1.534 παλιές συγκοινωνίες

μάθημα πατριδογνωσίας: τα πολύ παλια αστικα λεωφορεία ειχαν τα κουδουνια για σταση στην οροφη (κατα διαστηματα) και μια φορα ενας πανυψηλος κυριος παταγε συνεχεια σταση εξαγρειωνοντας τον εισπράκτορα! (ειχαν και εισπράκτορες)

Dimitris Giokas
Εισπρακτορας: [ενρινη φωνη} Πραρακαλειται ο κυριος με το καρουμπαλο να παει λιγο πιο μπροστα γιατι εχουμε τρελαθει στις στασεις !!!

Chari Stathatou
και σ' εναν εισπρακτορα που φωναζε συνεχεια σ' ενα (γεματο) λεωφορειο "προχωρειτε προχωρειτε" ενας (στριμωγμενος) κυριος καπου απο το κεντρο ακουστηκε να λεει "ε αμα ητανε να προχωρουμε συνεχεια, πηγαιναμε και με τα ποδια" /

Marina Rodia
απο παλια Επιθεώρηση (το ειχα ακουσει στο ραδιοφωνο) κλασσικο!!

Chari Stathatou
δεν θυμομουνα την καταγωγη του αλλά καθε που το σκεφτομαι γελαω λεμε

Marina Rodia
βεβαια, το σωστο ειναι: "εμ αμα ητανε, χριστιανε μου, να..."

Kosmas Vassiliou
Θυμήθηκα το τασάκι μπροστά από κάθε θέση στα υπεραστικά. Υπήρχαν επίσης καμμιά δεκαριά πτυσσόμενα καρεκλάκια για τους υπεράριθμούς και η απαραίτητη φωτιζόμενη παναγιά πάνω απ'τον οδηγό. Ψηλά στο παρμπρίζ στρογγυλά χαιμαλιά ή κομψοτεχνήματα με βελονάκι. Ο εισπράκτορας σου έδινε σακκούλες για τον εμετό.

Marina Rodia
και ταμπελίτσες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΤΥΕΙΝ
_____________________
ετσι διασκεδάζαμε στο f/b στις 22 Σεπτεμβρίου 2019

1.435 θέμα συζήτησης: ειρμός

θυμάμαι συχνά μια απίστευτη φάση, μια (ο θεος να την κάνει) συζήτηση με ένα φίλο της κορης μου, όπου το θέμα ήταν ο ειρμός και όπου η άποψή μου ήταν μια σαχλαμάρα, δεν θυμαμαι λεπτομέρειες, μοναχα ότι απορούσα με μένα, πού έβρισκα να λέω τόσες μπούρδες μαζεμένες δλδ, και ο νέος είχε φρίξει! η κορούλα μου, αν και ήξερε καλά ότι μου αρέσει να παίζω, είχε αρχίσει να πιστεύει ότι πράγματι πίστευα όσα έλεγα (με τρόπο σοβαρό και επιστημονική ορολογία μάλιστα!) και έψαχνε τόπο να κρυφτεί, επειδή, φαντάζομαι πως θα μού ειχε πλέξει το εγκώμιο πριν με παρουσιάσει στο φίλο της. Τεσπά, το πράγμα έληξε ομαλά, αλλάξαμε συζητηση και διαλυθήκαμε ησύχως, που λένε. Εξήγησα στην μικρά ότι μου άρεσε το ύφος του νεαρού και η προσπάθειά του να υποστηρίζει το αυτονόητο κόντρα στους παραλογισμούς μου και κατάλαβε φυσικά: ε, τι; παιδι μου ειναι! Το θέμα όμως που εξακολουθει να με βασανιζει ειναι τι θα σκεφτεται αυτος ο ανθρωπος για μενα και αν πράγματι με θεωρει χαζή. Θα ήθελα να τον συναντησω καποτε και να του εξηγησω κι αυτουνου, αλλα βρισκεται πολυ μακριά. Ειπα στην κορη μου να του εξηγησει και μου απάντησε "σιγά τωρα, μαμά, νομίζεις ότι θα θυμάται;"

1.396 συζήτηση περί διαγραμμάτου, που λένε

στην αρχή, πριν καμμιά 25ριά χρονάκια, ακονίζαμε το μυαλό μας μαθαίνοντας γλώσσες προγραμματισμού, απλές και δυσκολότερες, όπως π.χ. html, java, κλπ, μαθαίναμε να δίνουμε εντολές στα προγράμματα που χρησιμοποιούσαμε, όπως π.χ. autocad, κλπ. Μετά, ήρθαν οι ευκολίες, πάντα για το καλό μας: μη τυχόν κουραστούμε και πάθουμε τπτ. Εικονίτσες πλημμυρίσαν τα προγράμματα, εικονίτσες παντού! δουλειά στα στραβά, που λένε. Χωρίς κόπο, αυτόματα. Μαθαίνουν τα παιδάκια, λέει, ρομποτική και είναι περήφανα. Με εικονίτσες. Ρομποτάκια κι αυτά. Μυαλό ξεκούραστο, να τρέφεται με σανό. Ε, λοιπόν, όσο και να δηλώνω εικονομάχος κανείς δεν με ακούει και θα πρέπει να προσαρμοστώ. Να προσαρμοστώ; εχμ...

Kallia Kleisarchaki
Το Wordpress προσφέρει μεγάλη ευκολία η αλήθεια είναι. Αλλά σε δέκα χρόνια, οι σημερινοί 15αρηδες, θα τα βρουν πολύ σκούρα! Γιατί τώρα στην R, html, python, C#, auto cad, mathematica, αν κάτι δεν κάθεται καλά, θα βρούμε ένα τροπο να δουλέψει. Αν ομως έχεις μάθει μόνο με εικονιτσες, πως θα μπεις μέσα και θα το κανεις να δουλέψει;

Marina Rodia
οταν ειχαν πρωτοκυκλοφορήσει τα ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ, (βιβλία κλασσικων συγγραφεων παρουσιασμενα με εικονες, κομικς δλδ) λέγαν οι μεγαλοι ότι τα παιδια θα παψουν να διαβαζουνε βιβλια, οτι αυτα βλαπτουν, κλπ κλπ. Τελικα, βρηκαν τη θεση τους και κανεις δεν ασχολειται πλεον. (προσπαθω να παρηγορηθω)

Kallia Kleisarchaki
Marina Rodia το θυμάμαι αυτό το επιχείρημα! Και στα 9 πήγα στο γείτονα, πήρα ένα βιβλίο ανατομίας και τους τις έδειχνα. Ποσο κωλοπαιδο ήμουν;!

Aeipote Panta
Πάτα δεξιά, πάτα αριστερά, όλο και κάτι θα βγει. Μπλιαχ

Marina Rodia
μαζι με την ψυχη μας!

Aeipote Panta
Πισιχιραιμία

Dhmhtrhs Pappas
Ναι, μια χαρά είναι κι οι εικόνες. Η μέθοδος σκέψης είναι ίδια, ο τρόπος έκφρασης αλλάζει. Τα παιδιά που μαθαίνουν προγραμματισμό με εικόνες (scratch) δε δυσκολεύονται να περάσουν και στο γραπτό όταν χρειαστεί, έχω παρατηρήσει. Δεν προσφέρει στη σκέψη η γλώσσα, μάλλον επιβάλλει άχρηστη τυπολατρεία. Θα ήταν ανάλογο να πούμε ότι η python δε βοηθάει να αποκτήσεις προγραμματιστική λογική γιατί είναι πολύ πιο απλή από τη c π.χ. Προφανώς δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Και τα λέω αυτά ενώ σιχαίνομαι τα κουμπάκια.
_____________________________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 13 Αυγούστου 2020 στο f/b

1.302 ενδιαφέρουσα συζήτηση, επίκαιρη ξανά

κι όμως! ο περισσότερος κόσμος θέλει την ησυχία του.. Παράξενο δεν είναι; Λένε «μη μ' ανακατεύεις μ' αυτα» αλλά ποιος ξέρει τί ακριβώς εννοούν..
εγραψα στις 14 Ιουνίου 2014 στο f/b και ακολούθησε η συζήτηση στα σχόλια:

Lefty
όσοι δεν έχουν ακόμα πρόβλημα επιβίωσης, όσοι δεν κινδυνεύουν να συλληφθούν για "χρεη" προς το δημόσιο και έχουν ένα πιάτο φαϊ στο τραπέζι, φοβούνται μην το χάσουν κι αυτό και το βουλώνουν. Η λογική τους είναι ας κάτσουμεε το κεφάλι κάτω, ας σκύψουμε κι ας κάτσουμε ήσυχα μήπως και οι θεοί μας προσπεράσουν και πιάσουν τον διπλανό που δεν είναι "καλό παιδί ". Μήπως κρατήσουμε και κάποιες ή όλες τις ψωροκαταθέσεις μας και περάσει ο καιρός και ξαναδούμε πάλι την κάνουλα ν' ανοίγει. Αυτά σκέφτονται οι σκουληκάνθρωποι.

Rodia
μπα.. κι αυτοι που εχουν -ιδιως αυτοι που εχουν μαλλον διαφαινόμενο προβλημα..

Rodia
και δεν μπορω να τους αποκαλεσω "σκουληκανθρώπους".. παραζαλισμενους, ναι.

Lefty
είναι ιδιοτελείς μη γελιέσαι ...παραζαλισμένοι είναι πολύ ελαφρύ, ΙΔΙΩΤΕΣ είναι

Rodia
σκεφτομαι ωρες ωρες μπας και ειναι αυτοι που εχουν δικιο!

Lefty
τόσο απλά ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ, για μένα το ζητούμενο δεν είναι απλά η επιβίωση με κάθε τρόπο, αλλά η ελευθερία http://www.youtube.com/watch?v=cX8szNPgrEs
If You Tolerate This Your Children Will Be Next

Φοίβος
Μαρίνα, το έχω πει και το έχω γράψει επανειλλημένα. Οι καλύτεροι μαθητές του Μαρξ είναι οι καπιταλιστές! Όταν λέει "επαναστατεί αυτός που δεν έχει τίποτε να χάσει", δεν είναι αυτονόητο ότι αυτός που έχει κάτι να χάσει, το βουλώνει; Αυτό κατάλαβαν και έδωσαν δυο ψίχουλα στο μέσο μαλάκα και τού έχουν για πάντα βάλει τα δυο πόδια σ'ένα παπούτσι...

Lefty
μάλιστα επιβεβαίωσα χθες ότι κάποιοι νοιώθουν τόσο μεγάλες ενοχές ώστε ψάχνουν να βρουν δικαιολογίες για τις πράξεις ή την απραξία τους και "ναι μεν δεν ψηφίζω ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το τέλος και την ψάχνω να βρω ένα ΠΟΤΑΜΙ ή κατι τετοιο να πέσω μέσα μπας και σωθεί το υπάρχον σύστημα νταβατζήδων"

Rodia
ο κοσμος φοβαται τα χειροτερα και δεν ειναι καθολου ενημερωμενος._ χρειάζεται ενημερωση πόρτα πόρτα.. όπως μοιραζαν/πουλαγαν παλια τα τάπερ -το εχω γραψει άπειρες φορες και το λεω διαρκως

Lefty
αμήν ...αλλά ακόμα και τότε θα βρεις μπροστά σου ένοχα εγώ που θέλουν να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλο τους και ιδιωτικά μικροσυμφέροντα ......συμφωνώ όμως ότι αυτή ίσως είναι η καλύτερη μέθοδος.

Φοίβος
Μαρίνα, μια χαρά ενημερωμένος είναι ο κόσμος. Όμως κανείς δεν θα σε ακολουθήσει γιατί 'καλά τα λες', γιατί τού εξήγησες το κοινό καλό. Θα σε ακολουθήσει αν καταλάβει ότι μαζί σου θα κερδίσει το προσωπικό του συμφέρον. Ή όπως τους λέω εδώ χαριτολογώντας, όταν λένε "κάναμε την εκδήλωση αλλά δεν πάτησε ψυχή", "τζάμπα σουβλάκια βάλατε; Έμ τότε, πώς θέλετε να έρθει ο κόσμος;"
Δυστυχώς πια, μόνο έτσι δουλεύει. Και επειδή εμείς είμαστε άφραγκοι και οι άλλοι έχουν το χρήμα, αυτός είναι και ο λόγος που οι απέναντι θα έχουν πάντα το πάνω χέρι...

Lefty
η μάχη πρέπει να δωθεί για να χαθεί και η ηττοπάθεια δεν είναι του γούστου μου πόρτα πόρτα και χωρίς σουβλάκια και το πάνω χέρι που κρατάει το χρήμα κόβεται. Τόσο απλά αγαπητέ ηττοπαθή.

Rodia
βρε παιδια.. ωρες ειναι να τσακωθειτε.. Οχι, δεν θα το επιτρέψω λεμε 🙂 ❤ 🙂

Rodia
αυτο που κανω ειναι να χαιρετάω τον οδηγο του λεωφορείου/τρόλλεϋ όταν βρισκομαι στα πάτρια.. ε, ειναι κατι κι αυτο, να βοηθα τους ανθρωπους να φτιαχνουν τη μερα τους! (και τη δικη μου)

Lefty
τσακώθηκα χθες για τα καλά στον πραγματικό κόσμο Μαρίνα με κάποιον που ναι μεν δεν του άρεσε το υπάρχον καθεστώς αλλά συζητούσαμε δυο ώρες και έκανε κριτική μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ, σαν να μην κυβερνάνε την Ελλάδα άλλοι νταβατζήδες τώρα. Συριζαίος δεν είμαι και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα γίνω ποτέ και του έχω κάνει κριτική δημόσια δεκάδες φορές αλλά αυτό γίνεται αναλογικά. Η ευθύνη για την κατάντια μας είναι 95% πασοκονουδου και 5% λοιποί. Μπορεί κάποιος να διαφωνεί για τα ποσοστά της αναλογίας αλλά δεν μπορέι να τα αντιστρέφει. Η αντιστροφή είναι εκ του πονηρού και ο νοών νοείτω.

Lefty
ΕΚ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ για να μην περαστεί στα ψιλά.

Φοίβος
Δεν αποδέχομαι το χαρακτηρισμό 'ηττοπαθής'.
Θεωρώ τον εαυτό μου ως ένα πραγματιστή.
Πραγματισμός: φιλοσοφικό δόγμα που θέτει ως κύριο κριτήριο για την αξιολόγηση των ιδεών καθώς και των τρόπων και των σχεδίων δράσης, την αποτελεσματικότητα και την χρησιμότητά τους. Αναγνωρίζει ως αληθές οτιδήποτε τείνει προς την προαγωγή των όρων της ζωής και έχει καθαρά εμπειριοκρατικό και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα.
Μπαμπινιώτης, σ.1461

Lefty
η πραγματικότητα είναι αυτό που έχει ήδη πραγματοποιηθεί και όχι το μέλλον. Το μέλλον το καθορίζουμε εμείς με τις επιλογές που κάνουμε στο παρόν ΥΓ. η λεγόμενη ρεάλ πολιτίκ στην Ελλάδα έχει συνδεθεί με πολιτικά πρόσωπα -τζακια βρυκόλακων. Δηλώνω ερασιτέχνης ονειροπόλος κατ' επιλογήν (έυχομαι καλή συνέχεια στις αναζητήσεις σου Φοίβε και μακάρι να βρεθεί η άκρη για όλους)

1.193 συζητηση σοβαρή

Marina Rodia
είμαι περίεργη.. τί κρότο θα κάνει άραγε η πτώση του υπαρκτού καπιταλισμού, γιατί η πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού άφησε ένα απλό πφφφφίου...

Panteleimon Anders Kalogiannis - Carlsson
Θα κάνει σπρούτς. (Κλάσιμο. Ή από πέσιμο ή από χέσιμο που λένε; Αυτό).

Marina Rodia
μα.. ειναι τόσο γέρος;

Panteleimon Anders Kalogiannis - Carlsson
Ε, από τον υπαρκτό ναι.
_________________
ΣΗΜ. 23 Μαρτίου 2017

1.175 ολίγα περί Αράβων

ιδέα δεν θά 'χαμε σήμερα για την ελληνική φιλοσοφία και τους αρχαίους έλληνες φιλοσόφους, αν δεν είχαν διαδοθεί τα κείμενά τους μέσω της αντιγραφής τους από τους άραβες κι έτσι να λάβουμε γνώση κι εμείς, οι γιδοβοσκοί των ορέων, περί των θαυμάτων αυτών. Το παράξενο είναι ότι, ενώ ευγνωμονούμε (και νιώθουμε υποχρεωμένοι προς) τους δυτικούς, τους άραβες (και τον πολιτισμό τους) τους θεωρούμε άξεστους (τουλάχιστον) 

* Marina Rodia: απόλαυσα την ωραία συζήτηση που ξαπλώθηκε στα σχόλια και οφείλω μια διευκρίνηση: στο στάτους εντοπίζω την αγνωμοσύνη προς τους άραβες χωρίς να γράφω πουθενά για "πρότυπο". Η απορία μου είναι απορία διαρκείας, που ξεκίνησε κάποτε, παλιά, όταν διάβαζα για την εποχή των σταυροφόρων και των ιπποτών -ένα κόλλημα που είχα!- τότε που τα ρούχα των κατοίκων της (περιοχής της) Ευρώπης φτιαχνόντουσαν από σκληρά φυτικά νήματα, όταν εκείνα των αράβων ήταν λεπτοδουλεμένα από μετάξι και απαλό βαμβάκι, όταν η βασίλισσα Ισαβέλα δεν είχε πλυθεί ουτε μια φορά στη διάρκεια του βίου της, ενώ οι άραβες είχαν πολυτελή λουτρά, όταν οι τοίχοι του Λούβρου είχαν κολλημένα αποπατήματα πάχους πάνω από 50 εκατοστά από τα καθίκια (με βασιλικά και άλλα σκατουλίνια!) που αδειάζονταν από τα παράθυρα και τρέχαν ελεύθερα στις ρούγες και ο ταξιδιώτης καταλάβαινε ότι πλησιάζει στο Παρίσι από την αφόρητη μπόχα! Ενα καλό γέννησε η βρωμιά αυτή: την εφεύρεση των περίφημων γαλλικών αρωμάτων!! Θέλω να πω ότι πέρα από μόρφωση, οι άραβες έδωσαν και τα φώτα της καθαριότητας στη Δύση κι έτσι σταμάτησαν οι χολέρες και οι πανούκλες που την αποδεκάτιζαν για αιώνες, έδωσαν μουσική, έδωσαν απολαύσεις που δεν ήταν γνωστές, "μιλούσαν" με την καρδιά περισσότερο παρά με τη στεγνή λογική, αν και η άλγεβρα είναι αραβική! Είναι πολλά που οφείλονται στον αραβικό πολιτισμό, που βιαζόμαστε οι δυτικοί να ξεχνάμε εύκολα. Σκέφτομαι ότι ίσως η αγκαθωτή γοτθική καρδιά να πρωταγωνίστησε, ποιος ξέρει, ίσως ο φθονος να πρωτοστάτησε τότε που άνθησε(!) η μανία των σταυροφόρων. Στο βάθος βάθος όλα είναι Αγορές και Οικονομία(=λεφτά) και ο μικρός άνθρωπος δεν τα βγάζει πέρα με αυτά. Διαβάζοντας πρόσφατα περί Φανόν, κατάλαβα ακόμα περισσότερα, πόσο πονηροί υπήρξαν απέναντι στους άραβες οι δυτικοί "πολιτισμένοι", στήνοντας τα παζάρια των δούλων (θυμάστε τα άνθη του Κακού) καθώς και το σατανικό εφεύρημα της αποικιοκρατίας. κλπ κλπ κοντεύω να γραψω δοκίμιο!! Σχετικά με τη δουλεία πάντως, αυτή είναι παλιά ιστορία, μια και δεν υπήρχαν αιχμάλωτοι στους αρχαίους πολέμους, μονάχα δούλοι. 

Marina Rodia: α! οι μπούρκες, οι φερετζέδες, οι κλειτοριδεκτομές είναι όψιμα φαινόμενα, ίσως (δεν ξερω, υποθέτω) οφειλόμενα στην εσωστρέφεια και στην περιχαράκωση (σε θρησκευτικά υποτιθέμενα κελεύσματα) εξαιτίας των απανωτών επιθέσεων που δεχόντουσαν (και εξακολουθούν να δέχονται με αενάως ανανεωμένη σφοδρότητα) από τους δυτικούς. 

Marina Rodia: το Βυζάντιο πάντως το διαλύσαν οι Σταυροφόροι! 

Marina Rodia: αν και ομόθρησκοι, γούρλωσαν τα μάτια μπροστά στους θησαυρούς και το κατάκλεψαν 

Marina Rodia: το ζουμί νομίζω είναι: κάθε πολιτισμός έχει τα υπέρ και τα κατά του και καθε δαιμονοποίηση είναι εκ του πονηρού και να μη πέφτουμε στην παγίδα του! όλοι ανεξαιρέτως είμαστε σπουδαίοι και ποταποί ταυτοχρόνως, και μάλλον φταίει η αντίφαση που εγγενώς θάλπουμε μέσα μας εμεις οι άνθρωποι 

Φοίβος Παλαμήδης: Απολαυστική πράγματι η συζήτηση που είχατε κορίτσια με αφορμή μια κουβέντα που είπε η Μαρίνα. Και προσωπικά την χάρηκα σε κάθε της σημείο, για παραπάνω, δικούς μου λόγους. Μακάρι να γινόταν να τα λέγαμε γι’ αυτά όλα, κάπου, κάποτε, και δια ζώσης. Αυτό όμως που είπε η Μαρίνα, τουλάχιστον αυτό είδα εγώ, το διευκρίνισε όμως και η ίδια πριν από λίγο, ήταν μόνο ότι εμείς οι Έλληνες μάθαμε για την σοφία των προγόνων και χάρη στους Άραβες, όχι μόνο στους δυτικούς. Και ότι οφείλουμε και σ’ αυτούς. Αυτό κατάλαβα ότι ήθελε να σημειώσει και τίποτε περισσότερο. Τώρα, αν αυτό έγινε σκαλί για όλο το παρακάτω δεν πειράζει, αντίθετα μάλιστα!… Καλή σας μέρα! 

Constantina Papasotiriou: Κι εγώ τη χάρηκα τη συζήτηση. Προσωπικά τουλάχιστον έμαθα το ρόλο των αράβων στο θέμα της μετάδοσης της ελληνικής φιλοσοφίας στη δύση τον 12ο περίπου αιώνα, από την Ιστορία της Ευρώπης που διδάχθηκα στα 45 μου στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Πριν ομολογώ ότι είχα άγνοια. Επίσης αυτό που λέει η Marina Rodia σχετικά με την καθαριότητα που έμαθαν οι Αραβες στους δυτικούς το είχα μάθει, πάλι σε αρκετά μεγάλη ηλικία, από ένα σίριαλ που μετέδιδε νομίζω κρατικό κανάλι, αλλά δεν θυμάμαι τον τίτλο της σειράς. Ακόμα είχα συνειδητοποιήσει τη συμβολή τους στα μαθηματικά από το βιβλίο για εφήβους "Το θεώρημα του Παπαγάλου". Προσωπικά δεν θα είχα αντίρρηση και σε μία δια ζώσης συνάντηση κάπου έξω τώρα που μπαίνει και η άνοιξη, να συζητήσουμε χαλαρά γι' αυτά τα θέματα, εάν βολεύει όλους και συμφωνούν. Και κυρίως εάν συμφωνεί η οικοδεσπότης ας το οργανώσει και να μας πει 

Chari Stathatou: δεν μπορεσα να παρακολουθησω ολη τη συζητηση, απλα να πω θαθελα, οτι εχω γραψει κι εγω πολλες φορες (και μαλιστα με μαλλον πολεμικη διαθεση) για τη συμμετοχη των αραβων στον πολιτισμο της ευρωπης (ειδικα τα χρονια που ειχαν καταλαβει μεγαλο τμημα της - στην ισπανια και την ιταλια κυριως) (τις οποιες γέμισαν με έξοχα αρχιτεκτονικα δημιουργηματα, αλλά οχι μόνο) : απο τον Σταντάλ τού λογου μου ειχα ξυπνησει ως προς αυτο (και ως προς άλλα βεβαια...) οταν τον διαβασα να (μας) συμβουλευει "διαβαστε τον κυριο Φ[ωριέλ] και θα δειτε τι έξοχη εποχη ηταν ο μεσαιωνας" - και προσθετε οτι κατα τη γνωμη του, ολη εκεινη η θαυμασια εποχη περι το 1200 στην ευρωπη (η και "πρωτη αναγεννηση" ονομαζομενη) η εποχη δλδ με τους τροβαδουρους, οφειλε την υπαρξη της στην ερωτικη την ποιηση των Αραβων Αντιθετα δλδ με ο,τι πιστευεται επιτοπιως, και παπαγαλιζεται στα σχολεία μας, για τη "μοναδικη" συμβολη των ελληνων του βυζαντιου στην "αναγεννηση", ο ευρωπαϊκος πολιτισμος, και του μεσαιωνα και της διάδοχης καταστασης σημαδευτηκε και καθοριστηκε απο το μοναδικο "τριο" που σχηματιζε η εβραϊκη καμπαλλα, οι αραβες και τα ελληνορωμαϊκα (για τα τελευταια εγραψα προσφατα με αλλη αφορμη) 

Marina Rodia: δυστυχως, στην αρχη φαίνεται σαν να μιλάω μοναχή μου επειδή η έτερη συζητήτρια(!) απεχώρησε θυμωμενη και διεγραψε τα σχόλιά της (μαζι με μερικές απαντήσεις δικές μου). Κριμα. 

 ______________ 

 ΣΗΜ. μεταφορα απο F/B, 14 Μαρτίου 2018

1.164 συζήτηση περί Νταντά, κλπ

Νταντα, κλπ. απο συζητηση στο flytoistros-τελιτσα-com, ενα πορταλ που δεν υπαρχει πια:

//Re: Concept Comment από Vlad στις 20/01/2002

 

Ο Πλάτων θεωρούσε την τέχνη κατά τι κατώτερη της φιλοσοφίας, επειδή έλεγε ότι αφού ο υλικός κόσμος είναι αντίγραφο του κόσμου των ιδεών, τότε η τέχνη (που, όπως νόμιζε, αντιγράφει την φύση) είναι αντίγραφο του αντίγραφου. Δηλαδή, αν ένα ωραίο κορίτσι είναι αντίγραφο της Αφροδίτης, τότε το άγαλμα του κοριτσιού είναι αντίγραφο του αντίγραφου της Αφροδίτης, δηλαδή κακή μίμηση. Επομένως, η φωτογραφία του αγάλματος του κοριτσιού είναι αντίγραφο στον κύβο. (Φαντάσου πόσο κακή εντύπωση θα είχε ο Πλάτων για την φωτοτυπία της φωτογραφίας του αγάλματος!) Ενώ, σου λέει, η φιλοσοφία μελετά απευθείας την Ιδέα παρακάμπτοντας τη μίμηση της, δηλαδή τη φύση , κι όχι αντιγράφοντάς την. [Υποσημείωση: ο Πλάτων, πριν επιλέξει αυτό το nickname, με το κανονικό του όνομα, το οποίο μου διαφεύγει, είχε αποτύχει δυο τρεις φορές ως τραγικός ποιητής, καθώς τα έργα του δεν είχαν πάει καθόλου καλά στους δραματικούς αγώνες. Μάλλον για αυτό έχει τόσο πικρή γεύση από την τέχνη.] 

 

Δικαιολογώ τον Πλάτωνα, επειδή έκρινε από την τελεολογία της τέχνης της εποχής του. Οι προορισμοί της τέχνης ήταν αυστηρά δύο: α) Αισθητική απόλαυση β) Τελειοποίηση αντιγραφής της φύσης. Φυσικά, ο πρώτος σκοπός ήταν ο κύριος. Όπως και σήμερα παραμένει. [Αν και, σήμερα, το «αισθητική» είναι αποδυναμωμένο και βαρύνει κυρίως το «απόλαυση»]. Σήμερα όμως, που έχουμε αντιληφθεί ότι η αντιγραφή της φύσης δεν είναι προορισμός της τέχνης, αλλά της τεχνικής (π.χ. Φωτογραφία, φωνογραφία, κινηματογράφος, ρομποτική, τεχνητή νοημοσύνη) έχει γίνει αντιληπτό ότι η σχέση της τέχνης με τη φύση έχει αναχθεί σε εντελώς άλλο επίπεδο. Στη σύγχρονη τέχνη επικρατεί η ανάλυση (π.χ. κυβισμός), η αποδόμηση (νταντά), η απόρριψη, η ανατροπή και μέσα από όλα αυτά η κατασκευή νέων κόσμων δια της τέχνης. Τα μεγάλα έργα τέχνης διαχρονικά εντάσσονται μέσα στη μοντέρνα αυτή αντίληψη για την τέχνη. Ο Ραφαηλίδης πάντα έλεγε ότι «Δεν εποίησε τα πάντα εν σοφία. Διότι αν το είχε κάνει, την Έβδομη Μέρα της δημιουργίας θα είχε δημιουργήσει τουλάχιστον τον “Οιδίποδα Τύραννο”.» Εννοώντας ότι η Τέχνη με τους νέους κόσμους που εισάγει, έρχεται να συμπληρώσει τις ατέλειες της Δημιουργίας. Διότι ο Κόσμος δεν θα ήταν ο ίδιος αν δεν είχαμε τον Οιδίποδα Τύραννο. Υπ’αυτή την έννοια τέχνη είναι ΜΟΝΟ ότι προσθέτει κάτι στον Κόσμο, ώστε ο Κόσμος να μην ήταν ο ίδιος αν έλειπε αυτό το κάτι. Απαιτητικό, ετσι; 

 

Ο Ραφαηλίδης στη «Στοιχειώδη Αισθητική» του αναρωτιέται ποια θα ήταν η γνώμη του Πλάτωνα για εκείνη την τέχνη που καλείται στοχαστικό μυθιστόρημα. Και αναφέρει ως τέτοια τον “Οδυσσέα” του Τζόυς, τον “Ξανακερδισμένο Χρόνο” του Προύστ και το “Δόκτωρα Φάουστους” του Τόμας Μάνν. Το στοχαστικό μυθιστόρημα είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση concept text ( τα άλλα περί του αν θα ξεκινάω με το τρίτο γράμμα από δεξιά και το αν οι σελίδες μου θα είναι αντιστρόφως ανάλογες προς την τετραγωνική ρίζα του ύψους της πυραμίδας του Χέωπος είναι αστειότητες), στο οποίο, μέσα από τη δομή, πλέκεται ένα συγκεκριμένο ιδεολογικο, φιλοσοφικό, λογοτεχνικό σύστημα, το οποίο είναι ο κόσμος του έργου. Λέγοντας «κόσμος» δεν εννοούμε φυσικά (μόνο) φανταστικούς τόπους, και ήρωες με περίεργες ιδιότητες, όπως, ας πούμε τα έργα του Τόλκιν και του Λάβκραφτ, αλλά γενικότερα την κανονολογία που διέπει την αφήγηση, την ιδιαίτερη συνάφεια που προσδίδεται από το συγγραφέα σε αίτια και αιτιατά , δυνάμει του κειμένου. Προσωπικά, αντιλαμβάνομαι το concept text ως την πιο χαρακτηριστική τομή της Τέχνης με τη Φιλοσοφία, γιατί αν δούμε τα έργα αυτά στην ουσία τους, δεν είναι καθόλου ευκρινές αν υπερέχει το αισθητικό στοιχείο του ιδεολογικού ή το αντίθετο. Και θεωρώ υποτιμητικό για την Τέχνη να την θεωρήσουμε «φορέα» ιδεολογίας. Όπως και θα θεωρούσα υποτιμητικό για το «1984» να θεωρήσουμε το συγκεκαλυμμένη μελλοντολογία. Εκεί όμως βρίσκεται και το επιτυχημένο, το σημαντικό concept text ή concept poem: να μην μπορείς να ξεχωρίσεις την κανονολογία από την ίδια τη διαπραγμάτευση του θέματος! Δηλαδή να μην μπορείς να βρεις μέσα στο κείμενο που αναφέρονται οι κανόνες και που εφαρμόζονται! 

 

Από κει και πέρα, νομίζω ότι η ένταξη ενός έργου στο είδος των concepts, λίγα πράγματα προσφέρει στον μη θεωρητικό αναγνώστη, εκείνο δηλαδή που ζητάει να βρει στην τέχνη τη συγκίνηση. Noμίζω όμως, ότι οι ειλικρινείς δημιουργοί, και από αυτούς, οι πιο αυθόρμητοι, που δεν «καμώνονται» τόσο, που δεν επιζητούν μόνο την εντύπωση αφήνουν έργο το οποίο αποτελεί (εκ των υστέρων και στο σύνολό του αναγνωσμένο) «σύστημα». Μερικοί από αυτούς, μάλιστα,έχουν παρουσιάσει έργο με τόση ομοιογένεια και «κούμπωμα» του ενός opus προς το άλλο, ώστε είναι σαν το σύνολο των επιμέρους καταθέσεών τους να αποτελεί ένα και μοναδικό έργο που απλώς διακλαδιζόταν όσο ο δημιουργός ήταν εν ενεργεία. Νομίζω ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς για την φιλμογραφία του Ταρκόφσκι. 

 

Και, ως προς ένα άλλο ζήτημα που επισημαίνεται από το Γιώργο Πήττα, στο ανωτέρω κείμενό του: Το μέγεθος δεν είναι αναγκαία, ούτε ικανή συνθήκη για να πουμε «Α, να ένα concept text!»: ένα concept θα μπορούσε να είναι και μια συλλογή χάι-κου. Ως εκεί συμφωνώ με τον Γ.Π. Όμως, η αντιδιαστολή ενός πολυσέλιδου προς ένα σχεδόν μονολεκτικό ή ολιγολεκτο ποίημα, είναι όχι μόνο δομικής/τεχνικής, αλλά σαφέστατα ιδεολογικής φύσεως. Προσοχή: ανάγοντας την κειμενική έκταση σε εκφραστικό στίγμα (κι όχι δομικό στρατήγημα) δεν πρέπει να εκλειφθεί πως υποννοώ κάτι για τη σοβαρότητα της αντιμετώπισης τόσο του long, όσο και του short ποιήματος από το δημιουργό. Εν πάσει περιπτώσει, δεν ξέρω κανένα ποσοτικό ζήτημα που να μην ανάγεται ταυτόχρονα και σε ποιοτικό. Η ποσότητα είναι μια μορφή ποιότητας. Πάντως ο “Οδυσσέας”, o “Ξανακερδισμένος Χρόνος” και ο “Δοκτωρ Φάουστους” είναι άνω των 700 σελίδων έκαστος. Αλλά κι αυτό δε λέει τίποτα. Αλίμονο σε εκείνον που θα κάτσει να τους διαβάσει (όπως και τον “Τρίτο Φάουστ”)...//

 

(έγραφε κι άλλα πολλά κι ενδιαφέροντα)

1.161 περί οικονομικής κρίσης, κλπ

5 Μαρτίου 2017

χρειάζεται να επαναλάβω ότι αμφισβητώ πως υπάρχει οικονομική κρίση;

• Nikos Anagnostou

  Τα ίδια έλεγε κι ο Γιωργάκης: "Λεφτά υπάρχουν

   
• Rodia
  
μα δεν ειπα πως υπαρχουν λεφτα! μοναχα πως ολο αυτο το πατιρντί ειναι (σοφά ή ανόητα, πολύ καλά πάντως ώστε να πείθει) οργανωμένο εδώ και αρκετά χρόνια. Τα σημάδια'ενδείξεις ήταν ορατά, έτσι δεν ειναι; Ειχα ανεβασει παλιοτερα και ποστ περι του να ψηφιζουμε τραπεζιτες, κλπ, εννοωντας την ισχυ που εχουν αποκτησει οι τραπεζες και οι πολυεθνικες γενικώς. Κατά τα άλλα.. Ολα καλά;

• 
  
Nikos Anagnostou
Τι να σου πω; Εγώ την 'ανύπαρχτη' κρίση την έχω αρκετά βιώσει στο πετσί μου. Για σημάδια εκ των υστέρων, δεν μου αρέσει να μιλάω. Νομίζω ότι γενικώς υπνοβατούσαμε. Δεν το ετοίμαζε κανείς συνειδητά όλο αυτό. Αλλά πολλοί συνέβαλαν ασυνείδητα (διπλής ερμηνείας η λέξη).
• 
  
• Rodia
  υπαρχει κριση, αλλα ειναι τεχνητη Νικο.. Καποιος επωφελειται απο ολο αυτο --αυτος που το δημιουργησε για καποιο σκοπο.. Ποιο σκοπο; Τον έλεγχο (και τη μειωση) του πληθυσμου ίσως; Ηδη έχουν γινει τοσα συνεδρια των ελιτ όπου λαβαιναν σχετικες αποφασεις δρασης και "ενημερωσης" του κοσμου.. κλπ
• 
  
Nikos Anagnostou
Ποιός να το δημιούργησε ρε Μαρίνα; Εδώ δεν μπορούν να προβλέψουν την τιμή της πατάτας σε δυο μέρες από σήμερα, ποιός έχει τη γνώση όλων των παραμέτρων για να κατευθύνει την οικονομία μιας χώρας, πολύ περισσότερο μιας Ηπείρου; Αυτά είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Ότι πολλοί θα ήθελαν να μπορούσαν, κι ότι ίσως και να το προσπαθούν, είναι τελείως διαφορετικό θέμα.
 
Rodia
Νικο, το ξερεις οτι δεν παραμυθιαζομαι!! απλά, δυσκολευομαι να γινω κατανοητη με συντομα κειμενακια όπου προσπαθω να στριμωξω τα πολλα που βρισκονται στο κεφαλι μου -πριν το χασω κι αυτο! Χρειαζεται ενα γερο brain storming με ρακομελο και τα σχετικα, μπας και βρεθει καποια ακρη 
με δυο ακομα λογια: Η γενικη κατευθυνση ειναι να παψουν να υπαρχουν λεφτα!!!
Ολο τον αμαζονιο να κοψουν και ολα τα δαση της γης δεν φτανουν για να τυπωθουν σε χαρτι τα άυλα τρισ που "υπαρχουν" (???)
• 
  
Nikos Anagnostou
Δεν χρειάζεται.
• 
  
• Rodia
  
δεν χρειαζεται να κοψουν δαση [εδω συμφωνω, υπαρχει το άυλο χρημα] ή δεν χρειαζεται ρακομελο;
• 
  
Nikos Anagnostou
τα δάση βέβαια. Δει δη αλκοόλ ως εκ τούτου 
 
Φοίβος Παλαμήδης

Αν σού πω Μαρίνα ότι το ίδιο ακριβώς σκέφτομαι; Και κατ' ιδίαν μάλιστα, το λέω συχνά.
Ναι!, βλέπεις ανθρώπους στα σκουπίδια, ναι!, υπάρχουν κάμποσοι που τα φέρνουν εξαιρετικά δύσκολα αλλά, οι πολλοί, οι περισσότεροι μάλιστα, δεν έχουν ουσιαστικό πρόβλημα. Δεν γίνεται για έβδομη συνεχή χρονιά να αυξάνεται ο αριθμός των καινούριων αυτοκινήτων που μπαίνουν σε κυκλοφορία, δεν γίνεται να ανοίγουν συνεχώς νέα φαγητάδικα και να μην βρίσκεις θέση να καθίσεις, δεν γίνεται να έχουν οι πάντες ζμάρτφον και κατοστάρικα συνδρομές, δεν γίνεται να δηλώνει σήμερα η Τράπεζα της Ελλάδας 40 δις ιδιωτικές καταθέσεις (με δεδομένο ότι κανείς πια δεν εχει πάνω από 100 χιλ. σε λογαριασμό, κάνε διαίρεση και θα τρομάξεις) και να μιλάμε για κρίση.
Κατά τη γνώμη μου, εκεί είναι και μέρος της εξήγησης για την απάθεια απέναντι στα τόσα μέτρα: ο κόσμος δεν κουνιέται, όσο υπάρχει ψωμί στο τραπέζι (και θα φροντίζουν, μην ανησυχείς γι' αυτό, να υπάρχει πάντα ένα ψίχουλο, μόνο και μόνο για ηρεμιστικό).
Κι' αν το 'λεγε λοιπόν ο Γιωργάκης, τί σημαίνει; Ότι δεν γίνεται να είναι και αλήθεια;
Ένα έχω καταλάβει όλα αυτά τα χρόνια: ότι και λεφτά υπάρχουν αλλά και υποκρισία μπόλικη…
 
Rodia

υποτίθεται πως κινδυνευουν οι τραπεζες και όλοι θελουμε να σωθπουν γιατι εκειπερα βαζει ο κοσμος τα λεφτα του. δλδ οι τραπεζες χρεοκοπουν και αυτο σημαινει οτι κλεβουν τον κοσμακη μπροστα στα ματια του -ας προσεχε, δλδ. Για τα φαγάδικα που ανοιγουν υπαρχει εξηγηση: Λαβαινουν χρηματα απο ΕΣΠΑ με την υποχρεωση να διατηρησουν την "επιχειρηση" 5 χρονια. Και για τον κοσμο που τρωει υπαρχει εξηγηση: αφού δεν φτανουν για αποταμιευση,, τα.. τρώει!
 
• Elena Gogou
  
η κρίση είναι άλλου τύπου, εννοείται
 
Rodia

η βασική κριση ειναι η κριση ανθρωπιάς.. με την προοπτική κατασκευης ανθρωπορομποτακίων έχουν ξεσαλώσει [οι "αγορες" και ό,τι σημαινει ο όρος αυτος]

1.117 μια ενδιαφέρουσα συζήτηση

Ρ- Οταν έχουμε ένα παιδί "φυσιολογικό", είμαστε ευτυχισμένοι.

Οταν κάνει ό,τι ζητήσουμε, είμαστε ευτυχισμένοι.

