1.001

πριν από καμιά 15ριά χρόνια, θαμπωμένη από τις δυνατότητες που διαπίστωνα, έγραφα: "Η αρχιτεκτονική του λόγου είναι δυνατό να λάβει και άλλες -πραγματικές, απτές- διαστάσεις, πέρα από την απλή συγκινησιακή διάσταση, αυτήν την οποία επιτρέπει η μέχρι σήμερα γνωστή έκφραση. Η δυνατότητα πρόσθεσης χρωμάτων και λάμψεων στο κείμενο/ολογράφημα, θα επιτείνει την εκφραστικότητα της εικόνας. Η πιθανή κινητικότητα θα κάνουν την εικόνα αυτή ανταγωνιστική προς άλλες τέχνες, αυτή του κινηματογράφου και του βίντεο. Αν καταφέρουμε στο μέλλον να ορίσουμε κάθε στοιχείο των λέξεων, κάθε γράμμα δηλαδή, ως φορέα ενός ήχου διαφορετικού για το καθένα, τότε η τέχνη του λόγου θα πετάξει προς εντελώς νέους ορίζοντες." (13 Ιανουαρίου 2018)