1.704 ποιο είναι το πολεμικό γονίδιο; το τεστοστερόνι!

θα πρότεινα στους θερμοκέφαλους να κοιτάξουν με τόλμη τη μεγάλη εικόνα και όχι αυτήν που περιορίζεται από τον φόβο που γεννιέται με τη συνδρομή του πολεμικού γονιδίου (ίδιον της φύσης του ανδρός) και το οποίο, σε μια αέναη κυκλωτική κίνηση, τροφοδοτεί τον φόβο που καλεί σε πόλεμο και άντε φτου κι απ' την αρχή. Αλλά τι να προτείνω πχια; σάμπως ξέρω από πολεμικά πράγματα και συγκυρίες;

1.642 κατάλοιπα

η συμβουλή "να κοιτάς τη δουλειά σου" είναι κατάλοιπο της δουλείας σε κατακτητές (ξένους και εγχώριους) που έκανε το φόβο να θεριέψει στις ψυχές του κοσμάκη. Διαπίστωση: ο φόβος δείχνει να είναι τελικά η ισχυρότερη αξία για την επιβίωση, όταν οι άλλες αξίες, οι αληθινές και μεγάλες, έχουν νικηθεί.

1.554 ολίγη βία ακόμα

το θεμα ειναι να πάψει να καλλιεργειται η βια ως εκπαιδευτική(!!) μεθοδος και αυτο (νομιζω ότι) θα αποτυχει αν μπει στο χορό και ο φόβος. Να φοβαται δλδ ο γονιος και για το λογο αυτον (επειδη φοβαται, δλδ) να μη βαραει τα παιδια του.

ας θυμηθουμε πώς εκπαιδεύονταν παλιοτερα τα παιδια στις βορειες χωρες: ξεβρακωμα και ξυλοφορτωμα απο το δασκαλο μεσα στην τάξη. Κι αυτο ητανε νόμιμο!! την ιδια εποχη που εδω στη χωρα μας οι μαναδες τα κανάκευαν, αντε να δινανε κανα μπατσάκι. Το πράγμα θελει χρονο και παραδειγματα. Σημερα υπαρχουν οι κοινωνικες υπηρεσιες και ειναι χρησιμο να εξοικειωθει ο κοσμος με αυτες.

έπειτα, αν το κράτος αρχίσει να επεμβαίνει περισσότερο, μπορεί να θεσμοθετηθεί η κατάργηση της οικογένειας και αυτό δεν είναι και το καλύτερο... (συγκρατήστε τη φαντασία μου, καλπάζει σήμερα!)

τωρα, ο φασισμός καλπαζει και χανονται οι ελπιδες για να λιγοστεψει η βια...
___________________
γραφτηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2020 στο f/b

1.504 ανάποδος φόβος

σκέφτομαι το φόβο, αυτόν που φοβούνται οι εξουσιαστες μη τυχόν πάψει να υπάρχει, μήπως οι άνθρωποι εκραγούν, όταν δεν θα παραμυθιάζονται πια.. Αυτό έπαθε μάλλον και η παραιτημένη κυβέρνηση, φοβήθηκε το κύμα που έβλεπε νά 'ρχεται, αυτό που δεν θα μπορούσε να το κουλαντρίσει, κι έτσι άρχισε τα ψέμματα που δεν βγάλαν πουθενά και αναγκάστηκε (απο τον εαυτό της) να παραιτηθεί, να κερδίσει χρόνο και χρήμα και λούστρο. Αλήθεια, πρόσεξες το βλέμμα των παραιτημένων βουλευτών (κυρίως γυναικών, δυστυχως) που δεν ωρύονται πια στα κανάλια; Ενα βλέμμα αλαζονικό, τίγκα στην απαξίωση "για δες ποιος/ά είμ' εγώ" σα να λέει, ένα βλέμμα γυαλιστερό, φωτισμένο απο ανταύγειες στα μαλλιά και ένα καρρο κρεμαστά μπιχλιμπίδια
_______________________
γράφτηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2015 στο f/b

1.453 λίπασμα για Ελευθερία

** αδέρφι, με πνίγουν τα δάκρυά σου
εξοργίσου, αντιστάσου, κάνε κάτι
μόνο μη γκλαίς.
θα με πνίξεις!

** αν εξοργιστώ κι αν αντισταθώ
θα με χώσουν δυο μέτρα κάτω απ' το χώμα
έλα να κλάψουμε μαζί
να γίνουμε θάλασσες
να τους πνίξουμε!

** όσο κλαίμε κι όσο θρηνούμε
ο φόβος θεριεύει, γίγαντας γίνεται,
μας τρώει κι ούτε κοκκαλάκι δεν θα μείνει
λίπασμα για Ελευθερία
__________________________
τι εγινε τελικά, δεν ξερω

1.104 σύντομη συζήτηση περί φόβου

M: φοβία είναι ο αδικαιολόγητος φόβος (νομίζω) 

Σ: Σκέφτομαι ότι ο φόβος σχετίζεται με την ανάγκη να πιστέψουμε κάπου, ο άνθρωπος χρειάζεται να πιστέψει σε αξίες είτε επιθυμώντας τις είτε αποφεύγοντάς τις, ο φόβος είναι μια τέτοια αξία που δεσμεύει κάτω από την ανάγκη. 

M: τι γεννήθηκε πρώτα; ο φόβος ή η ανάγκη του ανήκειν κάπου; νομίζω ότι ο φόβος γεννά την ανάγκη σε κάποιον να ανήκει κάπου, γιατί όταν δεν έχει αναπτυχθεί (ασχέτως με ποιον τρόπο) ο φόβος, η ανάγκη αυτή δεν υπάρχει. 

Σ: Οπως το περιγράφεις προηγείται ο φόβος. Υπάρχει ψυχαναγκαστική αγάπη και ψυχαναγκαστικός φόβος. Είναι διδακτέα. Προέρχονται από καταπίεση και έλλειψη ενδιαφέροντος ξεκινώντας απ' τους γονείς. 

Σ: Έλλειψη ενδιαφέροντος, αδιαφορία προς το παιδί. 

 M: αίσθηση ιδιοκτησίας προς το παιδί 

Σ: Ναι το ενδιαφέρον με την αγάπη του νάρκισσου γονέα είναι ότι επιθυμεί και ταυτόχρονα μισεί το παιδί του, το θεωρεί λίγο και θέλει να το προγραμματίσει σύμφωνα με το ιδεώδες που έχει στο κεφάλι του, το κριτικάρει γιατί δεν έχει φτάσει σε αυτές τις προδιαγραφές. Ο γονέας βασανίζεται και γι' αυτό βασανίζει διαμέσου της αγάπης. Η αγάπη ως αξία του συλλογικού ασυνειδήτου έχει κέρατα, δεν είναι καθόλου αθώα υπόθεση 

M: ποια αγάπη; αυτό είναι ασκήσεις βασανιστηρίων!

