999. μια υπόθεση σκοτεινή

1. "Υπόθεση Παγκρατίδη (αθώος ή ένοχος;)", ταινία του Δημήτρη Αρβανίτη

    Μέρος Α': https://www.youtube.com/watch?v=fKFPd1Fajqo
    Μέρος Β': https://www.youtube.com/watch?v=gALEhTkcRpY

2. Κώστας Παπαϊωάννου, "Ο «δράκος» του Σέιχ-Σου, Ενας αθώος στο απόσπασμα (Υπόθεση Παγκρατίδη)", εκδόσεις Ποντίκι, 1988

3. Κώστας Τσαρούχας, "Υπόθεση Παγκρατίδη Αθώος Ή Ένοχος;", εκδόσεις Δωδώνη, 1989

4. "Σημεία των καιρών - Αριστείδης Παγκρατίδης", κανάλι 4Ε, 2019.  Σειρά εκμπομπών του πρώην εισαγγελέα Κώστα Λογοθέτη με νέες πληροφορίες και γνήσια έγγραφα προερχόμενα από τον φάκελο-αρχείο του Αριστείδη Παγκρατίδη.

    Μέρος Α': https://www.youtube.com/watch?v=p_XCviaULEk
    Μέρος Β': https://www.youtube.com/watch?v=TfxyMHq_Dqo
    Μέρος Γ': https://www.youtube.com/watch?v=j7xTgvkVpEk&t=10s
    Μέρος Δ': https://www.youtube.com/watch?v=FRyJSIx4Hww

998. Ενας σκύλος παληκάρι

Οταν ο πατέρας μου ήταν 10 χρονών παιδάκι, είχε φίλο ένα κάτασπρο γερμανικό τσοπανόσκυλο που το φωνάζανε Νέστωρ. Γύρευε τώρα πού είχε βρεθεί αυτό τοα αρχαίο όνομα στα βουνά και τα λαγκάδια της Ρούμελης! Μια νύχτα λοιπόν, ένας λύκος όρμηξε στο κοπάδι και το τσοπανόσκυλο, με βοήθεια τη λαιμαριά με τα ανάποδα καρφιά, αντιστάθηκε σθεναρά καταφέρνοντας να σκοτώσει το λυσσασμένο θηρίο με τα δόντια του. Ο Νέστωρ όμως, αντί για βραβείο έλαβε μια τουφεκιά μετά τη νικηφόρα μάχη που έδωσε εναντίον του λύκου που, πιθανότατα, ήτανε λυσσασμένος. Δυστυχώς, δεν γινόταν αλλιώς.

Αυτή είναι η ιστορία ενός θαρραλέου σκύλου που έσωσε ένα κοπάδι πρόβατα δίνοντας τη ζωή του, πριν από 100 χρόνια σχεδόν, το χειμώνα του 1928. Κάθε φορά που διηγόταν την ιστορία του, ο πατέρας μου πάντα δάκρυζε.

(κάποτε ίσως γράψω περισσότερα)

997. γιορτινές μέρες

μικρό παιδακι πάντα πάγωνα, τουρτούριζα το χειμώνα, μόνο στο σπιτι της γιαγιας μου ειχε ζεστη να σκάει ο τζίτζικας που λενε, και στις γιορτες πηγαιναμε με τη μανα μου να ψωνισουμε μποναμαδες (κατι μικρουτσικα τσόχινα κουκλακια) στα καροτσακια της οδου Αιόλου, κι εκει ήτανε το πιο φοβερό κρυο, έριχνε και βροχή και πάγωνα κανονικά, είναι η εφιαλτικη μου ανάμνηση απο τις γιορτές κι απο τότε δεν τις χωνεύω, ούτε Χριστούγεννα ούτε Πρωτοχρονιά ούτε κατα παραγγελία γιορτές γενικά: γιορτάζω κάθε μέρα και μερικές μέρες λίγο περισσότερο από άλλες, γιορτάζω όποτε θέλω τεσπα, αλλά σέβομαι την επιλογή των άλλων να γιορτάζουνε μονάχα μερικές μέρες το χρόνο και συνάμα τους λυπάμαι κιόλας λιγουλάκι που εχουνε τόσο περιορισμένο γιορτινό ρεπερτόριο!!