1.367 πλανόδιοι πωλητές

παλιά, πέρναγε μια γριά διαλαλώντας το χειμώνα "φασκόόόμηλο, ρίγαν' και τσχάάάάι!" με παχύ το "τσ" ξανά και ξανά και το καλοκαιράκι "ξχύδ' καλόόό" με το "ύ" οξύτατο και με παχύ το "ξ" και καταβαραθρωμένο το τελικό "ο" σαν να στέγνωνε ο λαιμός και το κατάπινε. Ηταν αδύνατη και περπάταγε διπλωμένη στα δυο η καημενούλα, μαυροφορούσα -ρούχα και τσεμπέρι. Ψωνίζαμε ταχτικά από τα προϊόντα της, κάπου κάπου πούλαγε και χοντρές κάλτσες που έπλεκε η ίδια. Κάποτε, χάθηκε και κανείς δεν την αναζήτησε, ούτε κανείς γνώριζε από πού ερχόταν και πού πήγαινε.

1.366 βαρύ καλοκαίρι φέτος

εν τω θέρει το βαρύ
οι καιροί φαρμακεροί

1.365 η παγίδα του μυαλού

το Σύστημα διακυβέρνησης έχει ήδη αλλάξει. Διεθνώς. Oταν τα βάζουμε με τις κυβερνήσεις, είναι σαν να χτυπάμε το σαμάρι αντί για τον γάϊδαρο.

οι κυβερνήτες, αλλά και οι διεκδικητές επόμενων κυβερνήσεων, ως δούλοι του Συστήματος των Αγορών, δηλώνουν ότι "αναλαμβάνουν την ευθύνη" ή/και "δεσμεύονται προσωπικά". Πρόσεξε απλώς πόσες φορές λέγονται αυτές οι συγκεκριμένες φράσεις καθημερινά και από ποια στόματα.

και δεν λέγονται ως υποσχέσεις και δεσμεύσεις απέναντι στους πολίτες, αλλά πετιούνται στον αέρα άνευ αντικειμένου!

"δεσμεύομαι" λένε, αλλά έναντι ποίου; ο κοσμάκης βέβαια, ακούει αυτό που θα ήθελε να ακούσει και αυτή είναι η παγίδα. Καληνύχτα μας.

1.364 αντιμετωπίζοντας τη βία

πάνε πάρα πολλά χρόνια που επέστρεφα σπίτι ξημερώματα μετά από σκληρή δουλειά στο γραφείο και, κατεβαίνοντας την οδό Ριζάρη, ένοιωσα στο σβέρκο μου μια βαρειάν ανάσα κι έστριψα απότομα να δω το θηρίο, αλλά ήταν τα θηρία τρία και χασκογελούσαν, περιμένοντας να το βάλω στα πόδια για να ορμήξουν -ετσι κατάλαβα δηλαδή- αλλά δεν έτρεξα παρόλο εξαιρετική δρομέας στο κατοστάρι (τότε, παλιά, ήμουν τρίτη στην κατάταξη αλλά δεν συνέχισα στο στίβο) και στεκόμουν απέναντι ήρεμη και μου κατέβηκε η ιδέα να αρχίσω να ψάχνω την τσάντα μου "έχω όπλο" λέγοντας κι αρχινήσαν να ψιλοτρέμουν "σιγά μην έχει όπλο" και "αλλά αν έχει;" μουρμουρίζαν μεταξύ τους για λίγο αποσβολωμένοι και στρίψαν εκείνα τα αληταριά κι έμεινα επιτόπου καρφωμένη μέχρι να σιγουρευτώ πως έφυγαν.

Συνέχισα το δρόμο φαινομενικά ήρεμη, αλλά τρέμοντας απομέσα, μέχρι το σπίτι. Αξέχαστη εμπειρία. Την επομένη, διηγήθηκα τη φάση στους συναδέλφους που ρωτάγαν "κι αν ορμάγανε;" και "πώς μπόρεσες να είναι τόσο ψύχραιμη;" και σκέφτομαι τώρα ότι κάτι λειτούργησε τότε στο μυαλό διαφορετικά, ίσως και να είχα καταφέρει να μπω να διαβάσω τα δικά τους μυαλά, πράγμα που η ηρεμία και η αυτοπειθαρχία διευκολύνουν. Δεν είναι κανόνας αυτό, αλλά μερικές φορές, τα καταφέρνει κανείς.

1.363 Ερωτική γεωγραφία

εις την νήσον του Μανχάταν

ερωτεύθην μίαν γάταν

προχωρώντας προς Ντουμπάι

έπεσα σε σαμουράι

μόλις έφτασα Πεκίνο,

πέφτω σ' ένα μανδαρίνο

κι όπως πήγαινα Σαγκάη

ξαναβρίσκω σαμουράι

κατεβαίνω Σιγκαπούρη

με κλωτσάει ένα γαϊδούρι

φτάνοντας στην Αυστραλία

πετυχαίνω κροταλία

το γραφτό είναι της μοίρας

να με πάρει προικοθήρας!

1.362 το διάλειμμα τελείωσε!

ένας πολύ κακός άνθρωπος απόθανε και πήγε στην Κόλαση, φυσικά, και ο Εξαποδώ του λέει "επειδή ήσουνα εξαιρετικά κακός και με υπηρέτησες καλά, θα κάνω μια εξαίρεση για σένα, θα σε ξαναγήσω στην επικράτειά μου να διαλέξεις πού θες να μείνεις" και απαντάει αυτός πολύ ευχαριστημένος για την τιμή "α, ωραία, ευχαριστώ" και η ξενάγηση ξεκινάει και περνάνε από ένα μέρος όπου οι κολασμένοι βρίσκονται κρεμασμένοι από τσιγγέλια με τα άντερά τους να κρέμονται έξω και να σιγοψήνονται, περνάνε κι από άλλο μέρος όπου οι κολασμένοι βρίσκονται μέσα σε ένα μίξερ στριμωγμένοι και ανακατεύονται με ταχύτητα 800 χιλμ/ώρα, περνάνε κι από ένα μέρος όπου οι κολασμένοι βρίσκονται χωμένοι μέχρι το λαιμό σε μια χαβούζα με ακαθαρσίες (βλ. σκατά) που σκυλοβρωμάνε, αλλά καπνίζουνε πούρα και λένε ανέκδοτα μεταξύ τους και τότε λέει ενθουσιασμένος ο φρεσκοαφιχθείς "εδώ! εδώ θέλω να μείνω" και του δίνει ένα πούρο ο Εξαποδώ και παίρνει ο κολασμένος τη θέση του στη χαβούζα, αλλά σε λιγάκι χτυπάει ένα καμπανάκι και ακούγεται μια καταχθόνια φωνή να λέει "το διάλειμμα τελείωσε, τα κεφάλια μέσα!"

1.361 σώμα και πνεύμα

τέλειωσε το Μουντιάλ, αλλά όλο και κάτι αγώνες συνεχίζουν να τρέχουν, κολύμβηση, στίβος, κλπ, και σκέφτομαι τι μανία είναι αυτή που κρατάει από την αρχαία εποχή, να πολεμάμε οι άνθρωποι με το κορμί μας, να ψάχνουμε τα όριά του κι όλο και παραπέρα να τα πηγαίνουμε, πράγμα που είχε νόημα για τους αρχαίους επειδή τότε οι πόλεμοι γινόντουσαν σώμα με σώμα και μη ξεχνάμε κιόλας ότι παράλληλα υπήρχαν και αγώνες άσκησης του πνεύματος και του μυαλού, υπήρχε το θέατρο, κλπ, πράγματα που φέρναν την κάθαρση στο νου και στις συνειδήσεις των ανθρώπων δηλαδή, και σήμερα διαπιστώνω ότι οι αγώνες (καλύτερα: η υπερπροβολή τους) γίνονται προς ενίσχυση της αποκοίμησης του πνεύματος, πράγμα που έχουν αναλάβει εργολαβία τα ΜΜΕ και οι πιστοί τους δούλοι, και το βρίσκω ανησυχητικό, ιδίως επειδή νοιώθω να λείπει η χαρά από αυτά τα υπερθεάματα -η χαρά του κόσμου που τα παρακολουθεί (ο κόσμος κυρίως τσακώνεται παρακολουθώντας!) λέμε, γιατί οι αστέρες έχουν πολλούς λόγους να χαίρονται και ένας από αυτούς είναι η ιλιγγιώδης άνοδος του κασέ τους και αν ζήσω άλλα είκοσι χρονάκια ίσως να δω κάποιον από αυτούς σε υψηλές κυβερνητικές θέσεις, έτσι που μπερδεύεται παντού ο πολιτικαντισμός (κλπ κλπ, αλλά σταματάω εδώ)

-----------------------------
γράφτηκε 16/7/2018 στο f/b

1.360 Ελενίτσα και Σάκης

ο Σάκης και η Ελενίτσα (που δεν θέλει να την λέει ο Σάκης "μωρό", αλλά δυσανασχετεί και όταν δεν την λέει) είναι ένα ερωτευμένο ζευγάρι που συνεννοούνται μονίμως με το τηλέφωνο, σταθερό ή κινητό, έστω κι αν βρίσκονται τόσο κοντά, ώστε να μπορούν να αγγιχτούν, σε απόσταση αναπνοής που λένε.

1.359 μπλακ πόετρυ

μια κυρά κάπου στην Τήνο

εκατάπινε κινίνο

με φλασκιά

 

ήπιε τόσα κι άλλα τόσα

της εμαύρισε η γλώσσα

κι έγινε φυματικιά!

1.358 au bord de l' eau

η λέξη μπορντέλο (λαϊκά, μπουρδέλο) προέρχεται απο τη μικρή γαλλική φράση au bord de l' eau, που σημαίνει "κοντά στο νερό". δλδ κοντά στη θάλασσα, επειδή οι οίκοι ανοχής βρισκόντουσαν σε λιμάνια ώστε να εξυπηρετούνται πρωτίστως οι (στερημένοι απο γυναίκα, τόσον καιρό ταξιδεύοντας) ναυτικοί. Σιγά σιγά η λέξη έχασε την τοπωνυμική της σημασία (μπορούσες να βρεις οπουδήποτε πλέον τους σχετικούς οίκους, όχι μονάχα σε λιμάνια) και σήμερα εξελίχθηκε ακόμα περισσότερο: τα μπορντέλα δεν παρεχουν μοναχά τη γνωστή εξυπηρέτηση, εχουν αναβαθμιστεί ακομα και σε μηχανισμούς εξουσίας.

1.357 zapping...

...Μιλάμε για ένα κουμπουλόι.. ένα κουμπουλόι.. καταπληκτικό κουμπουλόι.. από κοράλι.. δεν είναι πλαστικό.. ολοστρόγγυλες μπίλιες.. κοράλι εκατό τοις εκατό.. εκατόν είκοσι ευρώ μόνο! εκατόν είκοσι ευρώ μόνο! διακόσια δέκα (...) εκ'τόν εξήντα ένα! Αυτό είναι το τελεφωνικό κέντρο! αυτό είναι το τελεφωνικό κέντρο! Σας παρακαλώ π'διά μόνο τελέφωνο, μόνο τελέφωνο! Σε παρακαλώ μόνο τελέφωνο, μόνο τελέφωνο θέλω! Μ' αυτη τ' απίστευτη τιμή, μ' αυτή τ' απίστευτη τιμή! Κύρες και κύροι, κύρες και κύροι.. εκατόν είκοσι ευρώ μόνο! Βλέπουμε τελευταία πλάνα, τελευταία πλάνα! Μια κυρία, ποια κυρία το θέλει; Μ' εκατόν είκοσι ευρώ μόνο! Λέμε απίστευτη η τιμή του! Από κοράλι και ασήμι ενιακόσα εικοσπέντε! Μόνο τελέφωνο θέλω! Μόνο τελέφωνο!... Ελα! Μια κυρία να το πάρει! Βοήθειά μας... (24/7/2006)

1.356 ποιος θα με λέει τώρα "μικρή";

Σου τηλεφώνησα χτες, μια φορά το μήνα όπως έχουμε συμφωνήσει, ίσως βιάστηκα αυτή τη φορά και δεν περίμενα τη μέση του Ιουλίου, αλλά μάλλον καλύτερα -είναι το προφητικό μου δαιμόνιο που με σπρώχνει βλέπεις- γιατί περίμενες πώς και πώς να μιλήσουμε, να μου πεις την απελπισία σου που δεν υπάρχει στην Ελλάδα τρόπος να τελειώνει η ζωή με αξιοπρέπεια, παρά όλοι πια (αναγκάζονται να) βγαίνουν νεκροί από τα νοσοκομεία, έστω κι αν η περίπτωση δεν σηκώνει ίαση, μονάχα ταλαιπωρία πρόσθετη στο αβάσταχτο γήρας και σου είπα "μη το σκέφτεσαι, βρες πράγματα χαρούμενα να κάνεις" σε ρώτησα για μουσική, με ρώτησες για τη μικρή και πώς τα πήγε και σου διηγήθηκα απολαυστικές λεπτομέρειες, τόσο που έσκαγες στα γέλια κάθε τόσο και κλείσαμε τα τηλέφωνα (το δικό μου μετά το δικό σου όπως πάντα) και θα ξανατηλεφωνήσω πριν τελειώσει ο μήνας, δεν αντέχω να περιμένω! πέθανες δυο μήνες μετά το τηλεφώνημα και ποιος θα με λέει τώρα "μικρή"; (4 Ιουλίου 2018)

1.355 χρήμα, ο μεγάλος διαφθορέας

τι πάω και θυμάμαι τωρα! πλησιάζοντας στο τέλος των σπουδών μου, ο θειος και νονος μου (δ/ντης στο τεχνικο της ΔΕΗ) διαγκωνιζόταν με τη θεία μου (δ/ντρια στο τεχνικό της Πολιτικης Αεροπορίας) ποιος θα με διορίσει!! με πήρανε λοιπόν μια μερα να επισκεφτώ τα γραφεία τους, να δω τι ωραία περνάνε εκειπερα. Τότε, ορκίστηκα να μην ενδώσω, επειδή δεν σπούδασα για να κάτσω σε ένα γραφειο και να πληρώνομαι για να... πατάω σφραγίδες!! Ομολογώ ότι, παρόλες τις δυσκολίες και τα σκαμπανεβάσματα, δεν το μετάνιωσα ποτέ μου και μπορώ *ακόμα* να βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και να μη τον... φτύνω!! Το χρήμα είναι μεγάλος διαφθορέας, αλλά χρειάζεται συναίνεση για να δράσει. Αυτά.
_________________
μόλις γράφτηκε στο f/b

1.354 Τσαγάκι

Ο "τούρκικος καφές" είναι ένας ακόμα μύθος
Οσο κι αν φαίνεται παράξενο, στην Τουρκία πίνουν τσάι!
Οπως εμείς έχουμε τον καφέ σε πρώτη ζήτηση, εκεί έχουν το τσάι κι άμα ζητήσεις καφέ μάλλον παράξενα θα σε κοιτάξουν...
Τσαγάκι με ή χωρίς ζάχαρη, αρωματικό ή σκέτο, σε μικρά λεπτά ποτηράκια σε σχήμα βάζου, σκαλιστά ή απλά, σερβίρεται καφτό τσάι όπου βρεθείς κι όπου σταθείς: στα καραβάκια του Βοσπόρου, σε υπαίθρια στέκια, υπάρχουν τύποι (κινητές τσαγερί) με συρόμενο μπαουλάκι όπου φυλάγονται τα "σύνεργα" της φτιάξης ενός υπέροχου τσαγιού, το οποίο μπορείς να απολαύσεις ακόμα και περπατώντας.

1.353 η κλεψύδρα

θυμάμαι ένα όμορφο βράδυ που ξεντώθηκε μέχρι τις μικρές ώρες με ενδιαφέρουσα συζήτηση και μακρύ τσιμπουσάρισμα. Προχωρώντας ο χρόνος στην κλεψύδρα, η συζήτηση ακροβατούσε, ανακατευόταν με την άμμο και απορούσα πώς γλιστρούσαν οι λέξεις μέσα από το στενό στόμιο και έπεφταν στο χαμηλό της υπογάστριο, ενώ, αηδιασμένη από το θέαμα της ανοιχτής κοιλιάς της που τις ρούφαγε με λαιμαργία, τρόμαζα στο τέλος με το γδούπο του τελευταίου κόκκου που βούλιαζε βαρύτερος από όλους τους προηγούμενους και σχημάτιζε ένα βαθύ κρατήρα.

1.352 στο δρόμο

στο δρόμο δεν υπάρχουν τοίχοι

στο δρόμο δεν υπάρχουν τείχη

στο δρόμο δεν υπάρχει τύχη

στο δρόμο υπάρχουν κάγκελα

στο δρόμο το κοπάδι όταν μπει
να φύγει να ξεφύγει δε μπορεί
ντουβάρι του τσοπάνη τα μυαλά
τη γκλίτσα τη χειρίζεται καλά
τα πρόβατα οδηγάει στη σφαγή
χασάπηδες ορίζουνε τη γη

η τύχη διαγραμμένη από καιρό
το ποιος θα μπαινοβγαίνει στο χορό
γραμμένο στ' ανεξίτηλα τεφτέρια:
χωρίς λεφτά δεν σου ταιριάζουνε τ' αστέρια

1.351 η κυρία Κική, Δασκάλα ζωής

σήμερα είναι της Αγίας Κυριακής και γιόρταζε η κυρία Κική, η καταπληκτική μοδίστρα με καταγωγή από Αλεξάνδρεια, που είχε εργαστήρι μοδιστρικής στο Χαλάντρι. Η κυρία Κική, εκτός από εξαιρετική μοδίστρα, ήταν και άριστη εξομολόγος και ψυχοθεραπεύτρια. Γέλαγε συνεχώς με το παραμικρό αστείο, κι έβρισκε τρόπο να γελάει και με τα σοβαρά. Της έλεγα τα βάσανά μου κι έβρισκε πάντα τις κουβέντες που ήτανε κατάλληλες, όχι μόνο να παρηγορήσουν, αλλά και να δώσουνε θάρρος και κουράγιο σε ένα 12χρονο κοριτσάκι να διώξει τις κακές σκέψεις και να συνεχίσει χαρούμενο τη ζωή του. Ελαφρύ το χώμα, αγαπημένη μου κυρία Κική. Δεν θυμάμαι καν πόσα χρόνια βρίσκεσαι στον Παράδεισο, όπου ελπίζω να ξανασυναντηθούμε!

1.350 εμπειρία θανάτου

η αλήθεια είναι ότι ο γονιός μόνο από μόνος του μπορεί να διδαχτεί το γονεϊλίκι, και'γώ έμαθα πάνω στο πρώτο παιδάκι μου. Είχα ευτυχώς μερικές οδηγίες από σουηδικά σχετικά βιβλιαράκια, που επεσήμαιναν πόσο σημαντικό είναι να προσπαθούμε να προβλέπουμε τη συμεριφορά όχι μόνο ενός παιδιού αλλά και ενός αντικειμένου.  

Πότε πέφτει ένα πράγμα στο πάτωμα, πότε μπορεί να προκαλέσει φθορά, να τραυματίσει ένα παιδί, ότι το παιδί έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε αντικείμενο και όσο και να δείρουμε ή να μαλλώσουμε το παιδί το αντικείμενο δεν ξανακολλάει, ενώ το παιδί, την ίδια στιγμή, μπορεί να σπάσει διαπαντός, γιατί δεν υπάρχει καλύτερος και πιο αποτελεσματικός τρόπος να διδαχτεί η βία παρά με την επίδειξη.

Μαύρες σκέψεις; Οχι, είναι σκέψεις ενός άδειου ξεκούραστου μυαλού που ψιλοπαραληρεί ακούγοντας να τραγουδά η ησυχία.  

Είχα την ευκαιρία να περπατήσω πλάι σε ένα μικρό κοριτσάκι σε μια παραλία, να γίνω μάρτυρας της πρώτης του συνάντησης με το θάνατο: ένα ψόφιο περιστέρι επέπλεε στο νερό. Δύσκολη στιγμή. Αυτή είναι μια στιγμή αναμετάξυ παιδιού και γονιού και ήθελα να την προσπεράσω, να αφήσω απλά την εικόνα για να τη συζητήσει μετά με το γονιό του το παιδάκι, αλλά εκείνο ρωτούσε γιατί και πώς βρέθηκε το πουλί στο νερό και γιατί δε φαίνεται το κεφάλι του και γιατί είναι ανάσκελα και φαίνονται τα ποδαράκια του, και ζητούσε "παρακαλώ, να το δω λίγο ακόμα" και μίλησα για το κεφάλι που είναι βαρύ και πάει κάτω, ότι ίσως το περιστέρι δεν πρόσεξε και βρέθηκε στο νερό και βραχήκαν τα φτερά του και βάρυναν και πνίγηκε, ή ότι μπορεί και να έπαθε κάτι και να σταμάτησε η καρδιά του στον αέρα και μετά να έπεσε στο νερό.

Και το κοριτσάκι να μη ξεκολλάει. Διηγήθηκα μια δική μου ιστορία για ένα νεκροταφείο πουλιών που είχαμε με τα αδέρφια μου, όπου θάβαμε τα ψόφια πουλάκια, με ρώτησε πώς τα πιάναμε και αν πλέναμε τα χέρια μας μετά. Απάντησα "βεβαίως" αλλά ομολογώ ότι δε θυμάμαι καθόλου τι κάναμε με τα χέρια μας. Η αίσθηση της συχασιάς δεν υπήρχε τότε, μπροστά στο ιερό καθήκον της ταφής ενός πλάσματος νεκρού δε μετρούσε καθόλου.

1.349 περί Νταντά

Πάντα με έλκει η ανατρεπτικότητα ενός συστήματος, οπότε.. μάλλον είμαι θετικά προσκείμενη στο εν λόγω κίνημα που, δυστυχώς, τέλειωσε τόσο άδοξα, αντιστρόφως ανάλογα με τον ενθουσιασμό με τον οποίο είχε ξεκινήσει. Οι νταντάδες δεν έβγαλαν φράγκο απο το έργο τους.. και έσβησαν απλά, όταν ενηλικιώθηκαν.. ή εντάχθηκαν.. ή προσχώρησαν.. ή μετώκησαν εις τόπους χλοερούς... Το κίνημα λειτούργησε ως μήτρα του σουρεαλισμού και δεν έγινε ποτέ δεκτό απο το κατεστημένο, που πάντα φοβάται το καινούργιο και ανατρεπτικό και το αφομοιώνει όταν δε μπορεί να το καταστρέψει. Ο ντανταϊσμός δε στάθηκε δυνατό να αφομοιωθεί. Οπότε το κίνημα αυτό καταστράφηκε/εξαφανίστηκε με την εξαφάνιση των μελών του.
Το κίνημα του Νταντά ήταν μηδενιστικό, δανείστηκε τις τεχνικές του φουτουρισμού εκτός από τα ready-made και από την απόγοήτευση για την υποκρισία της αστικής τάξης. Σκοπός του ήταν η αφύπνιση και η εναντίωση απέναντι το αστικό γούστο και την υποκρισία του.

1.348 εις ανάμνησιν Radiobubble

//Μέλος για 5 έτη 43 εβδομάδες: «Η ροδιά είναι δέντρο, αλλά είναι και το ίχνος που αφήνει μια ρόδα. Αυτή η Ροδιά κατοικεί στον τρίτο Γαλαξία, στο βάθος. Της αρέσουν τα χρώματα. Καμμιά φορά τα τρώει. Της αρέσουν και τα ακροβατικά. Δεν ανήκει πουθενά, σε κανένα κίνημα, κανένα κόμμα. Γράφει, ζωγραφίζει, τραγουδάει, τις δικές της παλαβές σκέψεις, τις δικές της εικόνες, τα δικά της τραγουδάκια.»// σήμερα θα ήμουν μέλος για 11 χρόνια και 43 βδομαδες, αν συνεχιζε το παλαιόν ραδιοφούσκιον...
(1 Ιουλίου 2020)

1.347 πραγματικότητα και αυταπάτη

Καθένας ζει τη δική του αυταπάτη που την ονομάζει πραγματικότητα. Καθένας ονομάζει αυταπάτη την πραγματικότητα που δεν καταλαβαίνει. Σπάνια υπάρχει συνειδητή σχέση ενός ανθρώπου με την αυταπάτη ή την πραγματικότητά του. Συνήθως αναγνωρίζουμε αυτό που ζουν οι "άλλοι" ως ψέμμα. Η "αλήθεια" είναι μονάχα δικό μας κτήμα. (2006)

1.346 όλα είναι στο μυαλό;

..είναι ανθρωποκεντρική η αντίληψη του να υπάρχει κάποιος έξωθεν Δημιουργός των πάντων. Επειδή εμείς οι άνθρωποι γνωρίζουμε πως αν δεν κατασκευάσουμε κάτι αυτό δεν υπάρχει, δε σημαίνει ότι τα πράγματα λειτουργούν με αυτόν, το δικό μας, τον τρόπο.
..αλλά.. μπορεί και να λειτουργούν έτσι ακριβώς, όμως να μη περιορίζονται στις υλικές, τις απτές, αλλά να επεκτείνονται και στις νοητικές κατασκευές..
Οπότε, η δύναμη να φτιάχνουμε εικόνες ευδαιμονίας μπορεί να είναι ένα ακόμα όπλο (με την καλή έννοια!) εναντίον εκείνων που κατασκευάζουν καταστροφικές εικόνες..
Ο πόλεμος ελλοχεύει κι αυτός μέσα στο νου..? Λες..?

1.345 η δύναμη του μυαλού

η δύναμη να φτιάχνουμε εικόνες ευδαιμονίας μπορεί να είναι ένα ακόμα όπλο (του μυαλού) εναντίον εκείνων που κατασκευάζουν καταστροφικές εικόνες, χρήσιμο είναι πάντως να ενισχύουμε τη φαντασία μας και με πράξεις, όπως π.χ. να ψηφίζουμε! αυτό είναι το ελάχιστο προνόμιο που μας έχει παραχωρηθεί από τους εξουσιαστές, κρίμα να μη το αξιοποιούμε.

1.344 τα κουμπιά της Αλέξαινας

στην οδό Βεραντζέρου, χαμηλά, υπήρχε πολύ παλιά το Φροντιστήριο Μαθηματικών του Τσάμη, ενός φοβερού μαθηματικού που έχωνε στο κεφάλι των μαθητών του όλα τα μυστήρια της επιστήμης αυτής... με το ζόρι! Μόλις τέλειωνε το μάθημα, έκλεινε την παράδοση με την εξής φράση: «σε σον λε μπουτόν ντε μαντάμ ντ' Αλεξαινάς!». Δυστυχώς, πέθανε νεότατος, ένας ολοζώντανος κομψότατος και χαρούμενος άνθρωπος γύρω στα σαράντα-κάτι. Υπάρχει αξέχαστος μέσα στην καρδιά μου.

1.343 το νόημα

και κάπου εκεί, χάθηκε το νόημα και ψάχναν κόσμος πολύς να το βρουν, αλλά το βλοημένο είχε χωθεί σε μια χαραμάδα και δεν έβγαινε με τπτ λέμε

1.342 αμφιβολίες

Μόλις πέρασε το σκουπιδιάρικο. Το άκουσα καθαρά. Αυτό τον ήχο "σταμάτα_ξεκίνα", με το φρένο να ηχεί σα μπαλόνι που ξεφουσκώνει. Θα ξεφουσκώσουν οι γωνίες από τις πολύχρωμες σακκούλες. Θα χαθεί η απαίσια μυρωδιά σάπιων λαχανικών. Ολα τα παίρνει μαζί του το σκουπιδιάρικο. Μακάρι νά 'παιρνε και τις αμφιβολίες μου. Αυτές όμως δε χωράνε σε καμμιά σακκούλα.
__________________
γράφτηκε στις 28 Ιουνίου 2022 στο f/b

1.341 γαλακτοκομικά τραγούδια

Έβγα να σε ιδώ, έβγα να σε ιδώ
Έβγα να σε ιδώ, να παρηγορηθώ
______________
ΣΗΜ. Το άσμα χρονολογείται από τότε που η ΕΒΓΑ αποτελούσε μονοπώλιο στα γαλακτοκομικά, αλλιώς μπορεί να έλεγε «Δέλτα να σε ιδώ...» ή και «ΦΑΓΕ να σε ιδώ...» κλπ κλπ
_________________
γράφτηκε στις 27 Ιουνίου 2017 στο f/b

1.340 ευσεβείς πόθοι

άκουσα ότι 20 κόμματα λαβαίνουν μέρος στις εκλογές και σκέφτηκα τι καλά που θα ήταν (για το πνεύμα συνεργασίας, κλπ, που όλοι θέλουν να μας διακατέχει) να μπουνε στη Βουλή 15 βουλευτές από κάθε κόμμα. Τοτε θα διαπιστωθεί η ειλικρίνεια ολωνώνε που θέλουν να μας σώσουν!
___________________________
γράφτηκε στις 27 Ιουνίου 2019 στο f/b

1.339 χωροταξική αδυναμία

Μια φορά, ήταν ένα κεφάλι που είχε μόνο προφίλ, για τούτο μπορούσε να κοιτάξει μόνο δεξιά - αριστερά. Η χωροταξική αυτή αδυναμία του αφαιρούσε την ικανότητα να έχει συνολική εικόνα για το χώρο -και τον κόσμο. Δεν μπορούσε να δει μπροστά του, αλλά ούτε και πίσω του. Αδυνατούσε να κοιτάξει το συνομιλητή του κατάματα, μια και το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να τον κοιτάζει πλαγίως και λοξά. (Ιουν. 2007)

1.338 περί Κομισιόν

σιάξανε την "ουδετερη" (απο καλοπληρωμενους τεχνοκρατες) Κομισιον με το σκεπτικο να μη παιρνουν αποφασεις οι ηγετες των χωρων/κρατων για να μη.. τσακωνονται και διαλυσουν την Ενωση!!!
________________________
γράφτηκε στις 27 Ιουνίου 2020 στο f/b

1.337 SILELEON STREET

Πού είναι η οδός SILELEON? Ετσι ακριβώς ήταν γραμμένο στο χαρτάκι που μου έδειξε μια κοπέλλα στο Σύνταγμα σήμερα το πρωΐ: SILELEON με ένα νούμερο (4, 6, 14 θα σας γελάσω) Εσπασα το κεφάλι μου να σκεφτώ τι μπορεί να βγει ηχητικά από αυτο το "SILELEON", η κοπέλλα το πρόφερε "σιλελέον" και έλεγε ότι αυτή η οδός είναι στο Σύνταγμα, αναφέρω τους δρόμους που βρίσκονται κοντά στην πλατεία και τελειώνουν σε "ων", αφού είχα ψάξει -στο μυαλό μου- πιθανές οδούς που αρχίζουν από "κι" και -ω! του θαύματος!- όταν είπα "Φιλελλήνων" άστραψε το μάτι της κοπέλλας: Αυτό είναι, αυτό είναι.. πώς το είπατε;" ξαναείπα "Φιλελλήνων" και μου λέει "αυτό είναι, μοιάζει πολύ.. τελειώνει σε "ΟΝ"! Της έδειξα ποια είναι η Φιλελλήνων και έφυγε προς τα κει χαρούμενη...

1.336 όνειρο που βγήκε αληθινό

σήμερα με ξύπνησε το κουδούνι της πόρτας, πήγα και άνοιξα το "ματάκι" να δω ποιος είναι αλλά σαν να το έκλεινε κάποιο δάχτυλο: δεν φαινόταν τίποτα. Πρόσεξα κάτι σελίδες που μισοφαίνονταν κάτω απο την πόρτα και ρώτησα "ποιος είναι;" αλλά δεν πήρα απάντηση. Ετσι, ξαναγύρισα στο κρεββάτι μου, από όπου δεν είχα σηκωθεί καθόλου. Το όνειρο δεν συνεχίστηκε και θα μείνω με την απορία τί έγινε παρακάτω, αν απάντησε δλδ κάποιος, αν άνοιξα ή όχι την πόρτα, αν σήκωσα τα χαρτιά να δω τι γράφουν. Ισως να είναι καλύτερα ετσι, η άγνοια είναι λυτρωτική μερικές φορές.
_________________________
γράφτηκε στις 27 Ιουνίου 2022 στο f/b

1.335 περί διβέιτ

σήμερα είπα να ακούσω μερικά προεκλογικά διβέιτ να ενημερωθώ και ενημερώθηκα ότι όλα τα καλά που έκανε ο συριζας τα είχανε προτείνει (ήταν σχεδιασμένα, κοστολογημένα, κλπ) η ΝΔ και το πασοκιναλ, αλλά δεν τα είχανε ψηφίσει επειδή θέλανε κάτιτις περισσότερο, δεν τα βρίσκανε αρκετά δηλαδή και, μετά από την παρακολούθηση αυτή, πήρα ένα αυγό που είχε ξεμείνει στο ψυγείο και το κούρεψα. Υπήρχαν και αρκετά κακά βεβαίως, που αυτά θα τα δουν και θα τα μελετήσουν (οι νδπασοκιναλ) αν πράγματι ήτανε κακά, αλλά δεν είχε άλλο αυγό το ψυγείο.
_________________________
γράφτηκε στις 27 Ιουνίου 2019 στο f/b

1.334 περί αξόνων

η πολυαναφερόμενη λέξη "άξονες" (πάντα στον πληθυντικό αριθμό) μπήκε στο λεξιλόγιό μας με φόρα χωρίς να σκέφτεται κανείς τη σημασία της: πώς στηρίζεται, με ποιον τρόπο δλδ, κάτι (ο,τιδήποτε) πάνω σε έναν άξονα, ιδιαιτέρως δε σε πολλούς;

1.333 το κολόκουρο

σκέφτομαι το κολόκουρο και πώς είναι δυνατό να μην τό'χουν πάρει χαμπάρι οι κρατικοί λειτουργοί (όπως διατείνονται σήμερα, πως πέσαν από τα σύννεφα δηλαδή) τόσες δεκαετίες που αλώνιζε αυτή η πρακτική στα δημόσια έργα. Οι ουρές των (μικρο)εργολάβων (που είχαν υπάρξει μεγάλοι, αλλά δεν θέλησαν να παραδοθούν στο νόμο Λαλιώτη και να συγχωνευτούν για να δικαιούνται πτυχία Ζ' τάξης) ξεχείλιζαν έξω από τις υπηρεσίες του δημοσίου, όπου περίμενε ο προϊστάμενος να λάβει τις προσφορές των εταιρειών-τεράτων, για να κερδίσουν ένα μικρούτσικο αντίδωρο έτσι ώστε να θεωρηθεί έγκυρη η δημοπρασία και να διατηρήσουν με νύχια και με δόντια τις φθίνουσες εργοληπτικές τους επιχειρήσεις. Κάπως έτσι χάθηκαν οι θρυλικοί κολοσσοί που δόξαζαν την Ελλάδα στα πέρατα του κόσμου. Ονόματα μυθικά, όπως Αρχιρόδον, Οδος και Οδοστρωμάτων, Σκαπανέας, Δοξιάδης, κλπ θεοί των παλιών έντιμων μηχανικών, δεν παραδόθηκαν και πέρασαν αθόρυβα στην αθανασία.
ετσι ροκανιστηκε αργα αργα κι αθορυβα η αξιοκρατια
____________
γραφτηκε στο f/b στις 27 Ιουνίου 2016

1.332 πατερούληδες

ο κοσμάκης έχει έλλειψη από πατερούληδες του έθνους, τι μπορούν να ξέρουν οι τεχνοκράτες και τα νεαρούδια από καημούς, ντέρτια και μεράκια; ε; στο κάτω κάτω, αν είναι να σε καλέσει κάποιος να σκοτωθείς για την πατρίδα καλύτερα δεν είναι να σε καλέσει ένα σοβαρό πρόσωπο και όχι ένα ντινγκιντανγκέ, ένας στριμούτσος και όχι ένας γελαστός κλόουν, αυτός που θα σου χαρίσει κουκλάκι με τα ίδια του τα χέρια, να το βάλεις στο χαλάκι να τον θυμάσαι στις προσευχές σου; εδώ που τα λέμε όμως, καλύτερα ένας δοκιμασμένος ισλαμιστής από κάποιον απρόβλεπτο και ίσως χειρότερο. Ηδη, ο αντίπαλος πρότεινε την παραμονή της χώρας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Οπότε;
___________________
γράφτηκε 26 Ιουνίου 2018 στο f/b

