τι θυμήθηκα τωρα! ενα βράδυ πετυχα μια γυναικα οδηγο ταξι (ειχε σκοτεινιασει για τα καλα και δεν προσεξα φυσιογνωμία) ήταν απο Πειραια και δεν ηξερε πολλα απο αθηναϊκες συνοικιες, την οδήγησα σε μια διαδρομη όπου γλίτωσε χρόνο (και κινηση, ξερω πολλες μυστικες διαδρομες) κι οταν φτασαμε δεν ηθελε να πληρωθει! «εγώ πρέπει να πληρωσω για το μαθημα» λέγοντάς μου, αλλά εχω παντα το ακριβες αντιτιμο και δεν την επαιρνε να επιμενει. Αυτή η κούρσα και η άλλη με το φιλοσοφο ταξιτζή (αν θυμασαι) μου μενουν αξεχαστες.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
This is a FunEL
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου