298. ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΟύΡΩΝ

Καθε πρωι πριν ανοιξω το ματι
μια σκεψη λεει "γιατι να ξυπνησω
γιατι ν' αφησω
το ζεστο μου κρεββατι"
και συμφωνω, σφιγγω τα βλεφαρα
και δεν ξυπνω.

Μα ο καμπινες ζητα καταθεση ούρων,
σηκωνομαι, δεν γινεται να αρνηθω
-πολιτισμενος ανθρωπος διοτι-

(θα εγραφα "γαρ", αλλα γραφω δημοτικη και δεν πρεπει να μπερδευω τις γλωσσες, οπως λενε μερικοι που διδασκουν ποιηση)

Κι ετσι, ανοιγω τα ματια ξανα
καινουργια μερα ξανα ξεκινα
πιανω κουπι - να βρω την ακτη
καπου να φτασω
μπας και προφτασω

Κι οσο κωπηλατω κι η βαρκα προχωρει
παθιαζομαι
ενθουσιαζομαι
Θελω να ζησω κι αλλο, κι αλλο κι αλλο!

Και σαν βραδιαζει, δεν το θελω το κρεββατι
Κι οταν ξαπλωνω, δεν κλεινει το ματι
Θελω να ζω, δεν μπορω να κοιμαμαι

Μ' ενα SUDOKU ο υπνος ερχεται.

-παλια, ελυνα σταυρολεξα, μα τωρα
εχω γνωρισει ολες τις λεξεις και ειναι
πολυ ευκολα-

Ερχεται ο υπνος λοιπον
και με πεταει στο "απων"

Κι ο οργανισμος το συνηθιζει και θελει
της τεμπελιας το μελι
και στο κρεββατι να σαπιζει.

Και το πρωι δεν ανοιγει το ματι,
μα το κατουρημα νικαει το κρεββατι.

Ευτυχως που ειμαστε πολιτισμενοι!
(αλλιως, θα βολοδερναμε σε κατουρημενα κρεββατια)
...οχι πως δεν το κανουν μερικοι μερικοι -μεταφορικως, φυσικα!