ο κόσμος μοιάζει με την αυλή του σχολείου, όταν τα παιδιά κάνουν διάλειμμα: στη μιαν άκρη, τ' αγόρια σκοτώνονται, παλεύουν, κανουν παληκαριές. στην άλλη άκρη, τα κορίτσια λένε τα δικά τους, συνήθως ψιθυριστά. στο κέντρο, αγορια και κορίτσια παίζουν ομαδικά παιχνίδια, πηδολογάνε, χορεύουν. υπάρχουν οι κολλητοί που πάνε πέρα-δώθε (συνήθως δυο δυο) κουβεντιάζοντας σοβαρά θέματα για το διάστημα, τ' άστρα, τη θεραπεία ανίατων ασθενειών, κλπ. κάπου υπάρχει και κάποιο παιδί μοναχό του, χαμένο σε σκέψεις ή τρώγοντας το κολατσιό του που δεν θέλει να μοιραστεί. Ξαφνικά, χτυπάει το κουδούνι, τα παιδιά μπαίνουν στη σειρά και οδεύουν προς τις τάξεις τους. Αυτό είναι ο πόλεμος: σχεδόν όλα τα παιδιά θα ήθελαν να είναι το διάλειμμα ατελείωτο, γιατί το διάλειμμα είναι ζωή.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
This is a FunEL
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου