1.294 φακελάκια για την υγεία

Αυριο το πρωί (31 Μαΐου 2007) εγχειριζεται μια φίλη μου. Σοβαρή εγχείριση στο Οφθαμιατρείο. Την περασμένη εβδομάδα έδωσε το "φακελάκι" στο γιατρό χειρουργό, 1.000 € γι αυτόν + 200 € για τον αναισθησιολόγο. Της είπα για την ιστορία της Αμαλίας. «Δεν γίνεται να μη τα δώσω» μου είπε και τα έδωσε. Σημειωτέο ότι στο ίδιο νοσοκομείο εργάζεται ως γιατρός, με άλλη ειδικότητα, ένας στενός συγγενής της, ο οποίος αρνήθηκε να παρίσταται στην εγχείριση όταν του το ζήτησε, με τη δικαιολογία ότι δεν μπορεί να εμπλακεί στα "ξένα χωράφια" επειδή φοβάται για τη θέση του. 

Σήμερα μόλις (30 Μαΐου 2007), μου διηγήθηκε η παραδουλεύτρα μου ότι προ 20ετίας εγχειρίστηκε στο Ιπποκράτειο από γνωστό χειρουργό, ο οποίος εργάζεται εκεί ως τα σήμερα (30 Μαΐου 2007), στο σπίτι του οποίου δούλευε τότε. Ο γιατρός της ζήτησε φακελάκι, παρόλο που γνώριζε την οικονομική κατάστασή της από πρώτο χέρι. Μετά την εγχείριση, την απέλυσε κιόλας. 

Προσωπική εμπειρία δεν έχω ούτε για μένα (δεν έχω αρρωστήσει ακόμα) ούτε για κοντινά μου πρόσωπα που έχω φροντίσει. Δεν έδωσα και δεν μου ζητήθηκε ποτέ φακελάκι. Μια φορά, όταν ένιωσα ευγνωμοσύνη για την ιδιαίτερη περιποίηση προσφιλούς μου προσώπου στο Λαϊκό Νοσοκομείο, κέρασα ένα κουτί γλυκά.