και που λες, βρήκα να πουλιέται μούστος στη λαϊκή και ψώνισα 1,5 λίτρο (1 μπουκάλι, δλδ), λέγοντας χαρούμενα (απομέσα μου) "αχ, τι ωραία! θα σιάξω μουσταλευριά" και το βράδυ άνοιξα τον Τσελεμεντέ κι άρχισα να ψάχνω για στάχτη από ξύλα για να τον λαμπικάρω, αλλά στάχτη δεν βρήκα, ούτε η φίλη μου η Κίτσα που έχει τζάκι ήταν διατεθειμένη να το ανάψει με τέτοια ζέστη για το χατήρι μιας μουσταλευριάς. Ρώτησα λοιπόν σήμερα τα παιδιά του φούρνου και μου είπαν ότι απλώς χρειάζεται καλό βράσιμο ο μούστος (είναι σχετικά καθαρός, δεν είναι τόσο χάλιας όσο ήτανε παλιά που ερχόταν κατευθείαν από τα πατητήρια) και μετά να αφεθεί καμπόσες ώρες να κατακαθίσει καλά και να σουρωθεί από φίλτρο και όλα καλά. Τώρα λοιπόν, πιάνω τ' άρματα και ανάβω κουζίνα: σε λιγάκι θα αρχίσει η μάχη! Ιδομεν.
Κυριακή, Οκτωβρίου 01, 2023
1.556 μούστος
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)



This is a FunEL










Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου