1.264 την εποχή του κορονοϊού

η πλατεία τα μεσημέρια βούϊζε απο τις φωνούλες των παιδιών που σχόλαγαν από το σχολείο, μερικές φορές ερχόντουσαν συγκροτήματα και παίζανε τα απογέματα τις μουσικές τους, τα βραδάκια ακουγόταν μουσική από τα μαγαζάκια που την περιτριγύριζαν και, συχνά πυκνά, μετά τα μεσάνυχτα ξέμεναν κάτι αλάνια με κιθάρες που τραγουδούσανε νοσταλγικά. Εδώ και μερικά βράδια, μετά την απαγόρεψη της μουσικής, η πλατεία απλώς βουΐζει. Μουγκρίζει μάλλον, σαν να πονάει αφόρητα.

η ανθρώπινη βουή δεν μοιάζει με ήχο από μελίσσι, ούτε με ήχο ανταριασμένης θάλασσας, είναι σαν ένα υποχθόνιο μουγκρητό που δεν διακρίνεται η πηγή του, κάτι σαν ηφαίστειο που ετοιμάζεται να εκραγεί ή σαν ανοργάνωτο παράπονο, ένα βουβό κλάμμα, μια υποφώσκουσα υστερία, δεν περιέχει οργή ούτε κανενα συναίσθημα, μοιάζει με ακατάπαυστη ομιλία χωρίς λόγια, μια αίσθηση παλαβωμάρας, ένα ακατανόητο "κάτι" που δεν είναι απλό βουητό, είναι μια απειλή που περιέχει το μηδέν και το άπειρο ταυτόχρονα.

______________

16 Μαΐου 2020, f/b

1.258 αναμνηση κορονοϊού

η γειτόνισσά μου φεύγει πολύ πρωί για τη δουλειά της και όταν επιστρέφει μου λέει τα νέα του έξω κόσμου και με ρωτάει μήπως θέλω να μου ψωνίσει κάτι απέξω. Πριν από λίγο χτύπησε το κουδούνι, ήταν έξαλλη: "δεν φαντάζεστε πόση βρωμιά υπήρχε στην πλατεία το πρωί, παντού πεταμένα κουτάκια, χαρτιά, ό,τι φανταστεί κανείς, βρώμαγε κατρουλιά, σιχάθηκα που είμαι άνθρωπος" μου είπε.

________________

από f/b, 13 Μαΐου 2020

1.236 βία στην πανδημία

συμπληρώθηκε μια βδομάδα κατάληψης σε μικρή πλατεία του Παγκρατίου κστά τις μεταμεσονύκτιες ώρες, όπου η φίλη μου η Χαριτίνη, κάτοικος της ευρυτερης περιοχής, τινάζεται στον ύπνο της στις τρεις η ώρα πριν το ξημέρωμα με τους μαγευτικούς ήχους του άσματος "σπάω τα ρολόγια", που μεταδίδει το ηχοσύστημα λευκού αυτοκινήτου στα οχτακόσια ντεσιμπέλ. Παράλληλα, μηχανές αμολάνε ηχηρές τρακατρούκες από τις εξατμίσεις, κάνοντας ταυτόχρονα βρουμ βρούμ! Η φίλη μου προβληματίζεται τι άραγε να συμβαίνει και η Υπηρεσία ΠροΠο δεν συλλαμβάνει τους παραβιαστές του Νόμου περί των ωρών κοινής ησυχίας. Εκτός αν, όπως υποπτεύομαι, πρόκειται για την ίδια Υπηρεσία που ενοχλεί έτσι ώστε, όταν στείλει να ορμήσουν τα ούγκανα και να δείρουνε κόσμο, να μην υπάρξουν διαμαρτυρίες από ευαίσθητους πολίτες. Την ίδια μέθοδο ακολουθούσε και ο Αλή Πασάς, όταν έστελνε να σφάξουν εκείνους που ο ίδιος ειχε στειλει να σφάξουν νωρίτερα, ο σφάξας του σφάξαντος, δλδ, για να μην υπάρχει μάρτυρας ζωντανός. Αυτά.

