Ο 502 είναι κλώνος. Κατοικεί στο δωμάτιο 502 και του επιτρέπεται να βολτάρει κάθε μέρα στο γαλάζιο διάδρομο με τις πορτοκαλιές πόρτες. Είναι πολύ ευχαριστημένος που του το έχουν επιτρέψει αυτό, γιατί δεν θα άντεχε να είναι συνέχεια κλεισμένος σ’ αυτό το στενό γκρίζο δωμάτιο. Τα χρώματα τον συγκινούν πολύ και τον κάνουν χαρούμενο, το γκρίζο δεν το πολυαντέχει, αλλά τί να γίνει; Εδώ γεννήθηκε, παρασκευάστηκε δηλαδή, εδώ θα τελειώσει κι η σύντομη ζωή του. Για να εκφράσει την ευχαρίστησή του αρκεί να σηκώσει τον αντίχειρα του δεξιού του χεριού προς τα πάνω. Αν κάτι τον στενοχωρεί, κατεβάζει τον ίδιο αντίχειρα προς τα κάτω.
Δεν μιλάει ο 502. Κανείς δεν του έμαθε τίποτα παραπάνω απ’ το να αυτοεξυπηρετείται: Να πλένεται,να ντύνεται, να φροντίζει γενικά την εμφάνισή του και να τρώει ή, καλύτερα, να καταπίνει τα διάφορα χρωματιστά χαπάκια, που του διοχετεύονται κάθε πρωί στην ειδική θήκη, δίπλα στην πόρτα του δωματίου του. Είναι πολύ τακτικός και πολύ καθαρός, γι αυτό του δίνουν κάθε μήνα ένα σύν (+) τυπωμένο σ’ ένα γκρίζο τετράγωνο χαρτονάκι. Στόχος του είναι να πάρει κάποτε δύο σύν (++). Τότε ίσως να απομακρύνει λίγο την ημερομηνία που θα τον οδηγήσουν ανεπιστρεπτί στο Μ.Ε. 333, το Μεγάλο Εργαστήριο.
Τα μάτια του δεν βλέπουν και πολύ καλά, γιατί μεγάλωσε στο ηλεκτρικό φως. Καλύτερα όμως έτσι, γιατί ο 597 που έβγαινε συχνά κι αντίκρυζε το φως της μέρας, έχασε σύντομα την όρασή του μιά και του αφαίρεσαν και τα δυό του μάτια στο Μ.Ε. Οσοι έμπαιναν σ’ αυτό το Μ.Ε. έβγαιναν λειψοί ή και δεν έβγαιναν καθόλου από εκεί.
Απ’ ότι έχει καταλάβει, πρέπει να είναι πολύ ευχαριστημένος, όπως του έδωσε να εννοήσει μιά νοσοκόμα, η 333.501-99, γιατί υποστηρίζει με την ύπαρξή του τον Μ.Σ. 2.496.500, τον Μεγάλο Σοφό που μελετάει την Ιστορία της Ανθρωπότητας. Τί σημαίνει "ιστορία" και τί σημαίνει "ανθρωπότητα" ούτε που περνάει απ’ το μυαλό του, νιώθει όμως πολύ σημαντικός από τότε που κατάλαβε πως είναι πολύ χρήσιμος.
Μετράει τον χρόνο σε ένα ηλεκτρονικό ρολόϊ που βρίσκεται στο δωμάτιό του πάνω από την πόρτα και κάθε τόσο αλλάζει νούμερα. Στο δωμάτιό του υπάρχει ένα κρεββάτι με γκρίζα σκεπάσματα, ένα κάθισμα αναπαυτικό κι ένα ντουλάπι με τα γκρίζα του ρούχα. Δίπλα στο δωμάτιο, χωρισμένος με μιά κουρτίνα από ημιδιαφανές νάϋλον, είναι ένας χώρος υγιεινής με τουαλέτα και ντους. Εκεί υπάρχει κι ένας μεγάλος καθρέφτης.
Αλλος ένας λόγος που τον κάνει ευχαριστημένο είναι το ότι διαθέτει δικό του δωμάτιο. Οι κλώνοι από τον 551 μέχρι τον 570 ζούνε όλοι μαζί σ’ ένα θάλαμο, στριμωγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο. Αυτό το ξέρει γιατί έξω απ’ τις πορτοκαλιές πόρτες είναι γραμμένα τα νούμερα των ενοίκων. Εξω απ’ τη δική του πόρτα γράφει ολοκάθαρα 502, μονάχα έναν αριθμό, ενώ σε άλλες πόρτες γράφει και δύο και τρείς αριθμούς. Στην πόρτα όπου γράφει 551-570 σίγουρα μένουν είκοσι κλώνοι μαζί, τι φρίκη!
