838. η βιβλιοθήκη

Βλέπω όνειρα κάθε νύχτα και, ως συνήθως, τα θυμάμαι. Λίγα είναι όμως εκείνα που εντυπώνονται για μέρες στο μυαλό, όπως π.χ. ένα που είδα πριν λίγες μέρες, ότι βρισκόμουν σε μια (εθνική ή κατι τέτοιο) βιβλιοθήκη που, για να τα βγάλει πέρα οικονομικά, είχε για πούλημα διάφορα ψιλολόγια (φανταχτερά και κακόγουστα ως επι το πλείστον) στο ισόγειο του κτιρίου. Για να βρεις τα βιβλία έπρεπε να ανέβεις μια σκάλα μονοκόμματη, χωρίς πλατύσκαλο, κολλημένη στον τοίχο. Η σκάλα αυτή, στη δεξιά της πλευρά ακουμπούσε στον τοίχο, ήταν στενή (ίσα ίσα για έναν άνθρωπο) και δεν είχε κουπαστή. Εφτανε σε ένα πλατύσκαλο όπου υπήρχε μια διπλή μεγάλη πόρτα για την κυρίως βιβλιοθήκη. Η πόρτα άνοιγε προς τα έξω και, αν άνοιγε, κάλυπτε ολόκληρο το εύρος του πλατυσκάλου, οπότε ο αναζητητής βρισκόταν σε μεγάλο δίλημμα, επειδή αν τυχόν άνοιγε η πόρτα από κάποιον που θα έβγαινε από την βιβλιοθήκη, μπορούσε να βρεθεί στο κενό! αν πάλι αποφάσιζε να κατέβει, η σκάλα προκαλούσε ίλιγγο με τόσο μεγάλο μήκος που είχε και που ήταν και απροστάτευτη. Επρεπε λοιπόν να βρει κάποιον τρόπο να προλάβει να φτάσει στην πόρτα και να την ανοίξει με τρόπο ώστε να μη φάει τα μούτρα του και να μπει στο χώρο της βιβλιοθήκης. Ευτυχώς, βρήκα τον τρόπο, ήμουν τυχερή (συμβαίνει αυτό στα όνειρα!) και βρέθηκα μέσα στο χώρο με τα βιβλία, που, αντίθετα με το εφιαλτικό περιβάλλον πρόσβασης, ήταν ένας χώρος μεγαλοπρεπής, ψηλοτάβανος και φωτεινός. Μάλλον δεν υπήρχαν πολλοί εκειμέσα, γιατί οι πολλοί βρισκόντουσαν στο ισόγειο και ψωνιζαν μπιχλιμπίδια, άσε που η σκάλα δεν βρισκόταν σε περίοπτο σημείο ώστε να τη δουν και ίσως να νομίζανε πως "βιβλιοθήκη" σημαίνει αυτό το παζάρι των ψιλολογιών που υπήρχε στην υποδοχή!

837. το οικόπεδο

πριν απο αρκετά χρόνια, ενας τσιγγάνος έμπορος που ειχε μαζέψει μερικα λεφτουδακια, αποφάσισε να ενταχθει στην ελληνικη κοινωνια, ειχε υπηρετησει κιολας τη θητεια του, οπως ολοι οι τσιγγανοι που σε αυτο το θεμα ειναι ίσοι με τους απογόνους των Ελ. Ετσι λοιπόν, αγόρασε ενα οικοπεδάκι σε περιοχή εκτός τσιγγανοτόπων (όπως π.χ. Αγ. Βαρβάρα) στα Ανω Λιόσια, βρήκε μηχανικό για μελέτες, κλπ, και έκανε αίτηση για οικοδ. άδεια στην αρμόδια Πολεοδομία. Απο κει και πέρα ξεκίνησε η Οδύσσεια του ανθρώπου αυτού: οι (καλοι ανθρωποι) κατοικοι του Δήμου, που τα σπιτια τους γειτονευαν με το οικοπεδο όπου θα έχτιζε ο "γύφτος", διαμαρτυρηθηκαν εντόνως, η Πολεοδομια και ο Δημαρχος σηκωσαν τα χερια ψηλα "ο ανθρωπος ειναι νομοταγης και τα χαρτια οκ" λεγοντας, αλλα οι γειτονες ανενδοτοι. Μεχρι που έγινε συμβουλιο στο Δημο και οι συμβουλοι αποφασισαν με πλειοψηφια να προταθει (και εγκριθει ατακα κιεπιτοπου) το εν λογω οικοπεδο για Παιδικη Χαρά. Αυτά. Περιμενει κανεις καποια αλλαγη στην ελληναραδικη νοοτροπια;

