865. αναπάντεχη συνάντηση

ένα χέρι άρπαξε το δικό μου από τον καρπό, καθώς έμπαινα στο μαγαζάκι της γειτονιάς, ένα χέρι από ένα τραπεζάκι απέξω, και μια φωνή ρώτησε "γνωριζόμαστε"; έψαξα μάτια, ήταν εκτεθειμένα, απαντώντας "ίσως.. κάτι μου λέν' τα μάτια κι η φωνή σου".. Βρε Πάρι! Βρε Μαρίνα, ζεις ρε! ζω, φυσικά! πόσα χρόνια; γύρω στα σαράντα.. χαχα! μου είπε τα τελευταία ανέκδοτα, αυτό ήταν ανέκαθεν το φόρτε του, πρόσεξα πολύ να μη τσιμπήσω τίποτα από το πιάτο του γιατί αυτο τον νευρίαζε, και αυτό ήταν.. γελάσαμε, συμφωνήσαμε ότι πάντα ο ένας σκεφτόταν τον άλλο (απο τη μεριά μου, το επιβεβαιώνω) θυμηθήκαμε διάφορα περί διαφόρων, η τυχαία συνάντηση ήταν σαν προσυνεννοημένη.. χωρίσαμε λέγοντας "άντε, σε σαράντα χρόνια ξανά"!

(30/6/2017, f/b)

864. πατριαρχία

Η πατριαρχική γλώσσα είναι σεξιστική, ρατσιστική, απλουστευτική (της αρέσει να βλέπει τα πράγματα με απλότητα), εκλαμβάνει διαρκώς την εναλλακτική φωνή ως ανταγωνιστική. Και όλα αυτά γίνονται ως τέχνασμα, ως άμυνα, για να ενισχύσει την ασφάλειά της. Αναφέρεται διαρκώς σε διαρχίες, από τις οποίες η μία πάντοτε είναι η καλή, ισχυρή και γνήσια, την οποία αντιπροσωπεύει η πατριαρχία, ενώ η άλλη είναι η ασθενής, κακή και κίβδηλη, την οποία απορρίπτει, ξεχνώντας τεχνηέντως πως αυτό που περιθωριοποίησε είναι υπεύθυνο για την ψευδαίσθηση της ταυτότητάς της. Αυτή η τεχνική της διαρχίας συγκροτεί τον ιδεολογικό λόγο και ονομάστηκε από την αποδόμηση «λογοκεντρισμός».

Η πατριαρχία όμως πληρώνει ακριβά αυτή τη βεβαιότητα στο κείμενό της. Αυτή την ανακάλυψη την οφείλουμε στην αποδόμηση: όσο πιο βέβαιο φαίνεται να δείχνει ένα πατριαρχικό κείμενο, τόσο πιο πολύ, αν το κοιτάξουμε πολύ προσεχτικά, φαίνεται να είναι αντιφατικό σε πολλά σημεία του. Ακριβώς γιατί η απόλαυση συγκρούεται με τις δεσμεύσεις που ασκεί στον εαυτό του ο συγγραφέας στο πεδίο της σημασίας, υποδηλώνοντας με μια κρυφή γλώσσα την καταπίεση κατά τη συγκρότηση του φύλου του, σαν να αφήνει με τη γραφή του κρυφά ανοίγματα εξαερισμού στην καταπίεσή του.
_________
ΣΗΜ. 30 Ιουνίου 2017, f/b

863. περί (ανα)τροφής

σε ταβερνείο ιστορικό (που όμως έχει αλλάξει όνομα) πλησιάζει την παρέα μας το γνωστό γκαρσόνι ενημερώνοντας περί Κούλη: ποτέ δεν έπαιρνε το φαϊ που ήθελε, η μαμά τον αγριοκοίταζε "όχι, Κυριάκο μου, αυτό θα φας" λέγοντας, ενώ ο πατήρ σιγοντάριζε "να ακούς τη μαμά παιδί μου, αυτή ξέρει" και η μεγάλη αδελφή, συμφωνώντας με το μπαμπά, έτρωγε αυτό που ήθελε η μαμά *για το καλό τους*. Ποτέ δεν φάγανε τα παιδιά αυτό που ήθελαν, και τα λυπόμουν αλλά τι να έκανα; (τέλειωσε με ερώτημα το γκαρσόνι)

862. προς μια χώρα που σίγουρα υπήρχε

μένει ακόμα η στυφή γεύση του ονείρου που με ταξίδεψε την περασμένη νύχτα, να βρίσκομαι (μαζί με τα παιδιά μου) μέσα σε μια παλιά σεβρολέτα (παλιό μοντέλο, κατά τα άλλα ολόγερο και δυνατό αμάξι) που οδηγούσε ο πατέρας μου, ψάχνοντας έναν καινούργιο δρόμο (που σίγουρα υπήρχε) προς μια όμορφη πόλη (ή χώρα) που σίγουρα υπήρχε, αλλά δεν θέλαμε να την προσεγγίσουμε από την πεπατημένη οδό. Ψάχναμε λοιπόν το δικό μας δρόμο, ανεβοκατεβαίνοντας όρη και βουνά πετροχτισμένα, διαβάζοντας σύμβολα καθοδήγησης στημένα από αιώνες ανάμεσα σε απότομους βράχους, σκαρφαλώνοντας και προχωρώντας πάντα χωρίς να στρέφουμε προς τα πίσω κι ο πλακοστρωμένος δρόμος έφερνε φουρκέτες πλάι σε γκρεμούς, ο κίνδυνος ήταν παραπάνω από ορατός αλλά δεν τον νιώθαμε, τουλάχιστον δεν τον ένιωθα η ιδια γιατί είχα εμπιστοσύνη στον οδηγό. Εκεί πάνω σε μια στριφογυριστή φουρκέτα ξύπνησα απολύτως ήρεμη κι ευτυχισμένη, με την λογική σκέψη ότι κανονικά θα έπρεπε να διψάω αλλά (περίεργο ίσως, αλλά) δεν δίψαγα.

(29 Ιουνίου 2019, f/b)

861. ο Επιθεωρητής είπε

σε τάξη 8ταξίου, παλιά, τότε που υπήρχαν οι φοβεροί Επιθεωρητές. Πάει λοιπόν ο κ. Επιθεωρητής  στην τάξη του φιλόλογου για να παρακολουθήσει το μάθημα και να αξιολογήσει τον καθηγητή. Μάθημα περί σημείων στίξης, ο φιλόλογος σηκώνει έναν μαθητή στον πίνακα και υπαγορεύει:
"ο επιθεωρητής, είπε ο δάσκαλος, είναι γαϊδούρι."
"ο επιθεωρητής είπε, ο δάσκαλος είναι γαϊδούρι."
-Είδατε παιδιά μου τι κάνουν τα κόμματα;
Κόκκαλο ο επιθεωρητής, έβαλε άριστα στο δάσκαλο!
(άμα θέλει ο Δάσκαλος, κάτι περνάει στο μαθητή)

860. τι σου είναι οι ΕΛ

η εξυπνάδα των Ελλήνων σπάει κόκκαλα, που λένε, και χάρη σ' αυτό το προτέρημα ο Ελληνας θριαμβεύει στο εξωτερικό, αλλά (μυστήριο πράγμα) μονάχα στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό, η εξυπνάδα παθαίνει βραχυκύκλωμα, μπερδεύονται τα καλώδια και, αντί π.χ. να καθαρίζει τις κοίτες των ποταμών και να μη χτίζει κοντά τους τα σπίτια του, ώστε να μη πλημμυρίζουν, αποφάσισε με Νόμους να μπαζώσει τα ποτάμια και τα ρέματα, άλλα να τα κάνει λεωφόρους και δρόμους, άλλα οικόπεδα και τι να λέμε τώρα που έπεσε αλάτι στο γιαούρτι και δεν πήζει και είναι πλέον της μοίρας γραμμένο να πνίγεται κόσμος μετά από μια γερή νεροποντή

859. Μουντιάλ 2018

πρόπερσι είχαμε μουντιάλ και έκανα αναμεταδόσεις! πάρε μια γεύση για το ματς Αργεντινή-Κροατία:

1. δεν είναι σίγουρο πως θα δω και το β' ημίχρονο Αργεντινή-Κροατία, πολύ σφάξιμο λέμε, ιδίως οι Αργεντίνοι είναι φοβερά γομάρια και ο διαιτητής λαπάς σκέτος, μπορεί να έχει πεθερά Αργεντίνισσα, ποιος ξέρει και φοβάται αντίποινα στο σπίτι και από τη μια θέλω να χάσει η Αργεντινή που παίζει με τόση βία, αλλά από την άλλη δεν θέλω να κερδίσει η Κροατία που δεν τη χωνεύω.. Αυτά είναι αληθινά διλήμματα. Πάντως, ο Κροάτης προπονητής έχει πολύ γούστο έτσι που βολτάρει μανιασμένος, πέρα-δώθε στον πάγκο, αλλά καλό κουμάσι είναι κι ο μαυροφορεμένος -σκέτο κοράκι- Αργεντίνος που, σε κάθε χαμένη ευκαιρία, τινάζει τα χέρια ψηλά στρέφοντας προς τις κερκίδες "χίλιοι διαβόλοι!" σαν να λέει.

2. μετά το γκολ που ρίξαν οι Κροάτες, αναμένεται να σπαρθεί με πτώματα ο χλοοτάπητας, αλλά είναι τόσο ανθεκτικοί κι αυτοί: με τόσο αργεντίνικο κλωτσομπουνίδι κι ακόμα να συνθλιβούν!

3. 2-0 η Κροατία! τους βλέπω να βγαίνουν κατευθείαν για την εντατική

4. 3-0 Κροατία Αργεντινή σε ένα ματς που παίχτηκε έμπλεον μίσους για τον αντίπαλο (κυρίως των Αργεντίνων εναντίον των Κροατών) και όχι γεμάτο αγάπη για το άθλημα. Ευτυχώς θύματα/νεκροί δεν υπήρξαν. Τέλος.
(έκανα βασικό λάθος νομιζω: μπέρδεψα τους προπονητές. MEA CULPA)

αναμετάδοση προπέρσινου Μουντιάλ, Γαλλία-Περού:

πάει και το Περού, 1-0 του έριξε η Γαλλία που προχωράει στους 16 ακάθεκτη, αλλά μου δημιουργήθηκε η απορία σε ποια φυλή ανήκουν άραγε οι Γάλλοι, στη μαύρη ή στην άσπρη, επίσης εμπέδωσα καλά ότι ο παίχτης που κερδίζει φάουλ απλώς κερδίζει μια τούμπα στο χορτάρι! Ο διαιτητής ήταν πολύ γαλαντόμος και μοίραζε κάρτες με τη σέσουλα. Θέλω να σημειώσω ότι στενοχωριέμαι που δεν θα ξαναπαίξει το Μαρόκο που με καταγοήτεψε με αυτούς τους ελαφρείς στην κίνηση και νευρώδεις στο κορμί παίκτες με το χορευτικό παίξιμο, περίπου τους Βραζιλιάνους του παλιού καιρού θυμίζαν. Κρίμα. Κάτι άλλο σημαντικό που πρόσεξα είναι η ελάχιστη αντοχή που έχουνε οι μπάλες: σκάνε η μια μετά την άλλη και προτείνω να γραφτεί στα μαύρα κατάστιχα ο κατασκευαστής ή ο προμηθευτής τους. Αυτά.

Μουντιάλ 2018, αναμετάδοση που σπάει κόκκαλα:

2-0 η Βραζιλία στην Κοσταρίκα στα λεπτά της καθυστέρησης, το α' από κάποιο βραζιλιανάκι που πέρναγε κατά τύχη από εκεί και μάλιστα, αυτό είναι, η τύχη παίζει περισσότερο από τις ομάδες ακόμα κι από τη μπάλα! και το β' από τον παραπονιάρη και παμπόνηρο σόουμαν Νεϋμάρ, που έδειξε και διάφορες σκηνές από το "προσεχώς Νέον Εργον". Το ματσάκι ωραίο και χορευτικό, κρατήσαν οι Κοσταρικάνοι με εξαιρετική άμυνα αλλά και με σούπερ τερματοφύλακα που είχε πάθος με τη μπάλα και της έδειχνε ανοιχτά τον έρωτά του μια και την αγκάλιαζε κάθε τρεις και λίγο, αλλά αυτή φαίνεται τον βαρέθηκε στο τέλος και πέρασε κάτω από τα πόδια του οδεύοντας στα δίχτυα (να συναντήσει κάναν ψαρά ίσως; ποιος ξέρει) και αμέσως μετά ξαναπροσπάθησε πεισματωμένη και έκανε την απιστία διπλή, αν κράταγε κι άλλο το ματς ίσως και να την τρίτωνε. Η αλήθεια είναι πάντως ότι οι Βραζιλιάνοι παίξαν και ολίγον τι μπαμπέσικα με τα πόδια να βρίσκουν σβέρκο των αντιπάλων, με γονατιές σε επίμαχα σημεία -ωχ!- και ήρθε στιγμή που πάνω από τρία κοσταρικάνικα κορμιά κινούνταν σφαδάζοντας οριζοντίως. Ευτυχώς δηλαδή που βάλανε γκολ, γιατί θα φοβόμουν τη συνέχεια στα αποδυτήρια. Τέλος καλό, όλα καλά, είδαμε γκρο-πλαν και μωρό με πιπίλα να χορεύει σε ρυθμό σάμπας, σε κάποια αγκαλίτσα υποθέτω. Για τον σχολιαστή του ματς, τι να γράψω; Μας έπρηξε τ' αυτιά με τη Βραζιλία του, που τη φόρτωσε με ορθολογισμό κατά το αρχαιοελληνικό πρότυπο(!!!) και άλλες παπαριές. Αυτά.

Γερμανία - Σουηδία τώρα, το ματς έχει ξεκινήσει και η μπάλα έχει ήδη δείξει καθαρά ότι αντιπαθεί το σουηδικό τέρμα. Ιδωμεν.

μόλις τώρα δα, η μπάλα εκδηλώθηκε: αγαπά δεντρόφιλα γκερμανά (1-0 η Σουηδία κερδάει)

τελικά, το ματς Σουηδία Γερμανία έληξε με 2-1 υπέρ της Γερμανίας, που έπαιζε με 10 παίχτες το τελευταίο μισό του β' ημιχρόνου, αδίκως νομίζω επειδή ο διαιτητής φάνηκε πολύ σκληρός απέναντί της δίνοντας φάουλ εκεί που οι διαιτητές άλλων αγώνων κατάπιναν παρόμοιες φάσεις σαν στραγάλια και τότε ακριβώς σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να νικήσει και καλύτερα να μη πολυσκέφτομαι -νομίζω πάλι. Θεαματικός αγώνας, χωρίς πολλά βίαια στιγμιότυπα, σκακιστές οι παίχτες και ευρηματικοί, αντίθετα από τους μεξικάνους εναντίον νοτιοκορεατών που κοιμόντουσαν και μου μετέδιδαν υπνηλία. Αυτά.

και, βρε παιδί μου, θαύμασα το τρέξιμο των Ελβετών στο ματσάκι με τους Σέρβους κι έλεγα μπράβο τα παιδιά και γιατί δεν πάνε για δρομείς στο κατοστάρι, αλλά μόλις σήμερα έμαθα ότι οι Ελβετοί δεν ήταν όλοι γιοί του Γουλιέλμου Τέλλου αλλά τέσσερις από αυτούς ήταν ρολογάδες γιαλαντζί, Αλβανά με νέφτι στον πισινό δηλαδή, εξ ού και το μένος για τη νίκη. Αυτά.

* η μπάλα είναι μυστήριο θηλυκό: την ανατροπή και την μεγάλη έκπληξη τη φυλάει για το τελευταίο λεπτό!
** θέλω να ζήσω τη μέρα που το ποδόσφαιρο θα παίζεται με κοστούμια και γραβάτες

 

16 Ιουνίου 2018 

Αργεντινή Ισλανδία 1-1, αποτέλεσμα μη αναμενόμενο μεν, αλλά δίκαιο. Τα γκολ μπήκαν στο α' ημίχρονο. Οι Αργεντίνοι δεν έπαιζαν ποδόσφαιρο, παίζανε σκάκι: πάσες ακριβέστατες, με συμπληρωματικά (αφανή) χεράκια, κλωτσίδια, τρικλοποδίτσες, κλπ, τα οποία ενστερνίστηκαν στο β' ημίχρονο και οι αγνοί και άμωμοι Ισλανδοί, ιδίως ένας μακρυμάλλης, μόνο που τα κάναν άγαρμπα και πέφταν τα φάουλ σαν βροχή, έπεσε κι ένα πέναλτυ αλλά είχαν το Θεούλη για τερματοφύλακα κι έτσι τη γλίταραν και η εστία τους έμεινε ανέπαφη ακόμα και μετά τα δέκα συν ένα (το τελευταίο) σουτ του Μέσσι. Μα πώς ασχήμυνε αυτός ο άνθρωπος, ίδιος ο διάολος μεταμορφωμένος έγινε, που θά 'λεγε η γιαγιά μου. Ωραίο ματς, αν εξαιρέσεις τα γδουπ!, μπουφ!, κλατς! και άλλους ήχους, δείγμα της μαχητικότητας των παικτών που πέφταν ο ένας πάνω στον άλλο σαν βουβαλομόσχαρα. Ο Μαραντόνας παρακολουθούσε από τον πάγκο της ομάδας και μερικές φορές έπιανε το κεφάλι του τινάζοντας πίσω το κορμί σαν σεληνιασμένος, όταν χανόντουσαν οι ευκαιρίες η μια μετά την άλλη, εξαιτίας μάλλον του σωματότυπου των γιγάντιων Ισλανδών. Κατά τη διάρκεια του αγώνα ακουγόντουσαν ρυθμικές ιαχές από τις κερκίδες του γηπέδου, αλλά το σουρεάλ άκουσμα ήταν η πασίγνωστη "Καλίνκα" που παίχτηκε κάποια λεπτάκια με πάθος από ακκορντεόν, καταφέρνοντας να σκεπάσει κάθε άλλον ήχο. Αυτά.

Ανταπόκριση Μουντιάλ 27 Ιουνίου 2018

1. ένα γκολ, άμα θέλει να μπει, μπαίνει και με τ' ακροδάχτυλα! έτσι ακριβώς συνέβη: τινάζοντας ψηλά το πόδι σαν μπαλαρίνα, ο Βραζιλιάνος Παουλίνιο άγγιξε ελαφρά τη μπάλα με τη μύτη του δεξιού του άσπρου αθλητικού παπουτσιού κι εκείνη φιλοτιμήθηκε και μπήκε στα δίχτυα της αντίπαλης Σερβίας πολύ εύκολα, μια και ο τερματοφύλακας περίμενε κάτι άλλο από κάπου αλλού -τον ταχυδρόμο ίσως...



2. οι Σουηδοί πάλι, στο άλλο κανάλι, παίζαν με τα μεξικανά και τους σφυρίξαν ένα γκολ, πράγμα που άγχωσε τους τεύτονες του άλλου καναλιού, αλλά το ματς αυτό ήταν ήρεμο και ευχάριστο, ειδικό για κυρίες και δεσποινίδες που δεν αντέχουν τις ισχυρές συγκινήσεις, τα παιδιά με το αθώο βλέμμα προχωράν και πολύ καλά κάνουν, άντε να το πάρουν να πάμε και Σουηδία την επόμενη φορά που πέφτει και κοντά.

