1.668 νοσταλγώ ΕΟΜΜΕΧ

Πριν απο αρκετά χρονάκια, το 1987 θαρρώ, ειχε έρθει μια ομαδα γερμανων ειδικών και επισκέφτηκε τον ΕΟΜΜΕΧ για να εξετασει το παράξενο φαινόμενο της Ελλαδας. Πώς γινόταν δλδ να συνεισφέρουν κατά δυσανάλογα μεγάλο ποσοστό στην ελληνική οικονομία οι μικρές επιχειρήσεις, τη στιγμή που οι μεγάλες απομυζούσαν το κρατος, ήταν αυτο που λέμε "κρατικοδίαιτες", ενώ στη Γερμανία συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο: οι μεγάλες επιχειρήσεις τροφοδοτούσαν τη γερμανική οικονομία ενώ οι μικρές βρισκόντουσαν στη σφαίρα των κρατικών επιδοτήσεων.

Θαύμα! είπαν οι ειδικοί κι έψαχναν να βρουν την αιτία αυτου του φαινομένου, που το απέδωσαν στην ευρηματικότητα του έλληνα, το δαιμόνιο που λέμε, να επιζει δλδ στις χειρότερες συνθηκες και να δημιουργει χρημα απο το παραμικρό. Εχει άραγε κάποια σχέση αυτή η επισκεψη και το πόρισμα των γερμανων ειδικών με όσα συμβαινουν σημερα; Αναρωτιεμαι.

Σήμερα (2014) που γράφω, ΕΟΜΜΕΧ δεν υπάρχει και οι μικροι επιχειρηματίες πνέουν τα λοίσθια. Τυχαίο;

Α! και.. η θεση των ελλήνων ως "γκαρσόνια της Ευρωπης" ειχε κατωχυρωθεί ήδη απο την αρχη της συνύπαρξής μας με τους λυκάνθρωπους της (τότε) ΕΟΚ.. το 1956-57 νομίζω, ήμουν πολύ μικρή τότε και η πληροφόρηση έρχεται απο διαβασματα εφημεριδων που (τότε) δεν καταλάβαινα.
_____________________
γράφτηκε το 2014

1.663 περί Διοικητικής Μεταρρύθμισης, κλπ

Ας φροντίσουν οι κυβερνήτες των χωρών του κόσμου για όλα αυτά που (υπόσχονται και) τους ψηφίζουμε, μια ζωή ποιοτική δηλαδή, και για τον ποιοτικό μας θάνατο μπορούμε να φροντίσουμε και μόνοι μας!

Ασφάλειες και φόρους πληρώνουμε για να έχουμε παροχές Κοινωνικών αγαθών και Υγείας, για την καταστροφή των οποιων (πριν λίγα χρόνια) δεν ανέλαβε κανείς την ευθύνη. Ο τωρινός πρωθ. ήταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και μαζί με τους (διαδοχικά) Υπουργούς Υγείας Γεωργιάδη-Βορίδη, διαλύσανε το ΕΣΥ απολύοντας νοσηλευτικό προσωπικό και κλείνοντας νοσοκομεία και κλινικές, όπως π.χ. τα Λοιμωδών Νοσημάτων (με δικαιολογία ότι "κοστίζαν πολύ και τα λοιμωδη νοσηματα σπανίζουν") Αθήνας-Θεσ/νίκης, κλινικές του ΙΚΑ, κλπ.

Αντί να ρωτάνε οι δημ/φοι ποιος παιρνει την ευθυνη για τη διαχέιριση της κρίσης του κορονοϊού, ας ρωτήσουν ποιος παιρνει την ευθύνη για τη διάλυση του Συστήματος Δημόσιας Υγείας πριν από λίγα χρόνια, όταν οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι (ως μέλη της κυβέρνησης Σαμαρά) διαχειριζόντουσαν τα πολιτικα πράγματα από τις πλέον υπεύθυνες σχετικές θέσεις.

