0
Το σκατόν είναι τέρπουσα ή υφέρπουσα απόλαυσις μετά ή άνευ ήχων
1
Οταν ενημερώθηκα από τον οικογενειακόν μας ιατρόν, κατά την κρίσιν των πυραύλων της Κούβας, ότι αι κενώσεις είναι απαραίτητοι δια την καλήν λειτουργίαν του οργανισμού, ανησύχησα ολίγον τι, επειδή ήτο αδύνατον να φαντασθώ ότι ο άνθρωπος προορίζεται να περνά ένα μεγάλο ποσοστό της ζωής του στον απόπατο. Εκείνος όμως, ο κ. Ελπης (εκ του Ελπιδοφόρος) -ελαφρύ να είναι το χώμα, κλπ, εξαιρετικός ιατρός και άνθρωπος- με προέτρεψε εις την προσπάθειαν επιτυχίας καθημερινών κενώσεων, διαβεβαιώνοντάς με δια την μεγάλην σημασίαν των. Να μη συγκρατείς τας κενώσεις, μη εμποδίζεις αυτάς να πραγματοποιούνται την στιγμήν της επιθυμίας του εντέρου, να μη ενδιαφέρεσαι τι θα πουν οι άλλοι όταν εσύ πρέπει να πας στο καμπινέ και να εξετάζεις καθημερινώς τας κενώσεις, χρώμα, οσμή, ποσότητα. το να αποπατούμε δεν είναι κάτι τι κακόν, ίσα ίσα είναι απαραίτητον. Σεβόμενη βαθέως τον ιατρόν μας, προσεπάθουν να ακολουθώ τας συμβουλάς του και, αν και δεν κατάφερνα να χέζω καθημερινώς, όταν συνέβαινε αυτό εξέταζα λεπτομερώς τα σκατά μου.
2
Επί πολλά χρόνια τον ενημέρωνα περί του χρώματος, της οσμής, της ποσότητος των κενώσεών μου, περιγραφές πλήθους εξαιρετικών και πρωτοφανών κενώσεων διήνθιζον τας συζητήσεις μας όταν η μήτηρ μου με συνόδευε εις το ιατρείον του, αλλά όταν επήγαινα μόνη εκεί προτιμούσε να του διαβάζω ποιηματάκια.
3
Η όλη τελετουργία, ήταν ένα είδος εθελουσίας υποταγής της επιστήμης της ιατρικής εις την ποίησιν.
4
Ο ιατρός μας δεν είχε προλάβει να πάει στο δημοτικό στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας, από όπου έφθασε στην Αθήνα μικρός πρόσφυξ, και οι αναμνήσεις του δια την πόλιν είχαν σβηστεί από ένα φλεγόμενον νέφος. Ευτυχώς είχε συγγενείς με πλούτον και αξίαν εις την πρωτεύουσαν και δεν εδυσκολεύτηκε να σπουδάσει, ο καλός δε γάμος που έκαμε με κόρην ακαδημαϊκού ωφέλησε τα μάλα τα οικονομικά του, ούτως ώστε να μη χρειάζεται να κάνει το ιατριλίκι επάγγελμα και να το αφήσει να αναπτύσσεται εις την τέρψιν του λειτουργήματος. Ανήκε εις την σπανίαν ομάδα των ιατρών που λειτουργούν μεθ' εμπνεύσεως. Στην μεσοπολεμική Ελλάδα, εθαύμαζε την τέχνη του Αττίκ και ο θαυμασμός αυτός εισέβαλε εις τον εύπλαστον εγκέφαλόν μου, ωσάν τις ενέσεις στρεπτομυκίνης και βιταμίνης Β12 που υποχρεωτικώς εισέβαλλαν στα μαλακά μόρια του μικρού μου σώματος. Στην μεταπολεμική Ελλάδα, ο θαυμασμός αυτός εξακολουθούσε την πορείαν του παραλλήλως με την πορείαν του ραδιοφώνου και του σινεμά.
5
Τα σκατά, ακόμη και τα ποντικοκούραδα, ως αξία ήταν ελαφρώς σημαντικώτερα των λεγομένων στιχουργημάτων, για τα οποία όλοι διέδιδαν ότι εξήρχοντο ως πομφόλυγες από σαθρούς εγκεφάλους, όπως ο εγκέφαλος τινός υπερρεαλιστού ποιητού καλουμένου Εμπειρίκου. Ωστόσο παρέμεναν αφανή εις τον πάτον της λεκάνης του καμπινέ, αν και το να είσαι ευκοίλιος ή δυσκοίλιος ήτο σαφώς ανώτερον του να είσαι ποιητής. Στο κάτω κάτω της γραφής, το σκατόν είναι όντως ένα προϊόν.
6
Ωστόσο, κάθε εποχή έχει τους δικούς της εσχατολογικούς τρομοκράτες, παράλληλα με τους ταγούς της. Μεγάλη η έκπληξή μου εις Παρισίους, όπου εσυνάντησα μια φοβερή μάντισσα, η οποία προέβλεψε με ακρίβειαν την έλευσιν μαύρου τινός Προέδρου των ΗΠΑ μετά τριάκοντα και πέντε έτη -αυτό εγένετο εν έτει 1973!- καθώς και το σμπαράλιασμα της προσωπικής μου ζωής, πράγματα που τότε φυσικά ουδόλως επίστευσα.
7
Η προσπάθεια πολλών συγχρόνων εσχατολόγων να πείσουν ομοιάζει με το τράβηγμα του καζανακίου: τα σκατά δεν εξαφανίζονται, απλώς μεταφέρονται.
Αναρτήσεις
This is a FunEL