836. λαιμαργία

ένας φίλος μου είχε ένα θείο λαίμαργο, τόσο λαίμαργο που, όταν έβρισκε φαΐ που τού άρεσε, έτρωγε και μετά πήγαινε και ξέρναγε για να κάνει χώρο στο στομάχι για να ξαναφάει. Αυτός ο θείος του φίλου μου έρχεται στο νου όταν μιλάνε οι (δισ, αλλά και οι απλοί) εκατομμυριούχοι περί ευθύνης των φτωχών. Πόση αναλγησία, πόση απανθρωπιά κρύβεται πίσω από το άϋλο χρήμα; και για πόσο θα κρύβεται ακόμα; προβλέπω να πέσουν σύντομα οι τούλινες κουρτίνες. ΑΜΗΝ.

835. οξυγονοκολλητής

ο οξυγονοκολλητής είναι επάγγελμα ιερό ή τουλάχιστον έτσι αντιμετωπίζεται από τους άλλους εργατοτεχνίτες στο εργοτάξιο, μια και δουλεύει μόνος, σε απόλυτη ησυχία, συγκεντρωμένος στα εργαλεία του που πετούν φωτιά, με τη μάσκα στο πρόσωπο, σαν εξωγήινος και σαν φάντασμα από άλλους κόσμους, κι έτσι παραμένει και εκτός εργασίας, όταν σχολάει μένει μακριά από παρέες και κουβέντες, τσιτωμένος και χαλαρός συνάμα με πλήρη αίσθηση της ευθύνης που τού φορτώνει η δουλειά αυτή και για την οποία μόνο σεβασμό προσελκύει στο πρόσωπό του: ο οξυγονοκολλητής είναι ένας άγιος, ένας απόμακρος ασκητής, ένας θαυματοποιός που δεν μπορεί να κάνει λάθος επειδή η παραμικρή αστοχία θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες που (ίσως, επειδή δεν έχει τύχει να πετύχω αστοχία ίσαμε τώρα) τίποτα δεν τις διορθώνει. Ερχεται στο εργοτάξιο, κάνει τη δουλειά του και φεύγει και κανείς δεν τολμά να τον ενοχλήσει αποσπώντας τον από ΤΟ έργο, γιατί καθένας γνωρίζει τη σημασία αυτής της εργασίας που θέλει συγκεντρωμένον ολόκληρο τον άνθρωπο που την ασκεί. Ο οξυγονοκολλητής είναι το ανάλογο του ποιητή, με μόνη διαφορά την (πολύ) υψηλότερη αμοιβή και την (συνήθως) μικρότερη διάρκεια ζωής, μια και ζει διαρκώς υπό πίεση και τρομερή ένταση.

834. αποκοτιά

όταν τα παιδιά είναι μικρά κατεβάζουν κάτι ιδέες!!

«η αδρεναλίνη
ως τη Σαχαλίνη
θα μας ταξιδέψει κόρη του Νοτιά
δεν αντέχω πια,
πιάσε τα κουπιά,
δώσε ένα χεράκι στην αποκοτιά!»

-->> είπα αυτο το τραγουδάκι το μεσημέρι (1992) στην κορούλα μου και τι σημαίνει "αποκοτιά"(=θάρρος υπέρμετρο, τολμηρή πράξη) και η παρατήρησή της με ξάφνιασε: "δλδ, όταν δεν είναι κάποιος κότα"!!! Ομολογώ ότι δεν θα πήγαινε ο νους μου με τπτ γιατί τότε, παλιά, που χρησιμοποιούσαμε τη λέξη αυτή, δεν υπήρχε ο συσχετισμός του δειλού με την.. κότα!