587. ΔΩΡΕΑΝ τεστ οστεοπόρωσης

Περπατώντας προς το μαγαζάκι όπου, όταν βρίσκομαι Αθήνα, ψωνίζω -σε πολύ καλές τιμές- διάφορα αναλώσιμα υλικά, π.χ. μπαταρίες, σιντιά, φιλμς, λάμπες μακράς διαρκείας, φακούς, θήκες, βιντεοκασέτες, κλπ... περπατώντας λοιπόν από το σταθμό "Πανεπιστήμιο" του ΜΕΤΡΟ σκεφτόμουν ότι μάλλον είναι καιρός να κάνω μια εξέταση για οστεοπόρωση. Η σκέψη αυτή κράτησε ώσπου να φτάσω στο φανάρι της Σταδίου. Οταν πέρασα στο απέναντι πεζοδρόμιο, συχέχισα να περπατώ χωρίς να σκέφτομαι τίποτα, μέχρι τη στιγμή που ένιωσα να πέφτω! Από τη στιγμή που το ένιωσα αυτό, μέχρι τη στιγμή που βρέθηκα φαρδιά πλατιά μπρούμυτα κάτω στο πεζοδρόμιο, το μυαλό μου έψαξε για μια βολική πτωτική στάση, θυμήθηκα πώς πέφτουν οι αλεξιπτωτιστές(!) και, πράγματι, βρέθηκα πεσμένη χωρίς καν να πάθω μια μικρή γρατζουνιά. 

Ξαφνιάστηκα βέβαια, το πρώτο που κοίταξα ήταν τα γυαλιά μου, που έπεσαν και αυτά βεβαίως. Ηταν σώα ευτυχώς. Μετά, ενώ μερικά χέρια με τραβούσαν προς τα πάνω, ψηλάφισα το δεξί μου γόνατο, που πονούσε λιγουλάκι, και το ένιωσα σώο και ζεστό. Μια γυναικεία φωνή είπε «η λακκούβα φταίει, σκοντάψατε στη λακκούβα». Ενας σεκιουριτάς βγήκε από το κατάστημα της ΕΤΕ (Σταδίου 29) και πρότεινε «ελάτε λίγο μέσα να καθίσετε, να συνέλθετε» αλλά ευχαρίστησα και αρνήθηκα ευγενικά. 

Πριν συνεχίσω το δρόμο μου, γύρισα και κοίταξα τη λακκούβα. Ηταν ένα μικρό τριγωνικό κομμάτι πλάκας που έλειπε, αυτό έκανε τη ζημιά. Εψαξα με το βλέμμα να βρω κάτι τι να επισημάνω αυτό το σημείο μη την πατήσει και κάνας άλλος, αλλά δεν βρήκα τίποτα. Σκέφτηκα να μπω στην τράπεζα να πω την ιδέα μου σε κάναν υπέυθυνο εκεί πέρα, αλλά δεν το έπραξα, μια και η σκέψη του συνεχούς εισιτηρίου περιορισμένης χρονικής διάρκειας ήταν σημαντικότερη εκείνη την ώρα. 

Δεν ήθελα να χασομερήσω και... σιγά που θα ενδιαφερόταν ο υπεύθυνος του καταστήματος για τη λακκούβα που βρίσκεται έξω από κατάστημά του! Μέχρι να υποβάλλει τα σχετικά χαρτιά στο Δήμο για να στείλει συνεργείο να αλλάξει τη σπασμένη πλάκα, τρέχα γύρευε πόσες λακκούβες θα δημιουργηθούν ακόμα! ...και συνέχισα το δρόμο μου.

Αυτή η τούμπα ήταν ένα σούπερ τεστ οστεοπόρωσης και με τη βούλα του κ. Νικήτα Κακλαμάνη! Ισως να μη χρειάζεται να υποβληθώ σε παραπανίσια έξοδα.

-->> το μαγαζάκι (Discount Store) το συνιστώ ανεπιφύλακτα, επισκεφθείτε το! (αν υπάρχει ακόμα) Κατεβαίνοντας από τη Στοά του Βιβλίου, ειναι πολύ εύκολο να το ανακαλύψεις. Βρίσκεται στη στοά που αποτελεί νοητή συνέχεια της Στοάς του Βιβλίου, μολις διασχίσεις την οδό Σταδίου.

(Αύγουστος 2008)

586. σοφά λόγια

ενα πρωί περπάταγα σε κήπο ανθισμένο
κι αντίκρυσα ένα πτηνό ξερό βαλσαμωμένο
παρά την παγωμάρα του, μου είπε δύο λόγια:

"αν βγει νέα κυβέρνηση χωρίς νέα λαμόγια
όλη η Ευρώπη θα σειστεί, θα σπάσουν τα κερκέλια
όπου κρατούν τους ουρανούς, θα τρίξουν τα θεμέλια
της γης όπου στεριώνουνται τα όρη και τα δάση
και η Ελλάδα ανακτά όλα όσα έχει χάσει"

αυτά μου είπε το πτηνό κι έφυγα με τη σκέψη
πως ό,τι είναι να συμβεί, εγώ τό 'χω διαλέξει
________________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 30/8/2015 στο f/b

585. το χρυσόψαρο

Η γυάλα μ' έθρεψε καλά,
αλλά μου πήρε τα μυαλά
και τωρα πλέον ξυπνητό,
μόνο ένα πράγμα σου ζητώ

θέλω σου λέω να κολυμπώ με τα ψαράκια τ' άλλα
δεν ειμαι πια χρυσόψαρο, να ζω μέσα σε γυάλα!

ρεφραιν: βγάλε με απ' τη γυάλα, βγαλε με απ' τη γυάλα! (δις)
_____________________
ΣΗΜ. γραμμένο στις 28/8/2015 στο f/b

584. η θετική πλευρά

Λένε "πάρ' τα όλα θετικά" ή "βλέπε τα θετικά", κλπ, αλλά σκέφτομαι ότι αυτό εξυπηρετεί το αποκοίμισμα της κοινωνίας των πολιτών. Αμα πεινάς, ας πούμε, όσο θετικά κι αν τα βλέπεις τα πράγματα, το στομάχι σου θα σφίγγεται κι όταν κρυώνεις η θετική ματιά αποκλείεται να σε ζεστάνει όσο ένα παλτουδάκι, μια κουβέρτα ή ένα καλοριφέρ. Μόνο που, όταν βλέπεις τη θετική πλευρά, δεν θα διαμαρτύρεσαι και δεν θα ψάχνεις πού οφείλονται τα στραβά, μια και θα αρνείσαι να τα δεις. Η "θετική" ματιά βοηθάει στην απομόνωση του ανθρώπου, στην περιχαράκωση του εαυτού, στον αυτοπεριορισμό του, καθώς και στις πιθανές ενοχές για την "κατάντια" του, όταν αναρωτιέται απομέσα του «μάλλον κάπου φταίω, πώς γίνεται να πεινάω και να κρυώνω αφού όλα είναι καλά;»
Το αποτέλεσμα; Η μόλυνση του περιβάλλοντος οφείλεται εξίσου στη σακκούλα σκουπιδιών της κυρά Μαρίας και στις τσιμινιέρες του εργοστασίου μπισκότων της Φλόριδας -τυχαία παραδείγματα. Ο καρκίνος οφείλεται εξίσου στο τσιγάρο του μπάρμπα Γιάννη σε ορεινό χωριό της Ηπείρου, στα λιπάσματα της κρητικής ντομάτας, και στο λιθάνθρακα της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη -τυχαία παραδείγματα. Η φτώχεια οφείλεται στην εισβολή των κινέζων στις αγορές και όχι στα χαμηλά ημερομίσθια που φέρνουν τα κινέζικα προϊόντα στις ίδιες αγορές. Η Λευκή πυραμίδα της Τακλαμακάν φέρνει τα κακά της παγκοσμιοποίησης και όχι η βλακεία που καλλιεργείται συστηματικά. Η ιδιωτική εκπαίδευση θα σώσει τα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα και όχι η συνεπής (και αδιάλειπτη) χρηματοδότησή τους από τους φόρους που πληρώνουμε για το σκοπό αυτό.
Οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους και 'γώ αρνούμαι να βλέπω τη "θετική" πλευρά. Επιμένω να σκέφτομαι βλέπεις...
(2008, f/b)

583. η παράγκα του Μεμά

ο θείος ο Μεμάς, ο αδελφός της γιαγιάς μου, είχε ένα ξύλινο σπίτι στη Βούλα, που το είχε φτιάξει μονάχος του και το λέγαμε χαϊδευτικά "Παράγκα" και μόνο παράγκα δεν ήταν. Πηγαίναμε τα καλοκαίρια για τα μπάνια μας, μια μια οικογένεια για να μη στριμωχνόμαστε πάρα πολύ, αφού η δική του (μεγάλη) οικογένεια ήταν σταθεροί καλοκαιρινοί κάτοικοι.. Ο θείος ο Μεμάς ήταν και κυνηγός, πήγαινε τις Κυριακές αξημέρωτα στο βουνό πίσω από την Παράγκα και τουφέκαγε κάνα λαγό ή καμιά αγριόκοτα για το μεσημεριανό μας.. Ετσι ήταν τότε, ο Υμηττός είχε άφθονο κυνήγι. Η Βούλα ήταν εντελώς εξοχικός, άγριος τόπος.
______________________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 21/8/2017 στο f/b

582. ένα κομμάτι πανί

εσύ βλέπεις ένα κομμάτι πανί, αλλά σε μένα παρουσιάζεται μέσα από αυτό μια χώρα, μιλάνε αυτοί που μαζέψαν το μπαμπάκι, που διαλέξαν τον τόπο και τη μέρα να το σπείρουν, που ξαγρυπνούσαν φοβούμενοι μια πλημμύρα που θα το κατέστρεφε, που χάρηκαν όταν γλίτωσε και αναστήθηκε γερό κι έδωσε μια πλούσια σοδιά, μιλάνε τα χέρια που το έστριψαν σε νήματα, που το ύφαναν, τα μυαλά που επινόησαν το σχέδιο ύφανσης, όλοι εκείνοι που βάψαν τα νήματα, εκείνοι που σιάξανε τα χρώματα, οι γυναίκες που τραγούδαγαν καλωσορίζοντας τις στιγμές της έμπνευσης, τα παιδιά που μοιράζαν το φαγητό σε υφαντές και υφάντρες, τα παιδικά μάτια μιλούν που κοιτάζαν λαίμαργα τα νήματα να γίνονται πανιά, θέλοντας με λαχτάρα να μάθουνε την τέχνη αυτή τη μαγική, όλα αυτά μου λέει αυτό που εσύ ονομάζεις περιφρονητικά "ένα κομμάτι πανί" και το πετάς στα σκουπίδια επειδή "ο πολιτισμός προόδεψε"
________________
ΣΗΜ. μόλις γράφτηκε στο f/b

581. το τρομερό βλέμμα!