Σ: Στο δοκίμιο που έχω αρχίσει να συντάσσω που λέγεται η Λερναία Υδρα και σχετίζεται με την τρέλα μία βασική ιδέα είναι η εξής. Οι άνθρωποι προγραμματίζονται να ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές και τις αξίες του συλλογικού ασυνειδήτου διαμέσου της αγάπης και του φόβου. Οταν το παιδί συνδεθεί και με τους δύο γονείς συνδέεται με το συλλογικό ασυνείδητο και το σύστημα των αξιών του και γίνεται ένας υγιής ανόητος. Οταν το παιδί συνδεθεί μόνο με τον ένα αποκτά ένα πρώτο επίπεδο παθολογίας που ψυχαναλύεται. Οταν δεν συνδεθεί με κανέναν από τους δύο, λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος ή από καταπίεση, ανατινάζεται όλο το συμβολικό σύστημα. Ξεκινά η τρέλα, τα σύμβολα και οι αξίες εμπαίζονται. Το άτομο θεραπεύεται με ύπνωση δηλαδή με εξαναγκαστικό σταδιακό προγραμματισμό. Ο σχιζοφρενής ούτε ψυχαναλύεται ούτε υπνωτίζεται, ξεκινά ένα επόμενο επίπεδο εξαναγκασμού διαμέσου φαρμακευτικής αγωγής. Ο Φρόιντ μεταχειριζόταν τους σχιζοφρενείς σαν ζώα. Το πιο δύσκολο με ανθρώπους που έχουν σπάσει το σύστημα των αξιών του συλλογικού ασυνειδήτου είναι να διαχειριστούν την τρέλα τους. Η δημιουργικότητα σχετίζεται με την τρέλα. Η ανθρωπότητα προχωρά διαμέσου της τρέλας. Οι άνθρωποι έχουν τρέλα εγγενώς, αν κληρονομήσουν την τρέλα του συλλογικού ασυνειδήτου θεωρούνται υγιείς και τον προχωρούν υλικά αν δεν την κληρονομήσουν τρελοί και τον προχωρούν πνευματικά. Τα όνειρα, το χιούμορ, η τέχνη, η φαντασία είναι μορφές αποσυμπίεσης από τη σύμβαση, σχιζοφρενικοί μηχανισμοί. Η δομή και οι κανόνες της καταπιέζουν. Ο σχιζοφρενής ακούει φωνές και έχει μανία καταδίωξης. Επιθυμεί τον άλλο και συνάμα απειλείται από αυτόν. Ο ψυχοπαθής εμπαίζει την αγάπη και τον φόβο των άλλων. Tα άτομα που έχουν χάσει το συμβολικό σύστημα είναι επιρρεπή σε ουσίες, είναι νάρκισσοι, τουτέστιν έχουν αντίσταση στην αγάπη αλλά μπορούν να την επανεπινοούν δίχως καταπίεση σε αγνότερη μορφή, δημιουργούν το φόβο επειδή η απόλαυση του άλλου - με μεγαλύτερη απόλαυση την αγάπη- τους καταπιέζει. Επιλέγουμε τον υγιή ανόητο ή τον σχιζοφρενή ευφυή που αλληλοσυμπληρώνονται 

Σ: Σε έκαψα συγγνώμη χαχα! 

M: εξαιρετικά ενδιαφέρον! περιμένω το ολοκληρωμένο 

Σ: Μερικά ακόμη: Ο Πεσόα έπασχε από διασχιτική διαταραχή ταυτότητας ήταν πολλά πρόσωπα και το διαχειρίστηκε δημιουργικά. Συμβαίνει πχ και σε τρανς άτομα επίσης που όταν ντύνονται γίνονται άλλη ταυτότητα μέσα κι έξω. Λένε πως τα deja vu οφείλονται σε αυτό. Αποπραγματοποίηση, αποπροσωποποίηση και διασχιτική αμνησία συνδέονται επίσης με την τρέλα και την ευφυΐα. Το άτομο με τέτοια χαρακτηριστικά έχει τάση να εμπαίζει το φύλο, έχει τάση προς το άφυλο. Υπνωτίζεται και δεν ψυχαναλύεται γιατί η ψυχανάλυση σκοπό έχει να φέρει τα πράγματα πίσω στη σύμβαση του συλλογικού ασυνειδήτου αλλά εδώ χρειάζεται εκβιαστικός υπνωτιστικός προγραμματισμός γιατί ο ψυχαναλυόμενος έχει αντίσταση σε αυτήν. H κατάθλιψη προκύπτει από αυτή τη δυσκολία διαχείρισης της τρέλας σε σχέση με το συλλογικό ασυνείδητο. Από την αποτυχία συνεννόησης γιατί ο τρελός αδυνατεί να συνεννοηθεί. Ο φόβος και η αγάπη συντάσσουν το βασικό σύστημα αξιών της συμβατικής λογικής. 

 Σ: Ο Αρτό ας πούμε έλεγε λέξεις με δική του ή με καμία σημασία απλώς ως εκφώνημα επιθυμίας και το έχω ακούσει και από άλλους που έχουν πάρει ουσίες και έχουν διασχιτική διαταραχή ταυτότητας ότι λένε καινοφανείς λέξεις χωρίς συμβατικό νόημα. Ο Νίτσε όταν το έχανε έλεγε ότι ήταν πολλά πρόσωπα ταυτόχρονα. Ποπό πολλά θέματα ανοίξαμε 

M: απο κοντά και με κασετόφωνο!!

1.084 περί φόβου

ησυχάζει ο νους όταν ο φόβος παίρνει συγκεκριμένη μορφή, εικονοποιείται, που λένε, παύει να είναι κάτι τι ακαθόριστο και θολό. Φοβάται κανείς εκείνο που φαντάζεται, αυτό που σκορπίζεται μέσα στη σκέψη και τη διαλύει και γιγαντώνεται από το λίπασμα της φαντασίας. Ο σπόρος του φόβου, όταν φυτεύεται στο μυαλό, είναι επικίνδυνος.

1.039 όταν η μοίρα γράφει σενάρια

έπιασε ξαφνικό μπουρίνι, οι δυο ηλικιωμένοι αδελφοί μπήκαν γρήγορα στο σπίτι, ο ένας έτρεξε έξω να πάρει το κινητό και το ασύρματο τηλέφωνο που είχε ξεχάσει πάνω σε τραπεζάκι. Τότε ακριβως, το δέντρο που είχε ο ίδιος φυτέψει και μεγαλώσει έπεσε και τον πλάκωσε: δυο κλαδιά σφηνωθηκαν στα πλευρά του και έμεινε στον τόπο. Μετά, πες μου άλλη μια φορά ότι φοβάσαι.

___________________

σημερινή είδηση για γεγονός που συνέβη σε χωριό του Ν. Σερρών

1.023 Ο φόβος φυλάει τα έρημα ή τα… ελέγχει;

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας μια πολύ πολύ παλιά εμπειρία μου: 

Ημουνα δεν ήμουνα τεσσάρων χρόνων όταν είχα πάει με τους γονείς μου διακοπές σ’ ένα νησί. Ενα βράδυ οι γονείς ήταν με την παρέα των φίλων τους σ’ ένα ταβερνάκι και’γώ έπαιζα με άλλα παιδάκια πιο πέρα. 

Επειδή όμως ήμουνα η πιο μικρούλα, τα παιδιά ήθελαν να με ξεφορτωθούν κι έφυγαν να παίξουν μακρύτερα, πίσω απο ένα τοίχο, λέγοντάς μου πως αν πάω μαζί τους -πίσω απ’ τη γωνία δηλαδή- θα με φάει ο… μπαμπούλας! 

 Λυπημένη πολύ, πήγα κοντά στους δικούς μου κι ο πατέρας μου με ρώτησε γιατί δεν παίζω με τ’ άλλα παιδιά. Του είπα για τη γωνία και το μπαμπούλα, με πήρε απ’ το χέρι για να πάμε μαζί να δούμε τι γίνεται εκεί πέρα -τι συμβαίνει «μετά τη γωνία» δηλαδή… 

 Οση εμπιστοσύνη κι αν ένοιωθα προς τον πατέρα μου, πλησιάζοντας τη γωνία έτρεμα απο φόβο! Σέρνοντας σχεδόν φτάσαμε. Εκλεινα τα μάτια μου φοβούμενη αυτό που πιθανά ν’ αντίκρυζα… 

Ενα μικρούτσικο παιδάκι ήμουν! Φτάσαμε τελοσπάντων κι ο πατέρας μου είπε να μη φοβάμαι και ν’ ανοίξω τα μάτια να δω. 

Ανοιξα τα ματάκια μου κι αντίκρυσα ένα περιβάλλον παρόμοιο μ’ αυτό που υπήρχε πριν την περίφημη «γωνία»… Ηρέμησα τότε κι αυτή η ηρεμία μ’ ακολουθεί σ’ όλη μου τη ζωή! 

Συνειδητοποίησα πολύ αργότερα πως ΤΟΤΕ είχα ξορκίσει το φόβο μου όχι μόνο για τη «γωνία» του τοίχου, μα και κάθε φόβο που θα δυσκόλευε στο εξής τη ζωή μου… 

 Εδιωξα το φόβο απο μέσα μου μ’ αυτή την απλή πράξη -την πράξη του καλού μου πατέρα! Του το χρωστάω και του το έχω πει… 

 __________________ 

 σχόλιο στο παλιό φόρουμ του Pathfinder, 3 Σεπτεμβρίου 2002, 11:14 από rodia

1.006 φοβία είναι ο αδικαιολόγητος φόβος (νομίζω)

Στέλιος: Σκέφτομαι ότι ο φόβος σχετίζεται με την ανάγκη να πιστέψουμε κάπου, ο άνθρωπος χρειάζεται να πιστέψει σε αξίες είτε επιθυμώντας τις είτε αποφεύγοντάς τις, ο φόβος είναι μια τέτοια αξία που δεσμεύει κάτω από την ανάγκη. 

Rodia: τι γεννήθηκε πρώτα; ο φόβος ή η ανάγκη του ανήκειν κάπου; νομίζω ότι ο φόβος γεννά την ανάγκη σε κάποιον να ανήκει κάπου, γιατί όταν δεν έχει αναπτυχθεί (ασχέτως με ποιον τρόπο) ο φόβος, η ανάγκη αυτή δεν υπάρχει. 

Στέλιος: Οπως το περιγράφεις προηγείται ο φόβος. Υπάρχει ψυχαναγκαστική αγάπη και ψυχαναγκαστικός φόβος. Είναι διδακτέα. Προέρχονται από καταπίεση και έλλειψη ενδιαφέροντος ξεκινώντας απ τους γονείς. 

Στέλιος: Έλλειψη ενδιαφέροντος, αδιαφορία προς το παιδί. 

Rodia: αίσθηση ιδιοκτησίας προς το παιδί 

Στέλιος: Ναι το ενδιαφέρον με την αγάπη του νάρκισσου γονέα είναι ότι επιθυμεί και ταυτόχρονα μισεί το παιδί του, το θεωρεί λίγο και θέλει να το προγραμματίσει σύμφωνα με το ιδεώδες που έχει στο κεφάλι του, το κριτικάρει γιατί δεν έχει φτάσει σε αυτές τις προδιαγραφές. Ο γονέας βασανίζεται και γι' αυτό βασανίζει διαμέσου της αγάπης. Η αγάπη ως αξία του συλλογικού ασυνειδήτου έχει κέρατα, δεν είναι καθόλου αθώα υπόθεση 🙂 

