ενα θρυλικό στρατιωτικό αεροπλάνο Dacota, σαν κι αυτό που ταξίδεψα Ρόδο-Αθήνα με τους γονείς μου το 1949.
Τα καθίσματα ήτανε τοποθετημένα με την πλάτη στα πλευρά του σκάφους και στερεωμένα εκεί με αλυσίδες. Κάθε τόσο αναπηδούσαν ή τσουλάγανε προς την απέναντι πλευρά. Εννοείται ότι οι περισσότεροι επιβάτες ξερνάγαμε ακατάπαυστα σε λευκές χαρτοσακκούλες μέχρι να φτάσουμε στην Τανάγρα σκέτα ερείπια.
Αξέχαστο ταξίδι!!
Αναρτήσεις
This is a FunEL