Οταν έχουμε ένα παιδί ζωηρό, το βαράμε για να στρώσει.

 

Σ- Η σχέση ιδίως μητέρας-κόρης είναι σάρκινη, βρίσκεται έξω από το μύθο του οιδιποδείου και έξω από το πώς δομείται η γλώσσα συμβολικά, μια άρρητη προοιδιπόδεια συνεννόηση. 

 

Η σχέση των γυναικών με τη γλώσσα είναι λιγότερο μεταφυσική και περισσότερο πρακτική. Σε μια στατιστική υφολογική μελέτη (Υφομετρική απόδοση του φύλου του συγγραφέα, Γεώργιος Μικρός) διάβαζα πως οι γυναίκες τείνουν να χρησιμοποιούν πιο κοινές, σύντομες λέξεις που εμπλέκουν τον αναγνώστη με την επικοινωνία μαζί του, είναι επικοινωνιακές, πρακτικές, στιβαρές, η αγάπη τους πιο λογικά δομημένη. Οι άνδρες υφίστανται την καταπίεση του οιδιπόδειου μύθου και προτιμούν σπανιότερες λέξεις, η σκέψη τους είναι πιο μεταφυσική, συναισθηματική, γι αυτό πιο επιθετική (προτιμούν πχ αντιθετικούς συνδέσμους όπως το "αλλά" ή "όμως"). Οι γυναίκες στην ποίηση συχνά είναι πιο λογικά δομημένες, προτιμούν το σαρκασμό ή αναφέρονται στη σιωπή ως δυσπιστία να περιγραφούν διαμέσου της οιδιπόδειας γλώσσας, ενώ στη γυναικεία ζωγραφική υπάρχει έντονη η αυτοπροσωπογραφία, η παρατήρηση του σώματός τους. 

 

Υπάρχει μία σχιζοφρενική τάσης φυγής και από τις δύο πλευρές διαμέσου των ονείρων, των ελεύθερων συνειρμών, της τέχνης, του παιχνιδιού (με το οποίο η Klein ψυχανάλυσε το παιδί). Ο ερωτικός πόθος του άντρα έφτιαξε ένα ερωτικό ζεύγος διακριτό που αντιγράφηκε στη γλώσσα με προσωποποιημένα ζεύγη ιδεών (ειρήνη-πόλεμος, ελευθερία-δουλεία, καλό-κακό, ωραίο-άσχημο) για να περιγράψει τον κόσμο, η γυναίκα πιο συνδεδεμένη με τη φύση, πιο οργανικά περίπλοκη, πιο επικοινωνιακά ευρεία, φαίνεται να τείνει προς το φάσμα και το άφυλο. Το αίνιγμα που εκφέρουν σχετίζεται με τον πόθο του άντρα για το μυστήριο και με τον εμπαιγμό της ίδιας της γλώσσας σε επίπεδο περιγραφής του κόσμου διαμέσου της προβολής του ερωτικού ζεύγους.

 

Στην μελέτη που ανέφερα δηλώνεται ότι αυτό σχετίζεται εν μέρει με τον τρόπο που δομείται ο ανθρώπινος εγκέφαλος στα δύο φύλα.

 

Ρ- για ένα πράγμα είμαι σίγουρη: ο Φρόυντ κατέστρεψε ένα σωρό κόσμο!! (έχει και συνέχεια για τους γερμανόγλωσσους σοφούς)

 

Σ- Έχεις τα δίκια σου, γενικότερα η υστερία και η βία της γερμανικής σκέψης, αυτό το πάθος της για καθαρότητα που οδήγησε στο ολοκαύτωμα και άλλαξε τη φιλοσοφία έκτοτε. Το ασυνείδητο είναι μια σημαντική ανακάλυψή του πάντως, ότι οι άνθρωποι δηλαδή ελέγχουμε εν μέρει τον εαυτό μας. 

 

Ρ- συμφωνώ ότι υπήρξε συμβολή στην κατανόηση του εαυτού, όταν όμως αυτή η βοήθεια έγινε επάγγελμα, οι ψυχαναλυτές το παράχεσαν το πράγμα! Νομίζω πάντως ότι, γενικά, οι Καντ, Μαρξ, Φρόυντ, βασίστηκαν στους αρχαίους έλληνες φιλοσόφους και, αφού τους μάσησαν καλά, τους σερβίρισαν αποστεγνωμένους! 

 

Σ- Ο μύθος της Ηλέκτρας και του Οιδίποδα είναι ακραίοι μύθοι σχετιζόμενοι με το φόνο, δεν ξέρω γιατί έγιναν το κέντρο της ψυχαναλυτικής προσοχής μέσα από αυτή την επικίνδυνη αλληγορία. Πίσω από την μπλούζα του γιατρού υπάρχει το κοινωνικό κύρος και το συμφέρον. Ο ψυχαναλυτής πληρώνεται για να ηρεμήσει τον ασθενή. Οι σπουδές του φύλου και η αντιψυχιατρική δίνουν μια πολύ ενδιαφέρουσα κριτική. Το ερώτημα είναι τι επαναπροτείνουμε στη θέση τους. 

 

Η αρχαιότητα δεν είναι πανάκεια. Οι πλατωνικοί διάλογοι έχουν αρκετή παράνοια και αυταρχισμό χαχα. Προτιμώ τους προσωκρατικούς για τον ποιητικό τους λόγο και τους σοφιστές για τη σχετικότητα της αλήθειας, το Λουκιανό που παρουσιάζει την φιλοσοφία ως πόρνη πολυτελείας και την εμπαίζει.

 

Ρ- ο Πλάτωνας μεταφυτεύτηκε στον Καντ.

ανήκω στη σχολή του Δημόκριτου

Σ- Ναι, ο Καντ τον παρουσίασε αποστεγνωμένα χωρίς τη λογοτεχνικότητα και το διάλογο που διασώζει τη σημασία του Πλάτωνα. Γιατί συχνά στους πλατωνικούς διαλόγους ξημέρωνε και δεν κατέληγαν αναγκαία κάπου.

Η προσπάθεια του Δημοκρίτου να ηρεμήσει τους ανθρώπους και να τους απαλλάξει από μεταφυσικούς φόβους έχει ενδιαφέρον. Παρόμοια θεώρηση πέρασε και στον Επίκτητο μεταγενέστερα.

 

Ρ- γιατί όμως οι μεταγενέστεροι αγνόησαν τον Δημοκριτο και προτίμησαν να αναπτύξουν/ενστερνιστούν/συνεχίσουν τη σκέψη των άλλων;

 

Σ- Ισως γιατί η σκέψη των προσωκρατικών ήταν μη κατανοητή ακόμη και γιατί σώζονται τόσο λίγα συγκριτικά. Υπήρχε το βάρος της θεολογίας και της κοινωνικής καταπίεσης, το κύρος του Γερμανού πανεπιστημιακού καθηγητή. 

 

Ακόμη και στο τάδε έφη Ζαρατούστρα, που είναι πιο κοντά στη σύγχρονη σκέψη, ο Νίτσε μιλάει ποιητικά και με χρησμούς, αλλά κι αυτός δεν ξεφεύγει από τη βία, το θυμό, την οργή στην αφήγησή του. Και δεν ξέρω πώς ένα μυαλό έτσι θυμωμένο μπορεί να αποφαίνεται για τα πράγματα.

Μετά το ολοκαύτωμα φαίνεται πως η σκέψη επανεκτίμησε τον εαυτό της, απομακρύνθηκε από την πλατωνική οντολογία και στράφηκε στους προσωκρατικούς και τους σοφιστές.

 

Ρ- που σημαίνει ότι η ανθρώπινη σκέψη προχωράει πολύ αργά. (κατι ετοιμαζω, αλλα ακομα ειναι σκορπιο στο μυαλό μου)

 

Σ- Αδημονώ, γι' αυτό σ' τα γράφω αυτά, για να πάρεις μπροστά!

 

Ρ- με κουρδίζεις δλδ

 

Σ- Αλληλοκουρδιζόμαστε, θα έλεγα, γιατί έχω αναθεωρήσει κι εγώ διάφορα με αυτά που λέμε, χαχα!

____________________

στις 16 Φεβρουαρίου 2019 έγινε η συζήτηση.