1.331 Επιστροφή στην πατρίδα

πριν από πολλά χρόνια, μετά την πτώση της χούντας, το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» είχε τη φαεινή ιδέα να προσκαλέσει (με προσωπικές επιστολές μάλιστα) λαμπρούς έλληνες επιστήμονες που έκαναν καριέρα σε ξένες χώρες να επιστρέψουν για να εργαστούν στην Ελλάδα. Δυστυχώς, επέστρεψαν αρκετοί, αφού εγκατέλειψαν τις πανεπιστημιακές έδρες που κατείχαν, αφού ξεπούλησαν τις κατοικίες τους, αφού διαλύσαν τις "στρωμένες" τους ζωές. Αγαπούσαν την πατρίδα και έσπευσαν να το δείξουν εμπράκτως, χωρίς να υπολογίσουν ότι ίσως η αγαπημένη πατρίς να μην είχε αλλάξει και τόσο ή να μη τους αγαπούσε αρκετά. Μόλις επέστρεψαν λοιπόν, έτρεξαν περιχαρείς στον "Δημόκριτο" αλλά και στα Πανεπιστήμια (δύο ήταν τότε, αν θυμάμαι καλά) με τα χαρτιά τους παραμάσχαλα για να προσφέρουν γνώσεις και εμπειρία, με αποτέλεσμα να εισπράξουν ένα "περάστε αύριο", ένα "μα γιατί βιαστήκατε τόσο;" κι ένα "δεν περιμέναμε να πάρετε τόσο σοβαρά την πρόσκληση" και γυρίσαν σπίτια τους περιμένοντας και τρώγοντας από τα έτοιμα μέχρι να διευθετηθεί το πράγμα. Κάποιοι από αυτούς δεν αντέξαν να περιμένουνε πολύ και ξαναξενιτευτήκαν, μερικοί άντεξαν και διορίστηκαν σε θέσεις άσχετες με το αντικείμενό τους στο παρατσάκ, πάνω που τέλειωναν τα "έτοιμα" και ελάχιστοι, μετά από περιπέτειες και μετακινήσεις από Σχολή σε Σχολή, επέμεναν πάρα πολύ και πέτυχαν το λαχείο! Γιατί στην Ελλάδα είναι λαχείο να εργαστείς πάνω στο αντικείμενο που σπούδασες και διακρίθηκες και είχες κιόλας καριέρα στα ξένα. Ελάτε λοιπόν, αδέρφια μας! Ελάτε, λαμπρά μυαλά, όπως σας καλούν ανερυθρίαστα μερικές εφημερίδες με άρθρα τους σχετικά και, αν μείνετε άνεργοι και μπατίρηδες, μπορεί να σας προσλάβουν στα τυπογραφεία τους. (μόλις διάβασα σχετικό άρθρο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, ψάξε να το βρεις)
___________________
γραμμένο στις 26 Ιουνίου 2018, στο f/b

1.330 παραβολή

σε μια χώρα μακρινή, ο Αρχοντας έβγαλε διαταγή να χαμογελούν οι υπήκοοί του για να του φτιάχνουν το κέφι και όποιος συλλαμβανόταν να μη χαμογελά τον εκτελούσαν επιτόπου και μια μέρα έπεσε πολύ χιόνι στη χώρα αυτή και τα χαμόγελα παγώσαν στα πρόσωπα επάνω και τότε ο Αρχοντας άλλαξε τη διαταγή του: ζητούσε να μη χαμογελά κανείς και κρέμαγαν επιτόπου όποιον συλλαμβανόταν να χαμογελά, μέχρι που πάγωσε ο Αρχοντας και τότε όλοι σκάσανε στα γέλια.

γράφτηκε 26 Ιουνίου 2021 στο f/b

1.329 εις μνήμην*

για πολλα χρονια ειχα την ευτυχια να τον συναντάω στο ψιλικατζήδικο της κας Σταυρούλας, τον πετυχαινα όταν πηγαινα για τσιγάρα και ουδέποτε ανταλλάξαμε κατι περισσοτερο απο βλεμματα αλληλοκατανόησης: ουτε μια λεξη. Σοβαρός άνθρωπος. Λατρεία. Το χώμα αποκλείεται να είναι ελαφρύτερο απο την ψυχουλα του.

*στη μνήμη Νίκου Κούνδουρου

1.328 αναγκαστική υπογεννητικότητα!

Οταν ήμουν μικρή, ε, ήθελα να αποκτήσω δεκαέξι παιδιά. Δεν το έπραξα και ιδού η κατάντια μας: Υπογεννητικότητα.. φθίνουμε ως χώρα και ως έθνος.. Αλλά, πώς να τα αποκτούσα δηλαδή; Με το γνωστό τρόπο, φυσικά, όμως τα παιδιά χρειάζονται ένα σωρό πράγματα, ξεκινώντας από τις (πανάκριβες) πάνες, προχωρώντας στα (πανάκριβα) νηπιαγωγεία, πλησιάζοντας στα (πανάκριβα) φροντιστήρια και καταλήγοντας στις (πανάκριβες) σπουδές. Ηθελα να αποκτήσω δεκαέξι παιδιά λοιπόν, αλλά το όνειρο μου το έφαγαν οι λογαριασμοί: του ΟΤΕ, της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ, της εφορίας, των κοινοχρήστων, των εισφορών κάθε είδους, των ασφαλιστικών ταμείων. Αυτοί οι λογαριασμοί, είναι ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ παιδιά μου.