16 Απριλίου 2021 στο f/b

1.232 συμπτώματα εμβολίου 2021

12 Απριλίου 2021 

ημερολογιο συμπτωματων (ενημερωση όχι ποστ για κλάψες)

μολις συμπληρωθηκε (χτες, μεσημερακι) το 3ο 24ωρο απο τη χορηση του εμβολιου, ένα πραγμα κατελαβε το σωμα μου, μετά από υποθερμια και πάγωμα πελματων ήρθε μια ανισορροπια, μια ζαλαδα, δεν ξερω πως να περιγραψω ακριβως αυτο το (στιγμιαία επαναλμβανόμενο) αδειασμα του μυαλου, αυτη την αισθηση βουλιαγματος προς τα μεσα. Ολα βουλιαζαν προς τα μεσα, τα ματια, ο νους, αυτοκαταπίνονταν. Το σώμα, οι μυες δλδ, σφίγγονταν όπως βλεπουμε κατι εικονες ανθρωπων που παθανε τέτανο, χαλαρωνα για μια στιγμουλα αλλα αμεσως επανερχοταν αυτη η κατασταση κι ετσι περασαν περιπου 20 ώρες μεχρι το πρωί, κατα τις 5:48+ κατι ψιλα που με πηρε ο υπνος και με αφησε κατα τις 10:20 που ξυπνησα σαν απο βαθυ ληθαργο, λες και ειχα κοιμηθει 2 μερονυχτα σερί. Καλύτερα ίσως να είμαι κάπως, αλλά η ανισορροπια συνεχιζεται. Ιδομεν! Να κλεισει και το 4ο 24ωρο...

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: οποιος κλαψουρίσει θα παιρνει ΠΛΟΚ αυτοματως!!

---------------

Απέχθεια στο θόρυβο, σε καθε ηχο πανω απο ψιθυρο.

---------------

μετά τη συμπλήρωση του 4ου 24ώρου: μόλις άρχισαν τα όργανα των ροκ συγκροτημάτων "ΖΕΣΤΑΙΝΟΜΑΙ" και "ΤΡΕΛΛΗ ΕΦΙΔΡΩΣΗ

---------------

13 Απριλίου 2021

ενα περίεργο πράγμα: το βράδυ ζωντανεύω! μήπως εχω καταγωγή από Καρπάθια;

---------------

έκλεισε και το 5ο 24ωρο και τπτ νεότερο.

 

1.214 εποχή κόβιντ στη λαϊκή

πήγα λαϊκή, ψώνισα μερικά ζαρζαβατικά (μη πάθουμε και σκουρβούτο επιπλέον) και μια ντουντούκα φώναζε «ΜΟΝΟ ΔΥΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΑΓΚΟ, ΚΡΑΤΑΤΕ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΔΥΟ ΜΕΤΡΩΝ» και μια κυρία μπαμπουλωμενη και με μάσκα τσιριζε στον πάγκο με τα πορτοκάλια «μακριά! μακριά! να ψωνισω πρώτα εγώ και μετά εσεις!» Κατά τα άλλα, ήρεμα τα πράγματα, μονάχα που λυπήθηκα τον μόνιμο ζητιάνο που καθόταν στη γωνιά του και ο κόσμος (όσος κόσμος, δλδ) τον προσπερνούσε. Αρχισε το ψιλόβροχο μόλις άρχισα να επιστρέφω κι ευτυχως βρέθηκε ένας περιπατητής με το σκυλάκι του και με βοήθησε να ανεβάσω το καρότσι στα σκαλιά.

______________

3 Απριλίου 2020 στο f/b

1.205 κορονοτρέλλα

βγήκανε μερικοί υστερικοί ξερόλες τώρα να επιβάλλουν τις απόψεις τους με το έτσι θέλω, μάλλον δεν θα περνούσε το δικό τους και βρήκαν αφορμή να κάνουνε τους σπουδαίους και τους ειδήμονες και σου λένε τι να τρώς τι να μην τρως, να λιάζεσαι να περπατάς, να πίνεις φασκόμηλο, ρίγανη και τσάι, να μη πίνεις φασκόμηλο, ρίγανη και τσάι, να μη μένεις πολλή ώρα στον ήλιο, να πίνεις πολύ νερό, να πίνεις ζεστά, να μη πίνεις παγωμένα, να κόψεις τα γλυκά, να τρως γλυκά κατά βούληση, να τρως φρέσκες τροφές, κλπ, αλλά δεν λένε πώς να λιαστείς αν π.χ. το σπίτι σου δεν το βλέπει ήλιος και πώς να περπατάς αν ζεις σε 25 τετραγωνικά χωρίς μπαλκόνι ή σε υπόγειο, κλπ κλπ αναπάντητα όλα. Κάνε ό,τι θέλει η ψυχούλα σου και προπάντων κάνε κουράγιο! Κι αυτό θα περάσει.

(27 Μαρτίου 2020, f/b)

1.197 απο ημερολόγιο καραντίνας

ημερολογιο καραντινας: 25 Μαρτίου 2020

οργάνωση γευμάτων: στην κατάψυξη μερίδες φακής, μανιταρόσουπας, κλπ, ποικιλία να υπάρχει, ξέρεις, κουτάκια κουτάκια, κουτάκια, βγάζω κουτάκι, ζεσταίνω κουτάκι, δυο κουτάκια την ημέρα αυστηρά. Ετσι, έχασα κιόλας 2 κιλά απο τα 5 που περισσεύανε. Η διατροφή σε καραντίνα βοηθάει, ιδίως όταν δεν έχεις την αβάντα του περίπατου και πεζοπορείς στο μπαλκόνι.

Tip: τα μανιτάρια ωμά στην καταψυξη κομμένα σε φέτες, έτοιμα για χρήση, σε σακκουλίτσες ανά δόση μαγειρέματος.

 

1.189 συμπτώσεις

γινόταν ένα τουρνουά στη πόλη Γουχάν της Κίνας, λέει, και πήγαν αθλητές από όλο τον κόσμο, λέει, μεταξύ αυτών και αμερικανοί που σερνόντουσαν, λέει, και δεν διακρίθηκαν σε κανένα άθλημα, λέει, (όπως είπαν οι Κινέζοι δλδ) και μετά, λέει, γινόταν ένα φεστιβάλ Μόδας στο Μιλάνο της Ιταλίας (αν ξερεις κι άλλο Μιλάνο ήρθε η ώρα να το ομολογήσεις) όπου, λέει, τα υφάσματα που κυριαρχούν σήμερα στη Μόδα είναι τα κινέζικα, λέει, και καλεσμένοι ήταν, λέει, και πολλοί Κινέζοι βιομήχανοι, κλπ, αλλά μέσα στην παραζάλη της παρουσίασης των μοντέλων (πασαρέλα κι έτσι) έτυχε να ασθενήσει (ο κορονοϊός ανιχνεύτηκε ΜΕΤΑ την κηδεία) και να ποθάνει κάποιος Ιταλός παράγων της Μόδας, λέει, και στην κηδεία του τη μεγαλοπρεπή, λέει, ήταν άφθονοι (ίσως εκατοντάδες και βάλε, ίσως λέμε) παριστάμενοι για να τιμήσουν το νεκρό, λέει, οι κυρίες με τα μαύρα μοντελάκια τους για την περίσταση και οι κύριοι με τα καλά τους τα κοστούμια (ίσως και φράκα, δεν ξέρω τι συνηθίζεται στους κύκλους αυτούς, στο συνάφι της Μόδας δλδ) και νά 'σου οι τρυφερές αγκαλίτσες και τα φιλήματα τα σταυρωτά να παρηγορηθεί η χήρα, λέει, κι όλοι κλαίγανε απαρηγόρητα, λέει, αλλά ο κ. Κορονοϊός γέλαγε, λέω, για το πλούσιο γεύμα (ή μήπως δείπνο;) που παρετέθη προς τιμήν του. 

 

Ετσι, η διάδοση της ασθένειας έτρεξε με χίλια στην Ιταλία, ξεκινώντας από το βιομηχανικό κλαμπ και, όπως συνήθως συμβαίνει, τα κακά πράγματα μένουνε κρυφά μέχρι να σκασουν σαν μπόμπες. Και δεν φτάνει μονάχα αυτό, οι βιομήχανοι συνέχισαν το τροπάριο της διάλυσης της χώρας που τους φιλοξενεί --γιατί αποκλείεται να νοιώθουν δική τους αυτή τη χώρα, τη στιγμή που καρφί δεν τους καίγεται γι αυτή-- με το να κρατάνε τα εργοστάσιά τους ανοιχτά και να εξαναγκάζουν τους εργαζόμενους να δουλεύουν εν μέσω κορονοϊκής κρίσης. Αυτά προς το παρόν. 

 

Το ότι η υψηλή κοινωνία της Ιταλίας (που περιεχει και το κλαμπ των βιομηχάνων, των μόδιστρων, κλπ) είναι η ίδια που χειροκροτούσε τη διάλυση του Συστήματος Υγείας και Ασφάλισης της χώρας, πες το και απλή σύμπτωση. Ετυχε, ρε παιδί μου, έτυχε, πώς το λένε, έτυχε! Το αν, μετά την κρίση που περνάει η Ιταλία, οι κύριοι αυτοί θα σαπουνίσουν τα χέρια και θα ξαναβγούν στα κανάλια, είναι κάτι τι άγνωστο. Ας σκεφτούμε και ας διατηρούμε τη μνήμη ζωντανή, συμβαίνουν και σε τα μας παρόμοιαι συμπτώσεις.

-----------

στην Ταϊβάν, όπου θύματα μηδέν, τα ΜΜΜ τριπλασίασαν τη ροή τους ωστε να μετακινουνται ελαχιστοι επιβατες ανά όχημα. Σαφές και κατανοητό, μονο που εδωπερα κυβερναν εγκεφαλοι τζούφιοι και περιορίζουν τα δρομολόγια --για να διευκολύνουν τον ιό ίσως, να μη κουράζεται να κολλαει!!

________________

ΣΗΜ. γραφτηκαν στο f/b στις 22 Μαρτίου 2020

1.178 της πανδημίας τον καιρό

και βγαίνω που λες να ψωνίσω καπνό, φρυγανιές και κάπαρη. Σαν επιχείρηση Κεραυνός η φάση. Μαντηλοδεμένη και με γιακά σηκωμένο, με ψιλα μπόλικα να μη χρειαστούν ρέστα, με σακκούλα δική μου, όλα σένια. Στο δρόμο, ψυχή ζώσα. Μόνο ένα σκυλάκι με μια κυρία κυκλοφορούσαν. Στα ταμεία ευγενέστατοι, κάνανε κρα να δουν άνθρωπο ως φαίνεται. Επέστρεψα σπίτι. Αλλη κατάσταση. Βγάζω παπούτσια, πλένω χέρια. Με πυκνή σαπουνάδα πλένω και τη βρύση, γιατί πώς θα την ξαναπιάσω μετά όταν θα θέλω να ξαναπλύνω χέρια; Μιλάμε, μεγάλη εφευρετικότητα! Βγάζω μπουφάν και ρούχα, ξαναπλένω χεράκια, τακτοποιώ ψώνια, ξαναπλένω χέρια και γυαλιά και όλα εντάξει. Παρόλ' αυτά έχω μια φοβερή φαγούρα, αλλά δεν με πειράζει να το παθαίνω μια φορά στο τόσο, κάθε 10 μέρες που θα χρειάζεται να βγαίνω. Τώρα, δουλειάάάάάά Α! ξέχασα: απολύμανα με καθαρό οινόπνευμα τα πακετάκια με τον καπνό.

-------------------

ΣΗΜ. γραμμένο στις 20 Μαρτίου 2020

1.073 κινέζικο στιλ αλά ελληνικά

παλιά, είχα επισκεφτεί (μετά από ειδική άδεια) το εργοτάξιο του Δημοτικού Νοσοκομείου της Βιέννης, που χτιζόταν όλο προκατασκευή. Οι ηλ/μηχ/κές μακέτες ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, με πολλά στοιχεία (τοίχοι, κλπ) υπό κλίμακα 1:10, όπου δεν ξέφευγε ούτε χιλιοστό η ακρίβεια κατασκευής. Στην πράξη, έβλεπα και "κούμπωναν" μεταξύ τους τα οικοδομικά στοιχεία, όπου είχαν ήδη τοποθετηθεί τα ηλεκτρολογικά, υδραυλικά, κλπ δίκτυα, και έμενα κάγκελο! Τεράστιοι γερανοί εκτελούσαν ασκήσεις απόλυτης ακρίβειας δεκάτου του χιλιοστού.

 

Μερικά χρόνια νωρίτερα, είχα βρεθεί στη Γκρενόμπλ όπου εφαρμοζόταν ήδη το σύστημα προκατ σε εργατικές πολυκατοικίες: ακρίβεια και τεχνική στο φουλ. 

 

Ετσι, όταν είδα προχτές τις κινεζικες μπουλντόζες-χορεύτριες στα χωράφια, αναγνώρισα την ελληνικής πατέντας πολυπραγμωσύνη. ΗΜΑΡΤΟΝ λέμε πχια. ΗΜΑΡΤΟΝ!!!

940. αναδυόμενα πρόσωπα

στα νερά του Μισσισίπη
κολυμπούσανε δυο τύποι

είχανε ψηλούς λαιμούς

και παπάρια εκκρεμούς

είχαν κι έναν παραγιό

με κορώνα και μαγιό

ήτανε ο γιος του Κόβι-

συγγενής από Γλασκόβη

939. η σύσκεψη των εγκεφάλων

Σύσκεψη στην διαβόητη Λέσχη:

(μία είναι Η λέσχη)

 

-Και τι κάνουμε τώρα;

-Τι εννοείς δόκτωρ;

-Κάναμε τα πάντα για να τρομάξουμε τον κόσμο, αλλά αντιστέκονται τα γομάρια.

