1.677 ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

τα παλιά χρόνια, ο μαθητής του Δημοτικού που ήθελε να μαθει γράμματα περπατούσε ακόμα και 3 ώρες, διασχίζοντας βουνά και λαγκαδια, ώσπου να φτάσει στο σχολείο και ο μαθητής του Γυμνασίου μετανάστευε στην πιο κοντινή στο χωριό του πόλη. Τα υπόλοιπα παιδιά που κατοικούσαν σε χωριά, ή δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να μετοικήσουν, έμεναν αγράμματα. Σήμερα, με το ίντερνετ, συμβαίνει κατι διαφορετικό; Αν δεν έχεις σύνδεση, υπολογιστή, γονείς υπομονετικούς και (σχετικά) μορφωμένους, πάλι αγράμματος μενεις. Κατά τα άλλα, ΕΧΟΥΜΕ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ.

1.664 το μάθημα της Βασανιστικής

ξανά, για εμπέδωση: "Η διδασκαλία του μαθήματος της Βασανιστικής (κυρίως πράξη και όχι θεωρία) στις τρυφερές ψυχούλες είναι απαραίτητη και καλούνται οι γονείς να μη παραλείπουν να την εφαρμόζουν συστηματικά στα παιδιά τους, αν θέλουν να τα δουν κάποια μέρα να προκόβουν στη ζωή. Αγαπητοί γονείς, πλακώνετε ταχτικά τα μωράκια σας και τα νήπια στα χαστούκια, υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για να τα δείρετε γερά ή έστω, να τα σκαμπιλίσετε: Οταν βρέχουν την κούνια τους, όταν δεν τρώνε τις αηδίες που τα μπουκώνετε, όταν λένε "κακά λόγια". Στην ειδική αυτή περίπτωση της βωμολοχίας, μπορείτε να τους τρυπάτε τα χείλη με μια βελόνα -καμενη με σπιρτο, μη παθουν και καμμια μόλυνση και τρεχετε μετα. Γονείς, προσοχή: μη περιμένετε να μάθουν τις βασικές αρχές της Βασανιστικής σε ειδικές σχολές, τότε θα είναι πολύ αργά, θα έχει ήδη διαβρωθεί ο εγκέφαλος των παιδιών σας από ανόητες θεωρίες αντιαυταρχισμού και άλλα χειρότερα, υποσκαπτικά των Αξιών του συστήματός μας."

1.629 περι LEX

θυμηθηκα ενα Παν/μιακο ανεκδοτο (αληθινη φαση) που μας διηγότανε ο απέθαντος Δάσκαλός μας Ελευθεριος Ζωΐδης: «μια φορα, γινοντουσαν εξετάσεις στη Νομικη κι ενας φοιτητης, ο Αλεξανδρος Τάδε, ειχε παει εντελώς αδιάβαστος. Φτανει η σειρά του κι ο καθηγητης ρωτάει: το λοιπόν, κυρ Αλέξ, τι γνωρίζεις περι LEX; Ούτε λέξ'! απανταει ο φοιτητής και παίρνει... άριστα! για την ετοιμολογία του.»

1.613 καινοτομίες

Σχολείο από το σπίτι, μια καινοτομία αγγλικής προέλευσης! Η εκπαίδευση στη Μ. Βρετανία έχει πολλές καινοτομίες, μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας (σε ορισμένα σχολεία), αλλά και η παράκαμψη ("πήδημα") τάξεων, όταν ο μαθητής ή η μαθήτρια έχει υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης από την πλειονότητα των υπολοίπων μαθητών, καθώς και η στήριξη/βοήθεια σε παιδιά που έχουν ιδιαίτερα χαρίσματα ή μειονεκτήματα. Η μόρφωση φαίνεται να γίνεται κάτω από ιδανικές συνθήκες, πράγμα που θα επιβεβαιωθεί στο εγγύς μέλλον. Ιδωμεν! Εμένα πάντως, αυτό το σύστημα μου φαίνεται εξαιρετικό!!!!