   

 

1.074 εμπιστευτικές συζητήσεις

Παλιά, όταν έκανα μεσημεριανό διάλειμμα (1-5) απο τη δουλειά, ανέβαινα συχνά στο καφενεδάκι του Λυκαβηττού κι έτρωγα κανα σάντουιτς πίνοντας ουζάκι. Οταν τύχαινε να υπάρχουνε κι άλλοι πελάτες, έβγαζα το μπλοκάκι μου και σημείωνα καταστάσεις όπως π.χ. αυτή:

Τέλης: συνάντησα τον αχώνευτο τον Πασχάλη με τη μούρη σαν παστό μπακαλιάρο, που θέλει κιόλας να κάνουμε δουλειές μαζί, έχει κολλήσει σαν βδέλλα πάνω μου, από καφέ σε μπαρ με κυνηγάει και προχτές είχε το θράσος να με καλέσει σπίτι του "θα σε συμπαθήσει η μάνα μου" λέγοντας και "την αδερφή μου τη Νένα θα τη λατρέψεις, μου μοιάζει, σαν δίδυμα είμαστε" συμπληρώνοντας "μπορεί και να την ερωτευτείς" αν είναι δυνατό, ρε Βάγγο, αν είναι δυνατό!

 

Βάγγος: τι να σου πω τώρα μωρ' αδερφέ μου; τι δουλειές;

 

Τέλης: κάτι με ξηρούς καρπούς από Βουλγαρία...

 

Βάγγος: εμένα η Νένα μ' αρέσει, την πάω, την παντρεύομαι κιόλας!

______________________

απο παλιο μπλοκακι όπου σημείωνα συζητησεις παρακαθημενων!

1.036 περί μυρμηρίασης

δεν ξέρω ποιον να ευχαριστήσω που λείπει από το DNA μου το ανατολίτικο αίμα της μυρμηρίασης, του αναμασήματος της δυστυχίας, δλδ.

Τ. Σταμ.
την τύχη σου τι άλλο

Σ. Χ.
Δυστυχώς αυτός ο λαός, αν και είναι από τόσο καλή πάστα, ζει μια επιτηδευμένη βλακεία και κακογουστιά, μια ψυχαναγκαστική χαρά κι αδιαφορία, λες και μιλάς ώρες ώρες με νήπια. Κι όπως κάθε βλάκας, γίνονται ξαφνικά νυφίτσες με παρωπίδες, όταν πρόκειται για χρήμα για να εμπορευθούν τον άνεμο εμφιαλωμένο. Περιμένουν το θαύμα να τους κάνει να ανθίσουν παραγνωρίζοντας πως το θαύμα είναι οι ίδιοι.

Marina Rodia
αναφέρεσαι σε "αυτόν τον λαό" λες και παρατηρείς, λες και δεν είμαστε όλοι μέρος του και δεν εκπλήσσομαι επειδή θέλω επίσης να βγαίνω απέξω, μόνο που συνέρχομαι σχετικά σύντομα και μένω μέσα, μαζί με όλους μας, ίσως γιατί δεν γνωρίζω τι επιφυλάσσει το μέλλον και πότε θα ενσκήψει η στιγμιαία βλακεία

Σ. Χ.
Είναι λίγο αντιφατικό το σχόλιο σε σχέση με την αρχική ανάρτηση. Τελικά έχεις τη μιζέρια της φυλής ή όχι, βρε Μαρίνα μου, χαχα! Το θέμα είναι πόσο υποκριτικά στεκόμαστε προς τον εαυτό μας. Γιατί το τίμημα της υποκρισίας είναι η αυτοκαταστροφή. Προσωπικά έχω άλλα προβλήματα αλλά όχι αυτά: Πώς να είμαι παρηγορητικός με τους ανθρώπους ενώ βλέπω το μαύρο, πώς να επιπλέω σε μια απειρότητα σκοπών κενών νοήματος, πώς να είμαι θρησκευόμενος χωρίς τον θεό, διαμαρτυρόμενα άθεος ακόμη κι αν υπήρχε θεός που σχεδίασε τη φύση παρανοϊκά, κωμικά έως τον τρόμο, πώς να διαισθάνομαι την άτη και την ύβρι. Οι σοφοί πέφτουν σε μεγαλύτερες ανοησίες και η κουλτούρα αποβαίνει ρακοσυλλεκτισμός αλλά τουλάχιστον αποδοκίμασαν το σισύφειο τούτο ταξίδι με αυτή τη βάρκα που μπάζει από παντού νερά, για να αντιληφθούν τα όρια του χαρτόκουτου όπου είμαστε παγιδευμένοι. Ο χρόνος είναι φριχτό δώρο, έστω κι εξαρχής χαμένος κι όλη η συνείδησή μας πεπερασμένη και αξιωματική, μη ικανή να περιγράψει παρά ποιητικά και έναντι. Δεν μπορείς να βασανιστείς αν δεν υπάρξεις σε αυτή τη θεία κωμωδία. Και είναι παρηγοριά η θαυμαστή γελοιότητα της αγάπης. Αλλά οι νεκροί όπως τα έμβρυα διέρχονται τον καταρράχτη πάντοτε άνευ κτερισμάτων. Η επινοητικότητα στη γλώσσα ξεκινάει από τη μη πίστη της σε αυτήν. Και η κριτική στο υψηλότερο επίπεδο ξεκινά από την αδυναμία της να κρίνει. Για να μιλήσεις για τις πόρνες χρειάζεται να είσαι μεγαλύτερη πόρνη από αυτές, να έχεις την πορνεία της αθωότητας, το βλέμμα του βρέφους. Οι άνθρωποι όσο κι αν πασχίζουμε να γίνουμε σκληροτράχηλες πόρνες, παραμερίζοντας από το φόβο του ευάλωτου τη συναισθηματική μας γλώσσα, αποζητούμε εντέλει το ανέγγιχτα αγνό. Είμαι λοιπόν κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση της παράνοιας του εκάστοτε υψίστου, ένα καρτούν. Διαλυτικά μαύρο, κατακόκκινο. Και παγερά λευκό. Φυλαχτείτε, γιατί δεν θέλετε να ξέρετε τι βλέπω. 😘😊

Marina Rodia
χαίρομαι να δίνω τροφή για σκέψη! παρατρίχα διατριβή βλέπω 🙂

1.019 παλια συζητηση

4 Ιουνίου 2011 απο tweet @ifertakis «Το ασφαλέστερο γνώρισμα ενός ηλίθιου είναι ότι υποτιμάει τη νοημοσύνη των άλλων»

Alek Pertsy "Το ασφαλέστερο γνώρισμα ενός ηλίθιου είναι ότι υποτιμάει τη νοημοσύνη των άλλων» Το ασφαλέστερο γνώρισμα ενός ηλιθίου είναι ότι δεν έχει επίγνωση της ηλιθιότητάς του.

Marina Rodia Σωστο κι αυτο! Είμαι παντελώς ηλίθια! 🙂 

Alek Pertsy Ισχύει για όλους μας που εκτοξεύουμε πομφόλυγες με αλαζονεία. 

Alek Pertsy Η βεβαιότητα είναι συγγενής ιδιότης της ηλιθιότητας. 

Alek Pertsy Αλλά δεν είμαι απολύτως βέβαιος γιαυτό.

Marina Rodia χα! κατι παρομοι θα εγραφα.. Οτι το μονο για το οποιο μπορουμε να ειμαστε βεβαιοι ειναι το οτι γεννηθηκαμε και θα πεθανουμε! 

 Marina Rodia Παντως, ο κ. Πεταλ αποτελει ενα καλό δείγμα. 

 Alek Pertsy Εγώ θα υπερασπίζω πάντα το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ηλιθιότητας ενάντια στην παράνομη βία έστω κι αν προέρχεται, οργανώνεται και επαινείται από άλλους ηλίθιους.

Marina Rodia Η βια ειναι κακο πραγμα, ακομα και η τιμωρια με φυλακιση ειναι απορριπτέα. Μου αρκει η δημευση των περιουσιων που αποκτηθηκαν λάθρα, με κομπίνες σε βαρος μου/μας. 

