σημερα βγήκα και περπάτησα μόνη μου για 1η φορά μετά από τη νοσοκομειακή περίοδο του καλοκαιριού και το χάρηκα όσο δε φαντάζεσαι! δεν είπα τπτ σε κανένα, ψωνισα κιόλας, τα έβγαλα πέρα μόνη μου (αφτο το ξανάπα, τεσπα, ΜΟΝΗ ΜΟΥ) μπορεί να πεις (απο μεσα σου) "βρε τη γριέντζω τσ τσ τσ" αλλά τι να κανω; να το βάλω κάτω; να παραιτηθώ; δινω το παραδειγμα της αντοχης και της υπομονής, αλλά οι (πολυ) νεότεροι τα θέλουν όλα γρήγορα και φεύγουν και μας αφήνουν, αντί να γίνουν τα φευγιά κατά φύσιν που λένε.
Δευτέρα, Ιανουαρίου 27, 2025
1.763 η ροή των ανθρώπων
Τετάρτη, Ιανουαρίου 01, 2025
1.762 καμπανοκρουσίες
ειχαμε παει μια φορα σε ενα γαμο στο Αργος, φτασαμε την παραμονη του γαμου πολύ μετα τα μεσανυχτα, ο γαμος γινοτανε πριν το μεσημερι και σκεφτομαστε πώς θα τα καταφερουμε να ξυπνησουμε το πρωί...
"Μην ανησυχειτε, θα ξυπνησετε" μας ειπε ο ξενοδοχος και μας ξαφνιασε η σιγουρια του, αλλα οταν αξημερωτα αρχισε να βαραει η καμπανα της απεναντι εκκλησιας καταλαβαμε τι εννοούσε!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



This is a FunEL