1.612 μη πετάτε τα χαρίσματα των παιδιών

γιατί π.χ. το παιδάκι να (πρέπει να) μένει στο βου+α=βα όταν μπορεί (και θέλει) να διαβάζει παραμύθια και να γράφει ποιήματα; γιατί ένα παιδάκι γεννημένο ζωγράφος να πρέπει να ολοκληρώνει βαρετές σπουδές σε βάρος του ταλέντου του; το ίδιο ισχύει και για τα παιδάκια-αθλητές, όπου το πρόβλημα δείχνει να έχει ξεπεραστεί εξαιτίας της θεαματικότητας...

1.586 μάθημα σεξουαλικής αγωγής

τη δεκαετία '80 είχε μπει στα σχολεια προαιρετικό μάθημα σεξουαλικής αγωγής, ερχόντουσαν στο σχολείο των παιδιών μου διάφοροι επιστήμονες και δίνανε διαλέξεις στο κτίριο του Γυμναστηρίου, είχα παρακολουθήσει μερικές. Μετά, επιτρέπονταν ερωτήσεις. Τα παιδιά παρακολουθούσαν πολύ σοβαρά και μαθαίναν όσα δεν θα μάθαιναν στο σπίτι: όχι μονάχα "πώς γίνονται τα παιδιά", αλλά και περί σχέσων, ασθενειών, εκτρώσεων, κλπ. Τρεις 10ετίες αργότερα, έκαναν δειλά την εμφάνισή τους τα μαθήματα Κοινωνικού/Πολιτικού/κλπ ενδιαφέροντος. Κανονικά, στις τάξεις, περιλαμβάνονταν στο ωρολόγιο Πρόγραμμα του Υπουργείου. Σήμερα, μαθαίνω ότι η κα Κεραμ- τα κατάργησε όλα!!! τα παιδιά θα διδάσκονται κοινωνιολογία και πολιτική οικονομία στο μάθημα της Ιστορίας και σεξουαλική αγωγή στα Θρησκευτικά. Πάπαλα λοιπόν...

1.522 τι θέλουν να γίνουν τα παιδιά;

Τα 1000 χρωματα του Χρηστου, η γνωστή εκπομπή για (μικρά και μεγάλα) παιδιά. Ενα 5χρονο κοριτσάκι που έχει (κατα δήλωσή του) 300.000 βιβλία και ζωγραφίζει την γυναίκα με το σκουλαρίκι του Βερμέερ, στο ερωτημα «τι θα γινεις οταν μεγαλώσεις;» απαντάει πολύ σοβαρά «αστυνομικός για να κλωτσάω τους κλέφτες!!»

Εκεί δλδ που περιμένεις να ακούσεις "ζωγράφος" ή κατι τι άλλο ευγενές, ακούς το μωρό να λέει... ας μη το ξαναγράψω! Σκέφτηκα λοιπον πόσο μιμητικο όν είναι ο άνθρωπος που ενα παιδακι θελει να μιμηθει αυτα που βλεπει (αλλα δεν μπορει ακομα να κρίνει) ή πόσο καταπιεσμένο θα ειναι το παιδακι με τοσα βιβλια τριγυρω που θελει να κλωτσήσει το... σύμπαν!

Εδω που τα λέμε παντως, δεν ειναι μοναδικη περιπτωση η μικρή. Πολλά παιδακια ονειρεύονται να γινουν αστυνομικοι! αιτία ειναι η εξουσια, η προβολή, τί;

Ισως και η στολή, λέω... Εσυ τι λες;

1.471 αυτοκρατορική μέθοδος

τους κρατάγαν μακριά απο τη Ρώμη τους στρατηγούς με τα στρατά τους οι αυτοκράτορες, όπως κάνουν οι σύγχρονες πολιτείες με τα πανεπιστήμια και τους φοιτητές τους. Εχουν εξοριστεί μακριά απο τα κέντρα των πόλεων. Πάνε οι παλιές δόξες του Χημείου, από όπου ξεκίναγαν οι παλιές φοιτητικές διαμαρτυρίες. Ο,τι ενοχλεί, διώχνεται μακριά. Ας τους ακούμε χωρίς να τους βλέπουμε, ένα πράγμα. Ο,τι ενοχλεί, αλλά και είναι χρήσιμο ταυτοχρόνως. (επιμενω να σκεφτομαι τον Ρουβικωνα, εκείνον τον ξεροπόταμο)
_________________________
γράφτηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2015 στο f/b

