Η άρπα είναι ένα όργανο μαγικό. Μου αρέσει πολύ ο ήχος της. Σαν να ακούω τα νερά μικρών ρυακιών να τρέχουν σε ήρεμα λιβάδια, να γλείφουν τα απαλά χορτάρια, σαν καταρράχτες που πέφτουν απότομα πιτσιλώντας με άσπρα σύννεφα από αφρισμένο νερό, σαν ωκεανοί τρικυμισμένοι που συγκρούονται -αν γινόταν ποτέ να συγκρουστούν ωκεανοί.Οταν ήμουν μικρή, γνώρισα την άρπα επειδή την έπαιζε ο μικρός σγουρομάλλης αδελφός του Γκρούσσο Μαρξ, ο Χάρπο, που (εξακολουθεί να) είναι η αδυναμία μου. Επαιζε με τόση άνεση, που νόμιζα ότι είναι πολύ εύκολο να μάθει κάποιος να παίζει άρπα. Οταν διατύπωσα την επιθυμία μου, έμαθα ότι η άρπα είναι ένα τεράστιο όργανο που δεν θα χωρούσε στο σπίτι μας και ότι κοστίζει πολύ ακριβά. Ετσι, ξέχασα το όνειρό μου να γίνω αρπέζ -ή αρπίστρια ή όπως λέγεται τεσπα η οργανοπαίχτης.
Στην ίδια ηλικία -6 με 7 χρονών- συζητώντας σοβαρά με το θείο μου περί άρπας, μου έλυσε την απορία που είχα σχετικά με τα δάχτυλα του οργανοπαίκτη, πώς γινόταν δηλαδή και δεν ξέφευγαν καθόλου από τις χορδές. Ο θείος μου με διαβεβαίωσε ότι πριν παίξει τα πασάλειβε με μια ειδική κόλλα κι έτσι έμεναν κολλημένα και δεν ξέφευγαν καθόλου όσο έπαιζε. Μετά, ξεκολλούσαν εύκολα, επειδή η δύναμη της κόλλας αυτής είχε προκαθορισμένη διάρκεια.
Τότε έμαθα και την έκφραση "άρπα-κόλλα", την οποίο συνδύασα με τις προχειροδουλειές που, για να τις πετύχεις, αρκεί να βάζεις κόλλα στα δάχτυλά σου όπως οι παίχτες της άρπας. Μια δουλειά "άρπα-κόλλα" διαρκεί όσο ακριβώς ένα μουσικό κομμάτι παιγμένο με άρπα. Οταν διηγήθηκα τη θεωρία μου περί των εργασιών "άρπα-κόλλα" στο θείο μου, ξεκαρδίστηκε στα γέλια και, όταν απόρησα γι αυτό, μου είπε ότι δεν περίμενε από ένα μικρό κοριτσάκι να είναι τόσο σοφό και να διατυπώνει πρωτότυπες θεωρίες.
Αναρτήσεις
This is a FunEL
