324. το σλιπάκι

Κάθε πρωί βγαίνει στο μπαλκόνι ένας παχουλός κύριος ολόγυμνος. Τεντώνεται καλά καλά και μετά σκύβει και μαζεύει από το σχοινί ένα απλωμένο γαλάζιο σλιπάκι, προσέχοντας μη του πέσει το μανταλάκι κάτω στον ακάλυπτο. Το μπαλκόνι βρίσκεται στον τρίτο όροφο και, αν και βγαίνει πολύ νωρίς το πρωί, πιθανότατα θα τον βλέπουν και από άλλα διαμερίσματα. Γυναίκες κυρίως, που ξυπνούν νωρίς νωρίς για να ετοιμαστούν να πάνε στη δουλειά, αφού βεβαίως ετοιμάσουν τα σχετικά για τα παιδιά και το σύζυγο. Ο κύριος του μπαλκονιού δεν βρίσκεται και στην πρώτη νεότητα, δείχνει καλοστεκούμενος πενηντάρης πάνω κάτω. Η μπαλκονόπορτά του βλέπω να ανοίγει μόνο το πρωί, σίγουρα όμως θα την ανοίγει και το βράδυ για να κρεμάσει το σλιπάκι για στέγνωμα. Ισως έχει μόνο ένα σλιπάκι κι έτσι το πλένει αποβραδίς για να στεγνώνει μέχρι το πρωί. Είναι νοικοκύρης και τσιφούτης συνάμα, φαίνεται. Αλλά μπορεί να είναι και φτωχός, να μη του περισσεύουν για δεύτερο σλιπάκι. Μπορεί να είναι γυμνιστής ή και επιδειξίας. Ετσι μου έρχεται να τον ρωτήσω κάποια μέρα «δεν έχετε άλλο σλιπάκι;»! Αναρωτιέμαι τι θα κάνει όταν πιάσει κρύο. Μάλλον θα το κρεμάει στο καλοριφέρ. Οπότε, πιθανότατα, θα πάψει να βγαίνει ολόγυμνος στο μπαλκόνι. Αρα, δεν θα ανοίγει τη μπαλκονόπορτα. Και πώς θα αερίζεται το δωμάτιο; Ε;

323. επιμένοντας στο χαβά μου

Εγώ για πανσελήνους θα μιλώ
για πράσινα σαγόνια κροκοδείλων
καβούρια με κεφάλι στρογγυλό
και αμαρτίες ομοφυλοφίλων

-->> γραμμένο πάνω στη μουσικούλα που ήρθε απότομα μέσα στο κεφάλι μου!

322. Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΙ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΑΓΚΟ

Να φάμε μακαρόνια με κιμά;
ή μήπως να σου φτιάξω γιουβετσάκι;
Σ' αρέσει το αρνάκι καπαμά,
μπορώ να το ταιριάξω με σπανάκι!

και κει που καίγεται ο κόσμος αυτή ρεύεται
κι εσείς χορεύετε
κι εσείς χορεύετε
έχει στουμπώσει στο φαΐ και ονειρεύεται
πως αδυνάτισε χορεύοντας τσα τσα!

Μ' αρέσει για σφαγές να μου μιλάς,
μ' αρέσει να μου λες για πεθαμένους!
Αχ, πες μου για θριάμβους της ΕΛΑΣ,
για λέγε για φτωχούς κι απολυμένους!

ο κόσμος όλος το γλεντάει με το σφάξιμο
κι ούτε ένα κράξιμο
κι ούτε ένα κράξιμο
σκάβει με σθένος να πετύχει αυτό το θάψιμο
βαθύ λαγούμι να χωρέσουν τα λεφτά!

Το ΝΑΤΟ σφάζει στο Αφγανιστάν,
φτωχούς πυροβολούν στη Βολιβία.
Ποιος είναι πιο μεγάλος ταλιμπάν
αυτό θ' αποδειχτεί στη νεκροψία...

και ο πλανήτης να χαζεύει στα κανάλια του
τα μαύρα χάλια του
τα μαύρα χάλια του
στίβει ανθρώπους για ζουμί στα πορτοκάλια του
και καταπίνει βιταμίνες με ουρά!


-->> ο τρόπος και η ώρα που γράφτηκε, εδώ-->>
http://rodiat7.blogspot.com/2008/09/blog-post_17.html

321. το πράσινο δεν πάει με το μπλε

Αυτή ήταν η μόνιμη αποχαιρετιστήρια ατάκα της μάνας μου, μόλις με έβλεπε να ξεπορτίζω, τους μήνες του καλοκαιριού του... δεν θυμάμαι ποιού χρόνου. Φορούσα μια μπλε ρουά φουστίτσα -ή μήπως ζιπ-κιλότ;- κι από πάνω ένα κοντομάνικο πουκαμισάκι, αεράτο καταπράσινο μεταξωτό, με νόστιμα κουμπάκια -αυτά μόνο έχουν μείνει τώρα και τα χαζεύω κάπου κάπου, όταν τα πετύχω τυχαία στο κουτάκι με τα κουμπιά. Κάθε αξιοπρεπής κυρία έχει ένα τετοιο κουτάκι. Ενα κουτάκι με παλιά κουμπιά.
Το πράσινο δεν πάει με το μπλε, αλλά εμένα μου πηγαίναν και τα δυο και μάλιστα πολύ άνετα. Εκείνη την εποχή, θα μπορούσα να έχω και πράσινα μαλλιά, αν ήταν δυνατόν, καθώς επίσης και μια ουρά ψαριού να πλέει σε νερά καταγάλανα. Μάλλον θα ταίριαζε να ήμουν ένα δεντράκι καταπράσινο φουντωτό πλάι σε μια λίμνη, παρά ένα αρμυρίκι στην παραλία. Το αρμυρίκι μου αρέσει και κάπου κάπου γλείφω τα φυλλαράκια του τα νόστιμα, αλλά δεν είναι ποτέ καταπράσινο.
Το πράσινο δεν πάει με το μπλε, αλλά συμβαίνουν και εκπλήξεις. Εκπλήξεις σαν τη βροχή που έπεσε μόλις μπήκε το Φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς και ξέβαψε τα ρουχαλάκια μου, που γίναν πρασινογάλαζα και ταίριαξαν απολύτως μεταξύ τους κι από τότε το πράσινο με το μπλε τα πάνε πολύ καλά!