(θα έγραφα κι άλλα γνωστά, αλλά τα ξέρεις)
5 Νοε. 2020

1.647 28η Οκτωβρίου

«...Πιστεύαμε στο τέλος σαν τον Καραγκιόζη πως εμείς σκοτώσαμε τον καταραμένο όφι. Μεθύσαμε από δόξα που μόνοι μας χαρίσαμε στους εαυτούς μας. Για άλλη μια φορά νίκησαν οι Χίτες, οι κουτσαβάκηδες, οι ταγματασφαλίτες, οι βασανιστές και οι μέλλοντες Μιχαλόπουλοι και οι Κουρήδες. Αυτή είναι η 28η Οκτωβρίου»

Μάνος Χατζιδάκις

1.587 στρατηγικά σχέδια

πριν απο πολλά χρόνια, είχα διαβάσει για ένα σχέδιο (από αυτά τα "στρατηγικά" που σιάχνονται σε σχολές των ΗΠΑ) περί δημιουργίας "ελεύθερης ζώνης" στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, ώστε να πατήσουν πόδι διάφορα "συμφέροντα" και να αρμέξουν κάποιον "ορυκτό πλούτο", που δεν ξέρω αν πραγματικά υπάρχει, αν και πολλοι λεγαν τότε ότι πρόκειται για σπάνιες γαίες. Το σχέδιο είχε διάφορα στάδια:
1. κατασκευή δρόμου κατά μήκος, ώστε να οριοθετηθεί η "ελεύθερη ζώνη" (έγινε η Εγνατία οδός, για την οποία ένας φίλος σε κυβέρνηση εθν. ενότητας μού έλεγε "άμα τελειώσει η Εγνατία να αρχίσεις να τρέμεις").
2. τεχνητή έκρηξη μισαλλοδοξίας μεταξύ όμορων κρατών της περιοχής. (μάλλον την αποφύγαμε)
3. έλευση των κυανόκρανων για να επιβληθεί Τάξη.
4. μαζί με τους ΟΗΕδες νάσου και τα "συμφέροντα" να αλωνίσουν! Αυτό το σχέδιο ματαιώθηκε, κατά τα φαινόμενα, αλλα μάλλον δεν έφυγε από τα συρτάρια με τα παρόμοια σχέδια και, καθώς ψυχανεμίζομαι εφαρμόζεται τώρα με παραλλαγή στον "διάδρομο" πλάτους 30 χλμ. που προβλέπεται να σιάξει η Τουρκία κατά μήκος των συνόρων της με τη Συρία.

Ερωτήματα: Τι υπάρχει άραγε εκειπέρα; Το σχέδιο δημιουργίας Κουρδικού κράτους (αυτού που είχαν υποσχεθεί οι ΗΠΑ στους Κουρδους) παραμένει ή ματαιώθηκε; Μήπως είναι σε πρόοδο το άλλο "στρατηγικό σχέδιο" για να καταστούν όμορες χώρες η Τουρκία και το Ισραήλ; Αβυσσος η ψυχή (αν υπάρχει) των "σχεδιαστών! (2019)

1.560 ο "συνεργάτης"

και που λες, μια μέρα έφτασε στο υπουργείο μια αγριόφατσα, ένας τύπος στα χακί με αρβύλες, μούσια και μουστάκια, και αγριοφωνάρα φυσικά. Ενας απο τους λεγόμενους τότε "πρασινοφρουρούς". Μπήκε με φόρα στο γραφείο του υπουργού Αντ. Τρίτση χωρις να χτυπήσει κι ακουγόντουσαν για ώρα οι γκαριξιές του, μεχρι που ειδα την πόρτα να ανοιγει και ο υπουργός να τον σπρώχνει έξω έξαλλος.

Επειδή είμαι μυστήριο τραίνο (που έλεγε ο Δάσκαλός μου, κατι σαν απρόβλεπτη δλδ) έψαξα σήμερα το βιογραφικό του τύπου, που έτυχε μεγάλης στήριξης απο το (πράσινο) κόμμα του καταλαμβάνοντας σημαντικες θεσεις στον κρατικο μηχανισμό, και βρήκα (μεταξύ άλλων τιμητικών διακρισεων με σταυρούς και παράσημα) να γράφει ότι υπήρξε "συνεργάτης του Αντώνη Τρίτση"!

Βρωμάει το ψάρι απο το κεφάλι, λένε, αλλά η χώρα μας βρωμοκοπάει απο παντού. Είμαστε πολύ λίγοι, αδέρφια, ελάχιστοι είμαστε.

1.445 αποκαλυπτική συνέντευξη

- για πείτε μας λοιπόν κάτι για σάς... πώς βρεθήκατε στην Ελλάδα;
- Κιτσομάκης λέγομαι και ήρθα να υποβάλλω για Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
- τι σπουδές έχετε κάνει;
- τις υψηλότερες!
- δηλαδή; πού σπουδάσατε;
- στον Ψηλορείτη!
- για πείτε μας, τί θα κάνετε με τις φωτιές;
- θα περιμένω να έρθει χειμώνας να σβήσουν.
- και με τους τούρκους;
- θα τους δώσω κειδανά λίγο πετρέλαιο να ησυχάσουν.
- με τους μετανάστες;
- θα τους στείλω στην Αμερική. Εκειπέρα έχει πολλούς, όλο μετανάστες είναι, και δεν θα ξεχωρίζουν.
- και με την οικονομία;
- η οικονομία είναι το μεράκι μου, αυτό σπούδασα και γνωρίζω καλά, οπότε κάτι θα κάνω.
- ναι, αλλά τι;
-αυτό είναι επαγγελματικό μυστικό. Δεν με εμπιστεύεστε δηλαδή;
- για να καταλάβω: σπουδάσατε οικονομία στον Ψηλορείτη;
- εμανέ, τι λέμε τόσην ώρα...
- έχετε οικογένεια; είστε παντρεμένος;
- και βέβαια! έχω πέντε παιδάκια, μη κοιτάτε που δεν τα σέρνω μαζί μου, να σας δείξω φωτό;
- και πώς σας ήρθε η ιδέα να κατεβειτε για Πρόεδρος;
- α, είμαι αυτοδημιούργητος μπατίρης και ξέρω να διαχειρίζομαι τέτοιες καταστάσεις.
- δηλαδή; τι καταστάσεις;
- ε, να... Η Ελλάδα είναι μια μπατιρημένη χώρα, πόσο άλλο κάτω να πάει;
- έχετε δίκιο. Και ποιο θα είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε ως Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ;
- θα τού αλλάξω το όνομα! είναι φοβιστικό θα έλεγα, σαν χειρουργική επέμβαση ακούγεται...
- και πώς θα το κάνετε;
- ΞΥΡΙΣΑ, που παραπέμπει και σε καθαριότητα: κομμένες οι τρίχες.
------------------------------
εδώ ακριβως ξύπνησα, ενω οι τρίχες πέφτανε αθόρυβα στο πάτωμα του τηλεοπτικού σταθμού.

1.331 Επιστροφή στην πατρίδα

πριν από πολλά χρόνια, μετά την πτώση της χούντας, το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» είχε τη φαεινή ιδέα να προσκαλέσει (με προσωπικές επιστολές μάλιστα) λαμπρούς έλληνες επιστήμονες που έκαναν καριέρα σε ξένες χώρες να επιστρέψουν για να εργαστούν στην Ελλάδα. Δυστυχώς, επέστρεψαν αρκετοί, αφού εγκατέλειψαν τις πανεπιστημιακές έδρες που κατείχαν, αφού ξεπούλησαν τις κατοικίες τους, αφού διαλύσαν τις "στρωμένες" τους ζωές. Αγαπούσαν την πατρίδα και έσπευσαν να το δείξουν εμπράκτως, χωρίς να υπολογίσουν ότι ίσως η αγαπημένη πατρίς να μην είχε αλλάξει και τόσο ή να μη τους αγαπούσε αρκετά. Μόλις επέστρεψαν λοιπόν, έτρεξαν περιχαρείς στον "Δημόκριτο" αλλά και στα Πανεπιστήμια (δύο ήταν τότε, αν θυμάμαι καλά) με τα χαρτιά τους παραμάσχαλα για να προσφέρουν γνώσεις και εμπειρία, με αποτέλεσμα να εισπράξουν ένα "περάστε αύριο", ένα "μα γιατί βιαστήκατε τόσο;" κι ένα "δεν περιμέναμε να πάρετε τόσο σοβαρά την πρόσκληση" και γυρίσαν σπίτια τους περιμένοντας και τρώγοντας από τα έτοιμα μέχρι να διευθετηθεί το πράγμα. Κάποιοι από αυτούς δεν αντέξαν να περιμένουνε πολύ και ξαναξενιτευτήκαν, μερικοί άντεξαν και διορίστηκαν σε θέσεις άσχετες με το αντικείμενό τους στο παρατσάκ, πάνω που τέλειωναν τα "έτοιμα" και ελάχιστοι, μετά από περιπέτειες και μετακινήσεις από Σχολή σε Σχολή, επέμεναν πάρα πολύ και πέτυχαν το λαχείο! Γιατί στην Ελλάδα είναι λαχείο να εργαστείς πάνω στο αντικείμενο που σπούδασες και διακρίθηκες και είχες κιόλας καριέρα στα ξένα. Ελάτε λοιπόν, αδέρφια μας! Ελάτε, λαμπρά μυαλά, όπως σας καλούν ανερυθρίαστα μερικές εφημερίδες με άρθρα τους σχετικά και, αν μείνετε άνεργοι και μπατίρηδες, μπορεί να σας προσλάβουν στα τυπογραφεία τους. (μόλις διάβασα σχετικό άρθρο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, ψάξε να το βρεις)
___________________
γραμμένο στις 26 Ιουνίου 2018, στο f/b

1.199 αγαστές σχέσεις

- για κάτσετε καλά εκειπέρα, δε φτάνει που κλέψατε το μονοπώλιο στη δημοκρατία μας παλιοπαπούδια...

- αμφισβητείς καλό μας εγγονάκι ότι είμαστε οι πρόγονοί σου;

- θα αμφισβητώ ό,τι θέλω γιαγιάκα γιατί είμαι δυνατότερο! να στείλω κανα δημοκρατικό πύραυλο τώρα να στο αποδείξω;

- όχι, παιδάκι μου, ό,τι πεις. Στείλε ό,τι θες, μόνο πύραυλο μη στείλεις!

- θα στείλω αέριο και θα το πληρώσεις διπλά και τρίδιπλα!

- καλά, πουλάκι μου, και'γώ θα σου πλέξω καινούργιο ζιπουνάκι...

___________________

διαβάζεται μεταφορικά

1.186 "συμβαίνουν και αλλού"

εκεί που ανασαίνω ήρεμα λοιπόν, πέφτω πάνω σε ένα μικρό κείμενο που λέει "συμβαίνουν και αλλού" και ξυπνάω και λέω ότι δεν με ενδιαφέρει καθόλου που συμβαίνουν και αλλού τέτοια πράματα, δολοφονίες και δολοφονικές αυτοκτονίες δλδ, ΔΕΝ θέλω όμως να συμβαίνουν ΚΑΙ στη χώρα μου. Θέλω η Ελλάδα να είναι καθαρή από ό,τι βρωμίζει τον υπόλοιπο κόσμο και, όσο είναι δυνατό, να δίνει το καλό παράδειγμα, όχι να απαλλάσσεται επειδή "το κάνουν κι άλλοι" ή συμβαίνει και αλλού".

1.014 Γραφικά πρόσωπα της πολιτικής

Πολύ παλιά, δεκαετίες '50-'60, υπήρχε η Μαρίκα Παλαίστη. Στις ομιλίες της έπεφτε το ζαρζαβατικό σύννεφο! Και δεν ήταν αστεία αυτά που έλεγε, ούτε γελοία. Εντάξει, μερικά πράγματι ήταν για γέλια, αλλά το σύνολο των οραμάτων της ήταν αξιοσημείωτο. Παιδεία, Υγεία, Εργα υποδομής, Δικαιώματα γυναικών, όλα πολύ σημαντικά. Μόνο που τα προέβαλε μια γυναίκα και η κατοχύρωση της ψήφου των γυναικών ήταν ακόμα πολύ νωπή -τότε. Η εμφάνισή της επίσης, δεν την κολάκευε καθόλου, ήταν μια τρελόγρια ξεχτένιστη, που φορούσε κάτι ρούχα που κρεμόντουσαν από πάνω της και σερνόντουσαν ξωπίσω της, φορτωμένη διάφορα "στολίδια". Μια προφήτισσα των χίπηδων στο περίπου, να φανταστείς!

Η ΜΑ-ΡΙ-ΚΑ ΣΤΗ ΒΟΥ-ΛΗ αλλάλλαζε το πλήθος (ο κόσμος γέμιζε ασφυκτικά τις αίθουσες) και δώστου αγγούρια και ντομάτες να εκσφενδονίζονται στη σκηνή, γιατί η Μαρίκα δεν μιλούσε σε ανοιχτές, υπαίθριες, συγκεντρώσεις. Μια φορά μάλιστα, είχε κινδυνέψει από "παθιασμένους οπαδούς", επειδή ο ΕΛληνάρας δεν αρκείται στο να χλευάζει, θέλει και έμπρακτα να εκδηλώνει τη δύναμή του πάνω στον αδύναμο.

 

Μετά, στη μεταπολίτευση, υπήρξε ο γραφικός Πέτρος Γαρουφαλιάς, ο υπουργός της Ενωσης Κέντρου, ο εκλεκτός των ανακτόρων, χωρίς τη βοήθεια του οποίου δεν θα υπέβαλλε παραίτηση ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου και -ίσως λέμε- η χούντα να αργούσε καμπόσο να έρθει. Θυμάμαι λοιπόν, το Γαρουφαλιά σε ένα μπαλκόνι στην οδό Ακαδημίας να απαγγέλει το λόγο του, που δεν ακουγόταν καθόλου βέβαια, απόλυτα σκεπασμένος από τις ιαχές του πλήθους: ΠΕ-ΤΡΟ ΠΟΥ ΣΤΗ-ΡΙ-ΖΕ-ΣΑΙ, ΠΟ-ΤΕ-ΘΑ ΠΑ-ΜΕ- ΓΙΑ ΣΟΥ-ΒΛΑ-ΚΙΑ, κλπ κλπ ευτράπελα. Μετά από 10 λεπτά (και πολύ άντεξε!) τα μαζεψε και εγκατέλειψε το μπαλκόνι -μετά τις εκλογές εγκατέλειψε και τον "αγώνα".

 

Σήμερα, βλέπω μερικά πρόσωπα γραφικά επίσης. Οπως π.χ. τον Κ. Ζουράρι (γιο του σεξολόγου/αφροδισιολόγου -μεγάλες πιένες τα αφροδίσια τότε, η σύφιλη και η βλεννόρροια θερίζαν- Ν. Ζουράρι, διαφημίσεις του οποίου βρισκόντουσαν ανελλιπώς σε κάθε φύλλο εφημερίδας -'50-'60 μιλάμε- που σεβόταν τον εαυτό της) να ξεσπαθώνει υπέρ ΠΑΟΚ, βωμών και εστιών!

...μεταξύ μας, προτιμώ τέτοιους ανθρώπους που τα λένε έξω από τα δόντια και δεν κρύβουν τη βλακεία τους πίσω από σοβαροφανείς κουρτίνες. Στο τέλος τέλος, προσφέρουν και γέλιο που είναι πάρα πολύ χρήσιμο στη δύσκολη εποχή που ζούμε!!!

 

-->> θα ρωτήσεις ίσως, «και ποια εποχή ήταν εύκολη;» και σου απαντώ «όλες οι περασμένες εποχές, επειδή η μνήμη έχει πασπαλιστεί με συννεφάκια από ζάχαρη άχνη νοσταλγικού τύπου»...

__________________

ΣΗΜ. γραμμένο το 2009, αλλά σήμερα το ξαναβρήκα

στη φωτογραφία (απο εφημερίδα της εποχής) η Μαρικα Παλαίστη το 1964, 76 χρονών!

1.013 η γερόντισσα

Μια φορά, ήταν ένα κοριτσάκι που δεν έμοιαζε με τα άλλα κοριτσάκια, ήταν ένα κοριτσάκι στα μυαλά ή, μάλλον, ήταν μια γερόντισσα τόσο αγαθή κι αγνή κι απλοϊκιά που απο μέσα έμοιαζε με κοριτσάκι, οπότε, μια φορά ήταν μια γερόντισσα που δεν έμοιαζε με τις άλλες γερόντισσες που ήταν στριμένες κι άγριες και νευρικές και τσίριζαν κι άρπαζαν και δαγκώναν κιόλας με τα λειψά τους δόντια, τα βρωμόδοντα.

 

Το κοριτσάκι αυτό λοιπόν, που απέξω είχε γεράσει κι είχε ζαρώσει αλλά απο μέσα η καρδούλα του ήταν ολόγλυκεια σαν καραμελωμένο μήλο, βρεθήκαν κάτι επιτήδειοι να το γελάσουν και να το κλέψουν, γιατί είχε μεγάλη κληρονομιά από σπάνια και πανέμορφα πράγματα, χώρια το εκπληκτικό χωράφι όπου βρισκόταν χτισμένο το παλάτι του, ένα παλάτι που είχε μπει καρφί στο μάτι όλων των σκατογριών του πλανήτη.

 

(μεταφορικά διαβάζεται)