1.455 πώς ανοίγει η όρεξη για ταξίδια

παλιά, στο μάθημα Μορφολογίας-Ρυθμολογίας, στις εξετάσεις του Ιουνίου πέφταν μηδενικά με τη σέσουλα, αλλά και βαθμοί κάτω από το μηδέν! μια φορά που είχα πάρει 9 στις εξετάσεις του Μάρτη, η σιγουριά μου εξανεμίστηκε τον Ιούνιο που μού έβαλε -2 (πλην δύο!!), αλλά χάρη σε αυτά τα κολπάκια του φοβερού και τρομερά ιδιόρρυθμου Μουτσόπουλου γνώρισα την παραμεθόριο της Ελλάδας, τις Σποράδες, τις Κυκλάδες, τη Χαλκιδική, την κεντρική Πελοπόννησο, τόπους όπου μάλλον δεν θα πήγαινα διαφορετικά (αν δεν αναγκαζόμουν, δηλαδή) άσε που άνοιξε και η όρεξή μου για ταξίδια.

1.446 δεν υπάρχει αποτυχία!

βγήκανε τ' αποτελέσματα, ειδα πως δεν περνάω και τί έκανα; ανέκρουσα πρύμναν, που λένε. Ατάκα κιεπιτόπου! με ρωτάει ο πατέρας μου "δεν θες να ξαναδώσεις;" (εισαγωγικες διναμε τοτε σε καθε σχολη ξεχωριστα, δεν υπηρχαν τα ακαδημαϊκά απολυτηρια, κλπ) και είπα ότι θέλω να αλλαξω πεδίο, να μάθω γλώσσες κι ετσι γράφτηκα στα γρήγορα να μαθω γερμανικά - ισπανικά. Περάσαν δυο μήνες και βγάζει ο Παπαντρέου ενα φετφά που αυξάνει τον αριθμό των εισακτέων κατά 30% κατεβάζει και τις βάσεις, να μπαίνει δλδ κανείς με βαση το 10 (άριστα, τότε) αλλά και μονο στο ενα βασικο μαθημα ηταν αρκετό. Ετσι, πέρασα και στο Φυσιογνωστικό Αθηνας με 10 έκθεση και 0,5 χημεία!! (εκθεση και χημεια ητανε τα βασικα μαθηματα) Ευτυχως, ειχαν ανακοινωθει πρωτα τα αποτελεσματα της αρχ/κης ΑΠΘ και έφυγα για Θεσ/νικη δρομαίως, παρατώντας τις ξένες γλώσσες σύξυλες! ελπίζω να μην εχασαν τπτ εξαιτίας μου.

Γιατί τα γράφω αυτα; επειδή η αίσθηση αποτυχίας καλλιεργείται κυριως απο το περιβάλλον. Κανείς δεν μού είπε οτι απέτυχα, κανείς. Ούτε εγώ το είπα σε μένα!! Οταν βρίσκουμε τοίχο, τον παρακάμπτουμε, τον γκρεμίζουμε για να περάσουμε ή ακόμα καλύτερα... τον πηδάμε! εξαρτάται βεβαια κι απο το πώς φαντάζεται καθένας τον τοίχο: μπορεί να είναι ενα χαμηλό μαντράκι.

1.426 τα πρώτα σοβαρά βιβλία

τα δύο πρώτα βιβλία που διάβασα από τη βιβλιοθήκη της γιαγιάς μου και μάλιστα με την άδειά της, ή μάλλον μετά από σύστασή της, ήταν "Παπαδιαμάντη, τα παιδικά" και οι "ιστορίες του βαρώνου Μυνχάουζεν", είχαν και τα δυο χοντρό εξώφυλλο, το πρώτο είχε μια ωραία ζωγραφιά που αργότερα έμαθα ότι ήταν από πίνακα του Jean François Millet και το δεύτερο μια αστεία ζωγραφιά με τον βαρώνο καβάλα σε μια μαύρη μπάλα που έβγαινε από ένα κανόνι. Οταν έκανα πρόβα να δω αν μπορούσα να ανυψωθώ τραβώντας τα κοτσιδάκια μου, η γιαγιά μου εξήγησε με απλά λόγια τι σημαίνει παράλογο και εκείνη ήταν η πρώτη σοβαρή συζήτηση που έκανα στη ζωή μου, επειδή είχα φυσικά τις αντιρρήσεις μου για το αν πρέπει να γράφονται ψέμματα σε τόσο σοβαρά βιβλία. Αυτά συνέβησαν όταν πήγαινα στη Β' Δημοτικού, μετά το ξετίναγμα των συμβατικών "παιδικών" παραμυθιών.