Alek Pertsy Γιατί λοιπόν δεν προχωράς; Τί περιμένεις; Μόνο λόγια του αέρα; Τρέχα στην εισαγγελία κι όχι μόνο κοτσομπολιά από το διαδίκτυο. Σχημάτισε το κόμμα "καθαρά χέρια". Κάνε κάτι. Όχι φραστικές επιθέσεις εναντίον όλων που έχουν μόνο ένα αποτέλεσμα : το άνοιγμα της πόρτας στις δικτατορίες και το χάος. Δεύτερη παρατήρηση : Ως τεχνικοί γωρίζουμε ΚΑΛΑ οτι δεν υπάρχει ούτε μία οικοδομή στη χώρα αυτή που να έχει εφαρμόσει κατά 100% τον ΓΟΚ. Τί θα κάνεις; -ετε; Θα καταγγείλετε ολόκληρο τον ελληνικό λαό που πλούτισε (όσο πλούτισε, λίγο ή πολύ) σε βάρος του κοινωνικού συνόλου δηλαδή του εαυτού του; Ποιο είναι το κριτήριο; Το πόσο ή η παρανομία;  

Marina Rodia Το δυστυχημα ειναι οτι απευθυνεσαι σε μενα! που δεν συμμετειχα στο πανηγυρακι των παρανομιών, αλλιως θα πλουτιζα και δεν θα διαμαρτυρομουν τωρα, που δεν εμπιστευομαι αυτο το συστημα διακυβερνησης, αλλιως θα ημουν ηδη βουλευτις. χεχε  

Marina Rodia Θυμασαι καποτε που συζητουσαμε ποια ηταν η δικη μου θεση για τα πολιτικα πραγματα; Με ειχες πει -τότε- με έκπληξη «μα αυτό είναι αναρχία!»

1.006 φοβία είναι ο αδικαιολόγητος φόβος (νομίζω)

Στέλιος: Σκέφτομαι ότι ο φόβος σχετίζεται με την ανάγκη να πιστέψουμε κάπου, ο άνθρωπος χρειάζεται να πιστέψει σε αξίες είτε επιθυμώντας τις είτε αποφεύγοντάς τις, ο φόβος είναι μια τέτοια αξία που δεσμεύει κάτω από την ανάγκη. 

Rodia: τι γεννήθηκε πρώτα; ο φόβος ή η ανάγκη του ανήκειν κάπου; νομίζω ότι ο φόβος γεννά την ανάγκη σε κάποιον να ανήκει κάπου, γιατί όταν δεν έχει αναπτυχθεί (ασχέτως με ποιον τρόπο) ο φόβος, η ανάγκη αυτή δεν υπάρχει. 

Στέλιος: Οπως το περιγράφεις προηγείται ο φόβος. Υπάρχει ψυχαναγκαστική αγάπη και ψυχαναγκαστικός φόβος. Είναι διδακτέα. Προέρχονται από καταπίεση και έλλειψη ενδιαφέροντος ξεκινώντας απ τους γονείς. 

Στέλιος: Έλλειψη ενδιαφέροντος, αδιαφορία προς το παιδί. 

Rodia: αίσθηση ιδιοκτησίας προς το παιδί 

Στέλιος: Ναι το ενδιαφέρον με την αγάπη του νάρκισσου γονέα είναι ότι επιθυμεί και ταυτόχρονα μισεί το παιδί του, το θεωρεί λίγο και θέλει να το προγραμματίσει σύμφωνα με το ιδεώδες που έχει στο κεφάλι του, το κριτικάρει γιατί δεν έχει φτάσει σε αυτές τις προδιαγραφές. Ο γονέας βασανίζεται και γι' αυτό βασανίζει διαμέσου της αγάπης. Η αγάπη ως αξία του συλλογικού ασυνειδήτου έχει κέρατα, δεν είναι καθόλου αθώα υπόθεση 🙂 

Rodia: ποια αγάπη; αυτό είναι ασκήσεις βασανιστηρίων 😛 

Στέλιος: Στο δοκίμιο που έχω αρχίσει να συντάσσω που λέγεται η Λερναία Υδρα και σχετίζεται με την τρέλα μία βασική ιδέα είναι η εξής. Οι άνθρωποι προγραμματίζονται να ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές και τις αξίες του συλλογικού ασυνειδήτου διαμέσου της αγάπης και του φόβου. Οταν το παιδί συνδεθεί και με τους δύο γονείς συνδέεται με το συλλογικό ασυνείδητο και το σύστημα των αξιών του και γίνεται ένας υγιής ανόητος. Οταν το παιδί συνδεθεί μόνο με τον ένα αποκτά ένα πρώτο επίπεδο παθολογίας που ψυχαναλύεται. Οταν δεν συνδεθεί με κανέναν από τους δύο, λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος ή από καταπίεση, ανατινάζεται όλο το συμβολικό σύστημα. Ξεκινά η τρέλα, τα σύμβολα και οι αξίες εμπαίζονται. Το άτομο θεραπεύεται με ύπνωση δηλαδή με εξαναγκαστικό σταδιακό προγραμματισμό. Ο σχιζοφρενής ούτε ψυχαναλύεται ούτε υπνωτίζεται, ξεκινά ένα επόμενο επίπεδο εξαναγκασμού διαμέσου φαρμακευτικής αγωγής. Ο Φρόιντ μεταχειριζόταν τους σχιζοφρενείς σαν ζώα. Το πιο δύσκολο με ανθρώπους που έχουν σπάσει το σύστημα των αξιών του συλλογικού ασυνειδήτου είναι να διαχειριστούν την τρέλα τους. Η δημιουργικότητα σχετίζεται με την τρέλα. Η ανθρωπότητα προχωρά διαμέσου της τρέλας. Οι άνθρωποι έχουν τρέλα εγγενώς, αν κληρονομήσουν την τρέλα του συλλογικού ασυνειδήτου θεωρούνται υγιείς και τον προχωρούν υλικά αν δεν την κληρονομήσουν τρελοί και τον προχωρούν πνευματικά. Τα όνειρα, το χιούμορ, η τέχνη, η φαντασία είναι μορφές αποσυμπίεσης από τη σύμβαση, σχιζοφρενικοί μηχανισμοί. Η δομή και οι κανόνες της καταπιέζουν. Ο σχιζοφρενής ακούει φωνές και έχει μανία καταδίωξης. Επιθυμεί τον άλλο και συνάμα απειλείται από αυτόν. Ο ψυχοπαθής εμπαίζει την αγάπη και τον φόβο των άλλων. Tα άτομα που έχουν χάσει το συμβολικό σύστημα είναι επιρρεπή σε ουσίες, είναι νάρκισσοι, τουτέστιν έχουν αντίσταση στην αγάπη αλλά μπορούν να την επανεπινοούν δίχως καταπίεση σε αγνότερη μορφή, δημιουργούν το φόβο επειδή η απόλαυση του άλλου - με μεγαλύτερη απόλαυση την αγάπη- τους καταπιέζει. Επιλέγουμε τον υγιή ανόητο ή τον σχιζοφρενή ευφυή που αλληλοσυμπληρώνονται 🙃🖤 

Στέλιος: Σε έκαψα συγγνώμη χαχα! 

Rodia: εξαιρετικά ενδιαφέρον! περιμένω το ολοκληρωμένο 🙂 

Στέλιος: Μερικά ακόμη: Ο Πεσόα έπασχε από διασχιτική διαταραχή ταυτότητας ήταν πολλά πρόσωπα και το διαχειρίστηκε δημιουργικά. Συμβαίνει πχ και σε τρανς άτομα επίσης που όταν ντύνονται γίνονται άλλη ταυτότητα μέσα κι έξω. Λένε πως τα deja vu οφείλονται σε αυτό. Αποπραγματοποίηση, αποπροσωποποίηση και διασχιτική αμνησία συνδέονται επίσης με την τρέλα και την ευφυΐα. Το άτομο με τέτοια χαρακτηριστικά έχει τάση να εμπαίζει το φύλο, έχει τάση προς το άφυλο. Υπνωτίζεται και δεν ψυχαναλύεται γιατί η ψυχανάλυση σκοπό έχει να φέρει τα πράγματα πίσω στη σύμβαση του συλλογικού ασυνειδήτου αλλά εδώ χρειάζεται εκβιαστικός υπνωτιστικός προγραμματισμός γιατί ο ψυχαναλυόμενος έχει αντίσταση σε αυτήν. H κατάθλιψη προκύπτει από αυτή τη δυσκολία διαχείρισης της τρέλας σε σχέση με το συλλογικό ασυνείδητο. Από την αποτυχία συνεννόησης γιατί ο τρελός αδυνατεί να συνεννοηθεί. Ο φόβος και η αγάπη συντάσσουν το βασικό σύστημα αξιών της συμβατικής λογικής. 

Στέλιος: Ο Αρτό ας πούμε έλεγε λέξεις με δική του ή με καμία σημασία απλώς ως εκφώνημα επιθυμίας και το έχω ακούσει και από άλλους που έχουν πάρει ουσίες και έχουν διασχιτική διαταραχή ταυτότητας ότι λένε καινοφανείς λέξεις χωρίς συμβατικό νόημα. Ο Νίτσε όταν το έχανε έλεγε ότι ήταν πολλά πρόσωπα ταυτόχρονα. Ποπό πολλά θέματα ανοίξαμε 😁 

Rodia απο κοντά και με κασετόφωνο!!