έχω ένα τρομερό βλέμμα λοιπόν, καλύτερο κι από του μικρού Νικόλα, αν έχεις μελετήξει.. μπορεί να συλλάβει χαμένη φακή σε μωσαϊκό δάπεδο λέμε.. ίσως και ψύλλους στ' άχυρα, αν μου το ζητούσαν.. όποιος έχανε κάτι στο σπίτι, επιστράτευε αμέσως το βλέμμα μου "Μαρινακι, βλέπεις πού είναι..;" έλεγε και το βλέμμα μου εξακοντιζόταν κατευθείαν στο συγκεκριμένο σημείο και έδειχνε το χαμένο αντικείμενο.. είναι μυστήριο, πράγματι, αυτό που συμβαίνει γιατί, θα περίμενε κανείς ότι με το πέρασμα των χρόνων θα είχε χάσει το βλέμμα αυτήν τη φοβερή ικανότητα, αλλά ευτυχώς, εξακολουθεί ακόμα να την κατέχει.. το διαπίστωσα σήμερα στο φούρνο όπου η κοπελίτσα έψαχνε εναγωνίως το μαραφέτι που σερβίρει το παγωτό και, μόλις έμαθα τι ψάχνει, το βλέμμα μου το κάρφωσε σε χρόνο ντετέ και "αχ, πώς να σας ευχαριστήσω.." είπε η μικρά και ζήτησα να μου βάλει λίγο παγωτό -με το ανευρεθέν εργαλείο φυσικά
_____________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 17/8/2017 στο f/b

580. τι Μασίας τι Μητσίας

φωνή τραγανιστή, διδυμάκι με τη φωνή του δικού μας Μητσία, ωσάν ήπιος βρυχηθμός τίγρεων ή/και αγριογαλών (αναφορά σε αιλουροειδή για το σεξουαλικόν του ήχου), ελαφρώς (ή και βαρέως, ανάλογα το άσμα) παρακαλετή, ωσάν εξευγενισμένον ογκανητόν άλκης ή/και ταράνδου (αναφορά σε πλάσματα του Βορρά, για να ξυπνούν μνήμες Αηβασίληδων και Χριστουγέννων), φωνές τεσπα που φέρνει και προς Υβ Μοντάν (τραγανιστή είχε και αυτός, αλλά ξεροσφύρι, όχι με σαλαμάκι και τουλουμοτύρι όπως Ενρίκο και Μανόλι), και αυτή τη στιγμή κατάλαβα (ΝΑΙ, αλήθεια, γράφοντας τα βλέπεις όλα!) ότι το ενοχλητικόν του συγκεκριμένου τραγανώδους αυτών των δύο φωνών δεν είναι η χροιά αλλά το επαναλαμβανόμενο κλαψ-λυγμ, πράγμα το οποίον παλαιότερα λειτουργούσε και ως γυναικόμετρον "τι, δεν σ' αρέσει ο Ενρίκε Μασίας;" /ή ο Μανόλης Μητσίας, κατά περίπτωσιν/ "ε, δεν είσαι γυναίκα εσύ"! ε, λοιπόν, προκειμένου να παρεξηγηθώμεν, πααίναμε και εις συναυλίας των τραγουδιστών αυτών ευχόμεναι να έχουν σύντομον τέλος. Αυτά.
________________
ΣΗΜ. μόλις γράφτηκε ως σχόλιο σε ανάλογο ποστ (παρουσίασης βίδεου με Ενρίκο Μασίας) της χαρης σταθατου στο f/b

579. αναστροφή των Αξιών

παρατηρώ ότι το σεξ, αυτό που όλες οι εξουσίες μέχρι σήμερα προσπαθούν να ελέγξουν ενοχοποιώντας το, με σκοπό να αποδυναμώσουν τους ανθρώπους κάτω απο τρόμους για κολάσεις, αρρώστιες, κλπ, τα γνωστά, πέρασε στο περιθώριο μετά την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης. Ενώ υπήρχε υπερπροσφορά σε περίπτερα, τσόντες, κλπ, η οποία είναι επίσης μια μέθοδος ελέγχου απο την ανάποδη, ξαφνικά έπαψε το νταβαντούρι.Το πάγωμα του συναισθήματος επιχειρείται με διαφορετικό τρόπο, όχι πλέον με την απαγόρευση ή με το υπερμπούκωμα με σεξ και υπονοούμενα περί αυτό, αλλά με αναστροφή των παραδεδομένων Αξιών. Διαπιστώνω ότι σήμερα η Αξιοπρέπεια π.χ, έχει οικονομικό αντίκρυσμα, δεν είσαι αξιοπρεπής αν δεν έχεις γεμάτο πορτοφόλι, η άσκηση λειτουργήματος έχει εκλείψει από το σύγχρονο λεξιλόγιο, το επάγγελμα έχει κερδίσει τα πρωτεία -και την αριστεία- και δεν έχει καμιά σημασία σήμερα να είναι κάποιος χρήσιμος άνθρωπος για την κοινωνία αν δεν αμείβεται! ΜΚΟ και άγιος ο Θεός.
__________________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 10/8/2017 στο f/b

578. η τραγουδίστρια

Εμαθα για τη νεαρή τραγουδίστρια από άρθρο στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ, το παλιό περιοδικό σε μεγάλο σχήμα και χαρτί εφημεριδένιο, που κυκλοφορούσε κάθε Παρασκευή. Είχε και εικόνα με την κιθάρα. Ετσι, η φωνή που είχε αρχίσει να ακούγεται στο ραδιόφωνο πήρε σάρκα και οστά κι όταν κατέβηκα Αθήνα, μια φίλη που πήγαινε στην ΑΣΚΤ και ήταν συμμαθήτριά της, αρνήθηκε να μου τη γνωρίσει επειδή, λέει, ήταν πολύ σεμνή, λέει, και είχε κάτι σαν ανθρωποφοβία, λέει. Δεν επέμενα, πήγα όμως δυο φορές και την άκουσα από κοντά και ήταν καλύτερα να ακούω χωρίς να βλέπω. Οχι πως δεν βλεπόταν κιόλας, αλλά μια αιθέρια φωνή περιμένει κανείς να βγαίνει από αντίστοιχο αγγελικό παρουσιαστικό. Οχι πως δεν τό'χε αυτό το αγγελικό, αλλά προς αγγελοκρουσμένο έδειχνε και μένα με τρομάζαν κάπως και τα απέφευγα αυτά και τρίτη φορά δεν πήγα, άκουγα μονάχα και άκουγα πολύ και ταχτικά. Εχω και δίσκο, μπορεί και δυο ή τρεις, αλλά δεν θυμάμαι τίτλους κι άμα δροσίσει κάπως να ψάξω αν επιμένεις. Δεν έβγαζε (νομίζω) μικρά δισκάκια και οι μεγάλοι δίσκοι παραήταν ακριβοί για μένα -τότε- θα προτιμούσα να είχα μονάχα ένα τραγούδι, το τραγούδι της ερήμου ας πούμε και να το ακούω συνέχεια.
_______________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 8/8/2017 στο f/b

577. η σημαία στην παρέλαση

το κράτημα της σημαίας είχε λυθεί στο σχολείο μου: την κρατούσε η ψηλότερη και ωραιότερη μαθήτρια της τάξης, ασχέτως βαθμολογίας.. Γιατί γινόταν αυτό; επειδή η πρώτη μαθητρια ήταν φιλάσθενη (ειχε απαλλαγή απο το μάθημα της γυμναστικης) και η δεύτερη ήταν ένας μπόγος.. να μη βλέπεται δλδ.. (ούτε αυτή έκανε γυμναστική, εννοείται)
______________________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 7/8/2017 στο f/b

576. η κυρία Κική

ακούγοντας την Cesaria Evora θυμάμαι την κυρία Κική, μοδίστρα φοβερή, με ατελιέ και βοηθούς, να τραγουδάει τα βραδάκια μετά το σχόλασμα, όταν πηγαίναμε σπίτι της να της κάνουμε παρέα.. καθόμαστε στην αυλή κάτω από τα πεύκα, οι μεγάλοι ουζάκια και σε μας τα παιδιά λεμονάδες και βυσσινάδες.. αλλά το τραγούδι για όλους.. ωραία φωνή, βαθειά αλλά όχι βαρειά, μεταλλική, σαν να παλλόταν.. ολόκληρη ένα όργανο ήταν.. Αν υπάρχει παράδεισος, σίγουρα θα ταχτοποιήθηκε στη χορωδία των αγγέλων..
___________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 7/8/2017 στο f/b