-Δεν φοβούνται αρκετά;

-Μερικοί δεν τρομάζουνε καθόλου!

-Ρίξαμε τρόμο, ρίξαμε φτώχεια, ρίξαμε αρρώστιες, τι άλλο να ρίξουμε;

-Να το ρίξουμε στην παλαβή, λέω, να κάνουμε διάλειμμα και συνεχίζουμε μόλις χαλαρώσουν.

-Καλή ιδέα!

840. τι είναι ο θάνατος;

ταλαιπώρησε τη σκέψη μου η φράση «ο θάνατος είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο» και τείνω να συμφωνήσω απολύτως λέμε (η μόνη μου διαφωνία έγκειται στην ανάσυρση της λέξης, αν και είναι μια λέξη που είναι εκκωφαντικά πολυδηλωτική της σημασίας της) ..που λες, σκέφτηκα έναν άνθρωπο καταμεσίς μιας πεδιάδας που τη σαρώνει η καταιγίδα.. και θα μου πεις τώρα "τι δουλειά έχει ένας άνθρωπος τοποθετημένος έτσι στα ξεκούδουνα;" και θα σου απαντήσω ότι η σκέψη και η φαντασία είναι ανεξέλεγκτα φαινόμενα: έτσι ήθελα κι έτσι τον έβαλα να στέκεται εκειπέρα. 

Πάμ' παρακάτ' τώρα: τον άνθρωπο αυτόν, τον χτυπάει κεραυνός. Αναμενόμενο, θα πεις, φως φαναρι, λέω επίσης. Το χτύπημα του κεραυνού είναι φυσικό φαινόμενο, καθώς και η άγνοια: λόγω (στιγμιαίας ή μόνιμης) βλακείας, λόγω αποκοτιάς (στυλ "εμενα δεν με χτυπάει ούτε κεραυνός ούτε τίποτα") ή λόγω μη παρακολούθησης στοιχειωδών μαθημάτων, κλπ, παίζουν και όλα αυτά τα φαινόμενα.

Ο άνθρωπος καταλήγει ψημένος (ελαφρά ή βαρεια) σε μονάδα ΜΕΘ, όπου του γίνονται οι απαραίτητες εξετάσεις και βρίσκουν ότι πάσχει από: πολλαπλά εγκαύματα Γ' βαθμού, διαβήτη, χοληστερίνη, δυσκοιλιότητα, απόφραξη αορτής, έλλειψη ασβεστιου, κλπ. Επιπλέον, είναι θετικός στον κορωνοϊό. Ο άνθρωπος αυτός, δυστυχώς δεν αντέχει και σε δυο μέρες πεθαινει. Το ερώτημα είναι: απο τι πέθανε; από κορονοϊό, φυσικά. Γιατί πέθανε; επειδή ο θάνατος είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο, ίσως και επειδή δεν φόραγε μάσκα, ποιος ξέρει...

826. η απολυταρχία των Αγορών νικιέται

Στην Ισπανία, επι Φράνκο, υπήρχε ο θεσμός του Νυχτοφύλακα: για να βγει καποιος ή/και να μπει στο σπίτι του ή στο ξενοδοχείο όπου διέμενε επρεπε να φωνάξει "Σερένο, σερένο!" για να ανοίξει την πόρτα ο Νυχτοφύλακας που ήταν ενας τύπος με στολή, που έφερνε γύρω κάθε οικοδομικο τετράγωνο και κράταγε τα κλειδιά από όλες τις πόρτες (σπιτών και ξενοδοχείων). Απόλυτος ελεγχος και τρόμος.

Πες τώρα "ό,τι θυμάσαι χαίρεσαι", αλλά τέτοια ζοφερά έρχονται στο νου με τις "εξελίξεις" του κορονοϊού. Μακάρι να αλλάξει κατεύθυνση η κατάσταση που πάει να επιβληθεί στον κόσμο μας, ήδη δόθηκαν δείγματα από την έμπρακτη συμπαράσταση των Κινέζων προς την Ιταλία (έστειλε 31 τόνους υγειονομικό υλικό καθως και ειδικούς έμπειρους επιστήμονες) και από τη δήλωση του κ. Μακρόν περί επιστροφής στις Αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού.