1.528 η Λεγεώνα των Ξένων

η Λεγεώνα των Ξένων ασκούσε μια παράξενη γοητεία στη φαντασία μου. Να πολεμάω στην έρημο (όχι με ντουφέκια αλλά) με σπαθιά, να νικάω τους φοβερούς και τρομερούς αέρηδες και να γλιτώνω από τη δίψα και το θάψιμο στην άμμο, να βρίσκομαι ίση απέναντι ίσων και ανώνυμη, μια αγωνίστρια αφανής και αποτελεσματική κι άλλα τέτοια. Πολύ αργότερα, έμαθα -ψάχνοντας φυσικά- ότι αυτή η Λεγεώνα δεν ήταν και ό,τι καλύτερο, πως έσφαζε κόσμο στην Αφρική, έκανε κανονικά εγκλήματα αντί για παληκαριές, πως ήταν ένα μάτσο χάλια δηλαδή, μια και περιλάμβανε στους κόλπους της ρεμάλια του σκοινιού και του παλουκιού κυρίως και όχι ονειροφαντασμένους ηρωϊκούς ανθρώπους κι έτσι, μου πέρασε η όρεξη να... αλλάξω φύλο για χάρη της!

(ερε τι σκέφτονται τα μικρά ατίθασσα 8χρονα κοριτσάκια)