1.425 οι ήρωες των παιδιών

ποιοί να είναι τάχα οι ήρωες των σημερινών παιδιών; εμείς είχαμε τον Ρομπέν των Δασών, τον Αλβέρτο Σβάιτσερ, τον Ιούλιο Βερν... Θέλαμε να βοηθάμε τους αδύναμους, να σιάξουμε νοσοκομεία και σχολεία στην Αφρική, να ταξιδέψουμε, να γνωρίσουμε τον κόσμο και τις επιστήμες. Σήμερα, τι γίνεται; Θα πεις, και με το δίκιο σου, "και τι καταφέρατε; μια τρύπα στο νερό κάνατε" αλλά, για σκέψου να μην είχαμε κιόλας αυτά τα οράματα...

1.351 η κυρία Κική, Δασκάλα ζωής

σήμερα είναι της Αγίας Κυριακής και γιόρταζε η κυρία Κική, η καταπληκτική μοδίστρα με καταγωγή από Αλεξάνδρεια, που είχε εργαστήρι μοδιστρικής στο Χαλάντρι. Η κυρία Κική, εκτός από εξαιρετική μοδίστρα, ήταν και άριστη εξομολόγος και ψυχοθεραπεύτρια. Γέλαγε συνεχώς με το παραμικρό αστείο, κι έβρισκε τρόπο να γελάει και με τα σοβαρά. Της έλεγα τα βάσανά μου κι έβρισκε πάντα τις κουβέντες που ήτανε κατάλληλες, όχι μόνο να παρηγορήσουν, αλλά και να δώσουνε θάρρος και κουράγιο σε ένα 12χρονο κοριτσάκι να διώξει τις κακές σκέψεις και να συνεχίσει χαρούμενο τη ζωή του. Ελαφρύ το χώμα, αγαπημένη μου κυρία Κική. Δεν θυμάμαι καν πόσα χρόνια βρίσκεσαι στον Παράδεισο, όπου ελπίζω να ξανασυναντηθούμε!

1.344 τα κουμπιά της Αλέξαινας

στην οδό Βεραντζέρου, χαμηλά, υπήρχε πολύ παλιά το Φροντιστήριο Μαθηματικών του Τσάμη, ενός φοβερού μαθηματικού που έχωνε στο κεφάλι των μαθητών του όλα τα μυστήρια της επιστήμης αυτής... με το ζόρι! Μόλις τέλειωνε το μάθημα, έκλεινε την παράδοση με την εξής φράση: «σε σον λε μπουτόν ντε μαντάμ ντ' Αλεξαινάς!». Δυστυχώς, πέθανε νεότατος, ένας ολοζώντανος κομψότατος και χαρούμενος άνθρωπος γύρω στα σαράντα-κάτι. Υπάρχει αξέχαστος μέσα στην καρδιά μου.

1.331 Επιστροφή στην πατρίδα

πριν από πολλά χρόνια, μετά την πτώση της χούντας, το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» είχε τη φαεινή ιδέα να προσκαλέσει (με προσωπικές επιστολές μάλιστα) λαμπρούς έλληνες επιστήμονες που έκαναν καριέρα σε ξένες χώρες να επιστρέψουν για να εργαστούν στην Ελλάδα. Δυστυχώς, επέστρεψαν αρκετοί, αφού εγκατέλειψαν τις πανεπιστημιακές έδρες που κατείχαν, αφού ξεπούλησαν τις κατοικίες τους, αφού διαλύσαν τις "στρωμένες" τους ζωές. Αγαπούσαν την πατρίδα και έσπευσαν να το δείξουν εμπράκτως, χωρίς να υπολογίσουν ότι ίσως η αγαπημένη πατρίς να μην είχε αλλάξει και τόσο ή να μη τους αγαπούσε αρκετά. Μόλις επέστρεψαν λοιπόν, έτρεξαν περιχαρείς στον "Δημόκριτο" αλλά και στα Πανεπιστήμια (δύο ήταν τότε, αν θυμάμαι καλά) με τα χαρτιά τους παραμάσχαλα για να προσφέρουν γνώσεις και εμπειρία, με αποτέλεσμα να εισπράξουν ένα "περάστε αύριο", ένα "μα γιατί βιαστήκατε τόσο;" κι ένα "δεν περιμέναμε να πάρετε τόσο σοβαρά την πρόσκληση" και γυρίσαν σπίτια τους περιμένοντας και τρώγοντας από τα έτοιμα μέχρι να διευθετηθεί το πράγμα. Κάποιοι από αυτούς δεν αντέξαν να περιμένουνε πολύ και ξαναξενιτευτήκαν, μερικοί άντεξαν και διορίστηκαν σε θέσεις άσχετες με το αντικείμενό τους στο παρατσάκ, πάνω που τέλειωναν τα "έτοιμα" και ελάχιστοι, μετά από περιπέτειες και μετακινήσεις από Σχολή σε Σχολή, επέμεναν πάρα πολύ και πέτυχαν το λαχείο! Γιατί στην Ελλάδα είναι λαχείο να εργαστείς πάνω στο αντικείμενο που σπούδασες και διακρίθηκες και είχες κιόλας καριέρα στα ξένα. Ελάτε λοιπόν, αδέρφια μας! Ελάτε, λαμπρά μυαλά, όπως σας καλούν ανερυθρίαστα μερικές εφημερίδες με άρθρα τους σχετικά και, αν μείνετε άνεργοι και μπατίρηδες, μπορεί να σας προσλάβουν στα τυπογραφεία τους. (μόλις διάβασα σχετικό άρθρο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, ψάξε να το βρεις)
___________________
γραμμένο στις 26 Ιουνίου 2018, στο f/b

1.319 διαλέγοντας ωραιότερη πλευρά

το "καλέ" και το "αμέ" τα πρωτοάκουσα στο σχολείο κι όταν τα μετέφερα στο σπίτι ο πατέρας μού εξήγησε ότι υπάρχουν ένα σωρό τρόποι να εκφράζεται κανείς, ωραιότερα και πιο σωστά, δεν μου είπε "μη τα λες αυτά", απλώς μου έθεσε υπόψιν και την ωραιότερη πλευρά ώστε να διαλέξω -και διάλεξα! (τα χρησιμοποιώ αραιά και που, αν θέλω να αστειευτώ ή τα βάζω στο στόμα ενός/μιας ήρωα/ηρωίδας μου)

1.280 περί της βίας στα Παν/μια

στην εποχή μου, οι ΕΚΟΦίτες πετροβολούσαν τους φοιτητές. Ενας φίλος κουβαλούσε μαζί του τη σχολική του τσάντα γεμάτη με ιατροφαρμακευτικό υλικό (οξυζενέ, ιώδιο, γάζες, κλπ) και ακολουθούσε απο κάποια απόσταση, ώστε να βοηθάει τυχόν τραυματίες. Τελικά, την επόμενη μέρα, πρωτοσέλιδο έγινε ο φίλος μου: φωτό με σπασμένο κεφάλι στο νοσοκομείο. Σήμερα, οι συνθήκες είναι πολύ χειρότερες, όπως μπορείς να καταλάβεις. Μετά απο αυτά, ήρθε η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Τώρα, τι να περιμένουμε;

1.279 εξετάσεις

θυμαμαι που ειχα κοπει στις εξετασεις κι έκανα άλλα σχέδια για το μέλλον: να μαθω πολλές ξενες γλώσσες, να εχω μια δουλειά που να με αναγκάζει(!) να ταξιδεύω, τέτοια που μου αρέσαν πραγματικά, αλλά έγινε το θαύμα και περασα με τους επιλαχόντες. Καλά ήταν. Στη συνεχεια, προσπαθησα να μη στηθω πίσω απο ενα γραφειο να πατάω σφραγίδες, και εμαθα γλωσσες, και ταξιδεψα, και απ' όλα. Δεν εκπληρωσα το ονειρο της μανας που με ηθελε να δουλευω σε τραπεζα(!!!) αλλα πολύ αργοτερα με καταλαβε

1.176 ευθύνες

συνειδητοποίησα ότι από 15-18 χρονών οι έφηβοι φορτώνονται απότομα με ευθύνες για την επιλογή του μέλλοντός τους και αυτό οφείλεται μάλλον στις επικείμενες εξετάσεις για εισαγωγή σε ΑΕΙ, ΤΕΙ, κλπ, και να σκεφτείς ότι ακόμα και'γώ που έδωσα τις παλιές εισαγωγικές (κατευθείαν σε Σχολές και όχι ακαδημαϊκό απολυτήριο, πανελλήνιες, κλπ) είχα γίνει φυτούκλα εκείνη την περίοδο της ζωής μου που τη θυμάμαι με φρίκη! αν δεν υπήρχε εκείνος ο καταναγκασμός, πιθανότατα θα είχα διαλέξει κάτι εντελώς διαφορετικό, όχι πως μου κακόπεσε κι αυτό που πέτυχα να επαγγέλομαι, αλλά λέμε τώρα...

1.140 ένας συμπαθητικός κυριούλης συμβουλεύει

«να μένεις ατάραχος για να μη πάθεις κακό στρες και τα τινάξεις πριν της ώρας σου, η αταραξία βοηθάει ιδίως αυτούς του δύσκολους καιρούς που την πληρώνουν οι φτωχοί», κλπ κλπ και άλλα παρόμοια συμβουλεύει ένας συμπαθητικός κυριούλης που τον έπιασε ο νόστος να γυρίσει μετά τριάντα έτη από το αμέρικα όπου έσιαξε οικογένεια και πανεπιστημιακή καριέρα ερευνητή με άπειρες διακρίσεις, ντάνες τα βραβεία και η στήριξη από συναδέλφους του επιστήμονες, και 'γώ δυσπιστώ. 

 

Επειδή δεν θέλω κι άλλο πήδημα, φτάνει, αρκετά, θέλω να ξεμπερδεύουμε καμιά φορά από τον εφιάλτη, δεν θέλω να γίνει η χώρα μου μπανανία που θα κολυμπάει σε θάλασσες πετρελαίων, κάτι τι ανάμεσα Γουατεμάλα και Βολιβία, να μην είπω και Αϊτή που έγινε η κακομοίρα το κατακάθι του κόσμου, δεν θέλω να μείνω ατάραχη όταν θα πλακώνουν οι ΟΗΕδες και τα Νάτα να μας προστατέψουν ελέγχοντας παράλληλα τις γκρίζες περιοχές που ήδη σχεδιάζουν, αυτές με τον πλούτο μας σε στεριά και θάλασσα. Περισσότερο και με μεγαλύτερη σιγουριά σκοτώνουν τα όπλα από όσο το στρες, αυτό που έχει ρίζα το "-στρ", όπως στραγγαλισμός, στρέφω, κλπ, που είναι κακά πράματα. 

 

Αλλωστε, περί αταραξίας τα είπαν και οι αρχαίοι μας, όπως επικαλείται ο κυριούλης αυτός, οπότε, μάλλον κομίζει γλαύκα εις Αθήνας. Αυτόναν περιμέναμε να μας συμβουλέψει και θα τον δούμε σε θέση υπουργούλη ή διευθυντούλη σε κάνα νοσοκομείο ή ευαγές ίδρυμα, όπως την κατακαημένη, τη φτωχούλα υφυπουργούλα εργασίας με τα πολλά πτυχία και την επιδότηση ενοικίου. Ενας ένας, μία μία, έρχονται σαν τα χελιδόνια την Ανοιξη ή ωσάν τα κοράκια που αναμένουν τα πτώματά μας; Νόστος και πράσσειν άλογα; μπα, σκέτα άλογα πράσινα ή μάλλον μαύρα.

 

εχμ.. μήπως μας συμβουλεύει, εκτός από την ατάραχη αποδοχή, να το απολαύσουμε κιόλας;

(έγραψα πέρσι (2017), αλλά δεν θυμάμαι για ποιον κυριούλη πρόκειται)

μεταξύ άλλων, ο σοφός κυριούλης εξ αμέρικας είπε και ότι η κρίσιμη ηλικία για την ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου είναι μέχρι τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής του, αλλά μάλλον τζάμπα ήρθε (τον στείλαν ή τον φέραν) εδωπέρα γιατί κανείς δεν τον ακούει και άλλα πράγματα σχεδιάζονται για τα νήπια, εκτός αν τα λέει για να τα ακούμε και να νομίζουμε πως πάμε καλά --πάμε καλά όμως; (2018)