Πριν να βγεί απ’ το δωμάτιό του για να βολτάρει στο διάδρομο, κοιτάζει με προσοχή στον καθρέφτη που βρίσκεται στο χώρο υγιεινής, μήπως κάτι του
έχει ξεφύγει, κάποιο κουμπί που θέλει ράψιμο, κάποιος λεκές στα ρούχα του, κάποια αχτένιστη τούφα στα μαλλιά του. Εχει πλούσια μαλλιά σε αντίθεση με άλλους κλώνους που έχουν ξυρισμένο κεφάλι. Το σακκάκι του έχει κουμπιά, ενώ άλλα σακκάκια έχουν κολλητικές ταινίες και, όπως πρόσεξε τελευταίως, πολλοί κλώνοι φορούν απλώς ξεθωριασμένες γκρίζες ολόσωμες φόρμες.
Είναι ένας ξεχωριστός κλώνος λοιπόν, αυτό το έχει καταλάβει καλά και είναι πάρα πολύ ευχαριστημένος. Κάνει το σήμα με τον αντίχειρα του δεξιού του χεριού προς τα πάνω κοιτάζοντας στον καθρέφτη και βγαίνει απ’ το δωμάτιό του με αυτοπεποίθηση.
Στο γαλάζιο διάδρομο συναντάει κι άλλους κλώνους που πηγαινοέρχονται. Το βλέμμα του συναντάει καμμιά φορά το δικό τους, γενικά όμως αποφεύγει να τους κοιτάζει στα μάτια. Μερικοί είναι τόσο θλιμμένοι και δεν θέλει να χαλάει την αυτάρεσκη διάθεσή του. Προχωρώντας του αρέσει να επιδεικνύει το πάνω μέρος της αριστερής του παλάμης, όπου είναι ανεξίτηλα χαραγμένος ο αριθμός του, είναι ο 502, ο μοναδικός και ανεπανάληπτος 502, και πρέπει να τον υπολογίζουν ιδιαίτερα.
Ο 501 και ο 503 δεν βγαίνουν ποτέ απ’ τα δωμάτιά τους κι έτσι δεν ξέρει τα πρόσωπά τους. Βλέπει όμως ταχτικά τον 504, τον 505, τον 506 και η ομοιότητα μεταξύ τους είναι απόλυτη. Ιδιο ύψος, ίδιο βάρος, ίδιο ντύσιμο με το δικό του, ίδιο κούρεμα. Μιά φορά είχε δεί τον 515 και του είχε κάνει εντύπωση το πάχος του. Δεν τον ξαναείδε και υποθέτει πως σίγουρα θα τον πήγαν στο Μ.Ε. Φοβάται πολύ το Μ.Ε. Αν και δεν το δείχνει, αυτό το συναίσθημα, που μπορεί να το εκφράσει μόνο με το κατέβασμα του αντίχειρα του δεξιού του χεριού, είναι πολύ βασανιστικό.
Αυτό ακριβώς σκέφτεται τώρα που η νοσοκόμα 333.501-99 του έχει τυλίξει το αριστερό του χέρι σ’ ένα φαρδύ μαύρο πανί και του "μετράει την πίεση" όπως του δίνει να καταλάβει. Στο πρόσωπό της καθρεφτίζεται μιά ανησυχία και ο 502 χειροτερεύει. Ενστικτωδώς καταλαβαίνει ότι πρέπει να διώξει τη σκέψη του Μ.Ε., αυτή τη σκέψη που τον κάνει να αισθάνεται άσχημα. Η νοσοκόμα είναι υπομονετική μαζί του. Ξαναμετράει στο περίεργο μηχάνημα κοιτάζοντάς τον στα μάτια, του χαμογελά ελαφρά κι ο 502 επανέρχεται στην προηγούμενη ήρεμη κατάστασή του. Εκείνη λέει μιά λέξη: "ΕΝΤΑΞΕΙ" μαζεύει το μηχάνημα και φεύγει.
Τώρα θα έχει η νοσοκόμα τη μεγάλη ανησυχία, γιατί ξέρει πολύ καλά πως δεν πρέπει να μιλάνε στους κλώνους. Ο 502 όμως είναι πολύ μα πάρα πολύ ευχαριστημένος γιατί έμαθε κάτι: ΕΝΤΑΞΕΙ, ΕΝΤΑΞΕΙ, ΕΝΤΑΞΕΙ, λέει και ξαναλέει μέσα του. Πάει μπροστά στον καθρέφτη και ψελλίζει κοιτάζοντας με προσοχή τα χείλη του: ΕΝΤΑΞΕΙ, ΕΝΤΑΞΕΙ, ΕΝΤΑΞΕΙ. Σηκώνει τον αντίχειρα του δεξιού του χεριού, γιατί νιώθει πολύ ευχαριστημένος. Το βλέμμα του έχει μιά αλλόκοτη λάμψη. Δε βλέπει την ώρα να βγεί από το δωμάτιό του για την τακτική του βόλτα. Σίγουρα είναι τώρα πολύ καλύτερος απ’ τους υπόλοιπους κλώνους! ΕΝΤΑΞΕΙ, ΕΝΤΑΞΕΙ, ΕΝΤΑΞΕΙ! Να τους το πεί ή να μη τους το πεί;
Αναρτήσεις
This is a FunEL