3. οι Γερμανοί βαράγαν τα κεφάλια τους στον τοίχο της Νότιας Κορέας με αποτέλεσμα να τα σπάσουν! 2-0 οι νοτιοκορεάτες βάλαν τα γυαλιά στους ψυχρομάτηδες τεύτονες, αλλά βοήθησε κι αυτή η άπιστη μπάλα που δεν έμπαινε με τίποτα, βοηθούντων και των αντιμαγνητικών μπάλας του ξανθόμαλλου νοτιοκορεάτη τερματοφύλακα Τσού -τσού ρε! της φώναζε κι αυτή υπάκουε πειθήνια- κι έτσι οι βόρειοι χάσανε το ματσάκι κι όλα τα υπόλοιπα και θα πάνε σπίτι να πιούν καμμιά μπιρίτσα να στανιάρουν και κρίμα τα φανταχτερά καπελάκια και τα δάκρυα των Βαλκυριών στις κερκίδες.

Ανταπόκριση Μουντιάλ 29 Ιουνίου 2018

1. σήμερα σφάζονται οι Ίβηρες συναμετάξυ τους, ο διαιτητής παιδί τζιμάνι, έλαβε τα μέτρα του και, προκειμένου να δείξει πυγμή και να γίνει καλό θέαμα επίσης, έβαλε πάγο (με πέναλτι) από νωρίς: στο 3ο λεπτό Πορτογαλία-Ισπανία 1-0 και ενω έγραφα αυτά έπεσε και η ισοφάριση από τους Ισπανούς!!! 1-1 λοιπόν και προβλέπω να πέσει καταιγίδα από γκολ!

2. ευαίσθητες δεσποσύνες καθισμένες στις κερκίδες, κουνάγαν λεπτεπίλεπτες βεντάλιες απολαμβάνοντας ένα ματς αλλιώτικο από τ' άλλα, χωρίς πολλά κλωτσομπουνιδοσπρωξίδια δηλαδή, απόδειξη ότι αν ο διαιτητής βάλει πάγο από νωρίς με ένα πεναλτάκι μπορούν οι ειρηνόφιλοι θεατές να απολαύσουν έναν αγώνα σωστό και δίκαιο και θεαματικό, που περιλαμβάνει και άφθονα γκολ στο πακέτο (Ισπανία - Πορτογαλία 3-3) αλλά και το χαρούμενο κι αγνό παιδί, ο Ρονάλντο, δίδαξε πολλά όσον αφορά την ετοιμότητα και αποτελεσματικότητα και χωρίς κανένα τατουάζ μάλιστα

Ανταπόκριση Μουντιάλ 2 Ιουλίου 2018

1. ευτυχώς, το κανάλι της Βουλής έπαιζε τη σούπερ ταινία "Συμφωνίες και Ασυμφωνίες" του Γούντυ Αλλεν και απέφυγα το ματς Δανία-Κροατία που, όπως έμαθα αργότερα, ήταν πολύ κοιμισμένο.

2. τελικά, στο ματς Βραζιλία-Μεξικό, αποδείχτηκε ότι το αντιμαγνητικό μπάλας δεν είναι τόσο αποτελεσματικό όσο το αντιμαγνητικό παιχτών και για τούτο το ματσάκι έληξε 2-0 υπέρ της χώρας με τις κίτρινες φανελίτσες και οι άλλοι που, ευτυχώς προλάβαν να νικήσουν τσι Γερμανοί, πήρανε το μπούλο και πάνε καλλιά τσου. Ο τερματοφύλαξ των μεξικάνων, ο Τσου επι γερμανικού ματς και Οτσάο στο σημερινό (μα πώς τόνε λένε πια αυτόν τον νέο;), όσο αντιμαγνητικό μπάλας και να σκόρπισε στο τέρμα του δεν φτούρισε, επειδή οι συμπαίκτες του μόλις εφτάνανε στο απέναντι τέρμα με το αντιμαγνητικό παιχτών παθαίνανε μία κολούμπρα, ένα κάτι, τσου εκοβόντανε τα ήπατα επιτόπου, εδιστάζανε πολύ δηλαδή, και το τέρμα των κιτρινοφάνελων έμενε απείραγο. Αυτά. Και η Μπραζίλια στσι δεκάξι και βλέπουμε.

ανταπόκριση Μουντιάλ 7 Ιουλίου 2018

1. Αγγλία-Σουηδία 2-0, έληξε πριν από λίγο, το ματσάκι καλό, αλλά με τίποτα δεν έφτανε το υπερθέαμα Βέλγιο-Βραζιλία, ήταν ένα ήρεμο σχετικά παιχνίδι χωρίς πολλές φάσεις που διαδραματίστηκε κυρίως μπροστά στα δίχτυα των Σουηδών, αλλά και οι Σουηδοί είχαν αρκετές αναγλομπές και ορμούσαν προς τα δίχτυα των Αγγλων, σκακιστικό στιλ με πάσες ακριβείας (κυρίως προς τα αντίπαλα πόδια!) και μερικά ξαφνικά συμπούρμπουλα μπροστά στους τερματοφύλακες, όπου έχανε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα ανάμεσα σε διαπλεκόμενες ποδάρες. Τα γκολ τα βάλαν οι πιο τυχεροί, που ήταν και λιγουλάκι καλύτεροι. Αυτά.

2. Ρωσία-Κροατία 1-1 ίσαμε τώρα, το ματσάκι ψιλοχάλια, παιδοβούβαλα συγκρούονται νευρικά, ιαχές που κουνάν συθέμελα το στάδιο, περιμένω βροχή από γκολ, εκτός αν προτιμήσουν το αμοιβαίο κατενάτσιο, πράγμα που δεν φαίνεται, είναι λυσσασμένοι. Αυτά προς το παρόν. Γιατί δεν αλλάζω κανάλι; από περιέργεια!

3. Κροατία-Ρωσία 4-3 στα πέναλτιζζ
δυο ισοδύναμες (ή ισοαδύναμες!) ομάδες παιδοβούβαλων, που κλωτσάγανε το τόπι επί δυο ώρες και κάτι ψιλά. Το Μουντιάλ φέτος παραμένει σε ευρωπαϊκό έδαφος, μια και οι άλλες ήπειροι αποκλειστήκαν και κρίμα. Αυτά.

 

ανταπόκριση Μουντιάλ 11 Ιουλίου 2018

1. το σημερινό ματσάκι είναι περισσότερο παιχνίδι παρά ποδόσφαιρο! 1-0 μέχρι τώρα Αγγλία-Κροατία, οι Αγγλοι κλωτσάνε αμέριμνα, η μπάλα περνάει ανάμεσα στους Κροάτες αμέριμνα επίσης, τρίβω τα μάτια μου να βεβαιωθώ ότι δεν βλέπω σκανταλιάρικα νήπια λέμε, η χαλαρότητα των Αγγλων εκνευρίζει τους Κροάτες, έχω ξεκαρδιστεί στα γέλια με τις απίστευτα χιουμοριστικές φάσεις, ο διαιτητής είναι Τούρκος, ονόματι Τσακίρ, φέρνει λιγουλάκι προς Ερντογάν, δεν του ξεφεύγει τίποτα, τα σφυράει όλα, ακόμα κι αυτά στα οποία δεν δίνουν σημασία οι παίχτες, που σηκώνονται να συνεχίσουν το παιχνίδι αλλά ξαφνικά καταλαβαίνουν ότι έχει σφυριχτεί κάποιο φάουλ, τι να λέμε τώρα, απίστευτο ματς! Πάμε για το Β' ημίχρονο σε λίγο. Α, ξέχασα να αναφέρω ότι ο Αγγλος τερματοφύλακας, ο Πίκφορντ, έχει κάνει κρόσια τα νεύρα των Κροατών, αφήνοντας να τον πλησιάσει παίχτης Κροάτης στα 2-3 βήματα προτού κλωτσήσει τη μπάλα!! Ελεος! έχω πνιγεί στα γέλια κι αν δεν κερδίσουν τα εγγλεζάκια θα φάω το καπέλο μου (θα βρω ένα καπέλο να το φάω, τεσπα)

2. πάντως, πρώτη φορά γέλασα τόσο πολύ σε ποδοσφαιρικό αγώνα, όσο στο Α' ημίχρονο Αγγλία-Κροατία 1-0. Μετά, αγριέψαν τα πράγματα και στο Β' ημίχρονο της παράτασης οι Αγγλοι σοβαρέψαν, αλλά... Και τώρα πρέπει να ψάξω να βρω ένα καπέλο να το φάω. Δεν ξανακάνω προγνώσεις λέμε. 

 

3. οι Αγγλοι σοβαρέψαν μετά το δεύτερο γκολ που φάγαν, αλλά ήταν πολύ αργά... το παιχνίδι έληξε 2-1 Κροατία-Αγγλία. Ωραίο ματς με εναλλαγές και φάσεις, τώρα περιμένουμε Γαλλία-Κροατία και δεν τολμάω να διατυπώσω προβλέψεις. Ιδωμεν. Μέχρι τώρα πάντως, το ματς κερδίζει η λιγότερο αλαζονική ομάδα.

• Γρηγόριος
  

  Μια ζωή τα ίδια η Αγγλία μια ζωή!!!!

   

  Ροδιά
  

  πάσχει από το σύνδρομο του αουτσάϊντερ!

   

  Γρηγόριος
  

  Ναι και οι ίδιοι δεν το πιστεύουν ή απλά δεν θέλουν. Στην αρχή σκοτώνονται βάζουν ένα γκολ και μετά κλειδαμπαρωνονται στην περιοχή τους και λένε "τώρα αν τολμάτε ισοφάρισε μας". Σχεδόν πάντα και τους ισοφαριζουν και τους ρίχνουν άλλο ένα. Στο τέλος τους τραγουδάνε το "it's coming home" και από πάνω!!!

   

  Ροδιά
  

  ο τερματοφύλακας ιδίως, ήταν πολύ προκλητικός, λες και είχε τα δοκάρια συμμάχους! άσε που περιμενε τον αντιπαλο σε απόσταση αναπνοής για να διώξει τη μπάλα! μετά όμως, έσφιξε ο πισινούλης του!!

  
  

  Ροδιά
  

  καταφέρανε να σπάσουν τόσο τα νεύρα των Κροατών, που παίζανε σαν λυσσασμένοι. Ε, λοιπόν, τη χρειαζόντουσαν την ψυχρολουσία. Αυτά.

858. Ισπανία

πρωτογνώρισα την Ισπανία πιτσιρίκα, βρέθηκα σε δρόμους του Τολέδο που νόμιζα πως είχα ξαναπερπατήσει πάνω τους, σε δρόμους που έβλεπα στον ύπνο μου για χρόνια κι όταν τους είδα και ξύπνια δεν τους ξαναονειρεύτηκα. Μια φίλη, ειδική περί τα μυστικιστικά, είπε ότι μάλλον είχα ξαναζήσει εκειπέρα, αλλά δεν την πίστεψα, δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Πάντως, όταν ψάχναμε για κάνα μαγαζάκι που να πουλάει κιθάρες οδήγησα την παρέα σαν να γνώριζα το δρομάκι όπου θα το βρίσκαμε και πράγματι το μαγαζάκι ήταν εκεί! το είχε ένας που ήτανε παράλληλα και κουρέας από πάππου προς πάππον. Κούρευε στο παραδίπλα μαγαζί, πήγανε τ' αγόρια και κουρευτήκανε κιόλας. Ξεκρέμασε μια κιθάρα, τη δοκίμασε μπροστά μας, την ψωνίσαμε και φύγαμε.

857. παπαρδελία στοπ!

όταν τέλειωνε την παράδοση του μαθήματος, ο Δάσκαλός μας έλεγε "και τώρα, η Μαρίνα θα μας πει το ζουμί" και μάλλον για τούτο ανέπτυξα την ικανότητα να λέω/γράφω με 2-3 λέξεις πράγματα που άλλοι χρειάζονται κατεβατά για να εκφράσουν και μάλλον για τον ίδιο λόγο δεν έχω ικανότητες πολιτικής περσόνας: αδυνατώ να παπαρδελίσω!

856. θηρία και τζακούζια

ανοιχτά των Καναρίων
βρίθει άγριων θηρίων
κι άμα θέλεις ψέμματα
έχω κι άλλα θέματα!

*****

μόλις έβαλα μπουρνούζι
μου αγόρασες τζακούζι
κι ένιωθα σαν πριγκηπέσα
ώσπου νά'μπεις κι εσύ μέσα!
_____________
ΣΗΜ. γράφτηκαν στο f/b στις 10 Ιουνίου 2018

855. απόστημα

μητσοτάκ και σαμαράκ
τρώνε τα καραμανλάκ
κι αν τα βρούνε νόστιμα
σπάει το απόστημα
__________
στο f/b 6/6/2018

854. οι κώδωνες

Στο ψιλοβρόχι του Λονδίνου
ηχήσαν κώδωνες κινδύνου...
Δεν κινδυνεύει το Λονδίνο
μονάχα εγώ που σου τη δίνω!
(4/6/2014)

853. μπλε

φταίει που δεν είναι μπλέ
η ψωλή του Σοϊμπλέ
γιατί εφόσον ήταν μπλέ
θα τη βρίσκανε κομπλέ
-->> βρε παιδες και κορασιδες που δεν σας αρεσε το σκιτσο (πολυ καλο, μα την αληθεια) με το γερμανο που γ@μει και δερνει, τι σόι απογονοι του Αριστοφάνη (παινευόμαστε πως) είμαστε; παρεκτός κι αν δεν εχετε δει ποτε αρχαία κωμωδια.. ή μπορει να φυγατε και στη μεση της παραστασης αηδιασμενοι με τα πεη που παρελαύνουν.. ποιος ξερει..
_____________
γράφτηκε στο f/b 4 Ιουνίου 2014 

852. πρόληψη ή καταστολή;

η αντιμετώπιση του αποτελέσματος χωρίς να λαβαίνεται υπόψιν η αιτία που το δημιούργησε, είναι σαν να γκρεμίζουμε τα θεμέλια ενός σπιτιού και να παραξενευόμαστε μετά γιατί πέφτει το ταβάνι (γράφτηκε 3/6/2018 στο f/b)

851. ο κήπος των αυγών

σκέφτομαι ένα κήπο με αυγά αντί για χώμα να πατάς και να σπάνε να είναι αυγά σε διάφορα μεγέθη και χρώματα (μέσα-έξω) κάθε πρωί να ξεπετάγονται κλωσσόπουλα από μέσα τους και κάθε ηλιοβασίλεμα να κελαηδούν ολα μαζί το μπολερό του Ραβέλ που δεν πρόσεχε και του το πήραν όλες σχεδον οι ορχηστρες του κοσμου και μερικες το διασκευάσαν κιόλας αυτό όμως δεν είναι τόσο εφιαλτικό όσο το να πατάς πάνω σε αυγά να φοβάσαι να βγεις στον κήπο μπας και πατήσεις κανα αυγουλάκι ή κανα κλωσσόπουλο θα μπορουσα να σκεφτω μια παραλία με αυγά αντί για άμμο αλλά δεν πιάσαν ακόμα οι πολλές ζέστες
_________
ΣΗΜ. γράφτηκε το 2014 στο Λονδίνο

850. με την ευκαιρία των 200 χρόνων

ανέκαθεν αυτό που (θέλουμε να) ονομάζουμε "ελληνικό κράτος" είχε την ίδια ανάλγητη συμπεριφορά προς (εμάς) τους πολίτες, επειδή δεν φτιάχτηκε από εμάς, ήταν δοτό, μας δόθηκε/επιβλήθηκε από εκείνους που το κατασκευάσαν (το 1821) για δικά τους συμφέροντα και δεν πράξαμε κάτι για να το φέρουμε στα μέτρα μας -ή μάλλον οι προσπάθειές μας να το κάνουμε δικό μας, να μας ανήκει και να αποτελούμε μέρος του, έτσι ώστε να το σεβόμαστε και να μας σέβεται, αποτυχαίνουν. Είναι λάθος να πάψουμε να προσπαθούμε! Ειδικά σήμερα, που έχουν ξεσαλώσει οι δυνάμεις επιβολής: Αντίσταση με κάθε τρόπο και.. Δεν θα τους περάσει! Δεν θα αφήσω τον κακό εαυτό να επιβληθεί στον καλό για ένα κομμάτι ψωμί._ Μπάστα!!!

849. μικρές αλήθειες

ψάχνοντας να βρω δουλειά
βρέθηκα σε μια σπηλιά
πάτησα στα σκοτεινά
κουτσουλιές από πτηνά

848. ο αναποδιασμένος κ. Μικέλης

όταν πήγαινα στην Ε' Δημοτικού είχε έρθει ένας δάσκαλος που μόνο δάσκαλος δεν ήτανε: στριφνός, στριμμένος, (όλα όσα αρχίζουν από στρ- δλδ, βάλε και στραβόξυλο, κλπ) με γρίζα ρούχα και γκρίζο πρόσωπο, που έστηνε καρτέρι στα διαλείμματα να τσακώνει όποιο παιδί --ιδίως κορίτσι, τα είχε μανία τα κορίτσια-- (τού φαινότανε ότι) έκανε αταξίες. Ούτε στα διαλείμματα δεν μπορούσαμε να τρέξουμε γιατί "τα κορίτσια δεν τρέχουν", αλλά "εμάς μας αφήνει να τρέχουμε ο δικός μας δάσκαλος" απαντάγαμε και έστριβε από κει που είχε έρθει φανερά θυμωμένος, με μάς που αντιμιλήσαμε ή με τον άλλο τον ανεκτικό δάσκαλο δεν ξερω, θα σε γελάσω. Του είχαμε βγάλει ενα τραγουδάκι κοροϊδευτικό και τού το τραγουδάγαμε μέσ' στα μούτρα, δεν κρυβόμαστε γιατί τι θα μας έκανε; θα μας μαρτύραγε στο Διευθυντή; είχαμε κι εμείς να μαρτυρήσουμε πολλά εναντίον του και στο κάτω κάτω "εμείς πληρώναμε ενώ αυτός πληρωνόταν" όπως είχε πει η Κωστούλα που ήξερε πολλά για την ηλικία της κι εμείς την πιστεύαμε και τραγουδάγαμε κι ο αναποδιασμένος δάσκαλος έβγαζε τα απωθημένα του στους δικούς του μαθητές που στεκόντουσαν σούζα τα κακόμοιρα τα παιδιά. Μια μέρα δεν φάνηκε στο σχολείο και ακούστηκε πως πέθανε και χαρήκαμε πολύ, αλλά η Κωστούλα είπε ότι τον διώξανε επειδή ο μπαμπάς της έγραψε ένα γράμμα στο Διευθυντή και σκέφτηκα ότι ίσως να το έγραψεγια να προλάβει το κακό, μη τυχόν και τον έχουμε κι εμείς δάσκαλο στην επομενη τάξη.
Το τραγουδάκι (στο σκοπό του γνωστού Παπάβερι, σουξέ της εποχής) πήγαινε κάπως έτσι:
Μικέλαρε Μικέλαρε
γεροξεκουτιαρέλαρε
βρε μπούρδα ζωντανέ
βρε τρελλοφασιανέ
κλπ κλπ δεν θυμαμαι άλλο, θυμάμαι μονάχα ότι η Κωστούλα έλεγε ότι το "γεροξεκουτιαρέλαρε" έπρεπε να γίνει "γεροξεκουτιασμένε" για να ταιριάζει καλύτερα με το ρυθμό.
_______________
ΣΗΜ. το ιταλικο άσμα Παπάβερι: https://youtu.be/IiONQcQxUX0