Rodia: ποια αγάπη; αυτό είναι ασκήσεις βασανιστηρίων 😛 

Στέλιος: Στο δοκίμιο που έχω αρχίσει να συντάσσω που λέγεται η Λερναία Υδρα και σχετίζεται με την τρέλα μία βασική ιδέα είναι η εξής. Οι άνθρωποι προγραμματίζονται να ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές και τις αξίες του συλλογικού ασυνειδήτου διαμέσου της αγάπης και του φόβου. Οταν το παιδί συνδεθεί και με τους δύο γονείς συνδέεται με το συλλογικό ασυνείδητο και το σύστημα των αξιών του και γίνεται ένας υγιής ανόητος. Οταν το παιδί συνδεθεί μόνο με τον ένα αποκτά ένα πρώτο επίπεδο παθολογίας που ψυχαναλύεται. Οταν δεν συνδεθεί με κανέναν από τους δύο, λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος ή από καταπίεση, ανατινάζεται όλο το συμβολικό σύστημα. Ξεκινά η τρέλα, τα σύμβολα και οι αξίες εμπαίζονται. Το άτομο θεραπεύεται με ύπνωση δηλαδή με εξαναγκαστικό σταδιακό προγραμματισμό. Ο σχιζοφρενής ούτε ψυχαναλύεται ούτε υπνωτίζεται, ξεκινά ένα επόμενο επίπεδο εξαναγκασμού διαμέσου φαρμακευτικής αγωγής. Ο Φρόιντ μεταχειριζόταν τους σχιζοφρενείς σαν ζώα. Το πιο δύσκολο με ανθρώπους που έχουν σπάσει το σύστημα των αξιών του συλλογικού ασυνειδήτου είναι να διαχειριστούν την τρέλα τους. Η δημιουργικότητα σχετίζεται με την τρέλα. Η ανθρωπότητα προχωρά διαμέσου της τρέλας. Οι άνθρωποι έχουν τρέλα εγγενώς, αν κληρονομήσουν την τρέλα του συλλογικού ασυνειδήτου θεωρούνται υγιείς και τον προχωρούν υλικά αν δεν την κληρονομήσουν τρελοί και τον προχωρούν πνευματικά. Τα όνειρα, το χιούμορ, η τέχνη, η φαντασία είναι μορφές αποσυμπίεσης από τη σύμβαση, σχιζοφρενικοί μηχανισμοί. Η δομή και οι κανόνες της καταπιέζουν. Ο σχιζοφρενής ακούει φωνές και έχει μανία καταδίωξης. Επιθυμεί τον άλλο και συνάμα απειλείται από αυτόν. Ο ψυχοπαθής εμπαίζει την αγάπη και τον φόβο των άλλων. Tα άτομα που έχουν χάσει το συμβολικό σύστημα είναι επιρρεπή σε ουσίες, είναι νάρκισσοι, τουτέστιν έχουν αντίσταση στην αγάπη αλλά μπορούν να την επανεπινοούν δίχως καταπίεση σε αγνότερη μορφή, δημιουργούν το φόβο επειδή η απόλαυση του άλλου - με μεγαλύτερη απόλαυση την αγάπη- τους καταπιέζει. Επιλέγουμε τον υγιή ανόητο ή τον σχιζοφρενή ευφυή που αλληλοσυμπληρώνονται 🙃🖤 

Στέλιος: Σε έκαψα συγγνώμη χαχα! 

Rodia: εξαιρετικά ενδιαφέρον! περιμένω το ολοκληρωμένο 🙂 

Στέλιος: Μερικά ακόμη: Ο Πεσόα έπασχε από διασχιτική διαταραχή ταυτότητας ήταν πολλά πρόσωπα και το διαχειρίστηκε δημιουργικά. Συμβαίνει πχ και σε τρανς άτομα επίσης που όταν ντύνονται γίνονται άλλη ταυτότητα μέσα κι έξω. Λένε πως τα deja vu οφείλονται σε αυτό. Αποπραγματοποίηση, αποπροσωποποίηση και διασχιτική αμνησία συνδέονται επίσης με την τρέλα και την ευφυΐα. Το άτομο με τέτοια χαρακτηριστικά έχει τάση να εμπαίζει το φύλο, έχει τάση προς το άφυλο. Υπνωτίζεται και δεν ψυχαναλύεται γιατί η ψυχανάλυση σκοπό έχει να φέρει τα πράγματα πίσω στη σύμβαση του συλλογικού ασυνειδήτου αλλά εδώ χρειάζεται εκβιαστικός υπνωτιστικός προγραμματισμός γιατί ο ψυχαναλυόμενος έχει αντίσταση σε αυτήν. H κατάθλιψη προκύπτει από αυτή τη δυσκολία διαχείρισης της τρέλας σε σχέση με το συλλογικό ασυνείδητο. Από την αποτυχία συνεννόησης γιατί ο τρελός αδυνατεί να συνεννοηθεί. Ο φόβος και η αγάπη συντάσσουν το βασικό σύστημα αξιών της συμβατικής λογικής. 

Στέλιος: Ο Αρτό ας πούμε έλεγε λέξεις με δική του ή με καμία σημασία απλώς ως εκφώνημα επιθυμίας και το έχω ακούσει και από άλλους που έχουν πάρει ουσίες και έχουν διασχιτική διαταραχή ταυτότητας ότι λένε καινοφανείς λέξεις χωρίς συμβατικό νόημα. Ο Νίτσε όταν το έχανε έλεγε ότι ήταν πολλά πρόσωπα ταυτόχρονα. Ποπό πολλά θέματα ανοίξαμε 😁 

Rodia απο κοντά και με κασετόφωνο!!