατακα κιεπιτοπου.
Οποιος ψηνεται, ας παρει τη σκυταλη!
- Γιατί κλαις;
- Δεν κλαιω.
- Γιατί δεν κλαις;
- Δεν ξερω, μαλλον στερεψα.
- Πού είναι ο βάλτος;
- Δεν ξερω και ουτε θελω να μαθω.
- Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας;
- Εσυ που ρωτας, ισως;
- Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;
- Πουθενα.
- Περιφρονείς κάτι;
- Οχι.
- Θα ερωτευόσουν για πάντα;
- Εχω ερωτευτει για παντα, τωρα θελω να ερωτευτω για ποτέ.
- Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»;
- Γιατι βαζεις εισαγωγικα; Τα εργα Τεχνης χωρις εισαγωγικα δεν πουλιουνται.
- Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;
- Οχι, το προεβλεψα και απαντησα καταλληλως.
- Do you remember revolution?
- μαι ινγκλις ιζ βερυ πουρ.
- Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου;
- Μου αρεσει να ανεβαινω στα βουνα. Σκαρφαλωνω αυτοβουλως.
- Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ' τον πάγο;
- Ποτε εσπασε το τζάμι; Οι παπουδες μου βρισκονται μεσα μου και 'γω ειμαι ζωντανη.
- Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;
- Ποια μάτια;
- Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ' το νόμο;
- Δεν καταλαβαινω Χριστο λεμε.
- Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ' την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;
- Εχει πολυ καυσαεριο εκει περα και τον αποφευγω γενικα αυτο το δρομο, αλλωστε μετα τα μεσανυχτα κυκλοφορω στα ονειρα μου.
- Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλέρ;
- Ειμαι εναντιον της θανατικης ποινης. Ισοβια σε στρατοπεδο κοινωνικης εργασιας, να αδειαζει παπιες.
- Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια;
- Δυστυχως, δεν εχω σαπισμενα δοντια και χανω το θεαμα.
- Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;
- Υπαρχουν ακομα πηγαδια;
Το παιχνιδακι το βρηκα εδω -->> https://artanis71.blogspot.com/2008/04/blogo.html και απαντησα ατακα κιεπιτοπου.
Οποιος ψηνεται, ας παρει τη σκυταλη!
Αναρτήσεις
This is a FunEL
